Sielanka

 1 1 |          rychłe miała nieżywego.~Teraz, jako to słońce w południe
 2 2 |          Dobrze tak na leniwe, a teraz kto inny~Tak grzeczną dziewkę
 3 2 |          będą dorastały,~Ten, co teraz ucieka, co przed tobą stroni,~
 4 3 |       ptaki pomieszał grubymi.~I teraz, gdybyś cicho latał, cicho
 5 4 |    czeladzią nad cię nie bywało.~Teraz ani docinasz i pokosy psujesz,~
 6 4 |        Baty~Muzy, ucieszne Muzy. teraz zaczynajcie,~A ze mną moję
 7 6 |      jaśniejsza!~Bądź łaskawa, a teraz, gdy do miłej mojej~Idę
 8 6 |       wrono niecnotliwa, ty masz teraz gody,~A ja grzbietem, nieboga,
 9 6 |         rzece bobrował po uszy~I teraz jeszcze wełnę otrząsając
10 6 |     mięszkawszy odlecą za morze,~Teraz chmury, po chwili niebo
11 8 |          Helenę urodą celuje,~Co teraz nadobnego pasterza całuje.~
12 8 | przyjaciela.~Dziewka~Cóż czynić? Teraz sobie na wolności żyję,~
13 8 |          zapisano miała.~Dziewka~Teraz się mowa mówi; gdy przydzie
14 9 |       Menalka~Wie to Pan Bóg, co teraz za czasy nastały!~Przed
15 9 |      brzmiały,~Lubo co wesołego; teraz świat jakoby~Wszystek warczy
16 9 |       swojej pasze zaniechały,~I teraz skóra tylko włóczą się a
17 10|        co i siostry moje.~A jako teraz żywa nad twym brzegiem stoję,~
18 10|       byłyście kiedyś boginiami,~Teraz wód pilnujecie, stojąc nad
19 10|         z waszej szkody,~Jako ja teraz biorę i karzę się wami,~
20 11|         cna panno, oddana,~Tobie teraz nastaje zorza tylko rana;~
21 12|    siedzisz za tym stołem,~Tobie teraz wiedziemy taniec pięknym
22 12|    panicze, już kołacz na stole,~Teraz jest twoje żniwo, teraz
23 12|          Teraz jest twoje żniwo, teraz twoje pole.~Dzieciom kołacz,
24 13|       trwało,~Mnie by się raczej teraz rozigrać przystało.~Lekko,
25 13|        Naryczysz się cały dzień, teraz nie czyń trwogi.~Gdyby w
26 13|     uczuje!~ ~Dworniczko! Ty się teraz przesypiasz w południe,~
27 13|          żeś jej mało doglądała.~Teraz masz wierną, potym nie wiem,
28 14|     koszary?~Jakie w nich pustki teraz! Gdy pan Bóg swe dary~Raczył
29 14|    słudzy tak nas oganiają.~I ja teraz tę szkodę mojej niebytności~
30 14|    musiał udać do szczepienia.~I teraz z łaski bożej mam tak piękne
31 14|        traw miedzy pustyniami.~A teraz tu przenocuj ze mną, już
32 17|  ubósztwu i łąki, i pola odjęli.~Teraz bronią do lasów. Siła drzewa
33 17|     dziesiątego co rok wytykano.~Teraz na nowe, co się da urzędnikowi,~
34 17|      wszystek świat znano,~Acz i teraz nad Wołhą przed nami zadrżano.~
35 17|          to i w bogatych dworach teraz dzieje.~Soboń~Dalekośwa
36 17|         było~Wszystko zamkniono; teraz, gdy się wypędziło,~Nawięcej
37 18|        tak grzbiet mam w cale.~I teraz mu zaśpiewam, acz mi niewesoło:~
38 18|        tylko byś igrała.~Zażywaj teraz tego! Barzo-ć widzę śmieszne!~
39 18|     poodchodziły na głowę obory,~Teraz powyzdychały świnie i prosięta,~
40 19|      żyzne lata, i wesołe kraje.~Teraz, kędyśmy bujne posiali jęczmiony,~