Sielanka

 1 1 |       wszystkimi.~Przedtym albo nic, albo niewiele cię znano,~
 2 2 |        rozgniewawszy się, kiedy nic nie wskorał,~Szedł do starca,
 3 2 |        się zwaśni, i zdradliwe.~Nic prawdy, chytre chłopię,
 4 3 |     darmo się kłaniali,~A nigdy nic od niego nie otrzymywali.~
 5 3 |   wygnała.~Nędznico, do czego-ć nic, czemuś wiedzieć chciała?~
 6 4 | Posłuchaj też ty moich, lecz ja nic swojego~Nie zaśpiewam, rym
 7 6 |         Halenka ukaże swe lice,~Nic nie są jasne strugi, nic
 8 6 |        Nic nie są jasne strugi, nic nie są krynice.~Dametas~
 9 7 |    pogonią.~Oni, dufając sobie, nic z drogi nie stronią.~Jeszcze
10 7 |        na wiatr słowa~Leciały i nic wdzięku nie odniosła mowa,~
11 7 |        A on, że się nie nadział nic nieprzyjaznego,~Już pałasz
12 8 |     szczęsna Wenus była! Ja jej nic nie czynię,~Ona inszym panuje,
13 11|       będzie rzeczono:~«Bez nas nic nie może być w rzeczach
14 13|         Sama-ć się do wrzeciona nić z palca puszczała,~Jedwab
15 16|    dziki szedł za jego graniem?~Nic to zgoła inszego nie było,
16 17| niewielkiej przyczyny.~Przedtym nic nie dawano, darmośmy pasali,~
17 17|       nędza chodzi,~Wydziera, a nic nie ma. Bóg wszystko nagrodzi.~
18 18|          jako baczę,~Chociaj ci nic młodego w pieluchach nie
19 18|      wszystko śliźnie. Nie masz nic gorszego~Nad diabła! I cóż
20 18|    wcześnie opatruje.~Nie idzie nic na stronę, bo się Boga boi,~
21 18|    życzyła,~Abym nigdy płochego nic nie popełniła.~Ale starosta
22 20|       boginiach mutetę zaczęła,~Nic najlepszy mistrzowie przed