Part

502 Text|               sam się każdemu osądził i usprawiedliwił. Także sobie wszytko tuszył,
503 Text|            brogiem wron łowić, a nim mu uszyto sukniej, tym onę kitajkę
504 Text|                Litewskim i z impresorem utonęły.~A na ostatek, już we wszytko
505 Text|       spokojnego a wolnego żywota swego używać miał. Bo, acz to był pan
506 Text|             zową, rycerskiego stanu tam używając, i tamże go potym wielką
507 Text|               żywota swego ślacheckiego używali. Acz był jeden starostą
508 Text|          rozliczne: Kosterę z Pijanicą, Warwasa z Dykasem, Lwa z Kotem,
509 Text|                tejże Okszej, niejakiego Wątróbkę, arcybiskupa lwowskiego,
510 Text|            żadne zawikłane sprawy nigdy wdać nie miał, jedno iż tak spokojnego
511 Text|              jabłku, która była została wdową po zacnym człowieku, po
512 Text|           Żórawna. Tamże z rucznicą a z wędką 'biegając około Niestru,
513 Text|             potym ruski; rad by też był widział, co ludzie zacni czynią,
514 Text|         poczciwego, rozdzielony na trzy wieki jego, to jest młody, śrzedni
515 Text|               krakowskim, i ten kościół wielki, jako teraz sam w sobie
516 Text|             burzo ciekawy, jedno iż był wielkiego zachowania a dworski, a
517 Text|              kaczora albo gołębia, albo wiewiórkę za pasem, to go z onej koszule
518 Text|                 który potym tamże w tym więzieniu w kilka lat umarł. Tamże
519 Text|               słowy, które tylko w ośmi wirszach zależały, ozdabiając. Pisał
520 Text|              nie umiał. Teksty dziwne a wirsze rozmaite, tak nic się nie
521 Text|             jako o tym nadobnie w onych wirszoch, rozmawiając się z światem,
522 Text|                 nabożnych, i świeckich, wirszów rozlicznych, epitafia ludziom
523 Text|         dworskich ludzi nadobne księgi, Wizerunk, z 'którego wiele każdy
524 Text|             zanadra płocic, laskowych i wodnych orzechów, a kaczora albo
525 Text|            Pisał też zasię dla kmiotków Wójta z Panem a z Plebanem, jako
526 Text|             zbudował, powiadał, iż miał wolą swe kości położyć, Panu
527 Text|               jedno iż tak spokojnego a wolnego żywota swego używać miał.
528 Text|             klenoty ociążone być muszą: wolność a sumnienie, które, powiadał,
529 Text|           począł go pan w listy polskie wprawować, bo łacińskiego języka barzo
530 Text|           wyprawę, a on się jął brogiem wron łowić, a nim mu uszyto sukniej,
531 Text|               proporczyki, przywięzował wronam do szyje a do ogona, pod
532 Text|               się ćwiczy około brogów z wronami. I dał go potym już we dwudziestu
533 Text|        proporczyki latając, wygnały ine wrony i kawki precz, że szkody
534 Text|             podpisać, ani swego imienia wspomnieć nie chciał; powiadał, iż
535 Text|           chciał; powiadał, iż się tego wstydał, iż był nieuczony a miotał
536 Text|            skarmierską, i wieś. Także i wszyscy panowie burzo ji radzi widzieli
537 Text|            światem, napisał. A toć była wszytka sprawa żywota, postępków
538 Text|                Żydaczowa, w mięsopustny wtorek roku bożego 1505. Tamże
539 Text|                ziemskimi, także też i o wychowanie tego syna mało dbał, bo
540 Text|              onymi proporczyki latając, wygnały ine wrony i kawki precz,
541 Text|               żyw, za żadną granicę nie wyjechał, chyba w Księstwie Litewskim
542 Text|              cudnym polskim językiem, z wykładem zacnego a uczonego doktora
543 Text|                sukniej, tym onę kitajkę wykrajał na proporczyki, a czyniąc
544 Text|           kupili mu kitajki na kabat na wyprawę, a on się jął brogiem wron
545 Text|          Topolej, do stryja, aby go był wyprawił gdzie na służbę, i kupili
546 Text|              ŻYWOT~ ~Ten to Mikołaj Rej wyszedł był z staradawnego a poczciwego
547 Text|         przyszedł potym ad iudicium, iż wżdy już rozumiał, co czarno,
548 Text|         człowiek zacny i mądry, acz był wzrostem mały, ale głowę wielką miał.~
549 Text|               przekażało, iż był zawżdy zabawion towarzystwem, a muzyką tak
550 Text|              mógł, bo by ł barto ludźmi zabawiony; panięta a ludzie młodzi
551 Text|        sumnienie, które, powiadał, iż w zabawionym żywocie nigdy bezpieczne
552 Text|                 mocą Tatarowie dobyli i zabili.~A ten to Mikołaj Rej miał
553 Text|                będąc, w swej powinności zachować. Napisał też Narzekanie
554 Text|               bo był człowiek poczciwy, zachowały, dworski, znajomy wszem,
555 Text|                  jedno iż był wielkiego zachowania a dworski, a nigdy żadnej
556 Text|            polskim językiem, z wykładem zacnego a uczonego doktora w Piśmie
557 Text|             która była została wdową po zacnym człowieku, po Żórawińskim,
558 Text|                w żadny inszy stan ani w żadne zawikłane sprawy nigdy wdać
559 Text|            wszytko tuszył, iż się już w żadny inszy stan ani w żadne zawikłane
560 Text|          pewności, jedno Starym a Nowym Zakonem, i wiele ludzi się było
561 Text|             które tylko w ośmi wirszach zależały, ozdabiając. Pisał też dla
562 Text|              nasz Mikołaj, nic; ba, nie zależyć ten na starość gruszki w
563 Text|              żadnej koronnej sprawy nie zamieszkał. I był nań stary król burzo
564 Text|               teraz sam w sobie jest na zamku krakowskim, on z gruntu
565 Text|       strzelając. A gdy przyniósł pełne zanadra płocic, laskowych i wodnych
566 Text|             herbu Okszej, który to herb zaniósł był do Polski niejaki Nankerus
567 Text|              Pisał też dla białych głów Zatargnienie Fortuny z Cnotą, z których
568 Text|            chciał parać; powiadał, iż w zatrudnionym żywocie dwa co naślachetniejsze
569 Text|              też i przed tym, ale burzo zawikłana, i pisał Postyllę polskim
570 Text|            żadny inszy stan ani w żadne zawikłane sprawy nigdy wdać nie miał,
571 Text|               onych dawnych, zwykłych a zawikłanych nałogów starych. Pisał też
572 Text|               rycerskiego. Przy tym też Zbroję rycerza krześcijańskiego.
573 Text|               jest dobre towarzystwo.~I zdało się ojcu, iż już był nauczony
574 Text|            krześcijańskiego. Na ostatek Żegnanie z światem.~A wszakoż na
575 Text|                był na rycerski chleb do ziem ruskich; tamże się z młodości
576 Text|             Biskupice. A urzędem żadnym ziemskim nigdy się nie chciał parać;
577 Text|              parał się żadnymi sprawami ziemskimi, także też i o wychowanie
578 Text|              nie mógł. A żadnego sejmu, zjazdu, ani żadnej koronnej sprawy
579 Text|            przyczyny z siebie nikomu do złego nie dał, tak tego około
580 Text|           poczciwy, zachowały, dworski, znajomy wszem, a byli nań ludzie
581 Text|                od onego pana, parał się znowu między przyjacioły w Rusi,
582 Text|                 tamże się był z pirwszą żoną ożenił z narodu Buczackiego.
583 Text|                 umarła, pojął był drugą żonę tamże w Rusi, z imieniem
584 Text|                 rodzonego Piotra, który żony nigdy nie miał; tamże w
585 Text|                 po zacnym człowieku, po Żórawińskim, którego byli pojmali Turcy
586 Text|                 zasię do domu, do onego Żórawna. Tamże z rucznicą a z wędką '
587 Text|            mieczów w jabłku, która była została wdową po zacnym człowieku,
588 Text|                 Rowie, gdzie dziś Barem zową, rycerskiego stanu tam używając,
589 Text|                 mogły swym powinnościam zrozumieć.~Pisał też dla dobrych towarzyszów
590 Text|               się mógł.~Pisał też potym Źwierzyniec stanów ślacheckich, którzy
591 Text|               obaczyło z onych dawnych, zwykłych a zawikłanych nałogów starych.
592 Text|                 nad Niestrem, niedaleko Żydaczowa, w mięsopustny wtorek roku
593 Text|            Żywot i sprawy onego Józefa, żydowskiego patryjarchy, cudnymi i ozdobnymi
594 Text|             około króla, onego sławnego Zygmunta Augusta, który mu też był
595 Text|           obierał. A z Polski też, jako żyw, za żadną granicę nie wyjechał,
596 Text|         ślacheckich, którzy na ten czas żywi byli, poczciwie krótkimi
597 Text|               do ogona, pod skrzydło, a żywo je puszczał. Tak, że z onymi