Sielanka

 1 2 |              trzeci, toż i czwarty za nim,~Aż się wszyscy obeszli
 2 2 |           Jąłem go uczyć i grać przed nim proste pieśni,~Jakie pasterze
 3 2 |       niedaleko orał.~I jął się przed nim skarżyć, bo strzelać od
 4 2 |             mego?~Uciekł mi. Kto mi o nim powie, udaruję;~Kto o nim
 5 2 |             nim powie, udaruję;~Kto o nim powie, tego Wenus pocałuje.~
 6 2 |         dosięga.~Sajdaczek złoty, a w nim strzałki gęsto tkane,~Którymi
 7 3 |            małżeński stan święty,~Aby nim nieostrożna młódź szła do
 8 5 |            korzec zjadła soli~Ani mu, nim przeżegna kapłan, była k
 9 6 |             tu chodzi~Twój kozieł i z nim czterej koziełkowie młodzi.~
10 6 |             bieży przez łąkę, rybki w nim igrają,~Kamyczki malowane
11 7 |          ziemię śmiercią Afar wzięty,~Nim w domu swym niewiestki nadobne
12 7 |          stron pokrzykiwając.~Wszakże nim do krwie przyszło, azaby
13 7 |          twardych blachach połomione,~Nim który z nich namniej miał
14 7 |             zamroczyła.~Wtym Idas i z nim jego drużyna skoczyła~Do
15 7 |           niestatek po sobie,~Niżby z nim żyć, lepiej lec z umarłymi
16 8 |         Dafnis~Kto gardzi, gardzą też nim i barzo się boję,~Że przyjdziesz
17 11|          boskie co zdarzają,~Pierwej, nim on zamyśli, w dom mu przynaszają.~
18 11|                Ale swą mocną rękę nad nim zatrzymały,~A do ciebie
19 11|              i pogody wiele~Potrzeba, nim ich będziesz mogła zażyć
20 11|     przystojniej go osieść, i gładzej nim toczyć,~I drzewem złożyć
21 11| Rzeczpospolita weźmie rady zdrowe.~Na nim rzeczy polega i na jego
22 11|          motyce dusza odbieżała,~A po nim żadna głośna sława nie została.~
23 11|       szczwania nie świadom, próżno z nim na pole;~I tamek, mówią,
24 12|          Panie z dalekiej strony; pod nim koń chodziwy,~Koń łysy,
25 12|              łysy, białonogi, rząd na nim ze złota.~Panno, gotuj się
26 13|                Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl w ten czas była,~
27 13|              za żywota ma chleb, i po nim zostanie.~I ty, Likory,
28 14|             Bezecny dwór, bodaj się o nim ani śniło!~Niechaj się nim
29 14|            nim ani śniło!~Niechaj się nim zabawia, komu zginąć miło.~
30 14|              Gdy drzewo całe, będą na nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj:
31 15|               Przysięgo, mści się nad nim! Kto Boga nie widzi~Nad
32 15|        zostawiło~Popiołu, bodaj się w nim serce tak paliło!~Przywiedźcie
33 18|             pasem u niego?~Prędko nas nim namaca; zły frymark - za
34 18|            nie przeciwi,~Ale lepszy z nim pokój. Co się często krzywi,~
35 18|            właśnie osiodłała~I rządzi nim, jako chce, a on się jej
36 18|              stał nad nami, tam się z nim coś rozmawiały~Dwie komornice:
37 18|               Gdy księżyc wschodzi, z nim się gwiazdy ukazują.~Siła
38 19|              Dafnisa i tę usypali~Nad nim mogiłę; bo ta rydlem nie
39 19|         sąsiad! Długi wiek przeminie,~Nim się uchowa taki pasterz