Rozdzial

1 V   |        Anhelli, uczyniła dusza moja będąc wolną? Powiedz, bo
2 VII |      go znałem; spowiadał żonę moją i dzieci w ojczyźnie.~A
3 XI  |       żyłem z niemi.~A to jest moja kość, ta kość spróchniała.
4 XI  |      jeszcze całowała ją matka moja, a dzisiaj mewa w téj czaszce
5 XIII|        ją i pochowam litośnie; moją jest.~Odszedłszy więc Anhelli
6 XV  | ojczyzny, zamordowany; a matka moja umarła z boleści po nim,
7 XV  |       na grobie ojca mego jest moją rówienniczką, a pierwsza
8 XV  |        co szeptał.~Nad kołyską moją był przestrach; więc niech
9 XV  |      ziemi są niczem, zgryzota moja dla ojczyzny okropniéjszą