Rozdzial

 1 I   |             dekret mówił, że posłani są na zaludnienie.~Przez jakiś
 2 I   |              nie mogli zapomnieć, że są wygnańcami i że już nie
 3 I   |          naszych nabył, a słowa jego są od przodków naszych.~Nazywano
 4 I   |              i księży swoich, którzy są czarownikami.~ 
 5 II  |          szukał; oto serca ich słabe są i dadzą się podbić smutkowi.~
 6 II  |             jak ojcowie wasi, którzy są w grobach; bo spojrzycie
 7 III |           ale chodź ze mną, albowiem są rzeczy ważne na pustyni.~
 8 III |        szczekając rzeczy złe i które są przeciwko wierze.~Powiadając,
 9 III |              jak owe iskierki, które są na spalonym papierze błędne
10 V   |         sieciom ludzkim i przedawani są.~A chorobą zgubną, mówię:
11 V   |       zbytnie o rzeczach duszy.~Dwie są bowiem melancholije: jedna
12 V   |             w takiéj jasności ubrani są królowie chińscy, jak dusza,
13 V   |      migającego oprócz gwiazd, które są różowe i sine.~Skrzydeł
14 VII |      napisano było: na wieki!...~Oto są kopalnie Sybiru!~Stąpaj
15 VII |             panu swemu, i szczęśliwi są teraz przez sen... lecz
16 VII |              ma głos, a w sklepieniu są różne echa, i jedne echo,
17 VIII|               których imiona wiadome są w ojczyźnie.~I przyszli
18 VIII|            odpoczywać, albowiem dziś są imieniny królewskie i dzień
19 VIII|           odpoczywać; bo serca nasze są strudzone gorzéj niż ciała.~
20 VIII|             nowonarodzeni niewinnemi są. Zlituj się. Boże!~A przebacz
21 VIII|              ogniem ofiary, a ofiara są chęci nasze. Szczęśliwi,
22 XI  |            Zaprawdę, że dla tych, co są smutni, ta kraina piękną
23 XI  |             anielskich, a gwiazdy te są piękne.~Tu przylatują mewy,
24 XI  |            matki, gdzież jest? gdzie są gile, które przylatywały
25 XII |             a ciszę okropniéjszą niż są burze na morzu, bo będziecie
26 XIII|             twoja.~Ty powiesz, że to są myśli gminne, że człowiek
27 XV  |             w przyszłości natrętnemi są, a obojętny jestem na wieczność,
28 XV  |      obłąkany.~Lecz okropności ziemi są niczem, zgryzota moja dla
29 XV  |           mękę milijona tych. którzy są w piekle.~Czemużem się targał
30 XVII| zmartwychwstają narody! Oto z trupów są bruki miast! Oto lud przeważa!~
31 XVII|         niebieskie, i czaszki królów są odkryte.~Bóg rzuca pioruny