Sielanka

  1 Ded|          nie są światu tajemni.~Acz się obawam, żebym wstydu stąd
  2 Ded|           wstydu stąd nie zażył~Żem się otrzeć o przednie rymopisy
  3 Ded|      Maronowy~Wysoki duch nie zniży się moimi słowy.~Lubo Homera
  4 Ded|           co za rozsądek czeka, żem się pióry~Małymi kusił o wierzch
  5 Ded|            za szczęściem przyjemnym się staje.~Owa i mnie skrzydłem
  6 1  |            Jakie szczęście o człeka się kusi,~Tak sercu bywa błogo
  7 1  |          Tak sercu bywa błogo i tym się paść musi.~Okrutna Filli,
  8 1  |          pieśniami mymi~Rozsławiłaś się między pasterzmi wszystkimi.~
  9 1  |       śmierci lata przetrawili,~Byś się tylko pasterską budą nie
 10 1  |        potępić w urodzie,~Widziałem się niedawno z brzegu w jasnej
 11 1  |        drugie z nich co rok jagniąt się przypłodzi.~Tu koło mnie
 12 1  |         chcę twój umysł dumny.~A ty się z tego kędyś pośmiewasz
 13 1  |          piastujesz na łonie.~Śmiej się zdrowa, okrutnej lwice srogie
 14 2  |             za pochwałę dają,~Kiedy się młodzi ludzie o rzeczach
 15 2  |   poślubiona?~Boś ty tam był, a nam się być tam nie zdarzyło,~A
 16 2  |             też przebieracie; wszak się wam kłaniano,~A ledwie,
 17 2  |         macie~Toż odnieść, i próżno się o pieśniach pytacie.~Tyrsis~
 18 2  |          Być-że tam sobie było: źle się rachujecie~Z rozumem; doma
 19 2  |            nie żałuj.~Morson~Byście się jedno na tej kupi nie sparzyli!~
 20 2  |          zyskiem~Będę lepszym, a wy się uweselcie piskiem.~Tyrsis~
 21 2  |           jedno zaczynaj nie bawiąc się siła.~Morson~Jako wiecie,
 22 2  |         wynidzie w pośrodek:~Stanie się pomilczenie i jednemu przodek~
 23 2  |            toż i czwarty za nim,~Aż się wszyscy obeszli jednakim
 24 2  |          sroga!”~A Wenus rośmiawszy się: „Mój synu kochany!~I tyś
 25 2  |             piękna Wenus widzieć mi się dała,~A Kupida, chłopię
 26 2  |         miało~Być co z niego, bo mi się chłopię rzeskie zdało,~Jąłem
 27 2  |           zadrżały~Od chęci, bowiem się mu zdał być ptak niemały.~
 28 2  |     przelatuje.~Potym rozgniewawszy się, kiedy nic nie wskorał,~
 29 2  |           tam niedaleko orał.~I jął się przed nim skarżyć, bo strzelać
 30 2  |        onego.~A starzec, rośmiawszy się i trzasnąwszy głową,~Rzecze: „
 31 2  |             głową,~Rzecze: „Nie baw się, dziecię, źwierzyną takową~
 32 2  |         gniewliwe,~Nieubłagane, gdy się zwaśni, i zdradliwe.~Nic
 33 2  |              chytre chłopię, śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje,
 34 2  |        Febusa nie raz pali. Jeśli-ć się do ręki~Dostanie, wiedź,
 35 2  |              Jeśliby płakał, strzeż się; płacz jego fałszywy.~Śmiał-li-by
 36 2  |          jego fałszywy.~Śmiał-li-by się, wiedź przedsię; i śmiech
 37 2  |   Chciał-li-by cię całować, nie daj się, bo zdrady "~Pełno w tym
 38 2  |        daruję tobie».~Nie bierz ani się tykaj; niepewne u niego~
 39 2  |     Przyznawali, który lub pod Etną się bawił,~Lubo nad Syrakuzą
 40 2  |            a stada mu zatym~Mnożyły się i słynął pasterzem bogatym.~
 41 2  |           Morsonie drogi,~A jeśli-ć się nawiedzić trafi tamte progi,~
 42 2  |        progi,~Powiedz Fillidzie, że się nazbyt ukwapiła.~Ukwapiona
 43 3  |         przy stronie wisiały.~Rzucą się nań i jegoż własnymi wieńcami~
 44 3  |         Starzec wodził, a oni darmo się kłaniali,~A nigdy nic od
 45 3  |          niego nie otrzymywali.~Gdy się kręcą, wtym Egie do onej
 46 3  |             nimi popisała.~Rośmieje się i rzecze: „Po co mię wiążecie?~
 47 3  |           zaczynał, a nimfy zewsząd się zbiegały~I niektóre z faunami
 48 3  |        gotowały.~Żwierz dziki z gór się sypał; las i wielkie sośnie,~
 49 3  |            swoje wiania szumne.~Ani się tak dziwuje Izmar Orfeowi,~
 50 3  |             ognie, powietrza dzielą się trojako:~Skąd ludzki rodzaj,
 51 3  |        Cnotą i przyrodzeniem ludzie się rządzili,~Aż się potym znienagła
 52 3  |             ludzie się rządzili,~Aż się potym znienagła swej wolej
 53 3  |              A z złych synów gorszy się rodzili wnukowie.~Na koniec
 54 3  |          wieków smutnych,~W których się namnożyło siła serc okrutnych,~
 55 3  |             gościa, sąsiedzi wzajem się mordują,~Złe macochy pasierbom
 56 3  |          nad zdrowiem zięciów swych się srożył?~I wy, bezecne siostry,
 57 3  |             Nie zżyje z ludźmi, kto się chce o wszystkim badać,~
 58 3  |             pustymi schadzała,~Ażeś się w wronie pióra na koniec
 59 3  |     śpiewali.~Oni śpiewali, lasy im się odzywają,~A lasom się wokoło
 60 3  |            im się odzywają,~A lasom się wokoło góry sprzeciwiają.~
 61 3  |             zorze zapadały;~Dopiero się rozeszli, każdy w swoje
 62 4  |      Kosarzu, robotniku dobry, co-ć się stało?~Przedtym miedzy czeladzią
 63 4  |        Dusza twoja z kamienia kędyś się urwała.~Słuchaj, abo-ć tęsknica
 64 4  |        robić abo służyć?~Baty~Ani-ć się przytrafiało, abyś zamiłował~
 65 4  |         zalot pilnował?~Milko~Bodaj się nie trafiało: szkoda tam
 66 4  |            każ na hardą i nie śmiej się z mej głupości:~Nie tylko
 67 4  |            pannę wysławiajcie.~Kogo się wy dotkniecie przez wdzięczne
 68 4  |          wdzięczne śpiewanie,~Każdy się urodziwym, każdy pięknym
 69 4  |             chytrze z nami~Obchodzi się: tak długo taił się z pieśniami.~
 70 4  |        Obchodzi się: tak długo taił się z pieśniami.~Wieręś ją dobrze
 71 4  |           to było~Plenne zboże, aby się do gumna zwoziło!~Grabcie
 72 4  |  ziernistszy bywa.~Kto młóci, niech się strzeże w przypołudnie spania:~
 73 5  |           za mąż szła, może podobno się ważyć.~W tym wątpię, aby
 74 5  |          aksamitem, gdy podwijkę na się~Cienką, gdy pas szeroki
 75 5  |            owo sobą pochutnywa,~Gdy się otrząsa, właśnie by mucha
 76 5  |      właśnie by mucha z ukropu.~Acz się ja nie mniej muszę dziwować
 77 5  |             dziwować i chłopu:~Czym się to pęta, co w tym za smak
 78 5  |        sobie włożyć~I wisieć, niźli się raz przy trupie położyć.~
 79 5  |        krasną czeladkę chowała,~Aby się miał czym w domu zabawiać
 80 5  |             boskie zrządzenie,~Jako się w niej Tyrymach zakochał
 81 5  |           szaleć młodemu,~Ale kiedy się przyda oszaleć staremu,~
 82 5  |          napłodzi?~Perot~Nie frasuj się, często Bóg i frantom dogodzi,~
 83 6  |         zwykłymi pieśniami zabawiać się mieli;~A mnie, gdym od złych
 84 6  |       kozieł kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy go przez całe zaranie~
 85 6  |            oni na przemiany śpiewać się imali,~Na przemiany się
 86 6  |             się imali,~Na przemiany się Muzom pamiętać dawali~I
 87 6  |     przydała.~Jako ten kwiatek, tak się od ognia rumieni~Serce me,
 88 6  |            co sroga, okrutna miłość się nie kusi?~I rzeka środkiem
 89 6  |             czekając na cię, karmię się nadzieją.~Na mnie to - czy
 90 6  |            Już puł nocy minęło, już się niebo młodzi~Na zorzą; jam
 91 6  |          jednym do góry odleci:~Tak się i u macochy mają cudze dzieci.~
 92 6  |             ludzie bydłu czynią, co się rado kryje.~Dametas~Owczarzu,
 93 6  |             Niedawno capowi~Dostało się, że w rzece bobrował po
 94 6  |           masz połowice.~Stęskniłeś się, nędzniku, a co-ić gardła
 95 6  |        najwiętsze na głowie;~Obejrz się, co z kozami działają kozłowie.~
 96 6  |           jesieni,~Róża lecie, ruta się i zimie zieleni,~A kiedy
 97 6  |            i zimie zieleni,~A kiedy się zapalą jagody u Basi,~I
 98 6  |          Kamyczki malowane w wodzie się błyskają,~Ale skoro Halenka
 99 6  |             chmury, po chwili niebo się pogodzi,~I mnie niechaj
100 6  |            Sądzić i podobno też ani się godziło.~Wziąwszy kozła,
101 6  |             była tym czasem~Wróciła się i wszystko bydło wydoiła,~
102 7  |       drobnych lat wychodził,~Drugi się już do robót więtszych dobrze
103 7  |         Otuchę sama, lub sam chęcią się unosił.~Często go starzec
104 7  |            wyszła żadnemu.~I boskim się to synom nie zwiozło, te
105 7  |       Świadkiem tego. Tu, kędy garb się ten wydaje~Jakoby ręką ludzką
106 7  |            ci zmówione już mieli~Za się dwie siestrze, córy Lewcyppa
107 7  |        szczedł, na młode syny mniej się oglądali.~Więc szepty stąd
108 7  |       pokryte~Naprzód przemogły, że się kajać poczynały,~Poty m
109 7  |  Tyndarowicowie,~Kastor i drugi, co się Polidewkiem zowie,~Przypadli
110 7  |            nędznice zwiedzione~Dały się dobrowolnie unieść mimo
111 7  |             swą wolą~Popuścisz, już się potym poważą wszystkiego~
112 7  | namniejszego.~Krzyknie sława, rzuci się, co żywo, w pogonią.~Oni,
113 7  |           na przepych w te tu kraje się puścili.~Chociaj w nich
114 7  |             zdarzyło,~Prawie w oczy się z sobą im zetknąć trafiło.~
115 7  |            do krwie przyszło, azaby się słowy~Zmiękczyć dali, wprzód
116 7  |         unosicie~Cudze panny? Czemu się gwałtem obchodzicie?~Co
117 7  |         rzekę, będą jeszcze kłaniać się z pannami;~Gdyż to wam Bóg
118 7  |            swoim mocno stali.~A gdy się już tak użyć rozumem nie
119 7  |          rzecze: „Prze Boga, dajcie się hamować!~Winniśmy się z
120 7  |        dajcie się hamować!~Winniśmy się z obu stron inaczej szanować,~
121 7  |          sobie byli,~Lecz jeśliście się już tak na to usadzili,~
122 7  |             tak na to usadzili,~Aby się to krwią między nami ro[
123 7  |             puklerze sadzone.~Czuby się im na hełmach jedwabne wstrząsały.~
124 7  |           nielutościwie~Ima siec na się. Kastor acz poczyna chciwie,~
125 7  |          tej, to z owej strony ręką się wysadza,~Linces mu tylko
126 7  |          czoło~Wpadł na poły; zaraz się nędznik zwinie w koło,~Padnie
127 7  |             ujęty bez miary,~Porwał się do oszczepa, skoczy do Lincego,~
128 7  |         skoczy do Lincego,~A on, że się nie nadział nic nieprzyjaznego,~
129 7  |            po wygranej.~Lecz więcej się trzeba strzec zguby nienadzianej,~
130 7  |             nie uderzyła,~Rozskoczą się i tak ich burza rozproszyła.~
131 7  |        Przyjaciela, abo więc chcieć się go dobijać.~Gdzie-ć nierado,
132 8  |       Dafnis~Piękna była Helena, co się Parysowi~Dała unieść, naszego
133 8  |            nie masz z czego chełpić się, mój panie!~Marna rzecz,
134 8  |      przysmaki i umyję wodą,~Gdzieś się ust moich dotknął tą kosmatą
135 8  |            pod te lipy, przechodźmy się z sobą,~Trzeba mi kilka
136 8  |           cię także usłuchała,~Alem się na twych pięknych słowiech
137 8  |              sam wesół bądź, jako-ć się widzi,~Ucho moje muzyką
138 8  |          Ucho moje muzyką szkodliwą się brzydzi.~Dafnis~Dzieweczka
139 8  |             mię ratuje:~Dyjanna, co się wiekiem moim opiekuje.~Czemu
140 8  |           jako inszą zapaśnicę?~Ani się mnie dotykaj, bo-ć podrapię
141 8  |              gardzą też nim i barzo się boję,~Że przyjdziesz na
142 8  |   przewodzicie,~Bo wy, żonki, kogóż się na świecie boicie?~Dziewka~
143 8  |           Dafnis~Na kożdy raz swoje się lekarstwo najduje:~Jest
144 8  |         Szkodę dziateczki miłe, gdy się na świat rodzą.~Dziewka~
145 8  |       zapisano miała.~Dziewka~Teraz się mowa mówi; gdy przydzie
146 8  |             o ślubie~Mówić, podobno się ktoś po głowie zadłubie.~
147 8  |            serce swoje.~Dziewka~Kto się chce żenić, domu i dostatku
148 8  |              u ojca starego,~Trzeba się mu ukłonić, trzeba łaski
149 8  |           swym zięciem.~Dziewka~Sam się chwalisz, znać, że masz
150 8  |          Dziewka~Kto czeka, doczeka się; a kto nagle kwapi,~Abo
151 8  |        czynisz? Nie macaj mię, kędy się nie godzi!~Dafnis~Wszak
152 8  |             mi na dobrą noc pięknie się obłapić.~Dziewka~Nie baw
153 8  |             słońce siada, trzeba mi się kwapić.~Dafnis~Naści ten
154 8  |        upominek mały.~Dziewka~Jutro się tu, dalibóg, zabawim dzień
155 8  |             łaskawa, a tu wracaj mi się zdrowa!~Dziewka~I ty bądź
156 9  |        Menalka~To dlaczego? Czy żem się trochę więcej napił?~Tyrsis~
157 9  |          Tyrsis~Nie dlatego. Czemuś się tak prędko pokwapił?~Jeszcze
158 9  |       Najlepszym jest powodem. Czyś się jakiej zwady~Obawał? Czy
159 9  |           wywabiła?~Menalka~Młodsza się tam czeladka tańcem zabawiła,~
160 9  |        młodzi,~Nam starszym na mało się biesiada przygodzi.~Tyrsis~
161 9  |       święte tańców pozwalali,~Sami się zabawiali domem, a bywała~
162 9  |       Czeladź dobra i długo miejsca się trzymała.~Menalka~Mało nie
163 9  |          nikogo - i tu u sąsiada~Co się dzieje? Chociaj tam nie
164 9  |          mieli? Było siła~Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~
165 9  |            Stare gani. Ano więc, co się uleżało~Długimi laty, lepiej,
166 9  |          Długimi laty, lepiej, żeby się chowało.~Ale wżdy były pieśni
167 9  |             wiem, co rzec. Wszystko się pomyka~Na dół; zginęli dawni
168 9  |       miasto nich leda kto muzykiem się zowie.~I pieśni marne jakieś,
169 9  |             nie próżnują,~W uściech się same prawie przymówki formują.~[
170 9  |             pod tym chłodnikiem,~Aż się słońce przesili; zwykł znój
171 9  |           drogę uczyniemy.~Jedna mi się tam grzeczna widziała drużyna,~
172 9  |        wzgardzonym, zawsze ozdobnym się stawi.~Najszczęśliwszy,
173 9  |            co po trosze śpiewa~I co się jako morze z pieśnią nie
174 9  |          Hymecie zbierają,~Z małych się, a przezornych strugów napawają”.~
175 9  |        wejrzy, owce w wełnę~Odzieją się, wymiona mleka będą pełne,~
176 9  |            teraz skóra tylko włóczą się a kości.~Barzo pasterzom
177 9  |           trwają do starości;~Młódź się nadobna rodzi, rodziców
178 9  |            Alcydes je znosi.~Śmieją się mu bogowie, a nawięcej jego~
179 9  |              Wtóra strona~Nie tylko się Apollo obiera Muzami,~Gdy
180 9  |          Dyjanny mawia:~„Nie zawsze się myślistwo twe dobrze obławia.~
181 9  |       Dobrodziejką, jako mnie. Mało się przygodzi~Zajączek lubo
182 9  |         małym, a z wielkiego więcej się dostanie,~Bo on rad siła
183 9  |        szkoduje.~Menalka~Tu, zda mi się, przestali. Jednym się widziała~
184 9  |           mi się, przestali. Jednym się widziała~Nieżadna piosnka,
185 9  |             piosnka, drugim inaczej się zdała.~[Tyrsis]~Ale już
186 9  |       święto z przyjacielem zabawić się godzi.~Tym czasem o wieczerzej
187 9  |           czasem o wieczerzej żonka się zachodzi.~
188 10 |       warkocz będę rozpletała,~Będę się w tobie, piękny Purze, przeglądała.~
189 10 |           Jeśli na krotofilach wiek się mój nie strawił,~Jeślim
190 10 |             tylko nie zbierała~Anim się na wesołe fauny zapatrzała,~
191 10 |            zażyć nie umiały,~Boście się przed leda kim sławić nimi
192 10 |           ich chytre zdrady.~Bo gdy się od paniej swej nocą ukradacie,~
193 10 |       potykać~Młode od młodych, gdy się śmią do nich przymykać.~
194 10 |      dobrymi dobrym będziesz; gdzie się ze złym zbracisz,~Byś był
195 10 |            wstydzić urażone.~Często się wam i sama Pallas dziwowała,~
196 10 |        Pallas dziwowała,~Często, co się tym pannom dzieje, pytywała.~
197 10 |         ućciwym urazi zelżywie,~Rad się chełpi i o tym gada uszczypliwie.~
198 10 |          palcem z kątów ukazują~Abo się strzegą, abo przymówki gotują.~
199 10 |            gmin gęsty miwa,~Krynica się od gminu inszego ukrywa,~
200 10 |        Samym tylko panieńskim ustom się podaje,~Próżno tam sięga,
201 10 |   doświadczywa.~Bo (cud dziwny) gdy się kto dotknie pokalany,~Zaraz
202 10 |          śliczne umyła jagody.~Woda się nie ruszyła. Po niej, jako
203 10 |            Długim rzędem, wszystkie się panny umywały.~Każdej spokojna
204 10 |            po samej postawie.~Jedna się schylić chciała, a już wody
205 10 |          już wody wrzały~I z hukiem się po wszystkiej jamie rozpierzchały.~
206 10 |           imię mało dbałe!~Tegoście się na dworze moim wyćwiczyły?~
207 10 |           moim wyćwiczyły?~Tegoście się pod bokiem moim poważyły?~
208 10 |          Miejcie pamiątkę tego, aby się kajała~Setna po tym i mieście
209 10 |        Chciała rękami klasnąć, jako się rękami~Zaniosła, tak obrosła
210 10 |      ostatniej żałości.~I stałyście się nowo na ten czas wierzbami,~
211 10 |     poglądała srogo,~Ukazując, jako się zła rzecz płaci drogo.~O
212 10 |             do was z urągania~- Kto się urąga, żaden nie ujdzie
213 10 |         Jako ja teraz biorę i karzę się wami,~I wolę nad pustymi
214 10 |         schadzać tu brzegami,~Niźli się popisować u gminu podłego.~
215 11 |   przysmaków rozlicznych~Nie leniąc się przynosić do jego ust ślicznych.~
216 11 |           wysoki.~A oni więc, skoro się w swe pióra odziali,~Gęste
217 11 |       żórawi dzikich zaganiali.~Tak się on miał swym młodym ramieniem
218 11 |         serca sobie pozyskuje.~Rano się wszystko sypie szczęśliwym
219 11 |             statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich praw wiecznych.~
220 11 |           czekać ci nie trzeba.~Ani się ona jeszcze wam ukaże z
221 11 |              tak i niedojrzałe.~Ani się stąd ucieszył, kto nazbyt
222 11 |          kto nazbyt ukwapliwie.~Ani się to zdarzyło snadź samej
223 11 |            uszczepiony,~Przyodziewa się barzo snadno w list zielony~
224 11 |           ludzkie ciągnie Oczy,~Tak się ku niemu wszystkich ludzi
225 11 |             Wenus w zapalonym sercu się mieszała.~Bo acz wszystko
226 11 |          acz wszystko po myśli mieć się nadziewała,~Ale drobniejsze
227 11 |             taje i w wodny strumień się rozpływa,~Jako ona w szalonym
228 11 |          Gdyby go prawym mężem zwać się nie sromała,~Ale rychlej
229 11 |             swej mocy,~A jako dzień się ostać nie może przy nocy,~
230 11 |        prochem, już i przed słońcem się kryje,~Już miedzy równą
231 11 |          miedzy równą sobie młodzią się nie wije.~Czasem po wirydarzach,
232 11 |             złą radę widzi,~Dopiero się kwapliwym umysłem swym brzydzi.~
233 11 |            Bieg swój zmiesza, nazad się obrócić do głowy,~Niżli
234 11 |          zgubie na wątłych otuchach się sadzi;~A kto się na ostrożność
235 11 |           otuchach się sadzi;~A kto się na ostrożność przystojną
236 11 |       szkodliwych nie żąda,~Ale abo się swoim baczeniem sprawuje,~
237 11 |           umysł dobrze urodzony~Ani się na podlejsze rzeczy zapatruje,~
238 11 |           razu kto nachyli,~Do tego się przez wszystek wiek na potym
239 11 |             ziemie wlepiony~Nie dał się podnieść ani przyszło jej
240 11 |       sądzić, co w skrytych myślach się taiło,~Bo komu z przyjacielem
241 11 |            z przyjacielem rozstawać się miło?~Lecz poszły zdrowe
242 12 |            zawsze wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom z wieczerzą.~
243 12 |           krzekce na płocie; pannie się raduje~Serduszko, bo miłego
244 12 |          nim ze złota.~Panno, gotuj się witać! Już wjeżdża we wrota,~
245 12 |           koni pozsiadali; wszystko się podworze~Rośmiało jako niebo
246 12 |            wsiadać na rączego,~A ty się gdzieś zabawiasz! Już nam
247 12 |            otrzymał kto iny?~Barzoś się ubeśpieczył! Czyli tak urodzie~
248 12 |             I Bóg nie dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~Często
249 12 |           nie traci nadzieje.~Kędyś się nam zabawiał, mój panicze
250 12 |            te piękne progi~Pustkami się widziały. Czyliś na jelenie~
251 12 |            ciebie ani dzień widział się biały,~Ani słoneczko jasne.
252 12 |             nie trzymamy,~I owszem, się pociechy wszelkiej spodziewamy.~
253 12 |          ich ręką, tobie poprzedzić się godzi.~I czołem nisko uderz,
254 12 |           coś umyśliła.~Żadna rzecz się nie kończy, gdzie rozmysłów
255 12 |           przez oblicze.~Przelękłoś się, panicze, bojaźń to od Boga;~
256 12 |           wiecznie mieszkała,~I tyś się nie dlatego tak tu wychowała.~
257 12 |            nodze,~Jakoby rzekła, że się ja też na coś godzę.~Pierwsza
258 12 |             tym cię upewniamy.~Dziś się sromasz, jutro się będziesz
259 12 |             Dziś się sromasz, jutro się będziesz uśmiechała~I żal
260 12 |            już nie zatrzymali.~Jako się mocno trzyma chmiel gęsty
261 12 |        gęsty przy tyce,~Tak i panna się trzyma przy swoim panice.~
262 12 |      zatrzymamy.~Rad byś potym, aby się tańcem zabawiała,~Ty byś
263 12 |             domy uboży.~Panno, miej się do tańca, już wiodę oddają,~
264 13 |           już starość nad grzbietem się krzywa~Zawiesza i co chwila
265 13 |       wierzy swego ucha.~Zachowajmy się cudzym, gdy swego nie mamy:~
266 13 |          siła było za tą~Posagu, bo się babką chełpiła bogatą.~I
267 13 |           nowe chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy dzień
268 13 |            co żywo, służyło.~Ledwie się o pułnocy do domu wracała,~
269 13 |         spała,~A wtym trzoda, pasąc się, blisko nadchadzała.~On
270 13 |            Śpi tu piękna Neera: ani się tryksajcie,~I trawkę cicho
271 13 |         jutro cię uczynię!~Nazbyteś się rozigrał. By to długo trwało,~
272 13 |            to długo trwało,~Mnie by się raczej teraz rozigrać przystało.~
273 13 |     weźmiesz miedzy rogi.~Naryczysz się cały dzień, teraz nie czyń
274 13 |            ostrego promienia,~Uchyl się za ten obłok! Blask śpiącemu
275 13 |          bym zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~I ty się nie
276 13 |        tknąć mi się nie godzi.~I ty się nie przebiegaj, jaszczurko
277 13 |       wolność macie~Niżli ja. Na co się was tak wiele zleciało?~
278 13 |    wieszczym, ja prorokiem; dziś mi się przyśniła~Neera, że w kościele
279 13 |        niemało,~Po chwale bożej już się to w południe działo.~Kapłan
280 13 |            pierścienie.~Boże, niech się nade mną kona Twe przejrzenie!~
281 13 |             folwark postawił?~Na co się ja o dobre mienie pieczołuję?~
282 13 |          rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~Likory, przy tej ręce
283 13 |           nędze nie uczuje!~ ~Panem się nikt nie rodzi, siła zostawiają~
284 13 |             skarb napewniejszy; kto się spuści na nie,~I za żywota
285 13 |      Widziałem cię u tańca i tak mi się zdało,~Iże-ć tamto igrzysko
286 13 |           przyśpiewała! Przyznać ci się muszę,~Chcąc się tobie przeciwić,
287 13 |        Przyznać ci się muszę,~Chcąc się tobie przeciwić, siliłem
288 13 |            tobie przeciwić, siliłem się z dusze~I mówiłem do siebie:
289 13 |            kiedyś siadywała,~Sama-ć się do wrzeciona nić z palca
290 13 |          Chędogo, choć ubogo, bodaj się święciły~Ręce twe zakasane,
291 13 |            uczuje!~ ~Dworniczko! Ty się teraz przesypiasz w południe,~
292 13 |         dnie gospodyniej. Jeszcze-ć się nie dała~Znać czeladka;
293 13 |          Czyli kto zaloty stroi~Abo się zamyśliwa, a przy kosie
294 13 |       nieskory!~Róbwa już raczej na się, służba nie na wieki.~Niech
295 13 |        prowadzi swe życie,~Wszystko się zdarza, wszystko płynie
296 13 |            Likorys namyślnie u krów się bawiła.~
297 14 |            Pańko, Wonton~ ~Pańko~Co się dzieje, Wontonie, że cię
298 14 |          takimi pasterz zabawami~Ma się parać, pilniej mu za trzodami
299 14 |         obyczaje~Na starość, rzadko się to któremu udaje.~ ~Wonton~
300 14 |           biała, Bóg tak chce, lato się zieleni.~ ~Pańko~Na Boga
301 14 |             tam każdy padnie, gdzie się chyli.~ ~Wonton~Widziałeś
302 14 |             wszystkie kąty~Rozsypał się, a płuży już to rok dziesiąty.~
303 14 |          samego~Doległo! Nie cieszę się z przypadku cudzego.~Od
304 14 |           masz inszej rady:~Niechaj się zazdrość puka! Bodaj mi
305 14 |           gospodaruje,~A na czeladź się spuszcza, sam się dworem
306 14 |           czeladź się spuszcza, sam się dworem bawi,~Równa to, gdy
307 14 |            dworska zasmakuje,~Niech się mu dom przewraca, on tego
308 14 |          Wonton~Bezecny dwór, bodaj się o nim ani śniło!~Niechaj
309 14 |            o nim ani śniło!~Niechaj się nim zabawia, komu zginąć
310 14 |             nie przestawa, a co raz się kusi~O nierówną, zawsze
311 14 |         prędzej dojdzie niż ten, co się kwapi.~ ~Wonton~Pozna rada
312 14 |       Wszystkiego, a na lepszą dolą się zachować~I o czym inszym
313 14 |          lasy słychywały,~Do ciebie się pagórki wszystkie odzywały.~
314 14 |          pilnie wypasione,~Serce mi się rozsiada, gdy na was wspomionę!~
315 14 |        głowy oczu nie wysadzał.~Już się nie będę chełpił pięknymi
316 14 |           trawy otrzeźwiały,~A mnie się łzami oczy tylko nie zalały.~
317 14 |       szkody z korzyściami~Mieszają się. Dziś słońce, jutro się
318 14 |             się. Dziś słońce, jutro się chmurami~Niebo czerni; godzina
319 14 |             kiedy kto upadnie, więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy
320 14 |       hojnie, jako Pan, zaradza,~Że się i grad, i wszystek głodny
321 14 |            Kędy nie wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały; jam
322 14 |             korzenia~Puszczały; jam się musiał udać do szczepienia.~
323 14 |          będą na nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj: Bóg bierze,
324 14 |            bierze, Bóg daje.~Trzeba się starać o się, póki człeka
325 14 |           daje.~Trzeba się starać o się, póki człeka staje.~Po Bogu
326 15 |           doma nie masz mego,~Jakoż się ja domyślać nie mam czego
327 15 |            rozumieć; nie wiem, czym się bawi.~Mocny żołądek, który
328 15 |            z domu biegać, nie żenić się było!~Ja się gryzę i jemu
329 15 |              nie żenić się było!~Ja się gryzę i jemu będzie też
330 15 |            będzie też niemiło.~I ta się nie ucieszy, która mi go
331 15 |             Kto komu szkodzi, niech się na szkodę gotuje.~Świadczę
332 15 |             tego: zły postępek złym się oddać godzi.~Nie ma do mnie
333 15 |         wzgardzone.~Przysięgo, mści się nad nim! Kto Boga nie widzi~
334 15 |        widzi~Nad sobą, nie dziw, że się przyjacielem brzydzi.~Kto
335 15 |         sumnienie nie stoi,~Niechaj się z piekła kogoś surowszego
336 15 |           już idzie. Testyli, jużeś się wróciła?~Potrzeba, abyś,
337 15 |       poddymaj,~A przymawiaj: „Jako się proso w rynce puka,~Niechaj
338 15 |            zostawiło~Popiołu, bodaj się w nim serce tak paliło!~
339 15 |            ten na ogniu topię. Jako się wosk topi,~Jako ziemia mięknieje,
340 15 |       deszcz skropi,~Tak on niechaj się poci, tak niechaj topnieje,~
341 15 |          cnotliwej małżonki niechaj się nie śmieje.~Przywiedźcie
342 15 |           wrzeciono. Jako wrzeciono się kręci,~Bodaj go tak kręciły
343 15 |           Bodaj pokoju nie miał, aż się do mnie stawi,~Niech go
344 15 |      powiązane; ani ich odplotę,~Aż się pokaje i złą porzuci robotę.~
345 15 |             Wstaw go na ogień. Jako się on z każdej strony~W garncu
346 15 |         strony~W garncu piecze, tak się niech piecze serce jego;~
347 15 |            zioła, tymi zioły wiedmą się zstawała~I oknem na ożogu
348 15 |           Tańcował ze mną, głowa mu się zapociła;~Otarszy rzucił
349 15 |             kaszę na podołku. Dobra się rzecz zstała,~Bez ognia
350 15 |         wezwrzała.~Biegać mu...~Czy się mylę? Psi około płota~Szczekają
351 15 |         Będzie lepszy karany. Witać się go godzi,~Ale mu kęs wytrwajmy,
352 15 |           Ale mu kęs wytrwajmy, aże się ochłodzi.~Zbiegał się, dobrze
353 15 |           aże się ochłodzi.~Zbiegał się, dobrze tak nań, kto nie
354 15 |         żyły, a mów tak: „Kurczycie się, żyły,~Bodaj się tej łotryni
355 15 |          Kurczycie się, żyły,~Bodaj się tej łotryni członki tak
356 15 |          członki tak kurczyły,~Jako się ta nieboga w sercu swym
357 15 |       Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne czary,~Pomóżcie,
358 15 |       Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne czary,~Pomóżcie,
359 15 |       Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne czary,~Pomóżcie,
360 15 |             go żal przedsię. Gdy mi się tu zstawił,~Radam mu z serca,
361 16 |          zawsze przyzwoita,~Ale kto się za młodu leda czego chwyta,~
362 16 |              jedno leda jakim:~I my się tego strzeżmy sposobem wszelakim.~
363 16 |             z małych kostyrek~Potym się wychowają wielcy kostyrowie:~
364 16 |           wielcy kostyrowie:~Tarnek się z młodu ostrzy, dawne jest
365 16 |         jeden strofuje:~I wczora mi się o cię za włosy dostało.~
366 16 |            słychać było,~Wtym bydło się ku tobie jakoś obróciło.~
367 16 |       obróciło.~Rzecze jeden: „Nowy się Orfeus narodził,~Będzie
368 16 |        każda pilno słucha”.~Wszyscy się uśmiechnęli, a mnie gniew
369 16 |            rzecze drugi - dobrze by się zgadzać,~A na te się wysokie
370 16 |             by się zgadzać,~A na te się wysokie dumy nie przesadzać.~
371 16 |             bywa też ubitym”.~Porwą się zatym do mnie i jeszcze
372 16 |             go kto nie drażni.~I ty się o mię nie swarz: niechaj
373 16 |         niechaj oni swymi~Obyczajmi się rządzą, ja będę moimi.~Kres
374 16 |            źle pościele z razu, sam się zdradzi.~Przeciwić się każdemu,
375 16 |          sam się zdradzi.~Przeciwić się każdemu, nie zstałoby człeka.~
376 16 |          sobie bierz przykład, jako się źle bracić~Ze złymi, gdyś
377 16 |          Zawsze musi szkodować, kto się ze złym sprzęże;~Lepiej
378 16 |           lepiej miedzy węże.~I lub się oni z mego grania pośmiewali,~
379 16 |             osłowie słuchali,~Niżby się miał ocierać mój głos o
380 16 |            głos o ich uszy,~Rychlej się twarda skała, rychlej kamień
381 16 |           puszczami głuchymi.~Cnota się nie utai. Niech, w jakie
382 16 |             jakie chce, cienie~Tuli się, przedsię jasno świecą jej
383 16 |           będzie o mm wiedział.~Ani się tam zdarzyło w kącie Orfeowi~
384 16 |       własnym, i mieć przy tym kogo się dokładać.~Na co ja tobie
385 16 |             bogatych nie żyje,~Lubo się w gęstych lesiech i pustyniach
386 16 |           był Orfeus u niego.~Jakoż się nie omylił na jego dzielności,~
387 16 |             we złym razie do wioseł się miała~Młódź ochotna, z muzyki
388 16 |              w wodę uderzają,~Piany się kręcą, krople pod niebo
389 16 |             stada widać było,~Które się przy okręcie wkoło zgromadzały,~
390 16 |           pieśni słuchać miały.~Tak się więc za pasterzem w pole
391 16 |             Strach wspomnieć: gdzie się Skały Cyjańskie rozwodzą,~
392 16 |            umknie, takim uderzają~W się zapędem i na proch wszystko
393 16 |          stówki ma zakryty.~Przetoż się ony zawsze nad brzegiem
394 16 |             w porcie wolnym!”~A kto się raz dostanie ich rękom swowolnym,~
395 16 |    swowolnym,~W takie pęta, w takie się sidła nędznik wprawi,~Że
396 16 |            sidła nędznik wprawi,~Że się wiecznymi czasy stamtąd
397 16 |        wiatr go z tyłu gonił.~Jeden się z towarzystwa tylko nie
398 16 |            nieborak wyskoczy,~Puści się wpław, a ony dłonie wyciągają~
399 16 |          Aliskie i meliskie do nich się łączyły.~Niedługo się ucieszy,
400 16 |          nich się łączyły.~Niedługo się ucieszy, kto ma gniewne
401 16 |            nieprzebyte brody,~Gdzie się zmieszane z piaskiem kręcą
402 16 |      trzynóg szczerozłoty.~A Tryton się ukazał jawnie nad wodami~
403 16 |           czynię? Nie o tym zaczęła się mowa~Ani tej nocie służy
404 16 |      miewasz w głowie,~Niżli, czemu się z sobą tryksają kozłowie.~
405 16 |           szkody nie czyniło,~Barzo się ku Stachowej niwie przybliżyło.~
406 17 |            z wami?~Symich~Mówił, że się pustoszą lasy koszarami,~
407 17 |     dziesiątemu wytykać baranu.~Ale się nie frasujmy! Gębę diabłu
408 17 |          przedsię po staremu.~Wełna się na to przędą i czym lżejszym
409 17 |       lżejszym może~Odprawić, niech się ten wilk tą draczą wspomoże.~
410 17 |         wytykano.~Teraz na nowe, co się da urzędnikowi,~Wciągnie
411 17 |            da urzędnikowi,~Wciągnie się to w obyczaj, bo skoro się
412 17 |          się to w obyczaj, bo skoro się dowi~Pan tego, będzie kazał
413 17 |             trzeba brać ostro przed się rzeczy.~Poruczmy Bogu, On
414 17 |            wszystkiego~Odbieżeć, że się trocha na stronę uroni?~
415 17 |          uroni?~Święta to wełna, co się nią baran ochroni.~Bóg nam
416 17 |           też żon nie mawa. Niechaj się ojcowie~Naszy frasują, ich
417 17 |     Zaczynaj ty, ja z tobą w równią się nie liczę.~Tyś mistrzem
418 17 |              Tyś mistrzem na to, ja się dopiero kęs ćwiczę,~Wszakże
419 17 |           wydam. Co kto umie, z tym się stawi;~Przy słowiku i sroka
420 17 |           słowiku i sroka piosnkami się bawi.~Soboń~Skowroneczku!
421 17 |           Symich~Jaskółeczko, jużeś się na świat ukazała?~Jużeś
422 17 |           przykra komorzyca,~U wody się bój węża, jaszczurki przy
423 17 |             Snadź i Wenus daje~Zwać się złotą. Prze Boga, złe to
424 17 |           Same owce po górach wolno się pasały,~Ani zbójcę, ani
425 17 |             pasały,~Ani zbójcę, ani się wilków obawały;~Dziś się
426 17 |            się wilków obawały;~Dziś się wszyscy za zyskiem bezecnym
427 17 |         Buhaju, mój buhaju! Nie tak się niedźwiedzi~Obawaj, jako
428 17 |            wygnał z niego:~Snadź to się panom trafia wieku dzisiejszego.~
429 17 |            Pokąsali. Musi być, suki się z wilkami~Chowały. Ostatek
430 17 |           pokradną złodzieje:~Snadż się to i w bogatych dworach
431 17 |     pogłodały,~Rozganiajmy ich, aby się nie rozchadzały.~Świeżego
432 17 |             wilk najwięcej waży,~Że się zimie przegłodził, gdy w
433 17 |      Wszystko zamkniono; teraz, gdy się wypędziło,~Nawięcej czyha
434 17 |         Nawięcej czyha na to, kiedy się rozbieżą.~Zawołaj psów,
435 18 |          sierpem po zagonie~Ciągnąć się. Oraczowi insza, insza wronie;~
436 18 |          Niesmaczne idą pieśni, gdy się poci czoło.~Słoneczko, śliczne
437 18 |     wstajesz, kiedy twój czas, jemu się zda mało,~Chciałby on, żebyś
438 18 |         pannę abo wdowę krasną,~Źle się u cudzych żywić, lepiej
439 18 |             Bodaj ci tak było,~Jako się to rzemienie u bicza zwiesiło!~
440 18 |            jako ją katuje. Za głowę się jęła~Nieboga. Przez łeb
441 18 |            Przez łeb ją ciął, krwią się oblinęła.~Podobno mu coś
442 18 |             stoi za gniew i w gniew się obraca,~Ty go słówkiem,
443 18 |      Pietrucha~Dobrze radzisz. Mnie się on, widzę, nie przeciwi,~
444 18 |          Ale lepszy z nim pokój. Co się często krzywi,~Złomić się
445 18 |           się często krzywi,~Złomić się może, przyjdzie jedna zła
446 18 |         rządzi nim, jako chce, a on się jej daje~Za nos wodzić.
447 18 |          może i od niego~Spodziewać się, że go co potka niesmacznego.~
448 18 |      czesały,~On stał nad nami, tam się z nim coś rozmawiały~Dwie
449 18 |       przeorały~I przez włosy gęsto się przebija śron biały;~A przedsię
450 18 |          biały;~A przedsię wymuskać się, przedsię z pstrocinami~
451 18 |       Naśmieszniejsza, gdy owo chce się pieścić z mową;~Świni krząkać,
452 18 |          bywa każdemu,~Nie wybiegać się przed nią parobku żadnemu.~
453 18 | powyzdychały świnie i prosięta,~Ani się gęsi, ani się kiwały kurczęta.~
454 18 |         prosięta,~Ani się gęsi, ani się kiwały kurczęta.~Wszystko
455 18 |           Gdzie chłop w głowie, już się tam rząd dobry nie zmieści;~
456 18 |          chciała;~Tak to robiła, że się wszystka czeladź śmiała.~
457 18 |             idzie nic na stronę, bo się Boga boi,~Pamięta, że nad
458 18 |           spokojne życie i wszystko się wiedzie.~Kto bez Boga chce
459 18 |            Boga chce wskórać, sadzi się na ledzie.~Oluchna~Nie wiedziałam,
460 18 |            patrzy, z nahajką na nas się gotuje.~Zaśpiewam ja mu
461 18 |             księżyc wschodzi, z nim się gwiazdy ukazują.~Siła gospodarz
462 18 |             Niechaj ma żonę, będzie się domu trzymała~Czeladka,
463 18 |       trzymała~Czeladka, nie będzie się często odmieniała.~I nam
464 18 |      Starosta~Pietrucho, prawieś mi się sianem wykręciła!~Ta nahajką
465 18 |         wykręciła!~Ta nahajką mocno się na twój grzbiet groziła.~
466 18 |        kupach jedzcie, po chróstach się nie rozchadzajcie.~
467 19 |            rym uczony miłują,~Niech się rymem popiszą; i ja rymy
468 19 |            brzmiało~Narzekaniem, aż się i niebu dostawało.~Nie płacz,
469 19 |           Testyli, nie płacz! Tobie się nagrodzi~Twoja szkoda, tobie
470 19 |        nagrodzi~Twoja szkoda, tobie się inszy mąż nagodzi.~Nam nigdy
471 19 |           Długi wiek przeminie,~Nim się uchowa taki pasterz w tej
472 19 |            tamte dni kosztował,~Ani się trawy tykał, wszystkich
473 19 |          masz pieczą o nas: pięknie się odziały~Drzewa w liście
474 19 |        Drzewa w liście i góry wkoło się rośmiały,~Po łąkach trawa
475 19 |            żywe,~Miedzy bydłem pasą się łanie nielękliwe.~Czasy
476 19 |          twoja będzie trwała.~Święć się, co święte kości chowasz,
477 20 |           nią był w łożnicy, ledwie się zmierzknęło,~Dwanaście panien
478 20 |         kleskały~Rękoma, i - jąwszy się - kołem tańcowały.~W przejmy
479 20 |        wszystkich salach dobra myśl się rozlegała.~I tak-żeś prędko
480 20 |           piękny panicze?~I tak-żeś się pokwapił rano do łożnice?~
481 20 |             była~Matka jej - ona by się z nami zabawiła~Tańcem aż
482 20 |      Ubiegłeś wielu inszych, którzy się starali~O to powinowactwo,
483 20 |              Szczęśliwy płód, który się w taką matkę wrodzi.~Jest
484 20 |          zabaw, wszystkie za krasne się mamy,~Ale gdy której przyjdzie
485 20 |          dzielny koń pięknie obraca się w kole,~Jako gęsty sad zdobi
486 20 |       umieli;~I wszyscy, zdumiawszy się, by wryci siedzieli,~A jej
487 20 |            w tę dziedzinę:~„Kłaniaj się, gościu, drzewo to jest
488 20 |           aż do dnia białego.~Potym się ocucicie, a skoro ockniecie,~
489 20 |         pamiętać będziecie,~Bo i my się tu do was jutro poraniemy,~