Rozdzial

 1 I   |          czarnych lecącą z północy.~Za ptakami zaś ukazał się obóz
 2 III |        białą szatę Anhelli udał się za starcem, i szli przy blasku
 3 V   |           ludzi, i dla tych, którzy za ludźmi rozpowiadającemi
 4 VI  |     rzeczach, które mu się zdarzyły za młodu; lecz o dniu wczorajszym
 5 VII |           szeregami stał, krzycząc: Za ojczyznę!... za ojczyznę!~
 6 VII |           krzycząc: Za ojczyznę!... za ojczyznę!~I przywołał go
 7 VII |          się udał przed człowiekiem za Boga, który sam tylko cierpienie
 8 VII |           rozwalonych kamieniach, a za nim Anhelli i więźniowie.~
 9 VII |          lochu, a połowa zgrai szła za nim.~ ~
10 VIII|          nasza policzoną nam będzie za ofiarę: lecz powiedz, a
11 VIII|         Szczęśliwi, którzy się mogą za lud poświęcić.~I rzekli
12 VIII|          nas ta niewiasta, która tu za mężem swoim przybyła i cierpi
13 VIII|             swoim przybyła i cierpi za serce człowieka.~Chodźcie!
14 IX  |             jednego z tych, co szli za nim, spytał go: co by to
15 IX  |    żołnierzy z lampami, a we środku za niemi obnażonego po pas
16 IX  |           człowieka z brodą siwa.~A za każdym krokiem, gdy się
17 X   |             rozgrzane, zgodzono się za poradą któregoś z tych,
18 X   |           się trzej rycerze, którzy za swoje przekonanie śmierć
19 X   |           czyniémy! Godziż się, aby za nasze wiary ci ludzie ginęli
20 XI  |            Anhelli Szamana... co to za Anioł z białemi skrzydłami
21 XI  |        ucieszył się.~Wziął go zatem za rękę i rzekł: Wstań! nie
22 XI  |         jednego z nich, i poleciała za nim w ciemność.~A teraz
23 XI  |           renów.~Przywyknij do niéj za życia, albowiem będzie na
24 XI  |        oparty pastorale, modląc się za kraj, który miał ginąć jak
25 XI  |            i przepraszał go Anhelli za obelgę kości jego mówiąc:
26 XI  |            Myślałem, że się smucisz za Wzgardę kości twojéj...
27 XI  |           gdy zgasnął.~Więc pobiegł za nim Anhelli wołając: Powiedz
28 XII |         jeden z pijanych chwyciwszy za dzban gliniany, rzucił go
29 XII |          poczerwienił.~Ująwszy więc za topór Anhelli chciał się
30 XII |              Bądź cierpliwa.~Kto tu za rok powróci, będzie płakał
31 XII |             Oto śmierć będzie mówić za mnie i wyręczy mię. Ja cię
32 XII | przystąpiwszy doń Anhelli, wziął go za rękę i poczuł, że była martwa.~
33 XII |         rzekł: Chceszli mnie wziąść za brata? chodź ze mną. A ta
34 XII |        udali się oboje na północ, a za niemi szli renowie Szamana,
35 XII |        renowie Szamana, wiedząc, że za nowemi idą panami.~A zaś
36 XV  |          chaty kołodzieja i usiedli za jego stołem w cieniu lip
37 XV  |         tobie, kiedyś się poświęcił za ojczyznę.~Jestże jaki zły
38 XV  |         który je miesza i przerzuca za kres dobrego?~Ostrzegamy
39 XV  |           ciebie z woli Boskiéj, że za niewiele godzin umrzesz...