Rozdzial

 1 I   |    ojczyzny; chyba Bóg zechce...~A gdy już zbudowali dom i każdy
 2 III |            płaszcza jego, wtenczas gdy rozmawiał.~A przybywszy
 3 IV  |        Szaman każąc otworzyć.~Więc gdy zdjęto trumien wieka, wzdrygnął
 4 IV  |        stałość małych uporem jest, gdy ludzie pierwsi w narodzie
 5 IV  |          się nawet przebaczenia.~A gdy to mówił Anhelli, stało
 6 V   |           błahe.~Lecz po wieczerzy gdy wstał księżyc i rozciągnął
 7 V   | księżycowej odchodził na południe.~Gdy więc już był daleko i na
 8 V   |    skrzydeł obcisłych ze smutku.~A gdy mu rozkazał Szaman wstąpić
 9 VI  |        księżyc jeszcze był wysoko, gdy zaszli do chaty starego
10 VII |            które mówi: Żałuję was.~Gdy się litował Szaman, weszli
11 VII |            i dzieci w ojczyźnie.~A gdy przyszła wojna, siadł na
12 VII |          ręku i z bosemi nogami; a gdy był ogień, przed szeregami
13 VII |  wiosennych, i mieć godzinę cichą.~Gdy tak mówił Szaman, otoczyli
14 VIII|       proroku dumasz, czy o sobie?~Gdy mówił, rozeszło się wielkie
15 IX  |                      ROZDZIAŁ IX~A gdy już miał Szaman wychodzić
16 IX  |         siwa.~A za każdym krokiem, gdy się przybliżał, słychać
17 IX  |       chudéj piersi bitego starca.~Gdy zaś Już był u końca kary,
18 XI  |                      ROZDZIAŁ XI~A gdy się zbliżali ku cmentarzowi,
19 XI  |        umrzeć.~Bo zdaje mi się, że gdy będę umarłym, to sam Bóg
20 XI  |         jéj, abyś się nie obudził, gdy mówić będzie.~Zaprawdę,
21 XI  |           rozbierz się z płomieni.~Gdy to mówił, utopił się duch
22 XI  |         śniegu i stało się ciemno, gdy zgasnął.~Więc pobiegł za
23 XII |                     ROZDZIAŁ XII~A gdy przyszli pod dom wygnańców,
24 XII |            jaskini nieszczęścia.~A gdy się ukazał pośród zgrai,
25 XII |       Zaprawdę, nie krwią baranka.~Gdy to mówił Szaman, niektórzy
26 XII |         kiedyś była zbrodniarką.~A gdy wyszli na miejsce oświecone
27 XII |        wszystko jest snem smutnym.~Gdy tak mówił, usłyszał Anhelli
28 XIV |            Około więc onego czasu, gdy ziemia zaczyna się od słońca
29 XV  |     spodziewając się, że śmierć.~A gdy go pozdrowili jak ziemscy
30 XVI |          na ziemi? Byłże to sen?~A gdy rozmyślał Anhelli o tajemnicach