Sielanka

 1 Ded|    wzniesie piękna sława,~Która i tobie niechaj wdzięczność swą
 2 1  |         paść musi.~Okrutna Filli, tobie ani zdrowie moje,~Ani starganych
 3 1  |        zostawa w pamięci!~Chociaj tobie i sady moje zaradzały,~Chociaj
 4 1  |          kozie, a te chowam samej tobie,~Dawno Testylis chciała
 5 2  |          ode mnie, a ja to daruję tobie».~Nie bierz ani się tykaj;
 6 7  |         obiecał śmierć mnie, lubo tobie,~Lubo obiema, dosyć na jednej
 7 8  |         tobą kuńsztować,~Krowy by tobie, a nie panienki całować.~
 8 8  |          piszczałce zagram k woli tobie.~Dziewka~Sam sobie graj,
 9 8  |           Bogu oddam śluby moje~I tobie; jedno ty chciej skłonić
10 8  |       zmacam i wzmiankę uczynię o tobie.~Po tym dam znać, jakobyś
11 10 |       będę rozpletała,~Będę się w tobie, piękny Purze, przeglądała.~
12 11 | Sieniawskiemu, cna panno, oddana,~Tobie teraz nastaje zorza tylko
13 11 |         Kwiat tylko widzisz darów tobie obiecanych;~Dziś nadzieje,
14 11 |            Upominek ze wszystkich tobie wydzielony.~Wszystkim ten
15 11 |     uniosły w swoje piękne kraje.~Tobie, cna panno, jeśli tęsknica
16 12 |      pożądany!~Czeka cię upominek tobie obiecany,~Obiecany od Boga
17 12 |         pieczy.~Często zazdrość o tobie złe powieści siała,~Ale
18 12 |         czasem omyli~Oko jasne. O tobie tego nie trzymamy,~I owszem,
19 12 |           radzi,~Radziśmy wszyscy tobie i twojej czeladzi.~Już i
20 12 |      wychodzi.~Poprzedź ich ręką, tobie poprzedzić się godzi.~I
21 12 |           siedzisz za tym stołem,~Tobie teraz wiedziemy taniec pięknym
22 12 |   wiedziemy taniec pięknym kołem,~Tobie kleszczemy. Czyli ty nie
23 13 |  spiżarnie, komu dostatki gotuję?~Tobie, piękna Neero, ty to będziesz
24 13 |           ci się muszę,~Chcąc się tobie przeciwić, siliłem się z
25 13 |        ciebie i narańsze wstanie.~Tobie czeladź nakarmić, tobie
26 13 |           Tobie czeladź nakarmić, tobie pochędożyć~Wszystko w domu
27 16 |           było,~Wtym bydło się ku tobie jakoś obróciło.~Rzecze jeden: „
28 16 |       kogo się dokładać.~Na co ja tobie podam człeka wybornego~I
29 17 |  cieplejsze dogrzewa.~Narodzi ono tobie muszek niezliczonych,~Ty
30 17 |      czasów siadał miedzy bogi,~I tobie oplatano wonnym kwieciem
31 19 |        płacz, Testyli, nie płacz! Tobie się nagrodzi~Twoja szkoda,
32 19 |        się nagrodzi~Twoja szkoda, tobie się inszy mąż nagodzi.~Nam
33 19 |          niedźwiedzie, i wilcy po tobie wzdychali,~Świadkami tego
34 20 |           zaranie.~Ale jeśli więc tobie rano sypiać miło,~Naszej
35 20 |           Już twoja, już na wieki tobie przyrzeczona.~Lub rano słońce
36 20 | Nazbieramy, a tęsknić będziemy po tobie.~Będziemy siła tęsknić,
37 20 |          gdy je nowo urodziła.~My tobie barwinkowy wieniec ukręcimy~
38 20 |       kleszczmy! Dziś wesołe gody~Tobie, nadobna panno - tobie,
39 20 |       gody~Tobie, nadobna panno - tobie, panie młody.~ ~