Rozdzial

 1 I   |  bezczynności mówiąc: Oto myślémy o zbawieniu ojczyzny; ujrzeli
 2 II  |           z ludzi martwych.~A to, o czem pomyślicie, wypełni
 3 II  |         wam, bądźcie spokojni nie o jutro, lecz o dzień, który
 4 II  |        spokojni nie o jutro, lecz o dzień, który będzie jutrem
 5 II  |        Któż ci dał władzę nauczać o życiu i o śmierci? Oto mamy
 6 II  |          władzę nauczać o życiu i o śmierci? Oto mamy między
 7 II  | odpowiedział Szaman: Słyszeliście o Mojżeszu i o cudach, które
 8 II  |         Słyszeliście o Mojżeszu i o cudach, które czynił? Jam
 9 II  |        Boga.~Lecz nie kuście mnie o cudy; albowiem jesteście
10 II  |         wskrzesić was cudem jest. O to proście Boga.~Aby was
11 III |        katechizmu.~I pytał dzieci o rzeczy niegodne, a pacholęta
12 IV  |        uczynił owe wyznanie winy, o którém słyszeliśmy?~Dlaczego
13 IV  |     ludzkie obmowy i oszczerstwo, o którem nie wiedział przed
14 IV  |         strzeż, abyś go powtórnie o śmierć nie przyprawił.~To
15 IV  |      maleńcy wróblowie świergocąc o rzeczach mniejszej wagi.~
16 IV  |        wasza i prostota tak każe.~O nieszczęśliwi! oto jeden
17 IV  |            Na cożeś mu powiedział o śmierci brata? Oto chwila,
18 V   |       zobaczyła niebo, i opowiada o niebie różne rzeczy i z
19 V   |           Słuchając więc powieści o niebiosach zapłyną do sieci
20 V   |           ludźmi rozpowiadającemi o Bogu i o niebiosach wędrują
21 V   |         rozpowiadającemi o Bogu i o niebiosach wędrują girlandami,
22 V   |          i zamyślenie się zbytnie o rzeczach duszy.~Dwie są
23 V   |           topiących się.~Mówię ci o tém; albowiem poddajesz
24 V   |            Więc zaczęliśmy wątpić o rzeczach wiary, i wątpiémy
25 V   |          zapach konwalii.~Słysząc o tém Anhelli obrócił się
26 VI  |         zaczął jak zwykle rozmowę o dawnych czasach i o ludziach
27 VI  |       rozmowę o dawnych czasach i o ludziach już umarłych.~Nie
28 VI  | męczennicy; i nie chciał wiedzieć o tém będąc człowiekiem przeszłości.~
29 VI  |          pamięci, ale była pamięć o rzeczach, które mu się zdarzyły
30 VI  |           zdarzyły za młodu; lecz o dniu wczorajszym nie wiedział
31 VI  |         nie wiedział i nie myślał o jutrze.~A utrzymywał się
32 VI  |           składania daniny.~Jakoż o godzinie poźnéj zajechał
33 VI  |           ze dzbana dopomniał się o rzecz winną.~Stary więc
34 VII |           gadają przez sen:~Jeden o matce swojej, drugi o siostrach
35 VII |       Jeden o matce swojej, drugi o siostrach i braciach, a
36 VII |    siostrach i braciach, a trzeci o domie swoim i o téj, którą
37 VII |          a trzeci o domie swoim i o téj, którą miłował sercem,
38 VII |           którą miłował sercem, i o łanach, gdzie mu się zboże
39 VII |        blady i aresztant.... Ten, o którego pytasz, księdzem
40 VIII|          się i płacząc.~A dopiero o poranku zasmucił się i krzyknął:
41 VIII|          z łez jest ludzkich? czy o tym proroku dumasz, czy
42 VIII|           tym proroku dumasz, czy o sobie?~Gdy mówił, rozeszło
43 VIII|  klęknąwszy przed cesarzem błagał o życie, i dano mu je pogardziwszy
44 X   |            a każda z nich myślała o zbawieniu ojczyzny!~Więc
45 X   |       duchu, i kłócić się poczęły o zasady.~A oto druga owa
46 X   |           i okropne milczenie.~Aż o północy zorza borealna rozciągnęła
47 XI  |         mię zalewają, kiedy myślę o niéj, i o mojéj młodości.~
48 XI  |   zalewają, kiedy myślę o niéj, i o mojéj młodości.~Bo oto byłem
49 XI  |         spokojnem gnieździe. Lecz o mnie Bóg zapomniał. Chciałbym
50 XI  |       Gdzie indziéj napisano jest o Anielicy téj i wnuczce Maryi
51 XI  |       rozgniewany Anhelli, rzucił o ziemię mówiąc: Precz, kościele
52 XI  |          Oto umarłem i zapomniano o mnie; czegóż więcéj chcecie
53 XII |      uderzywszy go nogą jak węża. O ludzie bez pamięci i serca!~
54 XIII|         Anhelli, że była spokojną o przyszłość, popełniwszy
55 XIII|          i na nas patrzy; a jeśli o rzeczy dobre prosić Go będziemy,
56 XIII|     smutek i tęsknoty przyprawiły o śmierć ową wygnankę, i położyła
57 XIII|           kończy...~Nie zapominaj o mnie - bo któż o mnie będzie
58 XIII|        zapominaj o mnie - bo któż o mnie będzie pamiętał po
59 XIII|         łoża płakał.~A oto jakoby o północy stał się wielki
60 XIV |     wnętrzności?~Czy Bóg pamiętał o nas? i dał nam umrzeć w
61 XV  |         Oto mnie rzecz miła czeka o południu i weselić się będę
62 XV  |      Zaprawdę, urągacie mi mówiąc o Piaście i o początku, wtenczas
63 XV  |    urągacie mi mówiąc o Piaście i o początku, wtenczas kiedy
64 XV  |          po nocy, które się tłuką o drzewa i skały piersią zlęknioną.~
65 XV  |   okropniéjszą jest. Cóż uczynić?~O! dajcie mi moc milijona
66 XVI |           A gdy rozmyślał Anhelli o tajemnicach przyszłych,
67 XVI |        zawołał: Gdzie wy lecicie, o mewy?~I zdawało mu się,
68 XVI |   ciemności z przerażenia:~Myśląc o synie, którego pożarła kraina
69 XVI |      pożarła kraina grobowcowa, i o bracie, którego pochłonęło