Rozdzial

1 V   |          po złotej fali wlekąc po niéj końce skrzydeł obcisłych
2 VI  |           owocami okrytą, muszę z niéj wziąść dziesięcinę.~To powiedziawszy,
3 VII |           siermięgę, a potem go w niéj zamknęli z trudnością, bo
4 XI  |           zalewają, kiedy myślę o niéj, i o mojéj młodości.~Bo
5 XI  |       młodości.~Bo oto byłem przy niéj jak ptak swojski, co się
6 XI  |     pasterką renów.~Przywyknij do niéj za życia, albowiem będzie
7 XI  |         które leżały odkryte; a w niéj było rodzeństwo małych ptasząt.~
8 XIII| Niebieskiéj i będę się modliła do Niéj.~Zaczęła więc tu umierał
9 XIII|           w jamie rozeszła się od niéj woń różana i mocna.~Nie