Rozdzial

1 II |     wygnańców, rzekł sam w sobie: Zaprawdę nie znalazłem tu, czegom
2 IV |            a ty go znów zabijesz. Zaprawdę i dwa razy go wskrzeszę
3 IV |        razem zlatują na proso.~Bo zaprawdę, że Jak dwaj gołębiowie
4 XI | zapatrzywszy się w gwiazdy rzekł: Zaprawdę, że jak dawniéj wiele było
5 XI |        obudził, gdy mówić będzie.~Zaprawdę, że dla tych, co są smutni,
6 XII|         nim łagodnie i po ludzku? Zaprawdę! koło psa nie przeszedł
7 XII|         wrotach, lecz jaką krwią? Zaprawdę, nie krwią baranka.~Gdy
8 XIV|           to człowiek najstarszy: Zaprawdę, że ofiarą naszą jest trup,
9 XV |          im odpowiadając Anhelli: Zaprawdę, urągacie mi mówiąc o Piaście