Sielanka

 1 1 |        przystaje.~Nie owszem mię też możesz potępić w urodzie,~
 2 1 |        kożdy z sąsiad moich, byś też i ty zgoła~Sądzić miała,
 3 1 |       świeże całe lato.~Potrafię też na gęślach i o dwojej kwincie,~
 4 2 |          powiadają.~Morson~Barzo też przebieracie; wszak się
 5 2 |       nazbyt, w czym podobno nas też przegarzano.~Morson~Było
 6 4 |         bujno puściła.~Posłuchaj też ty moich, lecz ja nic swojego~
 7 5 |        otrzeć oskominę,~A mało-ć też nie lepiej co raz drzeć
 8 5 |         Perot~Do tyła wołali,~Aż też na koniec próżnej mowy poprzestali.~
 9 6 |     trudno było~Sądzić i podobno też ani się godziło.~Wziąwszy
10 7 |     zguby przywodzą,~I sromota w też szlady idzie, i niesława;~
11 8 | całowanie, ale z tej marności~Są też swoje przysmaki, są swoje
12 8 |        Dafnis~Kto gardzi, gardzą też nim i barzo się boję,~Że
13 9 |         Cokolwiek pomnisz, niech też będę uczesnikiem.~A tym
14 9 |          z trzody wybranego.~Ale też wilków broni. Małą różność
15 10|      Purze, przeglądała.~Owa mię też to potka, co i siostry moje.~
16 11|       drzewem złożyć miernie lub też lotne strzały~Z cięgłego
17 11|        Bo każdy sobie woli; więc też i bogini~Cudze modlitwy
18 12|         prace świętobliwe.~Wszak też wam tę posługę przedtym
19 12|         Jakoby rzekła, że się ja też na coś godzę.~Pierwsza para~
20 13|         stał przy ołtarzu, myśmy też tam stali,~Kapłan mówił,
21 13|        onegdy czeladne,~Były tam też i moje, a iż w ręce były~
22 13|       Jest nasza u Niego~Cząstka też; nie opuszcza On człeka
23 14|          zostało.~Co ludziom, to też i nam; z ludźmi i śmierć
24 14|         tu przenocuj ze mną, już też siada~Słoneczko i na trawy
25 15|          się gryzę i jemu będzie też niemiło.~I ta się nie ucieszy,
26 16|        zawżdy do gałek!~Pod czas też nie zawadzi spróbować piszczałek.~
27 16|       chce bić, a kto bije, bywa też ubitym”.~Porwą się zatym
28 16|          nie pomienionych; on im też objawił~Matkę wszech bogów
29 16|        dufał mocnie bogom, a oni też jego~Nie ubliżali łaską
30 17|       wszystko nagrodzi.~Jeszcze też żon nie mawa. Niechaj się
31 18|      będzie całowała,~Jakoby cię też żaba chropawa lizała.~Oluchna~
32 18|   Podobno mu coś rzekła; każdemu też rada~Domówi. Tak to bywa,
33 18|  przedsię nie dała.~Pietrucha~By też co było, co by ludźmi nazwać
34 18|        ludźmi nazwać słusza,~Ale też siostra nasza, także w ciele
35 18|          u ciebie żoną, niech on też ma żonę.~Słoneczko, śliczne
36 19|          już nie pożądasz,~Jeśli też kiedy z nieba na nas tu