Sielanka

 1 3 |  wieńcami~Imą więżąc, bo nie raz ich obietnicami~Starzec wodził,
 2 5 |     próżnej mowy poprzestali.~Bo ich tym potykała, iż, prawi,
 3 6 |     pieśni nowe -~Porzuciłem dla ich gry me rzeczy domowe,~A
 4 7 |    uderzyła,~Rozskoczą się i tak ich burza rozproszyła.~Same
 5 8 |     Dziewka~I ty bądź łaskaw!~Tu ich koniec wzięła mowa.~Ona
 6 9 |      choć go posoką pluskają,~On ich jeszcze potrząsa, że nogami
 7 10|       was w zgubę przywiodło i w ich chytre zdrady.~Bo gdy się
 8 11|     łąkach pczoły pracowite,~Gdy ich robotom przyszły chwile
 9 11|       orlica ćwiczenie~Daje, gdy ich na skrzydle swym nosi w
10 11|         A tyś więc mądre ucho do ich mów skłaniała~I przy chwale
11 11|       pogody wiele~Potrzeba, nim ich będziesz mogła zażyć śmiele.~
12 12|     witać cię wychodzi.~Poprzedź ich ręką, tobie poprzedzić się
13 15|         Myśli swe powiązane; ani ich odplotę,~Aż się pokaje i
14 16|          miał ocierać mój głos o ich uszy,~Rychlej się twarda
15 16|          I swą łaskawą ręką bieg ich prowadziła.~I ty, Apollo,
16 16|           A kto się raz dostanie ich rękom swowolnym,~W takie
17 16|   przyszedłby był nędznik w ręce ich złośliwe,~Ale go stamtąd
18 16|         beśpieczną prowadził,~Aż ich na pożądany brzeg grecki
19 17|         lasy koszarami,~I to, że ich na przez rok czynić nie
20 17|       się ojcowie~Naszy frasują, ich to przynależy głowie,~A
21 17|         muszek niezliczonych,~Ty ich będziesz łapała po polach
22 17|  wszystko pogłodały,~Rozganiajmy ich, aby się nie rozchadzały.~
23 18|   pochmurne obłoki zasłonią,~Ale ich prędko wiatry pogodne rozgonią,~
24 18| zaniedbaniem powyzdychywały.~Ani ich od powietrza ochronić umiano,~
25 19|    chodzą~Stada po polach, niech ich źli wilcy nie szkodzą.~Znać,