Sielanka

 1 Ded|          Więc i to, żeś ty prawie sam z grona onego~Ludzi chędogich
 2 1  |          całe,~A nade wszystko ja sam i pieśniami mymi~Rozsławiłaś
 3 2  |         matka jego robi, jakie on sam strzela~Strzałki i jako
 4 2  |     ucieka, co przed tobą stroni,~Sam ci na głowie siędzie i sam
 5 2  |        Sam ci na głowie siędzie i sam cię ugoni”.~Czwarty~Wołała
 6 2  | Skrzydełkami jako ptak to tam, to sam lata~Do panien, do otroków,
 7 3  |     sieciami~Przyrzucił Wulkan, a sam połyskał rogami.~Więc bystrą
 8 6  | przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,,Sam do nas, Mopse! Z naszymi
 9 6  |       trzodą chodzisz!~Chociaj ty sam przodkujesz, chociaj wszystkich
10 7  |          czyniła~Otuchę sama, lub sam chęcią się unosił.~Często
11 7  |           Szczęśliwy by był ociec sam doczekał tego,~Ażby było
12 8  |      zagram k woli tobie.~Dziewka~Sam sobie graj, sam wesół bądź,
13 8  |           Dziewka~Sam sobie graj, sam wesół bądź, jako-ć się widzi,~
14 8  |           małżeństwie, powiadają, sam Bóg błogosławi.~Dziewka~
15 8  |        domu swym zięciem.~Dziewka~Sam się chwalisz, znać, że masz
16 8  |            I przyjaciela poślę, i sam w dom przyjadę.~Dziewka~
17 11 |          A miedzy rzeźwią młodzią sam królewic prawy,~Kiedy przyszło
18 12 |  wyglądając cię. Winieneś niemało~Sam sobie, a pogonić trudno
19 12 |         Bóg nie dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~Często
20 14 |           lasy, miedzy pustyniami~Sam schadzasz. Nie takimi pasterz
21 14 |          Trudno nie mienić, kiedy sam Bóg co odmieni:~Zima biała,
22 14 |         by wszystkich zgubił, gdy sam ginie.~ ~Pańko~Wiem, że
23 14 |          na czeladź się spuszcza, sam się dworem bawi,~Równa to,
24 14 |        tej mierze~Poradzić, kiedy sam Bóg ręką swą co bierze.~
25 16 |           bić nie będziecie: musi sam być przy tym,~Kto chce bić,
26 16 |        sobie źle pościele z razu, sam się zdradzi.~Przeciwić się
27 16 |     dłonie wyciągają~Ku niemu i: „Sam do nas! sam do nas!” - wołają.~
28 16 |          Ku niemu i: „Sam do nas! sam do nas!” - wołają.~I przyszedłby
29 16 |           byli jawnego zginienia.~Sam tylko Orfeus był serca jednakiego,~
30 18 |        poczęła bić one~Komornice; sam zaraz ustąpił na stronę.~
31 19 |          Pięknego bydła pasterz i sam urodziwy”.~Zawieście i piszczałkę
32 19 |        twojej ołtarze święcone,~I sam poniosę czary wina napełnione,~
33 20 |         Opiek będzie, niechaj was sam Pan Bóg pomnoży!~Niech wam