Sielanka

  1 Ded|            Cny Marszałku, luboś jest nie w lesiech schowany,~Ani
  2 Ded|           pułmiski kosztowne!~A mnie nie tak do ciebie wiążą twoje
  3 Ded|     przyjemni,~Za co i po dziś dzień nie są światu tajemni.~Acz się
  4 Ded|            obawam, żebym wstydu stąd nie zażył~Żem się otrzeć o przednie
  5 Ded|             ale Maronowy~Wysoki duch nie zniży się moimi słowy.~Lubo
  6 Ded|           zdanim) na sykulskie Muzy,~Nie dogania pasterza pięknej
  7 Ded|            niech będzie~Wiadoma! Kto nie waży, wysoko nie śledzie.~
  8 Ded|        Wiadoma! Kto nie waży, wysoko nie śledzie.~Śmiałego szczęście
  9 1  |             mną pogardzasz, a ledwie nie tego~Pragniesz, abyś mię
 10 1  |             się tylko pasterską budą nie brzydziła,~Byś tylko umysł
 11 1  |         ciebie żadne miejsce k sercu nie przystaje.~Nie owszem mię
 12 1  |       miejsce k sercu nie przystaje.~Nie owszem mię też możesz potępić
 13 1  |              brzegu w jasnej wodzie.~Nie kożdy z sąsiad moich, byś
 14 2  |           tam był, a nam się być tam nie zdarzyło,~A mam-li prawdę
 15 2  |        ledwie, iż tak rzekę, do ręku nie tkano.~Tyrsis~Czego Bóg
 16 2  |              tkano.~Tyrsis~Czego Bóg nie obiecał, otrzymać niesnadnie,~
 17 2  |       gotowego.~Głupi, dopiero kiedy nie masz, chce dobrego.~Tyrsis~
 18 2  |          dobrego.~Tyrsis~Bóg przecie nie opuści; czas wszystko przyniesie.~
 19 2  |            rośnie w lesie.~Morson~Co nie szukać, nie szukać! Niech
 20 2  |         lesie.~Morson~Co nie szukać, nie szukać! Niech ślinki połyka,~
 21 2  |          niech ma i wykrzyka!~Tyrsis~Nie na tośmy zaczęli, abyś nas
 22 2  |              pannę wzięto, co czynić nie miano,~Pieśni nie dla jednego
 23 2  |             czynić nie miano,~Pieśni nie dla jednego wesela składano,~
 24 2  |             cichej muzyki nigdy mieć nie chciały.~Morson~Być-że tam
 25 2  |        Słońca, mówią, i ognia używać nie żałuj.~Morson~Byście się
 26 2  |         Byście się jedno na tej kupi nie sparzyli!~Kiedyście już
 27 2  |           Kiedyście już tak mocno na nie zaważyli,~Ja-ć wezmę upominki
 28 2  |         Tyrsis~Już ty jedno zaczynaj nie bawiąc się siła.~Morson~
 29 2  |              próżną parę,~Bo on tego nie słuchał; ale swych chytrości~
 30 2  |         rozgniewawszy się, kiedy nic nie wskorał,~Szedł do starca,
 31 2  |          trzasnąwszy głową,~Rzecze: „Nie baw się, dziecię, źwierzyną
 32 2  |         niebożę, szczęśliwy,~Póki go nie ułapisz, pókiś jeszcze mały,~
 33 2  |             A kto mi go przywiedzie, nie tylko całować,~no Ale go
 34 2  |            rozeznasz go między stem: nie biały,~Ale jakoby słońcem
 35 2  |            śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje, żartuje i kąsa.~
 36 2  |          tkane,~Którymi i mnie samej nie raz zadał ranę.~Wszystko
 37 2  |  pochodniczka, którą i samego~Febusa nie raz pali. Jeśli-ć się do
 38 2  |             do ręki~Dostanie, wiedź, nie folguj i prowadź przez dzięki.~
 39 2  |            Chciał-li-by cię całować, nie daj się, bo zdrady "~Pełno
 40 2  |               a ja to daruję tobie».~Nie bierz ani się tykaj; niepewne
 41 2  |              rzecz nigdy z pożytkiem nie była.~
 42 3  |        zdybali spiącego.~Jeszcze był nie wyszumiał z wina wczorajszego.~
 43 3  |              wieńcami~Imą więżąc, bo nie raz ich obietnicami~Starzec
 44 3  |       kłaniali,~A nigdy nic od niego nie otrzymywali.~Gdy się kręcą,
 45 3  |            przed wiekiem rzeczy tych nie było szczątku,~Jako ziemia
 46 3  |            Więc z ojców niepobożnych nie lepszy synowie,~A z złych
 47 3  |              ślesz nieszczęsne dary?~Nie to cię ma zalecić, nie to
 48 3  |               Nie to cię ma zalecić, nie to wiarę daje,~Ale nienaganione,
 49 3  |      Bezdenną, a prace swej korzyści nie macie.~Bodaj i ta niedługo
 50 3  |             czemuś wiedzieć chciała?~Nie zżyje z ludźmi, kto się
 51 3  |              Kto skrzętny i językiem nie umie ten władać.~A język
 52 4  |             miedzy czeladzią nad cię nie bywało.~Teraz ani docinasz
 53 4  |         robota niespora?~Baty~Miłku, nie przyrównywaj inszych do
 54 4  |              swej mocy,~Bo ty kosisz nie tylko w dzień, ale i w nocy.~
 55 4  |        Słuchaj, abo-ć tęsknica nigdy nie bywała?~Miłko~Nie bywała:
 56 4  |              nigdy nie bywała?~Miłko~Nie bywała: po kimże chłop prosty
 57 4  |       przytrafiało, abyś zamiłował~I nie spał całej nocy, i zalot
 58 4  |            pilnował?~Milko~Bodaj się nie trafiało: szkoda tam być
 59 4  |           beczki toczysz, my drożdży nie mamy.~Baty~W tym państwie
 60 4  |          jakom posiał, jeszcze żaden nie plewiony.~Miłko~Któraż to
 61 4  |           spał, o tym śpiewali.~Baty~Nie każ na hardą i nie śmiej
 62 4  |              Baty~Nie każ na hardą i nie śmiej się z mej głupości:~
 63 4  |            śmiej się z mej głupości:~Nie tylko ślepi żebrzą, lśną
 64 4  |              ludzie w miłości.~Miłko~Nie moja rzecz być hardym, wszakże
 65 4  |            rzecz być hardym, wszakże nie próżnujmy,~Ale spieszno
 66 4  |             Ja subtelną, ja Greczką; nie wszystko są białe~Fijołki,
 67 4  |              Słówka jedwabne, łaska, nie wiem, jako trwała?~Miłko~
 68 4  |             wyciął; moja brodo miła,~Nie darmoś to konopie tak bujno
 69 4  |           moich, lecz ja nic swojego~Nie zaśpiewam, rym tylko dawny
 70 4  |         Grabcie i wiążcie mocno, aby nie rzeczono:~„Słomiany to robotnik,
 71 4  |         Dobremu kosarzowi znój nigdy nie będzie.~Najlepszy żabi żywot:
 72 4  |          Najlepszy żabi żywot: nigdy nie upragnie,~Nigdy nie woła: „
 73 4  |            nigdy nie upragnie,~Nigdy nie woła: „Daj pić”, zawsze
 74 4  |         mięszka w bagnie.~Urzędniku, nie umiesz, tylko nam chwast
 75 4  |          pali,~Przy robotach kosarze nie raczej śpiewali?~A ty więc
 76 5  |              miała zażyć.~Alkon~Azaż nie pani? Czego pieniądze nie
 77 5  |            nie pani? Czego pieniądze nie sprawią?~Perot~Pieniądze
 78 5  |     Pieniądze lat dziesiątków sześci nie pozbawią~Ani uczynią młodej
 79 5  |           starej baby;~A małżeńistwo nie barzo smaczne, gdy wiek
 80 5  |              Co mówisz? Musiałeś jej nie widzieć w tym czasie,~Gdy
 81 5  |           mucha z ukropu.~Acz się ja nie mniej muszę dziwować i chłopu:~
 82 5  |           przy trupie położyć.~Alkon~Nie jednejeśmy matki i nie jednej
 83 5  |         Alkon~Nie jednejeśmy matki i nie jednej żądze:~Ty wolisz
 84 5  |        otrzeć oskominę,~A mało-ć też nie lepiej co raz drzeć nowinę.~
 85 5  |           raz drzeć nowinę.~Perot~To nie chybi. Trefnie z niej Egle
 86 5  |           domu zabawiać pan młody,~A nie biegał rwać ziela na cudze
 87 5  |              ona? Albo tego na rozum nie wzięła?~Perot~Bynajmniej,
 88 5  |            miłości, i ślubu świętego~Nie czekając, chciał po niej
 89 5  |       oszaleć staremu,~Tam już miary nie pytaj; nagorzej w tej dobie,~
 90 5  |         rozradzacie.~Alkon~Abo nigdy nie umrze, gdy chłopa dostanie?~
 91 5  |               bo potomstwa, wiem, że nie napłodzi?~Perot~Nie frasuj
 92 5  |               że nie napłodzi?~Perot~Nie frasuj się, często Bóg i
 93 6  |         Przyprószył, acz wiekiem był nie barzo leciwy;~Atoli harda
 94 6  |           trafunku przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,,Sam do nas,
 95 6  |         koziełkowie młodzi.~Ale-ć go nie inaczej wydamy, aż z nami~
 96 6  |     Dostatcza wód najwiętszym mrozem nie dotknionych”.~Com miał czynić?
 97 6  |            Haśki, ni Paraszki w domu~Nie miałem i nie było jagniąt
 98 6  |         Paraszki w domu~Nie miałem i nie było jagniąt zawrzeć komu.~
 99 6  |      Beśpiecznie mi kwiateczków rwać nie dopuszczały.~A ty za moję
100 6  |            tych rozlicznych kwiatków nie zajrzały.~Dametas~Kwiatek
101 6  |            przymnaża płomieni.~I jam nie kwiatek, alem płomień przyjął
102 6  |              także w sercu mym nigdy nie ugaśnie;~A jeśli kiedy ognie
103 6  |        pierwszym zapadnie wieczorem.~Nie kraść, nie zbijać idę, ale
104 6  |       zapadnie wieczorem.~Nie kraść, nie zbijać idę, ale gdzie prowadzi~
105 6  |            Gdzie cię miłują, miłować nie wadzi.~Dametas~Alfeu, bystra
106 6  |             W morze wpadasz, a swego nie utracasz biegu,~Idąc do
107 6  |             przebiegasz, a twych wód nie psuje~Woda insza i ledwie
108 6  |            sroga, okrutna miłość się nie kusi?~I rzeka środkiem morza
109 6  |           nadzieją.~Na mnie to - czy nie słyszysz? - psi waszy szczekają,~
110 6  |              jam na oczu snu jeszcze nie miała,~Cała noc świadkiem
111 6  |          kądzielą, matko, posadziła,~Nie będę ja jej przędła, nie
112 6  |             Nie będę ja jej przędła, nie będę robiła.~Już ciebie
113 6  |          matko, przyjechano.~Dametas~Nie po wszystko na rynek z groszem,
114 6  |          rynek z groszem, moja rada;~Nie po wszystko, bracie mój,
115 6  |              piszczałkę urobić sobie nie masz sromu.~Tityrus~Gąsięta
116 6  |              gdacze, kaczęta namniej nie słuchają;~A kania co raz
117 6  |        Szukać cię zawżdy trzeba mało nie godzinę!~Muszę-ć zawiesić
118 6  |             kryje.~Dametas~Owczarzu, nie przypuszczaj trzody ku brzegowi!~
119 6  |          jałowice~Odegnano, a ciebie nie masz połowice.~Stęskniłeś
120 6  |          chociaj wszystkich wodzisz,~Nie darmo rogi nosisz najwiętsze
121 6  |          Halenka ukaże swe lice,~Nic nie są jasne strugi, nic nie
122 6  |             nie są jasne strugi, nic nie są krynice.~Dametas~Kiedy
123 6  |          płakała.~Tityrus~Wilk leżąc nie utyje, kamień mszejąc leży,~
124 6  |              pogodzi,~I mnie niechaj nie jedna Greta za nos wodzi.~
125 7  |        śmierć zapadnie,~Bo kędy siły nie masz, tam i żyć niesnadnie.~
126 7  |        więtszych dobrze zgodził,~Oba nie ożenieni. To starcowi tkwiało~
127 7  |         działało,~Że syn starszy tam nie chciał, gdzie mógł, dostać
128 7  |          mógł, dostać żony,~U sąsiad nie chciał, ale chodził w obce
129 7  |              Nigdy ta rzecz na dobre nie wyszła żadnemu.~I boskim
130 7  |       żadnemu.~I boskim się to synom nie zwiozło, te kraje~Świadkiem
131 7  |        Szepty, które panieńskie ucho nie pokryte~Naprzód przemogły,
132 7  |           dufając sobie, nic z drogi nie stronią.~Jeszcze na przepych
133 7  |             synów Afarowych, bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi gwałtem
134 7  |       pięknymi zmamili.~Kradzież to, nie małżeństwo, zdrada, nie
135 7  |              nie małżeństwo, zdrada, nie wesele.~Aczem nie mówca,
136 7  |            zdrada, nie wesele.~Aczem nie mówca, ale mówię to wam
137 7  |             ale mówię to wam śmiele:~Nie ślacheckie to sprawy, rady
138 7  |      Wszędzie tam, kędykolwiek żywię nie zachcecie,~Żon sobie podług
139 7  |          słowa~Leciały i nic wdzięku nie odniosła mowa,~Bo oni przy
140 7  |             się już tak użyć rozumem nie dali,~Na wet rzecze: „Prze
141 7  |              W jednym domu; ostatnie nie osierocajmy~Rodów naszych
142 7  |              naszych i płaczu w nich nie przyczyniajmy.~Ci, co żywi
143 7  |          rzekł, a mowom jego bogowie nie dali~Iść wniwecz. Wnetże
144 7  |             do Lincego,~A on, że się nie nadział nic nieprzyjaznego,~
145 7  |      potrzebie.~Bo zaraz deszczem na nie i wichrem nieskromnym~Linął
146 7  |             czarna wstała, trwoga na nie uderzyła,~Rozskoczą się
147 8  |           całuje.~Dziewka~Jeszcze tu nie masz z czego chełpić się,
148 8  |        kuńsztować,~Krowy by tobie, a nie panienki całować.~Dafnis~
149 8  |             panienki całować.~Dafnis~Nie bądź harda! Jako sen prędko
150 8  |       młodość i uroda minie.~Dziewka~Nie wiesz, że z słodkich jagód
151 8  |             rozmówić z tobą.~Dziewka~Nie pójdę! I wczoram cię także
152 8  |      szczęsna Wenus była! Ja jej nic nie czynię,~Ona inszym panuje,
153 8  |           mam ja swą boginię.~Dafnis~Nie mów przeciw Wenerze, by
154 8  |              przeciw Wenerze, by cię nie chlusnęła~Abo w nieoddziergnione
155 8  |             w nieoddziergnione sidło nie pojęła.~Dziewka~Niech chluśnie,
156 8  |           bo-ć podrapię lice!~Dafnis~Nie bądź tak zła, nie znikniesz
157 8  |             Dafnis~Nie bądź tak zła, nie znikniesz przedsię przed
158 8  |              miłością'~Żadna dziewka nie znikła przed jej wielmożnością.~
159 8  |          bożej niejednego;~Chęć moja nie przystała jeszcze do żadnego.~
160 8  |            jarzmo dała szyję.~Dafnis~Nie niewola w małżeństwie, ale
161 8  |              czego zabawy małżeńskie~Nie bywają) co czyni? I połogi
162 8  |         rodzić, a któraż w tej dobie nie zbladła?~Która z siły i
163 8  |             siły i zwykłej barwiczki nie spadła?~Dafnis~Wszystko
164 8  |        Jeślibym za cię poszła, jeśli nie żartujesz,~Co za oprawę,
165 8  |           jego.~Dafnis~Mam za to, że nie wzgardzi moim przedsięwzięciem,~
166 8  |            Abo w oczy poszczuje, abo nie ułapi.~Dafnis~Kto czas ma,
167 8  |         tylko upuszcza;~Zły ptak, co nie ugania, gorszy, co upuszcza.~
168 8  |     wszystkiemu dogodzi.~Co czynisz? Nie macaj mię, kędy się nie
169 8  |              Nie macaj mię, kędy się nie godzi!~Dafnis~Wszak to już
170 8  |          Jako ociec pozwoli, twoja i nie twoja.~Dafnis~Proszę cię,
171 8  |            twoja.~Dafnis~Proszę cię, nie czyń mi już żadnej wątpliwości.~
172 8  |          żadnej wątpliwości.~Dziewka~Nie czynię, ale trzeba wszędzie
173 8  |         pięknie się obłapić.~Dziewka~Nie baw mię, słońce siada, trzeba
174 8  |             Wianek przewiędły i ktoś nie barzo wesoły.~Dafnis~Odchodzisz,
175 9  |            kiermaszu mój bracie.~Aza nie znać?~Tyrsis~Znać, aż mi
176 9  |          trochę więcej napił?~Tyrsis~Nie dlatego. Czemuś się tak
177 9  |           się trzymała.~Menalka~Mało nie prawda, a dziś w rzeczy
178 9  |        częściej źle o niej słychamy.~Nie obmawiam nikogo - i tu u
179 9  |              się dzieje? Chociaj tam nie bywa biesiada,~Chociaj czeladź
180 9  |              muzyka?~Menalka~I o tym nie wiem, co rzec. Wszystko
181 9  |          zwykłe umilkły ozdoby.~I to nie dziwia; jakie dzieje, takie
182 9  |            pienie,~Bo na te rymopisy nie bywa baczenie,~Jedno u ludzi
183 9  |              ludzkie języki przedsię nie próżnują,~W uściech się
184 9  |             Było cożkolwiek, lecz ja nie pomnię wszystkiego.~[Tyrsis]~
185 9  |         słońcu chodzić,~Nam robotnym nie wadzi. Pomału pójdziemy,~
186 9  |       Oglądać człek zawisny. Kto was nie ogląda,~Nigdy ozdobnym,
187 9  |              strona~Zazdrość mówi: ,;Nie mistrz to, co po trosze
188 9  |             się jako morze z pieśnią nie wylewa”.~Apollo zazdrość
189 9  |          miedzy swym a obcym różnice nie mają.~Nieszczesni, których
190 9  |             Leda gdzie potyrają płód nie donoszony~Abo w niewolstwie
191 9  |          Dyjanna zażywa.~Wesoła myśl nie bywa nigdy zazdrośliwa,~
192 9  |         Nigdy swar i niezgoda w domu nie postoi.~Zołwice i bratowe
193 9  |          nogami drgają.~Wtóra strona~Nie tylko się Apollo obiera
194 9  |           Alcydes do Dyjanny mawia:~„Nie zawsze się myślistwo twe
195 9  |          albo miód z barci urzezany.~Nie tak Alcydes, jemu potrzeba
196 10 |          skoro czas przeminie,~Inszy nie przyjdzie ani wiek nowy
197 10 |     pozwolono trochę,~Niechaj troski nie gryzą i frasunki płoche.~
198 10 |            na wieczny czas stała:~Bo nie żył, po kim piękna pamięć
199 10 |            żył, po kim piękna pamięć nie została.~Jeśli mię nigdy
200 10 |         Jeśli mię nigdy taniec długi nie zabawił,~Jeśli na krotofilach
201 10 |             krotofilach wiek się mój nie strawił,~Jeślim na łąkach
202 10 |             na łąkach kwiatków tylko nie zbierała~Anim się na wesołe
203 10 |           Aleście wy darów jej zażyć nie umiały,~Boście się przed
204 10 |           wody płyną żadnym piaskiem nie zmieszane,~W niej są smaki
205 10 |            są smaki rozkoszne, wonie nie słychane,~W niej Pallas
206 10 |       śliczne umyła jagody.~Woda się nie ruszyła. Po niej, jako stały~
207 10 |          kolej przychodziła,~Czyście nie zbladły, czyście nie skamiały
208 10 |         Czyście nie zbladły, czyście nie skamiały prawie?~Znać było
209 10 |           moje i zabawy?~Na to twarz nie zmarszczona i umysł łaskawy?~
210 10 |         pajęczynie,~I z drzewa niech nie będzie robione naczynie,~
211 10 |              Niechaj w was moje dary nie giną do szczęta,~Niechaj
212 10 |              płaci drogo.~O wierzby! Nie mówię to do was z urągania~-
213 10 |      urągania~- Kto się urąga, żaden nie ujdzie karania -~Ale żem
214 11 |       drogich przysmaków rozlicznych~Nie leniąc się przynosić do
215 11 |              do rzeczy statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich
216 11 |           Jakich ci winszowania Muzy nie działały?~Jakimi cię pieśniami
217 11 |             były;~Samego Hymenea tam nie dopuściły~Ostrożne Muzy,
218 11 |              bowiem wychowańca swego~Nie śmiały jeszcze oddać z opieku
219 11 |         wieczornej gwiazdy czekać ci nie trzeba.~Ani się ona jeszcze
220 11 |          Zrywać owocu, który jeszcze nie na dobie.~Kwiat tylko widzisz
221 11 |          gdzie słońce wstaje,~Równia nie miały świetne asyryjskie
222 11 |        piętnaste, a przy fraucymerze~Nie rozeznać go było, jedno
223 11 |           morzu rozigrane wały~Styru nie słuchającym okrętem ciskają,~
224 11 |          jeden dzień dosyć osiwieje.~Nie tak śnieg, gdy mu słońce
225 11 |        Nazwała to małżeństwem. Czego nie czyniły~Insze nimfy, gdy
226 11 |             go prawym mężem zwać się nie sromała,~Ale rychlej by
227 11 |               A jako dzień się ostać nie może przy nocy,~Jako promienie
228 11 |              Jako ryba odmienia smak nie w swojej wodzie,~Tak on,
229 11 |              równą sobie młodzią się nie wije.~Czasem po wirydarzach,
230 11 |           zalatują wonie,~Róże nigdy nie schodzą z utrafionej skronie,~
231 11 |        uwiędły w młodości,~A szczętu nie zostało dawniejszej rzeźwości.~
232 11 |             rodzajów ludzkich śmierć nie minie,~Tak bogowie są wolni
233 11 |            od niej i boginie.~Umrzeć nie mogła. Wszakże ono złe baczenie~
234 11 |             chuci rzeczy szkodliwych nie żąda,~Ale abo się swoim
235 11 |             I ty, cna panno, gorszej nie obieraj strony!~Nie może
236 11 |          gorszej nie obieraj strony!~Nie może zbłądzić umysł dobrze
237 11 |             to więc niech dla chełpy nie będzie rzeczono:~«Bez nas
238 11 |        będzie rzeczono:~«Bez nas nic nie może być w rzeczach tych
239 11 |       Majętność wielka w nikim serca nie obudzi~I wiele nikczemników
240 11 |            po nim żadna głośna sława nie została.~Ale gdzie rozum
241 11 |          potym sili.~A kto szczwania nie świadom, próżno z nim na
242 11 |         wzrok jej do ziemie wlepiony~Nie dał się podnieść ani przyszło
243 12 |              sroczce zawsze wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom
244 12 |            gdzieś zabawiasz! Już nam nie zstawało~Oczu wyglądając
245 12 |           pogodzie,~Deszcz go zlewa. Nie trzeba spać i w pewnej rzeczy.~
246 12 |             i w pewnej rzeczy.~I Bóg nie dźwignie, kto się sam nie
247 12 |            nie dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~Często zazdrość
248 12 |            Ale cnota zazdrości wiary nie dawała.~Trudno stateczność
249 12 |              Jako chce, przedsię ona nie traci nadzieje.~Kędyś się
250 12 |            Przyść może, gdzie miłego nie masz przyjaciela?~Czyli
251 12 |              masz przyjaciela?~Czyli nie każdy serce ma jednakie?
252 12 |              Oko jasne. O tobie tego nie trzymamy,~I owszem, się
253 12 |          uspokój, mój panicze drogi,~Nie darmo cię tu przyniósł twój
254 12 |              czego czołem~Uderzyć, a nie chciej sieść za gościnnym
255 12 |           tej godzinie.~I ty, matko, nie zwłaczaj, czyń, coś umyśliła.~
256 12 |            umyśliła.~Żadna rzecz się nie kończy, gdzie rozmysłów
257 12 |               kędy bywa taka trwoga.~Nie płacz, panno, bo rzeką,
258 12 |           gorzej, bo siła zazdrości.~Nie pierwsza ty od matki wychodzisz
259 12 |         wieki?~I ona przy matce swej nie wiecznie mieszkała,~I tyś
260 12 |        wiecznie mieszkała,~I tyś się nie dlatego tak tu wychowała.~
261 12 |          sadu pospołu sadzone.~Panna nie wzniesie oka, serduszko
262 12 |           śmiele:~Bez kołaczy jakoby nie było wesele.~Laską w próg
263 12 |           Tobie kleszczemy. Czyli ty nie słyszysz tego?~Ale cię myśl
264 12 |             w kłopocie.~Trzecia para~Nie dumaj nam, panicze, już
265 12 |           morza żeglarz prosi,~Morze nie słucha, ale gdzie chce,
266 12 |              to z domu przed ciebie, nie kołacze stawia.~A chociajby
267 12 |         Dłużej by cię przy sobie już nie zatrzymali.~Jako się mocno
268 13 |           raczy, że nigdy przyjaciel nie siędzie~Przy mym boku i
269 13 |             pięknej strzałki~We mnie nie utkła! Po co noszę te piszczałki?~
270 13 |            wżdy uciechy swe mają!~Ja nie mam, a już starość nad grzbietem
271 13 |               O pieśni! nigdy na was nie padnie śmierć głucha,~Póki
272 13 |     Zachowajmy się cudzym, gdy swego nie mamy:~Nie dziw, że, starzy,
273 13 |          cudzym, gdy swego nie mamy:~Nie dziw, że, starzy, młode
274 13 |         zasnęła.~Wilczaszku, żeś tam nie był, strawka cię minęła!~
275 13 |          Trudno trafić, atoli źle mu nie radziła.~Kto pragnie przyjaciela,
276 13 |          nabywa,~Cnota nad zakazanie nie chce być skwapliwa.~Stanął
277 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~Śpi tu piękna Neera:
278 13 |           Baranie ty rogaty, abo cię nie minie~Maczuga, abo capem
279 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~Śpi tu piękna Neera:
280 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~ ~Buhaj kędyś zaryczał.
281 13 |      Naryczysz się cały dzień, teraz nie czyń trwogi.~Gdyby w me,
282 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~ ~Słoneczko, o
283 13 |              Słoneczko, o słoneczko! Nie zajrzy nam cienia,~Pohamuj
284 13 |           zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~I ty się nie przebiegaj,
285 13 |              się nie godzi.~I ty się nie przebiegaj, jaszczurko zielona,~
286 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~ ~Muchy, bezecne
287 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~Śnie! Jedni cię
288 13 |             piękna Neera, spania jej nie psujcie!~ ~Na co mi ociec
289 13 |           Neerze,~A niechaj omylenia nie uznam w tej mierze.~Tak
290 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~Dziś sieczkę rzeżesz,
291 13 |             sieczkę rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~Likory,
292 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Panem się nikt
293 13 |             uczuje!~ ~Panem się nikt nie rodzi, siła zostawiają~Dzieciom
294 13 |      napewniejszy; kto się spuści na nie,~I za żywota ma chleb, i
295 13 |       zostanie.~I ty, Likory, u mnie nie będziesz żebrała!~Nie będziesz,
296 13 |           mnie nie będziesz żebrała!~Nie będziesz, gdy nie będziesz
297 13 |           żebrała!~Nie będziesz, gdy nie będziesz ze mną próżnowała.~
298 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Widziałem cię
299 13 |         Iże-ć tamto igrzysko namniej nie przystało,~Lubo cię w pięsy
300 13 |       gonionego.~Trudno ciągnąć, kto nie ma umysłu do czego.~Piękniej
301 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Pomnisz, kiedyśmy
302 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje.~ ~Widziałem, pod
303 13 |              palca puszczała,~Jedwab nie będzie taki. U ciebie i
304 13 |              komu cię Bóg da, z tobą nie zginie.~Ręko moja, kto Bogu
305 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Jeśliś mi przyjacielem,
306 13 |             mi przyjacielem, podobno nie zgadnę.~Gdyś chusty polewała
307 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Dworniczko! Ty
308 13 |         południe,~Likorys krowy doi. Nie barzo to cudnie~Spać we
309 13 |           gospodyniej. Jeszcze-ć się nie dała~Znać czeladka; znać,
310 13 |             Teraz masz wierną, potym nie wiem, jaka będzie:~Jakobyś
311 13 |        Likorys śledzie,~I kropla tam nie zginie, i nie zadojone~Cielęta,
312 13 |             kropla tam nie zginie, i nie zadojone~Cielęta, i mleka
313 13 |             ostatniej starości nędze nie uczuje!~ ~Koso, palec to!
314 13 |            już raczej na się, służba nie na wieki.~Niech ja twej
315 13 |           nasza u Niego~Cząstka też; nie opuszcza On człeka żadnego.~
316 14 |             dzieje, Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie i
317 14 |         towarzystwie i twoich pieśni nie słychamy?~Tylko snadź miedzy
318 14 |            pustyniami~Sam schadzasz. Nie takimi pasterz zabawami~
319 14 |       któremu udaje.~ ~Wonton~Trudno nie mienić, kiedy sam Bóg co
320 14 |             zadziałamy.~Bóg za szyję nie ciągnie. Że kto drogi zmyli,~
321 14 |              Że kto drogi zmyli,~Bóg nie winien; tam każdy padnie,
322 14 |              pobrał, że sierci bydła nie zostało.~ ~Pańko~Słychać
323 14 |             Ale kogóż te szkody dziś nie nawiedziły?~Pospolity to
324 14 |           Bodaj mnie samego~Doległo! Nie cieszę się z przypadku cudzego.~
325 14 |             Zazdrość to czyni, na to nie masz inszej rady:~Niechaj
326 14 |            to barziej psuje,~Że doma nie mięszkiwam. Kto gospodaruje,~
327 14 |         zwykłej niedbałości.~ ~Pańko~Nie dziw, że Amaryllis zawsze
328 14 |         jabłek obierała.~Ciebie doma nie było, ciebie wyglądały~Sośnie
329 14 |            mu dom przewraca, on tego nie czuje.~ ~Wonton~Bezecny
330 14 |           ginie.~ ~Pańko~Kto na swym nie przestawa, a co raz się
331 14 |         pasterze! Już więcej Wontona~Nie ogląda drużyna w kupę zgromadzona.~
332 14 |            to, że przez cię kraj ten nie był głuchy.~Wszystkie debrze,
333 14 |      odzywały.~O pagórki. Już po was nie będzie ryczało~Bydło moje,
334 14 |           będzie ryczało~Bydło moje, nie będzie traw waszych deptało.~
335 14 |             lejesz hojne zdroje!~Już nie będą pijały z ciebie woły
336 14 |              A ratunku żadnego zioła nie dawały,~Samem nad wami stawał,
337 14 |           żal mi dobrze z głowy oczu nie wysadzał.~Już się nie będę
338 14 |           oczu nie wysadzał.~Już się nie będę chełpił pięknymi nabiały,~
339 14 |              Że i chrósty, i drzewka nie zostaną małe.~Wilcy, coście
340 14 |           żadna trwoga niebeśpieczna~Nie wzbudzi was. Już nie masz
341 14 |   niebeśpieczna~Nie wzbudzi was. Już nie masz czuć około czego~I
342 14 |             czuć około czego~I zamku nie strzegają hajducy pustego.~
343 14 |            mnie się łzami oczy tylko nie zalały.~Z rosą pasza nalepsza.
344 14 |         sprzątane.~Cóż po tym, kiedy nie masz, kto by zażył tego,~
345 14 |             masz, kto by zażył tego,~Nie masz cieliczek moich, nie
346 14 |            Nie masz cieliczek moich, nie masz stadka mego!~Nalepiej
347 14 |             mniej to boli, co w oczy nie kole.~Zostajcie, piękne
348 14 |           Pasterz Wonton bydeł swych nie pożenię pasze.~Wonton nie
349 14 |            nie pożenię pasze.~Wonton nie pasterz, już was kosą swą
350 14 |            pasterz, już was kosą swą nie zatnie!~Żegnam was i już
351 14 |          Jest ścisła, że, co weźmie, nie ma wrócić z czego?~Co od
352 14 |              czerni; godzina jedna - nie jednaka.~Może być z pana
353 14 |            kto upadnie, więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy ręce,
354 14 |              w pole~Z pługiem idzie, nie pomniąc o próżnej stodole.~
355 14 |              do palenia inszych drew nie miała.~Kędy nie wyrąbano,
356 14 |         inszych drew nie miała.~Kędy nie wyrąbano, znowu się z korzenia~
357 14 |             piękne sady,~Że mię nimi nie przejdzie nikt miedzy sąsiady.~
358 14 |            na nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj: Bóg bierze, Bóg
359 14 | przemięszkiwaj z nami,~A wieku darmo nie traw miedzy pustyniami.~
360 15 |            to trzecia noc, jako doma nie masz mego,~Jakoż się ja
361 15 |          mego,~Jakoż się ja domyślać nie mam czego złego?~Trudno
362 15 |              Trudno dobrze rozumieć; nie wiem, czym się bawi.~Mocny
363 15 |          Jeśli chciał z domu biegać, nie żenić się było!~Ja się gryzę
364 15 |         będzie też niemiło.~I ta się nie ucieszy, która mi go psuje.~
365 15 |       postępek złym się oddać godzi.~Nie ma do mnie przyczyny. Wziął
366 15 |            Wziął mię z dobrą pomocą, nie ma ze mnie sromu,~Ma ze
367 15 |           mści się nad nim! Kto Boga nie widzi~Nad sobą, nie dziw,
368 15 |             Boga nie widzi~Nad sobą, nie dziw, że się przyjacielem
369 15 |       przyjacielem brzydzi.~Kto Boga nie zna, kto o sumnienie nie
370 15 |             nie zna, kto o sumnienie nie stoi,~Niechaj się z piekła
371 15 |         czary~Szkodliwe, ale żal mój nie ma żadnej miary.~Niech już
372 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Dafnis
373 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Wosk ten
374 15 |       cnotliwej małżonki niechaj się nie śmieje.~Przywiedźcie mi
375 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Kręcę wrzeciono.
376 15 |          szczere chęci,~Bodaj pokoju nie miał, aż się do mnie stawi,~
377 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Tę podwijkę
378 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~W tym garncu
379 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Te zioła,
380 15 |            jednemu wytrwa, wszystkim nie wydoła.~Przywiedźcie mi
381 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Mam facelit
382 15 |            rzucił na mię, został tak nie prany;~Uczynię mu, że z
383 15 |         Przywiedźcie, bowiem żal mój nie ma żadnej miary!~Warz kaszę
384 15 |             się, dobrze tak nań, kto nie chce po woli~Czynić, co
385 15 |            po niewoli.~Jeszcze ognia nie zgaszaj. Jeszcze, możne
386 15 |           Pomóżcie mi, niech mój żal nie będzie bez kary!~Pal te
387 15 |            Pomóżcie, niechaj mój żal nie będzie bez kary!~Wlecz tę
388 15 |            Pomóżcie, niechaj mój żal nie będzie bez kary!~Sowo! Ty
389 15 |            Pomóżcie, niechaj mój żal nie będzie bez kary!~Spluń trzykroć,
390 15 |               Zdrajczyna pewnie moja nie będzie bez kary!~Pódżmy,
391 16 |          Menalkas i Licydas~Menalkas~Nie zawżdy, o Licyda, nie zawżdy
392 16 |       Menalkas~Nie zawżdy, o Licyda, nie zawżdy do gałek!~Pod czas
393 16 |        zawżdy do gałek!~Pod czas też nie zawadzi spróbować piszczałek.~
394 16 |           czego chwyta,~I na starość nie bywa, jedno leda jakim:~
395 16 |           Wszakże wiedz, że cię o to nie jeden strofuje:~I wczora
396 16 |            ja, że Menalka przed tobą nie zjada,~Ba, i tu miedzy nami
397 16 |             A na te się wysokie dumy nie przesadzać.~Onegda, gdyśmy
398 16 |              wymacamy”.~„Wżdy go bić nie będziecie: musi sam być
399 16 |           nich przyjaźni,~Ale i pies nie kąsa, gdy go kto nie drażni.~
400 16 |            pies nie kąsa, gdy go kto nie drażni.~I ty się o mię nie
401 16 |           nie drażni.~I ty się o mię nie swarz: niechaj oni swymi~
402 16 |               Przeciwić się każdemu, nie zstałoby człeka.~Kto niełaskaw,
403 16 |        graniem?~Nic to zgoła inszego nie było, mym zdaniem,~Jedno,
404 16 |              miał sobie niechętny,~I nie chcąc miedzy ludźmi mieszkać
405 16 |        puszczami głuchymi.~Cnota się nie utai. Niech, w jakie chce,
406 16 |           dobrą w głowie.~Ale iż Bóg nie wszystko jednemu otwiera,~
407 16 |      wybornego~I zgoła-ć radzę, abyś nie jeździł bez niego.~Lubo
408 16 |             pałacach królów bogatych nie żyje,~Lubo się w gęstych
409 16 |            Orfeus u niego.~Jakoż się nie omylił na jego dzielności,~
410 16 |              brała.~Raz w raz, okiem nie dojrzeć, w wodę uderzają,~
411 16 |           Żaden tamtędy żeglarz cało nie przebieży,~Jeśli pierwej
412 16 |         Jeśli pierwej boginiej darem nie ubłaga:~Każdego tam zakręci
413 16 |          nieprzebyta flaga.~A Orfeus nie złotem, nie drogimi dary~
414 16 |          flaga.~A Orfeus nie złotem, nie drogimi dary~Zmiękczył jej
415 16 |            dźwiękiem swej cytary,~Że nie tylko gniewy swe morze położyło,~
416 16 |              i w obrzędach byli~Usty nie pomienionych; on im też
417 16 |             przychodzą,~I ptak lotem nie umknie, takim uderzają~W
418 16 |           której wrą bystre zakręty,~Nie jest tak pracowitym żeglarzom
419 16 |            Bodajeś była raczej nigdy nie zażyła~Darów wdzięcznej
420 16 |              wiecznymi czasy stamtąd nie wybawi.~Pomiął o tym Orfeus
421 16 |              się z towarzystwa tylko nie uchronił,~Battus nie barzo
422 16 |           tylko nie uchronił,~Battus nie barzo mądry; uwiodły go
423 16 |             posłużyła,~Pochwalić cię nie mogę. Kto boskiej bojaźni~
424 16 |           czas nawiedziło,~Kiedy cię nie już gościa, już oblubienicę~
425 16 |             trudu, jakiej trwogi tam nie było?~Aż im do ostatniego
426 16 |         mocnie bogom, a oni też jego~Nie ubliżali łaską swoją stateczności.~
427 16 |             wysadził.~Cóż ja czynię? Nie o tym zaczęła się mowa~Ani
428 16 |             O czym inszym, i ludzkie nie złe zachowanie.~Zajmijmy
429 16 |           Zajmijmy bydło, aby szkody nie czyniło,~Barzo się ku Stachowej
430 17 |              ich na przez rok czynić nie pozwoli.~Soboń~Podobno,
431 17 |          Podobno, kto mu tego dobrze nie przysoli.~Tak-ci dziś, urzędnicy
432 17 |             ukradnie,~Rąbią ze pnia, nie tylko powalone biorą,~A
433 17 |          przedsię darów bożych nigdy nie przebiorą.~Las przedsię
434 17 |              wytykać baranu.~Ale się nie frasujmy! Gębę diabłu temu~
435 17 |              przyczyny.~Przedtym nic nie dawano, darmośmy pasali,~
436 17 |         ostatek nas będą drzeć tylko nie z skury.~Soboń~Symichu,
437 17 |              z skury.~Soboń~Symichu, nie trzeba brać ostro przed
438 17 |              chodzi,~Wydziera, a nic nie ma. Bóg wszystko nagrodzi.~
439 17 |            nagrodzi.~Jeszcze też żon nie mawa. Niechaj się ojcowie~
440 17 |               ja z tobą w równią się nie liczę.~Tyś mistrzem na to,
441 17 |          dopiero kęs ćwiczę,~Wszakże nie wydam. Co kto umie, z tym
442 17 |   Skowroneczku! Już śniegi na polach nie leżą,~Już do morza rzekami
443 17 |             swoim głosem ranym!~I ty nie z serca śpiewasz, i ciebie
444 17 |              Że za Fillidą biegam, a nie dojrzę swego.~Symich~Cieliczka
445 17 |        szczepie mi psuje.~Cieliczko, nie przeskakuj! I ty Dafnisowi~
446 17 |              dam komuś na śniadanie,~Nie powiem komu, bo mi idzie
447 17 |             co Bóg obiecał, zazdrość nie ukradnie,~A czego nie obiecał,
448 17 |       zazdrość nie ukradnie,~A czego nie obiecał, i z garści wypadnie.~
449 17 |            Kiedy po górach chodzisz, nie chodź, Filli, bosa,~Kiedy
450 17 |             szum przelata uszy,~Spać nie mogę, lice mi blednie, a
451 17 |           Symich~Buhaju, mój buhaju! Nie tak się niedźwiedzi~Obawaj,
452 17 |      pastuchowi~Wiedzieć o owcach, a nie przymawiać dworowi.~Już
453 17 |             Rozganiajmy ich, aby się nie rozchadzały.~Świeżego im
454 18 |            Głodnemu, jako żywo, syty nie wygodzi,~On nad nami z maczugą
455 18 |        maczugą pokrząkając chodzi,~A nie wie, jako ciężko z sierpem
456 18 |           maczuga toczona.~Pietrucha~Nie gadaj głosem, aby nie usłyszał
457 18 |      Pietrucha~Nie gadaj głosem, aby nie usłyszał tego.~Abo nie widzisz
458 18 |           aby nie usłyszał tego.~Abo nie widzisz bicza za pasem u
459 18 |              na grzbiecie, a jam nań nie barzo gotowa.~Lepiej złego
460 18 |           barzo gotowa.~Lepiej złego nie drażnić; ja go abo chwalę,~
461 18 |              oko, dnia oko pięknego!~Nie jesteś ty zwyczajów starosty
462 18 |      południe z wieczorem.~Starosto, nie będziesz ty słoneczkiem
463 18 |             nic młodego w pieluchach nie płacze.~Pożynaj, nie postawaj,
464 18 |      pieluchach nie płacze.~Pożynaj, nie postawaj, a przyśpiewaj
465 18 |    przyśpiewaj cudnie,~Jeszcze obiad nie gotów, jeszcze nie południe!~
466 18 |             obiad nie gotów, jeszcze nie południe!~Pietrucha~Słoneczko,
467 18 |              oko, dnia oko pięknego!~Nie jesteś ty zwyczajów starosty
468 18 |               A on zawsze: „Pożynaj, nie postawaj!” - woła,~Nie pomniąc,
469 18 |               nie postawaj!” - woła,~Nie pomniąc, że przy sierpie
470 18 |             idzie z czoła.~Starosto, nie będziesz ty słoneczkiem
471 18 |              twej potrzebie~Żadna tu nie dogodzi, chociajby umiała.~
472 18 |        umiała.~Siła tu druga umie, a nie będzie chciała,~Bo biczem
473 18 |          zwiesiło!~Starosta~Pożynaj, nie postawaj! I ty byś wolała~
474 18 |              oko, dnia oko pięknego!~Nie jesteś ty zwyczajów starosty
475 18 |        rozgonią,~A naszemu staroście nie patrz w oczy śmiele,~Zawsze
476 18 |          wieczora zawsze od zarania,~Nie pytaj podwieczorku, nie
477 18 |              Nie pytaj podwieczorku, nie pytaj śniadania.~Starosto,
478 18 |           pytaj śniadania.~Starosto, nie będziesz ty słoneczkiem
479 18 |        niebie!~Ni panienka, ni wdowa nie pójdzie za ciebie!~Wszędzie
480 18 |         radzisz. Mnie się on, widzę, nie przeciwi,~Ale lepszy z nim
481 18 |             on barzo człowiek, by go nie psowała~Domowa swacha; ta
482 18 |           wodzić. Pod czas mu ledwie nie nałaje.~Na kogo ona chrap
483 18 |          potka niesmacznego.~Więc mu nie wierzy, to już zawsze fasoł
484 18 |            domu~I przemówić do niego nie wolno nikomu.~Oluchna~To
485 18 |             pozostały, jeść przedsię nie dała.~Pietrucha~By też co
486 18 |              dosyć jej bywa każdemu,~Nie wybiegać się przed nią parobku
487 18 |           Niedawno dla jednego tylko nie szalała,~Aż ją Czarnucha
488 18 |              to i starosta, a widząc nie widzi:~Pod czas przymówi,
489 18 |          nogami.~Oluchna~Jest tak, a nie inaczej; i samam widziała,~
490 18 |              nigdy pociesznego~Końca nie dojdzie: i ją toż potka
491 18 |           Bez Boga wszystko śliźnie. Nie masz nic gorszego~Nad diabła!
492 18 |         komory ręka nosi, diabeł tam nie bierze,~A z strony gospodarstwa
493 18 |              Bo o czym pilnej pieczy nie masz i starania,~Bez szkody
494 18 |             starania,~Bez szkody tam nie bywa. Przy Bogu i ręki~Potrzeba:
495 18 |               już się tam rząd dobry nie zmieści;~Zawsze w tym błędzie
496 18 |             Jako żywo krowy~Ręką swą nie doiła; gadać o tym słowy~
497 18 |            Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie stodoły,~Jedno sowa.
498 18 |        karczmie abo w tańcu ptak jej nie doleci,~Gdy podołek rozpuści,
499 18 |      Zwłaszcza bez męża rzadko która nie łotryni.~I lata nie uskromią:
500 18 |            która nie łotryni.~I lata nie uskromią: zarówno szaleje~