Sielanka

 1 2 |       Nie na tośmy zaczęli, abyś nas strofował,~Raczej byś to
 2 2 |        Aż nazbyt, w czym podobno nas też przegarzano.~Morson~
 3 2 |         Oboje-ć to daruję, jedno nas tym daruj.~Słońca, mówią,
 4 6 |        na nie.~Krzykną: ,,Sam do nas, Mopse! Z naszymi tu chodzi~
 5 11|        nie będzie rzeczono:~«Bez nas nic nie może być w rzeczach
 6 12|      Sroczko, z dobrąś nowiną do nas przyleciała,~Bodajeś i u
 7 13|     kiedyż ten dzień będzie, gdy nas obu stawi~Przed ołtarzem?
 8 14|        już to rok dziesiąty.~I u nas tak przerzedził. U kogo
 9 14|       Drewniani naszy słudzy tak nas oganiają.~I ja teraz tę
10 16|       dostało.~Tu pod lipą kilka nas pospołu siedziało,~A tyś
11 16|      kręgle przy ostrowie,~Minął nas, jakoby rzekł: «Wszyscyście
12 16|         cudnych namawianiem:~„Do nas, do nas, cny gościu, tu
13 16|         namawianiem:~„Do nas, do nas, cny gościu, tu stań w porcie
14 16|    wyciągają~Ku niemu i: „Sam do nas! sam do nas!” - wołają.~
15 16|     niemu i: „Sam do nas! sam do nas!” - wołają.~I przyszedłby
16 17|        swojej dziury.~Na ostatek nas będą drzeć tylko nie z skury.~
17 17| następuje?~I to ustąpić musi; co nas dziś frasuje.~Zaczni abo
18 17|     niedźwiedzi~Obawaj, jako gdy nas zdradliwi sąsiedzi~Podsiadają.
19 17|           niechaj tu blisko przy nas leżą.~
20 18|         za pasem u niego?~Prędko nas nim namaca; zły frymark -
21 18|      dajesz wieczór zapadając,~U nas post do wieczora zawsze
22 18|         ciebie!~Wszędzie cię, bo nas bijasz, wszędzie osławiemy,~
23 18|         Za ścianą, jako jędza do nas przybieżała.~Ni z tego,
24 18|       popełniła.~Ale starosta do nas znowu przystępuje,~Kwaśno
25 18|      Kwaśno patrzy, z nahajką na nas się gotuje.~Zaśpiewam ja
26 18|         pieśni słucha.~Patrzy na nas i stanął, i nadkłada ucha.~
27 18|   obyczajów starostę naszego.~Ty nas ogrzewasz, ty nam wszystko
28 18|          wstajesz.~Niech i on na nas zawsze patrzy jasnym okiem,~
29 18|       patrzy jasnym okiem,~Niech nas z pola wczas puszcza, nie
30 19|          abo owsik płony.~Prawie nas Bóg zapomniał! Komu imię
31 19|       Jeśli też kiedy z nieba na nas tu poglądasz,~Życz nam wieków
32 19|           Znać, że masz pieczą o nas: pięknie się odziały~Drzewa
33 20|          taką matkę wrodzi.~Jest nas dwieście rówieśnic, wszystkie
34 20|      ockniecie,~O biesiedzie i o nas pamiętać będziecie,~Bo i