Sielanka

 1 Ded|      staje.~Owa i mnie skrzydłem swym wzniesie piękna sława,~Która
 2 6  |        różą, i gwoździki kwiatem swym zagasi.~Dametas~Lecie mleko,
 3 7  |         krygach ma żądze, kto na swym przestawa,~Ten siła pięknych
 4 7  |          Afar wzięty,~Nim w domu swym niewiestki nadobne oglądał,~
 5 7  |         odpór im dawali~Za panem swym, Z obu stron wielkie zamieszanie~
 6 8  |         tu rad kożdy miał w domu swym zięciem.~Dziewka~Sam się
 7 9  |        strona~Gdzie Apollo okiem swym wejrzy, owce w wełnę~Odzieją
 8 9  |      zbójcy mieszkają,~Co miedzy swym a obcym różnice nie mają.~
 9 9  | Nieszczesni, których ona gniewem swym dosięże!~Tam bydło morem,
10 10 |      tedy i na ten czas z dworem swym jechała,~I wam, o smętne
11 11 |        Daje, gdy ich na skrzydle swym nosi w obłoki~I ukazuje
12 11 |       zaganiali.~Tak się on miał swym młodym ramieniem do zbroi,~
13 11 | postrzelona,~Gęste wzdychania na swym sercu powtarzała~I zamyślania
14 11 |    Dopiero się kwapliwym umysłem swym brzydzi.~Chciałaby na wstecz,
15 11 |       sama zezwoliła,~Aby była z swym miłym choć i w grobie żyła,~
16 11 |        On młodzieniec znowu jest swym Muzom oddany,~A ony go uniosły
17 14 |      łapce ginie.~ ~Pańko~Kto na swym nie przestawa, a co raz
18 15 |      Jako się ta nieboga w sercu swym skurczyła,~Której ona własnego
19 16 |   zdaniem,~Jedno, że był w kraju swym śpiewak umiejętny,~A ten
20 16 |       potrzeba i dowcipem władać~Swym własnym, i mieć przy tym