Rozdzial

 1 II  |         ludzi złych i szkodliwych. Co uczyniłeś, Boże?~Azaż każdemu
 2 II  |     stojący na podniesieniu; a ci, co przyjdą, widzieć was będą.~
 3 II  |          straszniejsze niż tamten, co przed wiekami.~A nie wyszedłże
 4 V   |             Oto Widzisz tę płotkę, co przeleciała przez powietrze
 5 V   |         Anhelli, usiadł i zapytał, co się z nim stało?~Odpowiedzieli
 6 V   |            po tym gościńcu złotym, co jest na wodzie od księżyca,
 7 V   |         tamtą stronę jak człowiek, co się spieszy.~A na te słowa
 8 VI  |             a nic nie mów do tych, co trzęsą drzewem, aż się moc
 9 VII |           nie uwierzą. W dekrecie, co je potępił, napisano było:
10 VII |           pełna cichości.~Łańcuch, co tu szczęka, smutny ma głos,
11 VII |     przystąpiwszy Anhelli do tych, co szli na pracę z młotami,
12 VII |          niech umrze.~A my stajemy co dnia przy owej skale słuchać,
13 VII |            leżał ojciec, jak pies, co położy łapy na kości i gniewny
14 VII |   spojrzawszy na nie Szaman rzekł: Co uczyniłem? Oto ojciec żyje,
15 VIII| rozpowiadał nam przez noc całą to, co widział, śmiejąc się i płacząc.~
16 VIII|     powiedzieli nam nowi wygnańcy, co się stało, i policzywszy
17 VIII|       zamyślił nad tą czarną wodą, co z łez jest ludzkich? czy
18 IX  |  obróciwszy się do jednego z tych, co szli za nim, spytał go:
19 IX  |            szli za nim, spytał go: co by to było, ów szczęk żelaza
20 IX  |        każdy w postawie człowieka, co się zamierza uderzyć.~I
21 X   |            utrzymywał stronę tych, co się przebiorą w kontusze
22 X   |            poradą któregoś z tych, co był z trzeciej gromady,
23 X   |            jakoby wicher, pytając: Co czynicie? lecz go ci ludzie
24 X   |           im ręce ćwiekami; a ten, co był na prawo, krzyczał:
25 X   |        krzyczał: Równość! - a ten, co był z lewéj, krzyczał: Krew! -
26 X   |   milczeniu pod krzyżami czekając, co się stanie, i tak je noc
27 X   |          się.~Rzekli więc do tych, co byli ukrzyżowani: Chcecie,
28 X   |       przerażenia, a żaden z tych, co uciekali, nie odwrócił głowy,
29 X   |           i rzekli z przestrachem: Co się stało?~A przyszedłszy
30 XI  |     zapytał się Anhelli Szamana... co to za Anioł z białemi skrzydłami
31 XI  |       Szamanem głowę jak człowiek, co się wstydzi, mówiąc:~Otom
32 XI  |        przy niéj jak ptak swojski, co się boi; i nie wziąłem nawet
33 XI  |    Dlaczegoż nie powstanie wicher, co mię z ziemi zwieje i zaniesie
34 XI  |          to sam Bóg pożałuje tego, co ze mną uczynił, myśląc:
35 XI  |            rodzić się nie jest to, co zmartwychwstawać; trumna
36 XI  |     różanych, i zamieszkały w tem, co jest najpiękniejszego, -
37 XI  |             Zaprawdę, że dla tych, co są smutni, ta kraina piękną
38 XI  |           człowiek czysty? Któż mi co zarzuci i grobowi mojemu?
39 XI  |           więcéj chcecie od ludzi, co umarli?~Widzicie tę białą
40 XI  |         podobało.~A nie powiem ci, co się stało z nazwiskiem rodu
41 XI  |           ziemi jakoby głosem tym, co był w ogniu, wychodzący
42 XII |           zostanę z wami, lecz to, co powiem, zostanie z wami.
43 XII |          wichry te będą przeklęte, co wasze mowy i rady do ojczyzny
44 XIV |   wzdrygnąwszy się rzekli: Ludzie, co czynicie? Azaż to jest ofiara
45 XV  |            byli od Boga, i czekał, co mu zwiastować będą, spodziewając
46 XV  |            cóż wam przerażać tego, co cierpi? Nie dosyćże jest
47 XV  |    szumiący z wichrami rozumiałem, co szeptał.~Nad kołyską moją