Sielanka

  1 Ded|       pałacach lata świetne trawił~I dzielność swą na miejscach
  2 Ded|           Te wszakże sielskie mowy i proste rozprawy~Przynoszę
  3 Ded|          ciebie wiążą twoje głowne~I wielgomyślne sprawy, jako
  4 Ded|       zawsze cale doświadczę;~Więc i to, żeś ty prawie sam z
  5 Ded|           uczonym przyjemni,~Za co i po dziś dzień nie są światu
  6 Ded|        znacznej dostawali~Pochwały i sławnymi na wieki zostali;~
  7 Ded|    sławnymi na wieki zostali;~Skąd i Maro, co męże, co wojny,
  8 Ded|         szczęściu okręt daje~Żagle i rym za szczęściem przyjemnym
  9 Ded|          przyjemnym się staje.~Owa i mnie skrzydłem swym wzniesie
 10 Ded|       wzniesie piękna sława,~Która i tobie niechaj wdzięczność
 11 1  |         tej ciekącej wody~Przylęgę i frasunku lubo snem swobodnym,~
 12 1  |         kusi,~Tak sercu bywa błogo i tym się paść musi.~Okrutna
 13 1  |           w pamięci!~Chociaj tobie i sady moje zaradzały,~Chociaj
 14 1  |   zaradzały,~Chociaj koszary mleka i słodkie nabiały,~I co piękniejsze
 15 1  |           mleka i słodkie nabiały,~I co piękniejsze jagnię, i
 16 1  |           I co piękniejsze jagnię, i koźlęta małe,~I za tobą
 17 1  |            jagnię, i koźlęta małe,~I za tobą szły barci i pasieki
 18 1  |         małe,~I za tobą szły barci i pasieki całe,~A nade wszystko
 19 1  |             A nade wszystko ja sam i pieśniami mymi~Rozsławiłaś
 20 1  |           albo niewiele cię znano,~I krępą, i Cyganką czarną
 21 1  |       niewiele cię znano,~I krępą, i Cyganką czarną przezywano.~
 22 1  |            czarną przezywano.~Dziś i płeć, i postawa u ciebie
 23 1  |           przezywano.~Dziś i płeć, i postawa u ciebie nadobna,~
 24 1  |          postawa u ciebie nadobna,~I uroda do jedlin wysokich
 25 1  |        słońce w południe dogrzéwa,~I ptak, i bydło w cichych
 26 1  |         południe dogrzéwa,~I ptak, i bydło w cichych chłodach
 27 1  |        cichych chłodach odpoczywa,~I oracz wolno puścił woły
 28 1  |            puścił woły wyprzężone,~I pod krzami ucichły jaszczurki
 29 1  |         wilczyca,~Koza za wrzosem, i mnie do ciebie tęsknica;~
 30 1  |           chciała uprosić je sobie~I podobno otrzyma, ponieważ
 31 1  |            z sąsiad moich, byś też i ty zgoła~Sądzić miała, podle
 32 1  |            Potrafię też na gęślach i o dwojej kwincie,~Jako więc
 33 1  |           chodził za stady,~A lasy i źwierz dziki szedł za jego
 34 1  |            Gdy od ciebie żal jawny i wzgardę odnoszę,~Okrutna
 35 1  |       odnoszę,~Okrutna Filli! Lecz i ja mało rozumny,~Co narzekaniem
 36 2  |            A mam-li prawdę zeznać: i żal komuś było.~Morson~Dobrze
 37 2  |   niesnadnie,~Często od samej gęby i łyżka odpadnie.~Morson~Trudno
 38 2  |            a kto odniósł, niech ma i wykrzyka!~Tyrsis~Nie na
 39 2  |        Raczej byś to na inszy czas i miejsce schował.~Ale o pieśni
 40 2  |       Morson~Było o co przegarzać; i ode mnie macie~Toż odnieść,
 41 2  |            mnie macie~Toż odnieść, i próżno się o pieśniach pytacie.~
 42 2  |         szychem wyszywaną?~Widzisz i tę maczugę woskiem napuszczaną?~
 43 2  |          tym daruj.~Słońca, mówią, i ognia używać nie żałuj.~
 44 2  |      zaważyli,~Ja-ć wezmę upominki i podobro z zyskiem~Będę lepszym,
 45 2  |         sąsiedzi wszyscy z okolicy~I postronnych niemało; któż
 46 2  |      podgorskie;~Były regały, były i skrzypice włoskie.~Potym
 47 2  |         jej pięknego syna:~Cyprydę i miłości dawcę - Kupidyna.~
 48 2  |             Stanie się pomilczenie i jednemu przodek~Inszy dadzą;
 49 2  |          Cyprydzie.~Toż wtóry, toż i trzeci, toż i czwarty za
 50 2  |           wtóry, toż i trzeci, toż i czwarty za nim,~Aż się wszyscy
 51 2  |          bólu krzyczało~Niebożątko i z płaczem do matki bieżało.~
 52 2  |            się: „Mój synu kochany!~I tyś maluchny, ale czynisz
 53 2  |      rzeskie zdało,~Jąłem go uczyć i grać przed nim proste pieśni,~
 54 2  |       pieśni,~Jakie pasterze grają i faunowie leśni;~Jako niegdy
 55 2  |         krzywą,~Jako Minerwa surmę i dudkę krzykliwą,~Merkury
 56 2  |            on sam strzela~Strzałki i jako miesza z frasunki wesela.~
 57 2  |          miesza z frasunki wesela.~I takem do frymarku przyszedł
 58 2  |       nauczył, to miewam~W pamięci i dziś tylko o miłości śpiewam.~
 59 2  |          gaju na ptaszki strzelało~I tam Kupida między chróściną
 60 2  |          który tam niedaleko orał.~I jął się przed nim skarżyć,
 61 2  |       strzelać od niego~Nawykł był i ukazał mu ptaka onego.~A
 62 2  |            starzec, rośmiawszy się i trzasnąwszy głową,~Rzecze: „
 63 2  |      źwierzyną takową~Ani jej goń; i owszem, uciekaj, bo mściwy~
 64 2  |             bo mściwy~To ptak jest i dotądeś, niebożę, szczęśliwy,~
 65 2  |           Sam ci na głowie siędzie i sam cię ugoni”.~Czwarty~
 66 2  |       Nieubłagane, gdy się zwaśni, i zdradliwe.~Nic prawdy, chytre
 67 2  |         chytre chłopię, śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje,
 68 2  |            śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje, żartuje i kąsa.~
 69 2  |        Igra i nie folguje, żartuje i kąsa.~Włoski ma kędzierzawe
 70 2  |        kąsa.~Włoski ma kędzierzawe i pogląda śmiele,~Twarzyczka
 71 2  |             Twarzyczka uporniuchna i wstydu niewiele.~Ręczynki
 72 2  |          lecz nimi szeroko~Zasiąga i pod ziemię przenika głęboko.~
 73 2  |            przenika głęboko.~Nagie i gołe ciałko, ale, myśl kudłata,~
 74 2  |      cięciwka tęga;~Kiedy strzeli, i nieba samego dosięga.~Sajdaczek
 75 2  |      strzałki gęsto tkane,~Którymi i mnie samej nie raz zadał
 76 2  |       Maluchna pochodniczka, którą i samego~Febusa nie raz pali.
 77 2  |        Dostanie, wiedź, nie folguj i prowadź przez dzięki.~Jeśliby
 78 2  |   Śmiał-li-by się, wiedź przedsię; i śmiech nieprawdziwy. J~Chciał-li-by
 79 2  |            bo zdrady "~Pełno w tym i nagorsze w uściech jego
 80 2  |          niepewne u niego~Upominki i pełne ognia szkodliwego”.~
 81 2  |     wszyscy znowu wypijali,~Pannie i panicowi szczęścia winszowali.~
 82 2  |         stada mu zatym~Mnożyły się i słynął pasterzem bogatym.~
 83 2  |      bogatym.~Tyrsis~Bierz tajstrę i maczugę, mój Morsonie drogi,~
 84 3  |       pieśni swoje!~Chromis, Mikon i Mnazyl, małych chłopiąt
 85 3  |       głowy pospadały,~Dzban tylko i multanki przy stronie wisiały.~
 86 3  |     stronie wisiały.~Rzucą się nań i jegoż własnymi wieńcami~
 87 3  |        nimi popisała.~Rośmieje się i rzecze: „Po co mię wiążecie?~
 88 3  |         nimfy zewsząd się zbiegały~I niektóre z faunami taniec
 89 3  |         dziki z gór się sypał; las i wielkie sośnie,~I cokolwiek
 90 3  |       sypał; las i wielkie sośnie,~I cokolwiek bujnego drzewa
 91 3  |    potrząsały, właśnie by rozumne,~I wiatrowie ciszyli swoje
 92 3  |           gromy,~Co ziemią trzęsie i gdzie są piekielne domy.~
 93 3  |    wielkich statutów pisano,~Cnotą i przyrodzeniem ludzie się
 94 3  |         Jowiszów świat przejeździł i na wszystkie strony~Strasznym
 95 3  |      Enomau, ach, ojcze przeklęty!~I na toż uczyniony małżeński
 96 3  |           było w swaty.~Zły ojcze, i na tożeś pięknych cór namnożył,~
 97 3  |          zięciów swych się srożył?~I wy, bezecne siostry, wy
 98 3  |          korzyści nie macie.~Bodaj i ta niedługo wzięła równą
 99 3  |        równą mękę,~Co przypsiągszy i ślubem uwiązawszy rękę,~
100 3  |          omylony,~Został wygnańcem i dziś jedzie w obce strony.~
101 3  |      wszystkim badać,~Kto skrzętny i językiem nie umie ten władać.~
102 3  |        sztuka u człowieka,~Przełóż i ciebie każdy omijał z daleka,~
103 3  |           pióra na koniec odziała.~I tyś, kruku, przed laty pięknym
104 3  |        laty pięknym ptakiem bywał,~I białością z łabęćmi dobrze
105 3  |   porównywał.~Język, bezecny język i pióry czarnymi~Oszpecił
106 3  |       pióry czarnymi~Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi.~
107 3  |           ptaki pomieszał grubymi.~I teraz, gdybyś cicho latał,
108 3  |         Mniej byś miewał zazdrości i lepiej byś jadał;~Ale ty
109 3  |           Ale ty wszędzie kraczesz i sroki cię znają,~I psi,
110 3  |        kraczesz i sroki cię znają,~I psi, i wilcy prawie-ć z
111 3  |            sroki cię znają,~I psi, i wilcy prawie-ć z gęby wydzierają.~
112 3  |          bydłem chodził Admetowym,~I na bukach wycinał. Stamtąd
113 3  |        Stamtąd wyczytali~Satyrowie i także po lesiech śpiewali.~
114 4  |         bywało.~Teraz ani docinasz i pokosy psujesz,~Ani równo
115 4  |      kosisz nie tylko w dzień, ale i w nocy.~Dusza twoja z kamienia
116 4  |       przytrafiało, abyś zamiłował~I nie spał całej nocy, i zalot
117 4  |   zamiłował~I nie spał całej nocy, i zalot pilnował?~Milko~Bodaj
118 4  |        szukał. Bóg frantom nagali.~I świercze w słomie, kiedyś
119 4  |    śpiewali.~Baty~Nie każ na hardą i nie śmiej się z mej głupości:~
120 4  |           będzie~Tak robota; wszak i ty dudką słyniesz wszędzie.~
121 4  |           ma namilsza, wszyscy cię i małą,~I chudą, i Cyganką
122 4  |      namilsza, wszyscy cię i małą,~I chudą, i Cyganką zową ogorzałą.~
123 4  |       wszyscy cię i małą,~I chudą, i Cyganką zową ogorzałą.~Ja
124 4  |           Fijołki, są bronatne, są i podpalałe,~Są i ziółka ciemniejsze,
125 4  |       bronatne, są i podpalałe,~Są i ziółka ciemniejsze, a wżdy
126 4  |           je zbierają~Piękne panny i w wieńcach przodek im dawają.~
127 4  |          do gumna zwoziło!~Grabcie i wiążcie mocno, aby nie rzeczono:~„
128 5  |         BABY~Alkon, Perot.~ ~Alkon~I tak-li nasza Nice na swe
129 5  |            stare lata~Za mąż idzie i myśli jeszcze zażyć świata?~
130 5  |         cóż po tym?~Widziałem, gdy i zmarski z lica wymuskała,~
131 5  |          zmarski z lica wymuskała,~I z siwych włosów czarną głowę
132 5  |           nie mniej muszę dziwować i chłopu:~Czym się to pęta,
133 5  |          szyję powróz sobie włożyć~I wisieć, niźli się raz przy
134 5  |         Alkon~Nie jednejeśmy matki i nie jednej żądze:~Ty wolisz
135 5  |          wzięła?~Perot~Bynajmniej, i owszem rozprawiać poczęła,~
136 5  |           Jako z zbytniej miłości, i ślubu świętego~Nie czekając,
137 5  |           śmiechem Egle wspominała~I jako ją statecznym słowem
138 5  |            przysięgą to obiecowała~I zwykle, by diabła chciał,
139 5  |         Nie frasuj się, często Bóg i frantom dogodzi,~Że ci babożeniowie,
140 5  |            tego doczekała,~Bodajże i po grobie jego tańcowała!~
141 6  |            pospołu zegnali~Tityrus i Dametas. Tityrus rogate~
142 6  |          rogate~Kozy, Dametas capy i owce kosmate.~Oba młodzieńcy,
143 6  |     fletniach, dobrzy na skrzypicy~I pieśni nauczeni składać,
144 6  |            dobrzy zaczynać, dobrzy i opiewać.~Tityr żółto zarastał,
145 6  |        mnie, gdym od złych wiatrów i od nagłej rudy~Ochraniał
146 6  |         kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy go przez całe zaranie~
147 6  |      naszymi tu chodzi~Twój kozieł i z nim czterej koziełkowie
148 6  |         Paraszki w domu~Nie miałem i nie było jagniąt zawrzeć
149 6  |          się Muzom pamiętać dawali~I lasy odkrzykały raz temu,
150 6  |     wzdychanie przymnaża płomieni.~I jam nie kwiatek, alem płomień
151 6  |     dopiero za wczorem~Nowo nastał i z pierwszym zapadnie wieczorem.~
152 6  |          wyspu wielkiego studnice.~I nosisz jej podarki, kwiateczki
153 6  |     podarki, kwiateczki z liściami~I piasek twój, głęboko płynąc
154 6  |           wód nie psuje~Woda insza i ledwie morze bieg twój czuje.~
155 6  |       okrutna miłość się nie kusi?~I rzeka środkiem morza drogi
156 6  |           pierwsze kury piały, już i wtóre pieją,~Ja tu, czekając
157 6  |           leciech za mąż było dano~I po mnie, Bóg cię żegnaj,
158 6  |   rzemiesnika; dobrze umieć w domu~I piszczałkę urobić sobie
159 6  |            do góry odleci:~Tak się i u macochy mają cudze dzieci.~
160 6  |           w rzece bobrował po uszy~I teraz jeszcze wełnę otrząsając
161 6  |      jesieni,~Róża lecie, ruta się i zimie zieleni,~A kiedy się
162 6  |          się zapalą jagody u Basi,~I różą, i gwoździki kwiatem
163 6  |      zapalą jagody u Basi,~I różą, i gwoździki kwiatem swym zagasi.~
164 6  |          chwili niebo się pogodzi,~I mnie niechaj nie jedna Greta
165 6  |            mnie trudno było~Sądzić i podobno też ani się godziło.~
166 6  |        była tym czasem~Wróciła się i wszystko bydło wydoiła,~
167 6  |            wszystko bydło wydoiła,~I znowu po południu w pole
168 7  |           leciech doźrzałości,~Już i wieku, i życia pełen do
169 7  |          doźrzałości,~Już i wieku, i życia pełen do sytości,~
170 7  |            kędy siły nie masz, tam i żyć niesnadnie.~Jedna mu
171 7  |          ręku przyjdzie jej sprzęt i zbieranie.~A miał dwu synów:
172 7  |     łagodnymi prosił,~Często fukał i gromił, często zdrowe rady~
173 7  |           często zdrowe rady~Dawał i starożytne przytaczał przykłady:~
174 7  |            Jako w ostatnie szwanki i zguby przywodzą,~I sromota
175 7  |         szwanki i zguby przywodzą,~I sromota w też szlady idzie,
176 7  |        sromota w też szlady idzie, i niesława;~A kto w krygach
177 7  |          siła beśpieczności~Zażyje i wiek miły poda do starości.~
178 7  |        wiek miły poda do starości.~I ty, synu, usłuchaj, daj
179 7  |          dobre nie wyszła żadnemu.~I boskim się to synom nie
180 7  |          panował przed laty,~Będąc i w ludzie możny, i w złoto
181 7  |            Będąc i w ludzie możny, i w złoto bogaty.~Dwaj mu
182 7  |        domu dorośli kwitnęli:~Idas i Linces, a ci zmówione już
183 7  |            Ażby było wesele doszło i ślub święty,~Ale pierwej
184 7  |          szkodna była,~Tej pogrzeb i żałoba znowu przyczyniła.~
185 7  |         oglądali.~Więc szepty stąd i zowąd przyszły rozmaite,~
186 7  |            kajać poczynały,~Poty m i do starszych głów jadem
187 7  |      baczni Tyndarowicowie,~Kastor i drugi, co się Polidewkiem
188 7  |            Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~Do Lewcyppa,
189 7  |        byli~Od synów Afarowych, bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi
190 7  |          to poślubione~Wprzód żony i przysięgą wielką przyrzeczone.~
191 7  |  przejmować miłości.~Wiemy, żeście i ojca złotem przekupili,~
192 7  |            ojca złotem przekupili,~I te niebogi słowy pięknymi
193 7  |             siła w Argu osiadłości~I w Messanie, wiele miast
194 7  |         Gdyż to wam Bóg dał, że tu i starożytością~Domu, i przechodzicie
195 7  |           tu i starożytością~Domu, i przechodzicie wszystkich
196 7  |   rozkażecie, wszędzie pojedziemy,~I swatstwa, i wesela spoinie
197 7  |            pojedziemy,~I swatstwa, i wesela spoinie pomożemy”.~
198 7  |       wesela spoinie pomożemy”.~To i co więcej mówił, ale na
199 7  |         ale na wiatr słowa~Leciały i nic wdzięku nie odniosła
200 7  |         stron inaczej szanować,~Bo i ojcowie naszy bracia sobie
201 7  |          osierocajmy~Rodów naszych i płaczu w nich nie przyczyniajmy.~
202 7  |        niech za żony mają~Te panny i rodzinę miłą ucieszają~Raczej,
203 7  |          Zrzucając zbroje z ramion i kładąc na trawie.~Linces
204 7  |     oszczepy stalone~W ręku kręcąc i złotem puklerze sadzone.~
205 7  |             Wtym pójdą do pałaszów i nielutościwie~Ima siec na
206 7  |           poczyna chciwie,~Wszakże i tam znać było, kto ma sprawiedliwą,~
207 7  |     wysadza,~Linces mu tylko okiem i bronią wygadza,~Upatrując
208 7  |          Przytnie nań mocno Kastor i od razu swego~Uklęknie,
209 7  |         śmierć go czarna obleciała~I dusza w ocemgnieniu członków
210 7  |            A Polluks, zapomniawszy i słowa, i wiary,~Żalem zguby
211 7  |     Polluks, zapomniawszy i słowa, i wiary,~Żalem zguby braterskiej
212 7  |           zguby nienadzianej,~Jako i nieboraka jego tam potkało,~
213 7  |           go zamroczyła.~Wtym Idas i z nim jego drużyna skoczyła~
214 7  |       drużyna skoczyła~Do Polluksa i wnet go mieczmi okrywali;~
215 7  |            zamieszanie~Poczęło być i rany, i krwie rozlewanie.~
216 7  |    zamieszanie~Poczęło być i rany, i krwie rozlewanie.~Aż Iupiter
217 7  |      dekret swój uczynił na niebie~I natychmiast musiał być koniec
218 7  |           Bo zaraz deszczem na nie i wichrem nieskromnym~Linął
219 7  |           nieskromnym~Linął z góry i strzelił piorunem ogromnym.'~
220 7  |            uderzyła,~Rozskoczą się i tak ich burza rozproszyła.~
221 8  |          naszego cechu pasterzowi.~I ta pewnie Helenę urodą celuje,~
222 8  |     Dziewka~Splunę ja te przysmaki i umyję wodą,~Gdzieś się ust
223 8  |           Tak prędko twoja młodość i uroda minie.~Dziewka~Nie
224 8  |     słodkich jagód rozynki bywają?~I różej, chociaj uschnie,
225 8  |           tobą.~Dziewka~Nie pójdę! I wczoram cię także usłuchała,~
226 8  |      wielmożnością.~Dziewka~Zniknę i Bóg mi tego dopomoże; a
227 8  |         Kto gardzi, gardzą też nim i barzo się boję,~Że przyjdziesz
228 8  |         jeszcze do żadnego.~Dafnis~I ja w tej liczbie jestem,
229 8  |           ja w tej liczbie jestem, i jam jeden z wiela,~Co bym
230 8  |           potym przewodzą~Nad nami i niektórzy żony za łeb wodzą.~
231 8  |   małżeńskie~Nie bywają) co czyni? I połogi ciężkie?~Dafnis~Na
232 8  |          nie zbladła?~Która z siły i zwykłej barwiczki nie spadła?~
233 8  |       wiąże, Bogu oddam śluby moje~I tobie; jedno ty chciej skłonić
234 8  |           Kto się chce żenić, domu i dostatku trzeba.~Zła miłość,
235 8  |           soli, bez chleba.~Dafnis~I dom, i wszystko będzie,
236 8  |          bez chleba.~Dafnis~I dom, i wszystko będzie, wszystko
237 8  |      rozumiesz, podaj lepszą radę;~I przyjaciela poślę, i sam
238 8  |         radę;~I przyjaciela poślę, i sam w dom przyjadę.~Dziewka~
239 8  |           Dziewka~Wprzód ja zmacam i wzmiankę uczynię o tobie.~
240 8  |           już piersi moje, wszakeś i ty moja.~Dziewka~Jako ociec
241 8  |          Jako ociec pozwoli, twoja i nie twoja.~Dafnis~Proszę
242 8  |            Fortel na to: czynić co i bawić tym duszę.~Dafnis~
243 8  |        Gdzie ty będziesz pasł, tam i ja swoje przyżonę.~Dafnis~
244 8  |          Dziewka~Wianek przewiędły i ktoś nie barzo wesoły.~Dafnis~
245 8  |      wracaj mi się zdrowa!~Dziewka~I ty bądź łaskaw!~Tu ich koniec
246 9  |             a bywała~Czeladź dobra i długo miejsca się trzymała.~
247 9  |    słychamy.~Nie obmawiam nikogo - i tu u sąsiada~Co się dzieje?
248 9  |        dworze.~Tyrsis~Tak to bywa: i twarda kryga na kieł bierze;~
249 9  |          kryga na kieł bierze;~Złe i miękkie wędzidło. Nalepiej
250 9  |        Było siła~Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~Menalka~
251 9  |         Ale wżdy były pieśni jakie i muzyka?~Menalka~I o tym
252 9  |            jakie i muzyka?~Menalka~I o tym nie wiem, co rzec.
253 9  |            kto muzykiem się zowie.~I pieśni marne jakieś, nastrzępione
254 9  |       rzeczy, a w nich gańby tylko i przymówki.~Przedtym lub
255 9  |       świat jakoby~Wszystek warczy i zwykłe umilkły ozdoby.~I
256 9  |           i zwykłe umilkły ozdoby.~I to nie dziwia; jakie dzieje,
257 9  |         formują.~[Tyrsis]~Ale wżdy i z tej miary było co grzecznego?~[
258 9  |    widziała drużyna,~Która Dyjannę i jej brata, Apollina,~Wielbiła
259 9  |            to, co po trosze śpiewa~I co się jako morze z pieśnią
260 9  |       Apollo zazdrość nogą potrąci i rzecze:~„Wielka egipska
261 9  |    jagnięta swoje cząstkę wysysały~I dworniczki swą także będą
262 9  |      ziemię, owce powieszały~Głowy i zwykłej swojej pasze zaniechały,~
263 9  |           swojej pasze zaniechały,~I teraz skóra tylko włóczą
264 9  |            z łuku strzela, strzela i Dyjanna.~Śrebrne strzały
265 9  |          majętności,~Ludzie zdrowi i w sile trwają do starości;~
266 9  |      szanować przystoi,~Nigdy swar i niezgoda w domu nie postoi.~
267 9  |           domu nie postoi.~Zołwice i bratowe u jednego stołu,~
268 9  |           bratowe u jednego stołu,~I świekry, i niewiestki jadają
269 9  |          jednego stołu,~I świekry, i niewiestki jadają pospołu.~
270 9  |           potrzeba, umie on władać i wojnami.~Apollo krokodyla
271 9  |             Dobrze idzie z rozumem i marsowa sprawa.~Pierwsza
272 9  |      przygodzi~Zajączek lubo sarna i mało zaszkodzi.~Zubrowie
273 9  |             Bo on rad siła bierze. I wielcy królowie,~Gdyby na
274 9  |      ukrzywdzenia bywało przyczyny~I stałyby w pokojach domowe
275 9  |            wszystkiego on strzeże,~I miasta mają swoje baszty,
276 9  |           nami. Ustąpmy ku chłodu.~I ty nogom spoczyniesz z dalekiego
277 9  |     spoczyniesz z dalekiego chodu,~I w święto z przyjacielem
278 10 |           Niechaj troski nie gryzą i frasunki płoche.~Samo nadbieży,
279 10 |          komu,~A zła chwila namaca i w zawartym domu.~Ja tym
280 10 |           Owa mię też to potka, co i siostry moje.~A jako teraz
281 10 |        piszczałki sobie wykrącała.~I wy, wierzby, byłyście kiedyś
282 10 |       Palladzinym były fraucymerze~I miedzy przedniejszymi pannami
283 10 |  przedniejszymi pannami was miała,~I śpiewania, i wszelkich muzyk
284 10 |            was miała,~I śpiewania, i wszelkich muzyk nauczała.~
285 10 |           kim sławić nimi chciały.~I to was z satyrami wprawiło
286 10 |          To was w zgubę przywiodło i w ich chytre zdrady.~Bo
287 10 |          Gdy do nich na dobrą myśl i tańce biegacie,~Potkało
288 10 |            urażone.~Często się wam i sama Pallas dziwowała,~Często,
289 10 |           zelżywie,~Rad się chełpi i o tym gada uszczypliwie.~
290 10 |          Zdrój mądrym myślom służy i pieśniom uczonym,~Krynica -
291 10 |            napoju czerpać z zdroju i z krynice.~Zdrój jest każdemu
292 10 |           Zdrój jest każdemu wolny i gmin gęsty miwa,~Krynica
293 10 |        pokalany,~Zaraz woda ucieka i pierzcha na ściany.~Tam
294 10 |       pierzcha na ściany.~Tam tedy i na ten czas z dworem swym
295 10 |        czas z dworem swym jechała,~I wam, o smętne siostry, przy
296 10 |           sama wody~Wzięła w dłoni i śliczne umyła jagody.~Woda
297 10 |         chciała, a już wody wrzały~I z hukiem się po wszystkiej
298 10 |           o zapamiętałe!~O, na swe i na moje imię mało dbałe!~
299 10 |           to wam wyszły chęci moje i zabawy?~Na to twarz nie
300 10 |           to twarz nie zmarszczona i umysł łaskawy?~Miejcie pamiątkę
301 10 |            się kajała~Setna po tym i mieście szanować umiała.~
302 10 |      jakiemuś błotu przybiegały)!”~I stanęłyście zaraz. Jeszcze
303 10 |       gorzkości,~Znak przestrachu, i waszej ostatniej żałości.~
304 10 |          waszej ostatniej żałości.~I stałyście się nowo na ten
305 10 |        nowo na ten czas wierzbami,~I po dziś dzień rośniecie,
306 10 |           miewać liścia ozdobnego.~I kwiat wasz niech podobny
307 10 |           podobny leci pajęczynie,~I z drzewa niech nie będzie
308 10 |           będzie robione naczynie,~I ledwie miedzy drzewy bądźcie
309 10 |         kręcą piszczałki chłopięta~I pierwsze na nich biorą do
310 10 |           Niechaj trwają w pamięci i wasze przygody.~Może być,
311 10 |        szkody,~Jako ja teraz biorę i karzę się wami,~I wolę nad
312 10 |            biorę i karzę się wami,~I wolę nad pustymi schadzać
313 11 |     Sieniawskiego cne Muzy chowały~I słodkich zdrojów swoich
314 11 |           smaki co lepsze zbierają~I piękny plastr słodkiego
315 11 |            swych miejsca zasiędzie~I ważnomyślną radą powiada,
316 11 |          ważnomyślną radą powiada, i zdroje~Gładkiej wymowy zbierze
317 11 |          do buławy rękę sposabiały~I drzewem, i paiżą władać
318 11 |         rękę sposabiały~I drzewem, i paiżą władać przyuczały,~
319 11 |        przyuczały,~Strach tatarski i pewne na potym zemszczenie.~
320 11 |        skrzydle swym nosi w obłoki~I ukazuje rączych piór polot
321 11 |         szczęśliwa,~Ten przed laty i rozum, i bogactwa miwa.~
322 11 |            Ten przed laty i rozum, i bogactwa miwa.~Przed laty
323 11 |          bogactwa miwa.~Przed laty i do nieba sławą wylatuje,~
324 11 |     przynaszają.~Co wiekowi małemu i latom dziecinnym~Przyzwoitszym
325 11 |  dziecinnym~Przyzwoitszym igrzysku i myślom niewinnym,~Co może
326 11 |         męskie serca już dojrzałe,~I małżeństwy wystawia domy
327 11 |        podał do rzeczy statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich
328 11 |          ucho do ich mów skłaniała~I przy chwale przyjaznych
329 11 |           Bo skoro przez przysięgę i przez śluby święte~Miedzy
330 11 |      uciech samych,~Którym jeszcze i słońca, i pogody wiele~Potrzeba,
331 11 |           Którym jeszcze i słońca, i pogody wiele~Potrzeba, nim
332 11 |       Niewielką korzyść niosą, tak i niedojrzałe.~Ani się stąd
333 11 |           zabawy,~Przed wszystkimi i konia ochotniej doskoczyć,~
334 11 |         konia ochotniej doskoczyć,~I przystojniej go osieść,
335 11 |            przystojniej go osieść, i gładzej nim toczyć,~I drzewem
336 11 |      osieść, i gładzej nim toczyć,~I drzewem złożyć miernie lub
337 11 |            jedno kochanie~Miała go i my, Muzy, przedniejsze staranie~
338 11 |        serce do cnót świętobliwych~I do pięknej mądrości. Taki
339 11 |        Kiedy mu bujna ziemia służy i wiatr zdrowy,~Pilnego ogrodnika
340 11 |        barzo snadno w list zielony~I co rok podrastaniem nieleniwym
341 11 |    podrastaniem nieleniwym wstaje,~I nadzieję użytku niepoznego
342 11 |         ludzi zapatrzania~Ciągnęły i ozdobnych spraw oczekiwania.~
343 11 |           spraw oczekiwania.~Snadź i niejedna w domiech wielkich
344 11 |           na swym sercu powtarzała~I zamyślania swoje Wenerze
345 11 |          serce tak urani.~Snadź to i przyjacioły mało wierne
346 11 |         każdy sobie woli; więc też i bogini~Cudze modlitwy głuchym
347 11 |   nadziewała,~Ale drobniejsze lata i wiek jeszcze mięki,~I czekania
348 11 |         lata i wiek jeszcze mięki,~I czekania dalekie, i zwłoki
349 11 |         mięki,~I czekania dalekie, i zwłoki przez dzięki~Wątliły
350 11 |       dzięki~Wątliły w niej otuchy i wolne nadzieje,~Bo miłość
351 11 |       wiosnę dogrzywa,~Prędko taje i w wodny strumień się rozpływa,~
352 11 |           krąży w równym kole,~Już i przed prochem, już i przed
353 11 |           Już i przed prochem, już i przed słońcem się kryje,~
354 11 |      schadza,~A leda zabawami wiek i żywot zdradza.~Naczęściej
355 11 |      zdradza.~Naczęściej go muzyka i tańce trzymają~Abo łagodne
356 11 |      Kupidynowie, abo mu błaznują,~I sen, i rozpieszczone pokoje
357 11 |            abo mu błaznują,~I sen, i rozpieszczone pokoje cukrują.~
358 11 |      pokoje cukrują.~Zewsząd piżma i drogie zalatują wonie,~Róże
359 11 |         chęć pięknej sławy~Zagasła i rycerskie zginęły zabawy.~
360 11 |        poległo w miękkich wczasach i gnuśności.~Ludzkie chęci
361 11 |   gnuśności.~Ludzkie chęci odpadły i serca życzliwe,~Nastąpiły
362 11 |      życzliwe,~Nastąpiły hańbienia i mowy dotkliwe;~I one piękną
363 11 |         hańbienia i mowy dotkliwe;~I one piękną krasę i oblicze
364 11 |       dotkliwe;~I one piękną krasę i oblicze śliczne~Poszpeciły
365 11 |             Na koniec miłe zdrowie i potrzebna siła~Za zbytkiem
366 11 |         utraciła.~Przyszły choroby i wiek uwiędły w młodości,~
367 11 |          ziemi wszystek pochylony,~I z barwy, i z ozdoby własnej
368 11 |     wszystek pochylony,~I z barwy, i z ozdoby własnej obłupiony.~
369 11 |             Co za tłuczenia piersi i ręku łamania!~Ani ubiory,
370 11 |       została.~Dopiero błędy swoje i złą radę widzi,~Dopiero
371 11 |           Acherontowy.~Już by była i na śmierć sama zezwoliła,~
372 11 |         Aby była z swym miłym choć i w grobie żyła,~Ale jako
373 11 |           bogowie są wolni od niej i boginie.~Umrzeć nie mogła.
374 11 |           postradał żywota miłego.~I temu, aby lepszą wiarę uczyniła,~
375 11 |            uczyniła,~Święto sławne i obchód wieczny postawiła,~
376 11 |         zęby przeklinały.~Nierozum i przed czasem źle o sobie
377 11 |          czasem źle o sobie radzi,~I po zgubie na wątłych otuchach
378 11 |            szczęście swe miarkuje.~I ty, cna panno, gorszej nie
379 11 |        podlejsze rzeczy zapatruje,~I owszem, sobie ważne uciechy
380 11 |            przyzwoitych,~Zażywając i sławy, i cnót znakomitych~
381 11 |   przyzwoitych,~Zażywając i sławy, i cnót znakomitych~Oblubienica
382 11 |       trupy,~A wielki plon pożenię i bogate łupy,~Więźnie w tył
383 11 |           ten dzień zawita znaczny i szczęśliwy,~Gdy go z wojen
384 11 |         jeszcze krwawe~Tarcz okaże i znaczną bojową kurzawę.~
385 11 |       zdrowe.~Na nim rzeczy polega i na jego głowie~Zechcą wesprzeć
386 11 |           w nikim serca nie obudzi~I wiele nikczemników najdziesz
387 11 |   najdziesz możnych ludzi,~Których i życie jako jednego nędznika,~
388 11 |       życie jako jednego nędznika,~I żeście równe śmierci mdłego
389 11 |           majętnością władnie,~Tam i dzielność, i jasna cnota
390 11 |          władnie,~Tam i dzielność, i jasna cnota idzie snadnie,~
391 11 |           cnota idzie snadnie,~Tam i przeważnych rzeczy wielkie
392 11 |         rzeczy wielkie zaciąganie,~I nieśmiertelne w uściech
393 11 |     świadom, próżno z nim na pole;~I tamek, mówią, ostry z młodu
394 11 |           sprawi,~Połowicę wygrawa i na tym wiek trawi”.~Tu Muzy
395 11 |            wrodzony~Wstyd rumienił i wzrok jej do ziemie wlepiony~
396 11 |     pilnego mistrza ręka ugładziła~I ozdobą przystojną kształtnie
397 11 |            Lecz poszły zdrowe rady i tak ukochany~On młodzieniec
398 12 |        rado, sroczce zawsze wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom
399 12 |         obiecany,~Obiecany od Boga i od domu tego.~Po obietnicę
400 12 |            sobie, a pogonić trudno i godziny.~Co byś rzekł, gdyby
401 12 |          go zlewa. Nie trzeba spać i w pewnej rzeczy.~I Bóg nie
402 12 |            spać i w pewnej rzeczy.~I Bóg nie dźwignie, kto się
403 12 |          Serce przez ciebie mdlało i te piękne progi~Pustkami
404 12 |            Były insze obawania,~Bo i harap ma swoje przykre dojeżdżania,~
405 12 |         swoje przykre dojeżdżania,~I od płochego zwierza urośnie
406 12 |          świnie ząb uranił srogi!”~I tyś, drugi młodzieńcze,
407 12 |           Pełna jest trwogi miłość i w każdy kąt ucha~Przykłada;
408 12 |      jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z myśli? A czasem omyli~
409 12 |           tobie tego nie trzymamy,~I owszem, się pociechy wszelkiej
410 12 |          Młodość przestrono patrzy i daleko strzela~Z myślami,
411 12 |             wszystkiego ma hojnie.~I ty myśli uspokój, mój panicze
412 12 |             Radziśmy wszyscy tobie i twojej czeladzi.~Już i matka,
413 12 |       tobie i twojej czeladzi.~Już i matka, i panna witać cię
414 12 |      twojej czeladzi.~Już i matka, i panna witać cię wychodzi.~
415 12 |        tobie poprzedzić się godzi.~I czołem nisko uderz, jest
416 12 |     niechaj będzie w tej godzinie.~I ty, matko, nie zwłaczaj,
417 12 |         życzliwe,~Ślub święty jest i wasze prace świętobliwe.~
418 12 |     posługę przedtym oddawano,~Toż i za matek waszych w obyczaju
419 12 |         Zbladłeś nam, panicze.~Ba, i pannie łza za łzą płynie
420 12 |            z radości,~Pomyśli ktoś i gorzej, bo siła zazdrości.~
421 12 |       łonie jej mieszkać na wieki?~I ona przy matce swej nie
422 12 |            nie wiecznie mieszkała,~I tyś się nie dlatego tak
423 12 |            wam dajemy~Na szczęście i miłego życia winszujemy:~
424 12 |    kołaczmi panie nadobne śpiewają~I taniec prędki wiodą, i kleszczą
425 12 |    śpiewają~I taniec prędki wiodą, i kleszczą rękami.~Zabawmy
426 12 |            się będziesz uśmiechała~I żal ci będzie, żeś tak długo
427 12 |         miłym przyjacielem smaczne i w kłopocie.~Trzecia para~
428 12 |        chmiel gęsty przy tyce,~Tak i panna się trzyma przy swoim
429 12 |             Kołacz im z stołu dano i za łeb on chodzą.~Lepsza
430 12 |             Niezgoda wszystko kazi i domy uboży.~Panno, miej
431 12 |           nas przyleciała,~Bodajeś i u sąsiad także zakrzeczała.~
432 13 |          nie siędzie~Przy mym boku i dom mój wieczną pustką będzie?~
433 13 |      grzbietem się krzywa~Zawiesza i co chwila sił pierwszych
434 13 |         się babką chełpiła bogatą.~I często nowe chusty sprawowała
435 13 |          chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy dzień
436 13 |         Legła w chłodzie na trawie i smaczne zasnęła.~Wilczaszku,
437 13 |         Neera: ani się tryksajcie,~I trawkę cicho szczypcie,
438 13 |            trawkę cicho szczypcie, i cicho stąpajcie.~Baranie
439 13 |        chłodny,~Przydź, wietrzyku, i czyń jej sen wdzięczny,
440 13 |    wdzięczny, łagodny!~Pozwalam ci i włosy obwionąć na czele,~
441 13 |    Pozwalam - ach, niestetyż! - ty i w ucho śmiele~Możesz poszemrać,
442 13 |           Możesz poszemrać, możesz i wargę całować,~A ja, nieborak,
443 13 |            tknąć mi się nie godzi.~I ty się nie przebiegaj, jaszczurko
444 13 |         Siła dodziewacie,~Łaję wam i zajrzę wam; więtszą wolność
445 13 |        kąsać białe, miękkie ciało?~I ciebie tu, komorku, zła
446 13 |            wespół była.~Była matka i babka, i sąsiad niemało,~
447 13 |          była.~Była matka i babka, i sąsiad niemało,~Po chwale
448 13 |    zostawił?~Na co dom tak budowny i folwark postawił?~Na co
449 13 |             kto się spuści na nie,~I za żywota ma chleb, i po
450 13 |         nie,~I za żywota ma chleb, i po nim zostanie.~I ty, Likory,
451 13 |          chleb, i po nim zostanie.~I ty, Likory, u mnie nie będziesz
452 13 |              Widziałem cię u tańca i tak mi się zdało,~Iże-ć
453 13 |     przeciwić, siliłem się z dusze~I mówiłem do siebie: Boże,
454 13 |          nie będzie taki. U ciebie i spanie~Napozniejsze; u ciebie
455 13 |      spanie~Napozniejsze; u ciebie i narańsze wstanie.~Tobie
456 13 |         pochędożyć~Wszystko w domu i wszystko na mieścu położyć.~
457 13 |      onegdy czeladne,~Były tam też i moje, a iż w ręce były~Przyjaznej,
458 13 |             gdzie Likorys śledzie,~I kropla tam nie zginie, i
459 13 |           I kropla tam nie zginie, i nie zadojone~Cielęta, i
460 13 |            i nie zadojone~Cielęta, i mleka są szkopce napełnione.~
461 13 |          Wiesz ty, jakom cierpliwy i jakom nieskory!~Róbwa już
462 13 |            nam niechaj błogosławi.~I kiedyż ten dzień będzie,
463 13 |        proszę, myśli moje,~Wszakeś i ty człowiekiem, uspokój
464 13 |            ty człowiekiem, uspokój i swoje.~ ~Tak śpiewał, a
465 13 |           sieczki wielka kupa była~I Likorys namyślnie u krów
466 14 |          nie widamy~W towarzystwie i twoich pieśni nie słychamy?~
467 14 |     nawiedziły?~Pospolity to pożar i na wszystkie kąty~Rozsypał
468 14 |        płuży już to rok dziesiąty.~I u nas tak przerzedził. U
469 14 |        zostało.~Co ludziom, to też i nam; z ludźmi i śmierć miła.~
470 14 |             to też i nam; z ludźmi i śmierć miła.~Aboś chciał,
471 14 |           miano.~ ~Wonton~Dogryzie i zły sąsiad. Mnie to barziej
472 14 |           słudzy tak nas oganiają.~I ja teraz tę szkodę mojej
473 14 |   wyglądały~Sośnie wysokie, ciebie i ten chróścik mały.~Ale komu
474 14 |        niewolnikiem musi,~Pod czas i swoje straci, i za cień
475 14 |           Pod czas i swoje straci, i za cień ułapi.~Powoli prędzej
476 14 |           lepszą dolą się zachować~I o czym inszym myślić. Już
477 14 |    wszystkie pozdychały!~Wedle was i cieliczki padły; i ciołacy,~
478 14 |       Wedle was i cieliczki padły; i ciołacy,~Wszystkich psi
479 14 |       obali w boru sośnie całe,~Że i chrósty, i drzewka nie zostaną
480 14 |         sośnie całe,~Że i chrósty, i drzewka nie zostaną małe.~
481 14 |           Mała tu nadzieja,~Pustki i nachytrszego omylą złodzieja.~
482 14 |           straży stateczna!~Leżcie i spicie, żadna trwoga niebeśpieczna~
483 14 |          nie masz czuć około czego~I zamku nie strzegają hajducy
484 14 |         swą nie zatnie!~Żegnam was i już was tu zostawiam ostatnie.~
485 14 |         was tu zostawiam ostatnie.~I ty, Pańku, bądź łaskaw,
486 14 |          więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy ręce, nieszczęściu
487 14 |          jako Pan, zaradza,~Że się i grad, i wszystek głodny
488 14 |            zaradza,~Że się i grad, i wszystek głodny rok nagradza.~
489 14 |        musiał udać do szczepienia.~I teraz z łaski bożej mam
490 14 |           drzewo całe, będą na nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj:
491 14 |        całe, będą na nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj: Bóg
492 14 |            już też siada~Słoneczko i na trawy chłodna rosa pada.~
493 15 |       żenić się było!~Ja się gryzę i jemu będzie też niemiło.~
494 15 |           jemu będzie też niemiło.~I ta się nie ucieszy, która
495 15 |        mnie gospodynią, ma ze mnie i żonę,~Ma i sługę, a przedsię
496 15 |  gospodynią, ma ze mnie i żonę,~Ma i sługę, a przedsię chęci
497 15 |     czyniła.~Syp to proso na rynkę i nad węglem trzymaj,~W drugiej
498 15 |         drugiej ręce miej wachlarz i ogień poddymaj,~A przymawiaj: „
499 15 |        węzłem zawięzuję,~Zawięzuję i warkocz. Niechaj on tak
500 15 |         ich odplotę,~Aż się pokaje i złą porzuci robotę.~Przywiedźcie