Rozdzial

2003 XV  |                              ROZDZIAŁ XV~Tego samego dnia, przed
2004 XVI |                              ROZDZIAŁ XVI~A zostawszy sam Anhelli,
2005 XVII|                              ROZDZIAŁ XVII~W ciemności, która była
2006 XII |            wam będą; a kto z was umie zabijać, jest człowiek pożyteczny.~
2007 IV  |               wskrzeszę, a ty go znów zabijesz. Zaprawdę i dwa razy go
2008 IV  |              nowo.~Rzekł więc Szaman: Zabiłeś go, Anhelli, powtarzając
2009 VII |               z ziemi rzekł: Ten ołów zabójcą jest i doradzcą złym, bo
2010 VI  |               sługę onego zbogacił.~A zabrawszy wszystko celnik wychodził
2011 XIII|            swojemi, aby umrzeć.~A był zachód słońca; albowiem od niejakiego
2012 XVII|              chatę czerwoną od słońca zachodu.~Eloe siedziała nad ciałem
2013 XIII|          dzień sybirski, a słońce nie zachodziło, lecz biegało niebem, jak
2014 XIII|             będę się modliła do Niéj.~Zaczęła więc tu umierał ąca mówić
2015 V   |               cudów między nami.~Więc zaczęliśmy wątpić o rzeczach wiary,
2016 XV  |    przerażenia w grobowcu?~Życie moje zaczęło się od przerażenia. Ojciec
2017 VIII|              wyrobnik.~A woda w misie zaczerwieniła się krwią jego i niewiasta
2018 XVI |               tajemnicach przyszłych, zaczerwieniło się niebo i wybuchnęło wspaniałe
2019 XIV |               onego czasu, gdy ziemia zaczyna się od słońca odwracać i
2020 X   |               drugim zaś da to, czego żądają: męczeństwo.~Lecz nim przyszło
2021 XV  |          Anieli mówiąc: Gubisz się... żądanie człowieka jest sądem na
2022 IV  |                Lecz niech będzie, jak żądasz, abyś wiedział, że śmierć
2023 V   |          dzieci rybaków otoczyły go i zadawały mu różne pytania, na które
2024 III |                nie śmiejąc jednak bić żadne pamiętni na ów ogień.~ ~
2025 VI  |     przeszłości.~A nie było już w nim żadnej pamięci, ale była pamięć
2026 XV  |          czysty na duszy i nieskalany żadnym grzechem podłym - oto powiedzcie
2027 VIII|       brzegami czarnej wody, z twarzą zadumaną odpowiedział: Pozwalają
2028 III |          przybywszy Kozacy patrzali w zadumieniu na owe dzieło; i zaczęli
2029 VII |              jego.~Spraw przynajmniéj zadziwienie katom naszym uwolniwszy
2030 XIV |              niebieskich kolorów.~I w zadziwieniu wyrzekli imię Chrystusa
2031 X   |              z wędrówki podziemnéj, i zadziwili się postrzegłszy na ognistych
2032 XII |      stanąwszy nad umierającym panem, zadziwione oczy napełnił wielkiemi
2033 X   |              to na potępienie, ale na zagładę grzechów. Krzyż je oczyścił.~
2034 I   |             zbudowali dom i każdy się zajął swoją pracą oprócz ludzi,
2035 VI  |               Jakoż o godzinie poźnéj zajechał przed chatę celnik, i napiwszy
2036 XIII|               i spojrzawszy na ściany zajęczał, bo już jéj nie było.~ ~
2037 XII |               pełny i wysechł.~A inni zajrzawszy w dzbany, potwierdzili to
2038 XVII|             piersiach szkarłatne, aby zakryć pierś przed kulą świszczącą
2039 IV  |         niebieskiéj.~Stało się! Niech zakryją te trumny i zaniosą je na
2040 XIII|              Anhellemu szafirowe oczy zalane łzami wielkiemi, rzekła
2041 IX  |            końca kary, i zostawało mu zaledwie dziesięć kroków lub mało
2042 XI  |           serca mego; dlatego łzy mię zalewają, kiedy myślę o niéj, i o
2043 XIII|             chyba ren, któregom doiła zalewając się łzami.~Jeżeli wiesz,
2044 XV  |             od spokojności twojéj nie zależy żywot jaki, a może żywot
2045 VIII|             Bo cóż jest życie, aby go żałować? Czy to jest Anioł dobry,
2046 VII |              padać wolno... będziecie żałowani.~Cóż więc! odmówią nam poświęconego
2047 I   |               mówił, że posłani są na zaludnienie.~Przez jakiś czas był pomiędzy
2048 VII |      westchnął.~A jeżeli macie serce, żałujcie go, bo go znam, był człowiek
2049 VII |               jedne echo, które mówi: Żałuję was.~Gdy się litował Szaman,
2050 I   |             wieniec z wężów nieżywych zamiast korony.~Więc mocarz ów przybliżywszy
2051 XV  |         ofiarę spokojną, a chcesz się zamienić w piorun gwałtowny i być
2052 IX  |            postawie człowieka, co się zamierza uderzyć.~I ujrzeli postępujących
2053 I   |          zbudowali dom drewniany, aby zamieszkać razem w zgodzie i w miłości
2054 I   |       sybirskim, który się rozszedł i zamieszkał w swoich śnieżnych siołach;
2055 XIII|          pustą chatę w lodzie wykutą, zamieszkali w niej.~A po krótkiem pożyciu,
2056 XI  |              po gwiazdach różanych, i zamieszkały w tem, co jest najpiękniejszego, -
2057 VII |          siermięgę, a potem go w niéj zamknęli z trudnością, bo był otyły
2058 XV  |              śmiercią synów ojczyzny, zamordowany; a matka moja umarła z boleści
2059 V   |            mówię: jest melancholija i zamyślenie się zbytnie o rzeczach duszy.~
2060 VIII|       Anhellemu rzekł: Czemuś się tak zamyślił nad tą czarną wodą, co z
2061 V   |               spuścił głowę Anhelli i zamyśliwszy się zaczął płakać mówiąc:
2062 XI  |               co mię z ziemi zwieje i zaniesie w krainę cichą! dlaczego
2063 X   |               sromoty, zdejmiemy je i zaniesiemy na cmentarz.~Niech mają
2064 XV  |               nieszczęścia i fala jéj zaniosła mnie daleko i już nie wrócę -
2065 V   |           jakby woń tysiąca kwiatów i zapach konwalii.~Słysząc o tém
2066 VIII|             że Twój sąd nad nami jest zapadły... lecz nowonarodzeni niewinnemi
2067 XII |              błyszczące, zaczął mówić zapalając się w smutku.~Cóżeście uczynili,
2068 III |            Szaman słowo przekleństwa, zapalił się ów pop na koniu, i wyszły
2069 IV  |          którém słyszeliśmy?~Dlaczego zaparłeś się serca twojego i przeszłości
2070 XI  |              wczoraj umrzeć.~A Szaman zapatrzywszy się w gwiazdy rzekł: Zaprawdę,
2071 IX  |    odpowiedział: Karzą jednego z nas.~Zapewne starca, który wczoraj nie
2072 I   |        mądrości jego; mówiąc: Oto jéj zapewnie od ojców naszych nabył,
2073 XVI |       usiadłszy nad jakim miłym domem zapiać w nocy pieśń nieszczęścia?~
2074 XVII|               piersią konia, jak fala zapieniona przed łodzią. ~A w ręku
2075 IV  |            obcy: Oto przewodnicy wasi zapierają się i zmieniają serca dla
2076 V   |            więc powieści o niebiosach zapłyną do sieci i jutro będą przedawane
2077 XIII|      grobowiec wszystko kończy...~Nie zapominaj o mnie - bo któż o mnie
2078 XI  |            gnieździe. Lecz o mnie Bóg zapomniał. Chciałbym umrzeć.~Bo zdaje
2079 VII |      tajemnicą jak człowiek obłąkany: Zapomniałem wyrazów pacierza.... i pogroziwszy
2080 III |              dusz tych maleńkich?~Oto zapomniały już płakać po matkach swoich
2081 XI  |         grobowi mojemu? Oto umarłem i zapomniano o mnie; czegóż więcéj chcecie
2082 XI  |     wychodzący długi szereg imion już zapomnianych.~I obudził Anhellego Szaman
2083 I   |            smutek, albowiem nie mogli zapomnieć, że są wygnańcami i że już
2084 XI  |         trupom wichry mieć nad sobą i zapomnienie?~Ręce moje łamały hostiją,
2085 I   |          starzec ów i uszanowali go i zaprosili do swojej szopy.~I zrobiono
2086 III |              mu dzieciątka: Weź nas i zaprowadź nas szerokiemi gościńcami
2087 III |              rzekł Szaman: Gdzież Was zaprowadzę? Oto ja idę w drogę śmierci;
2088 I   |           obóz jakoby i tabór i sanie zaprzężone psami i trzoda renów z gałęzistemi
2089 I   |           czele zaś szedł król ludu a zarazem ksiądz, ubrany podług zwyczaju
2090 XI  |           człowiek czysty? Któż mi co zarzuci i grobowi mojemu? Oto umarłem
2091 X   |                i kłócić się poczęły o zasady.~A oto druga owa gromada
2092 III |           przebrałże miary ten ksiądz zasiewając złe ziarno i każąc czystość
2093 VII |             To samobójca!~Lecz Szaman zasłonił oczy i podniósłszy kawałek
2094 VIII|          płacząc.~A dopiero o poranku zasmucił się i krzyknął: Oto zmartwychwstali,
2095 XII |              blisko grobowców, bo już zasnę.~Położyli go więc na jednéj
2096 X   |              się stanie, i tak je noc zastała na śniegu, a była wielka
2097 V   |                Zostań przez tę noc, a zastawiémy wieczerzę i pościelemy ci
2098 XIV |              się od słońca odwracać i zasypia w ciemnościach.~Zawołał
2099 III |               gołąbki śpiące, aleście zasypiały w domie pożaru i ciałka
2100 XI  |             nie odpowiedział starzec: zasypywał bowiem śniegiem ciała umarłych
2101 III |         blasku gwiazd.~Niedaleko więc zaszedłszy ujrzeli obóz cały małych
2102 IV  |              i pamięć? Coźeś uczynił!~Zaszkodziłeś nam; albowiem dziś mówią
2103 VI  |               jeszcze był wysoko, gdy zaszli do chaty starego człowieka,
2104 VII |               ale płakać będziemy; bo zaszliśmy do ludzi, którzy nie widzą
2105 XI  |                ucieszył się.~Wziął go zatem za rękę i rzekł: Wstań!
2106 XII |               dzień sybirski i słońce zatracenia.~Dlaczegożeście nie słuchali
2107 XI  |         śniegiem ciała umarłych i był zatrudniony.~A przybliżywszy się Anhelli
2108 XIII|         Chmura jakoby duchów ciemnych zatrzymała się nad jamą śmiejąc się
2109 VII |          pięcia dniami upadła skała i zawaliła jeden z korytarzów, gdzie
2110 XIII|            końce skrzydeł łabędzich i zawiązała je pod umarłą.~I z pełnemi
2111 X   |           ludzie nie przelękli się.~I zawieszono na krzyżach ludzie owe obłąkane,
2112 XIII|             biegało niebem, jak koń w zawodzie z płomienistą grzywą i z
2113 V   |        rozkazał Szaman owéj dziecinie zawołać duszę, aby wróciła.~I obejrzał
2114 V   |               czole tego młodzieńca i zawołaj go trzy razy imieniem Anhelli!~
2115 V   |            wszystkie dzieci i kobiety zawołały zgodnie: Chcemy! uczyń to!~
2116 VI  |               wóz odjechali.~A Szaman zawoławszy Anhellego rzekł: Chodźmy
2117 XIII|             niewinnéj dzieciny, kiedy zazdrościła ptakom skrzydeł niebieskich,
2118 X   |           Bonifata, który chciał kraj zbawić modlitwą i na ocalenie kraju
2119 XV  |              miejscu pustem, i ujrzał zbliżających się ku sobie dwóch młodzieńców.~
2120 XI  |                 ROZDZIAŁ XI~A gdy się zbliżali ku cmentarzowi, Anhelli
2121 VI  |               podatkowi i sługę onego zbogacił.~A zabrawszy wszystko celnik
2122 VII |              i o łanach, gdzie mu się zboże kłaniało jak panu swemu,
2123 XII |            Ellenai, która kiedyś była zbrodniarką.~A gdy wyszli na miejsce
2124 XIII|              nazywać siostry imieniem zbrodniarkę tę i pokutnicę.~Ona mu była
2125 VII |              W innych kopalniach wyją zbrodniarze; lecz ta jest tylko grobem
2126 XIII|       przyszłość, popełniwszy niegdyś zbrodnię wielką, a nawet krwią mając
2127 III |        nakazując nawet rzeczy podobne zbrodniom, albowiem w>nim jest Duch
2128 XVII|             wystąpił rycerz na koniu, zbrojny cały, i leciał z okropnym
2129 IV  |          przyprawił.~To powiedziawszy zbudził umarłego, i podniósł się
2130 V   |      wzdrygnął się; lecz posłuchał.~A zbudziwszy się Anhelli, usiadł i zapytał,
2131 V   |         melancholija i zamyślenie się zbytnie o rzeczach duszy.~Dwie są
2132 VI  |              o rzeczach, które mu się zdarzyły za młodu; lecz o dniu wczorajszym
2133 XVI |           Gdzie wy lecicie, o mewy?~I zdawało mu się, że w jęku ptaków
2134 X   |               je oczyścił.~Tak mówiąc zdejmowali owe zmarzłe i skościałe
2135 VII |             katom w ręce, ale wprzódy zdjął z niego poświęcenie na rynku
2136 XIV |              I straszliwe przerażenie zdjęło te ludo jady na widok rzeczy
2137 IV  |              każąc otworzyć.~Więc gdy zdjęto trumien wieka, wzdrygnął
2138 VIII|             dziś jest jako służebnica żebraka.~A niegodzien jest litości
2139 IV  |               Szamanie, oto się boją, żeby nie zmartwychwstali ci umęczeni.~
2140 I   |           zobaczą ojczyzny; chyba Bóg zechce...~A gdy już zbudowali dom
2141 XIII|           jedząc... Biedne reny moje, żegnam was.~A teraz podniosę oczy
2142 IX  |              co by to było, ów szczęk żelaza i bicie? a zaś aresztant
2143 IV  |             włosami: bo mi się zdaje, żem go znał żywym.~A Szaman
2144 XII |              topór Anhelli chciał się zemścić, ale go zatrzymał Szaman
2145 XII |              nad nimi; dlaczegóż brać zemstę z tych, którzy jutro będą
2146 XVII|            świszczącą i przed wichrem zemsty ludzkiéj.~Korony ich ulatują
2147 I   |       dostarczył im niewiast, aby się żenili, albowiem dekret mówił,
2148 XV  |           przyjętą jest, oddaję ją, i zgadzam się, aby umarła.~Taki mam
2149 XI  |               i stało się ciemno, gdy zgasnął.~Więc pobiegł za nim Anhelli
2150 XII |              dom wygnańców, usłyszeli zgiełk wielki, i śmiech, i wrzaski,
2151 XII |           śmierci, więc nie chcę, aby zginęła jak tamci.~Cóż ci mówić
2152 VII |              że brał w ciemności ołów zgniły i truciznę ową pożywał.~
2153 X   |            umysły już były rozgrzane, zgodzono się za poradą któregoś z
2154 XII |             smuć się aż do śmierci po zgonie ojczyzny twojéj... Ani płacz
2155 V   |               rzekł: Cóż uczynię z tą zgrają kawek? Chceszli abym ciebie
2156 XI  |             ogniste.~I rzekł z wielką zgrozą: Oto przyszliście ruszać
2157 XV  |           okropności ziemi są niczem, zgryzota moja dla ojczyzny okropniéjszą
2158 XI  |            wnuczce Maryi Panny... jak zgrzeszyła ulitowawszy się nad męką
2159 II  |             na każdą czaszkę ich: nie zgrzyta ani cierpi, lecz spokojną
2160 V   |              przedawani są.~A chorobą zgubną, mówię: jest melancholija
2161 XI  |               mówiąc: Precz, kościele zhańbiony.~A płomień z ziemi wyszedłszy
2162 XII |               się morzem, a fala jego zieloną będzie, a dom wasz ginącym
2163 XV  |               A gdy go pozdrowili jak ziemscy ludzie, rzekł: Poznałem
2164 XIV |           nami los, nie zaś żaden pan ziemski, ani króle.~A cóż więc mieliśmy
2165 XVI |          słońce; a stanąwszy na kręgu ziemskim, nie podniosło się, czerwone
2166 XII |             więc na jednéj z mogił, i zimno śniegu ożywiło go, a kobieta
2167 XV  |    Przyszliśmy ci zwiastować ciemność zimową i większą okropność, niż
2168 VII |             złym, bo mówił: Weź mię i zjedz, jam jest końcem i spokojnością.~
2169 III |           piersi płomienie, które się złączyły w powietrzu nad głową.~I
2170 IV  |            dwóm gołębiom, które razem zlatują na proso.~Bo zaprawdę, że
2171 IV  |         ziarno praw; a na plewy wasze zlatywali się maleńcy wróblowie świergocąc
2172 IV  |                że Jak dwaj gołębiowie zlatywaliście na urnę projektów i wyniszczaliście
2173 XV  |              o drzewa i skały piersią zlęknioną.~Płomieniste koła urodzą
2174 VIII|          nowonarodzeni niewinnemi są. Zlituj się. Boże!~A przebacz nam,
2175 V   |          dziecka i powracał leniwo po złotej fali wlekąc po niéj końce
2176 XIII|               białe wędrują ku słońcu złotemu i toną w promieniach.~A
2177 XIII|             ruszyć ciała umarłéj, ani złożyć rąk, które były wyciągnięte,
2178 XV  |              za ojczyznę.~Jestże jaki zły duch w najczystszych sercach
2179 II  |               nędza przemieni w ludzi złych i szkodliwych. Co uczyniłeś,
2180 VII |               zabójcą jest i doradzcą złym, bo mówił: Weź mię i zjedz,
2181 XVII|             Eloe siedziała nad ciałem zmarłego, z gwiazdą melancholiczną
2182 XVII|            się rozweseli w ogniu.~Oto zmartwychwstają narody! Oto z trupów są
2183 II  |            będzie na ziemi w on dzień zmartwychwstania.~Lecz wy będziecie w grobach,
2184 XI  |            rodzić się nie jest to, co zmartwychwstawać; trumna nas odda, lecz nie
2185 X   |             Tak mówiąc zdejmowali owe zmarzłe i skościałe na krzyżu, i
2186 XIII|             promieniach.~A lękała się zmazać słowami nieczystemi mówiąc:
2187 XIII|           wielką, a nawet krwią mając zmazane ręce.~I dziwił się, że skarga
2188 IV  |      przewodnicy wasi zapierają się i zmieniają serca dla narodu, a tylko
2189 VII |          ciało opadło na kościach jak zmoczone płótno namiotu, oczy zaś
2190 VI  |       czyniemy; a to jest tajemnicą i znaczenie tych gwiazd tajemnicą jest.~
2191 XVII|             rycerz, a Eloe powstawszy znad trupa rzekła:~Rycerzu, nie
2192 XII |               moje i pójdź na północ, znajdziesz mieszkanie w śniegu i spokojność.
2193 X   |                i poznali w nich swoje znajome; więc Szaman usiadłszy pod
2194 XIV |            ten sam, który był niegdyś znakiem przebaczenia.~I roześmieli
2195 IV  |               bo mi się zdaje, żem go znał żywym.~A Szaman spojrzawszy
2196 II  |             sam w sobie: Zaprawdę nie znalazłem tu, czegom szukał; oto serca
2197 XIII|           daleką pustynię północną, a znalazłszy pustą chatę w lodzie wykutą,
2198 IV  |               drogę ku nam wybrały, a znalazły nas martwémi.~Tak mówiąc
2199 VII |             serce, żałujcie go, bo go znam, był człowiek uczciwy.~Więc
2200 II  |       zostaniecie sami uczyć się, jak znosić głód, nędzę i smutek.~Ale
2201 XV  |              już nie wrócę - nigdy!~A znowu przerwali mu Anieli, mówiąc:
2202 I   |               wygnańcami i że już nie zobaczą ojczyzny; chyba Bóg zechce...~
2203 V   |            siostrom swoim na dnie, że zobaczyła niebo, i opowiada o niebie
2204 VII |            abym był cicho, odszedł.~I zobaczyłem go raz, że brał w ciemności
2205 XII |              płacz myśląc, że jéj nie zobaczysz; wszystko jest snem smutnym.~
2206 XVII|              grzmiącym głosem: Tu był żołnierz, niech wstanie!~Niech siada
2207 X   |                A druga miała na czele żołnierza chudego, imieniem Skartabellę,
2208 VII |            Szaman, weszli strażnicy i żołnierze z lampami budzić śpiące
2209 IX  |           postępujących naprzód dwóch żołnierzy z lampami, a we środku za
2210 VII |               ja go znałem; spowiadał żonę moją i dzieci w ojczyźnie.~
2211 I   |        śnieżnych siołach; a król jego został z wygnańcami, aby je pocieszał.~
2212 X   |       umęczone. Zorza je czerwieniła, zostali sami.~A właśnie wtenczas
2213 XIV |            powalił.~A z owych tysiąca zostało jakoby dziesięciu ludzi
2214 V   |            widząc ciebie między nami.~Zostań przez tę noc, a zastawiémy
2215 II  |          wiełe rzeczy bolesnych, a wy zostaniecie sami uczyć się, jak znosić
2216 I   |            aby je nazywano mądrymi, i zostawali w bezczynności mówiąc: Oto
2217 II  |       nieszczęścia téj ziemi, a potem zostawię samego w ciemności wielkiej
2218 VI  |            przeraziła celniki, tak że zostawiwszy cały podatek uciekli w przestrachu
2219 XVI |                        ROZDZIAŁ XVI~A zostawszy sam Anhelli, zawołał smutnym
2220 XI  |          smutny na cmentarzu? Oto się zowie Eloe, a urodził się ze łzy
2221 I   |            być przyjacielem waszym, i zrobić przymierze między wami a
2222 XI  |              przez czyste Anioły.~Cóż zrobię! Oto wypędzę wszystkie te
2223 XIV |               go przyjmie, jest głód.~Zrobiliśmy rzecz równą z naszego społeczeństwa,
2224 I   |          zaprosili do swojej szopy.~I zrobiono przymierze z ludem sybirskim,
2225 XVII|            tak czyste jak dyjamentowe źródło, i tak wonne jak lilije
2226 II  |              ciemne gwiazdy, lecz nie zrozumiecie mnie!~Powiedziałbym wam,
2227 XIV |               patrząc w światło Boże, zrozumieli Aniołowie, jaka była wola
2228 XI  |            latarnią grobu własnego, i zrzuć ogniste szaty, i rozbierz
2229 III |              a potem wzdrygnąwszy się zrzucił z siebie węgiel siedzący
2230 XV  |         weselić się będę wieczorem...~Zwiastowaliśmy wam nadzieję, a teraz przyszliśmy
2231 XI  |      powstanie wicher, co mię z ziemi zwieje i zaniesie w krainę cichą!
2232 X   |        najdłużéj żyć będzie, przy tym zwycięstwie.~A że umysły tych ludzi
2233 I   |         zarazem ksiądz, ubrany podług zwyczaju w futrach i w koralach,
2234 VI  |          czerwone, a potem zaczął jak zwykle rozmowę o dawnych czasach
2235 X   |              rycerzy; a kto najdłużéj żyć będzie, przy tym zwycięstwie.~
2236 I   |            gościnnéj i w kraju dobrze życzących.~A z ojców waszych już nie
2237 X   |         chłopów, i równość szlachty z Żydami i z Cyganami.~A trzecia
2238 XIII|            chciałabym być jaką rzeczą żyjącą przy tobie, Anhelli, pajączkiem
2239 II  |           Powiedziałbym wam, dlaczego żyjecie i dlaczego się rodzą milijony
2240 XII |              i spokojność. A będziesz żył mlekiem renów.~Weź z sobą
2241 XIII|             na znak cudu, upadła róża żywa na białe piersi umarłéj,
2242 XVII|              niech żyje! bo jest czas żywota dla ludzi silnych.~Tak mówił
2243 IV  |             mi się zdaje, żem go znał żywym.~A Szaman spojrzawszy surowo