Sielanka

 1 1 |  śpiewaniem łagodnym,~Ponieważ mię tak moja Fillis wyprawiła,~
 2 1 |      moja Fillis wyprawiła,~Że mię na wieki wolnych myśli pozbawiła.~
 3 1 |       nie tego~Pragniesz, abyś mię w rychłe miała nieżywego.~
 4 1 |      nie przystaje.~Nie owszem mię też możesz potępić w urodzie,~
 5 2 |      zapomniałem tego;~A czego mię Kupido nauczył, to miewam~
 6 3 |  Rośmieje się i rzecze: „Po co mię wiążecie?~Rozwiążcie, dzieci!
 7 4 |   Wtóra niedziela, jako napaść mię ta wzięła.~Miłko~Pan-eś
 8 6 |       czekała.~Tityrus~Próżnoś mię pod kądzielą, matko, posadziła,~
 9 6 |       zimie do komina,~A kiedy mię Jagienka piękna pocałuje,~
10 6 |  stanęli, a z oka poglądali na mię,~Jeślibym więc na twarzy
11 8 |   Dziewka~Co czynisz? Zadusisz mię! Złe z tobą kuńsztować,~
12 8 | chluśnie, jako raczy; mam, kto mię ratuje:~Dyjanna, co się
13 8 |   wiekiem moim opiekuje.~Czemu mię szarpasz, jako inszą zapaśnicę?~
14 8 |       dopomoże; a ty~Zaniechaj mię, a indzie gotuj sobie swaty.~
15 8 |    moim przedsięwzięciem,~Boby mię tu rad kożdy miał w domu
16 8 | dogodzi.~Co czynisz? Nie macaj mię, kędy się nie godzi!~Dafnis~
17 8 |       obłapić.~Dziewka~Nie baw mię, słońce siada, trzeba mi
18 8 |   Dziewka~Puść mi rękę, próżno mię na ten czas zabawiasz.~Dafnis~
19 10|        Purze, przeglądała.~Owa mię też to potka, co i siostry
20 10|      pamięć nie została.~Jeśli mię nigdy taniec długi nie zabawił,~
21 13|        Bóg tak niełaskawy~Mieć mię raczy, że nigdy przyjaciel
22 13|         ze mną zostawajcie~Ani mię do samego grobu opuszczajcie.~
23 13|        sieczkę rzezał.~Zawsześ mię żywiła,~Ręko moja! Kto Bogu
24 13|    jawnie to świadczyły.~Biało mię sobie nosisz, noś mię sobie
25 13|    Biało mię sobie nosisz, noś mię sobie biało,~Równemu z równym
26 14|     zajrzano!~Wolę to, niżliby mię pożałować miano.~ ~Wonton~
27 14|    obory moje wojowali,~Coście mię w polach, coście mię w lesiech
28 14|    Coście mię w polach, coście mię w lesiech kradali!~Przymierze
29 14|        mam tak piękne sady,~Że mię nimi nie przejdzie nikt
30 15|    Świadczę tobą, księżycu, że mię żal przywodzi~Do tego: zły
31 15|       do mnie przyczyny. Wziął mię w dobrym domu,~Wziął mię
32 15|       mię w dobrym domu,~Wziął mię z dobrą pomocą, nie ma ze
33 15|    zapociła;~Otarszy rzucił na mię, został tak nie prany;~Uczynię
34 16|      czupryna~Czuje moja, jako mię ćciła ta drużyna.~Menalkas~
35 16|     kto nie drażni.~I ty się o mię nie swarz: niechaj oni swymi~
36 16|       grania pośmiewali,~Bodaj mię raczej grubi osłowie słuchali,~
37 17|        krzu różanym~Od pułnocy mię budzisz swoim głosem ranym!~
38 17|   Soboń~Zufała Erifila mijając mię wczora~Cisnęła na mię jabłkiem,
39 17|  mijając mię wczora~Cisnęła na mię jabłkiem, skąd mi głowa
40 17|       głowa chora.~Tęsknica na mię bije, szum przelata uszy,~
41 17|       Oddałem gospodarstwo, on mię wygnał z niego:~Snadź to