Sielanka

 1 Ded|    Askrejczykiem górę wylatywa,~Gdy mu przyszło (mym zdanim) na
 2 2  |  nielutościwa w paluszek ujadła,~Aż mu rączka opuchła. Od bólu
 3 2  |          trzmielowej gałęzi: rączki mu zadrżały~Od chęci, bowiem
 4 2  |       zadrżały~Od chęci, bowiem się mu zdał być ptak niemały.~Pocznie
 5 2  |           niego~Nawykł był i ukazał mu ptaka onego.~A starzec,
 6 2  |             łagodne pieśni, a stada mu zatym~Mnożyły się i słynął
 7 3  |    wczorajszego.~Jako zawsze wieńce mu z głowy pospadały,~Dzban
 8 3  |            Pełną garść kalin, twarz mu nimi popisała.~Rośmieje
 9 5  | przyjacielem korzec zjadła soli~Ani mu, nim przeżegna kapłan, była
10 7  |             i żyć niesnadnie.~Jedna mu tylko troska w myślach zostawała;~
11 7  |            tkwiało~W myślach, a tym mu więtszą wątpliwość działało,~
12 7  |            Komu inszemu panna; lubo mu czyniła~Otuchę sama, lub
13 7  |              i w złoto bogaty.~Dwaj mu synowie w domu dorośli kwitnęli:~
14 7  |            ręką się wysadza,~Linces mu tylko okiem i bronią wygadza,~
15 8  |            ojca starego,~Trzeba się mu ukłonić, trzeba łaski jego.~
16 9  |        Alcydes je znosi.~Śmieją się mu bogowie, a nawięcej jego~
17 11 |      Pierwej, nim on zamyśli, w dom mu przynaszają.~Co wiekowi
18 11 |      przychodziło;~Przed wszystkimi mu szczęście pochwałę darzyło.~
19 11 |          Ani na wyścig żaden równał mu rączością,~Ani w inszych
20 11 |    ćwiczeniach ućciwych,~Zaprawując mu serce do cnót świętobliwych~
21 11 |             więc szczep nowy,~Kiedy mu bujna ziemia służy i wiatr
22 11 |        osiwieje.~Nie tak śnieg, gdy mu słońce na wiosnę dogrzywa,~
23 11 |           Abo łagodne pieśni w ucho mu wlewają~Mali Kupidynowie,
24 11 |       wlewają~Mali Kupidynowie, abo mu błaznują,~I sen, i rozpieszczone
25 11 |              kiedy boje krwawe~Będą mu przynosiły zwycięstwa łaskawe,~
26 12 |              a bujawszy siła,~Jedno mu drzewko; jedna mu gałązka
27 12 |             Jedno mu drzewko; jedna mu gałązka miła.~Młodość przestrono
28 13 |            Trudno trafić, atoli źle mu nie radziła.~Kto pragnie
29 13 |         płynie tam obficie.~Dufajmy Mu, a On nam niechaj błogosławi.~
30 14 |      zabawami~Ma się parać, pilniej mu za trzodami chodzić.~Myśliwcowi
31 14 |        dworska zasmakuje,~Niech się mu dom przewraca, on tego nie
32 15 |              Tańcował ze mną, głowa mu się zapociła;~Otarszy rzucił
33 15 |       został tak nie prany;~Uczynię mu, że z niego pocieką pijany.~
34 15 |         kasza nam wezwrzała.~Biegać mu...~Czy się mylę? Psi około
35 15 |             Witać się go godzi,~Ale mu kęs wytrwajmy, aże się ochłodzi.~
36 15 |       Pódżmy, goście witajmy! Pilno mu znać było,~O jednym bocie
37 15 |            mi się tu zstawił,~Radam mu z serca, choć mi barzo go
38 16 |         Wszyscyście błaznowie».~Ale mu te rozumki kiedyś pomieszamy,~
39 16 |             kosztownej roboty~Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~
40 17 |         pozwoli.~Soboń~Podobno, kto mu tego dobrze nie przysoli.~
41 18 |      drażnić; ja go abo chwalę,~Abo mu pochlebuję i tak grzbiet
42 18 |         grzbiet mam w cale.~I teraz mu zaśpiewam, acz mi niewesoło:~
43 18 |         krwią się oblinęła.~Podobno mu coś rzekła; każdemu też
44 18 |        mówią, język za zębami.~I my mu dajmy pokój, choć żartuje
45 18 |             Za nos wodzić. Pod czas mu ledwie nie nałaje.~Na kogo
46 18 |            potka niesmacznego.~Więc mu nie wierzy, to już zawsze
47 18 |            się gotuje.~Zaśpiewam ja mu przedsię, rad on pieśni