Sielanka

  1 Ded|            Marszałku, luboś jest nie w lesiech schowany,~Ani wiek
  2 Ded|            podłe zabawy oddany,~Aleś w pańskich pałacach lata świetne
  3 Ded|           twe ozdobne cnoty. Ja będę w pamięci,~Pókim żyw, chował
  4 1  |             Ani słowo oddane zostawa w pamięci!~Chociaj tobie i
  5 1  |             tego~Pragniesz, abyś mię w rychłe miała nieżywego.~
  6 1  |     nieżywego.~Teraz, jako to słońce w południe dogrzéwa,~I ptak,
  7 1  |            dogrzéwa,~I ptak, i bydło w cichych chłodach odpoczywa,~
  8 1  |          zielone,~Ja tylko, nędznik, w sercu mam ustawną trwogę~
  9 1  |        owszem mię też możesz potępić w urodzie,~Widziałem się niedawno
 10 1  |      Widziałem się niedawno z brzegu w jasnej wodzie.~Nie kożdy
 11 1  |             Sądzić miała, podle mnie w tej mierze wydoła.~Owiec
 12 2  |              powiadają, rózga rośnie w lesie.~Morson~Co nie szukać,
 13 2  |             je wysławiano~Aż nazbyt, w czym podobno nas też przegarzano.~
 14 2  |              wielki dostatek dawano,~W muzyki rozmaite na przemiany
 15 2  |      rozmaite na przemiany grano:~To w fletnie, to w piszczałki,
 16 2  |              grano:~To w fletnie, to w piszczałki, to w gęśle podgorskie;~
 17 2  |         fletnie, to w piszczałki, to w gęśle podgorskie;~Były regały,
 18 2  |           czterej śpiewaków wynidzie w pośrodek:~Stanie się pomilczenie
 19 2  |         kradła,~Pczółka nielutościwa w paluszek ujadła,~Aż mu rączka
 20 2  |              bieżało.~A depcąc nóżką w ziemię: „Moja matko droga!~
 21 2  |            Kupido nauczył, to miewam~W pamięci i dziś tylko o miłości
 22 2  |          dosięga.~Sajdaczek złoty, a w nim strzałki gęsto tkane,~
 23 2  |           daj się, bo zdrady "~Pełno w tym i nagorsze w uściech
 24 2  |               Pełno w tym i nagorsze w uściech jego jady.~Mówił-li-by: «
 25 3  |             wy, leśne Muzy, przedsię w pieśni swoje!~Chromis, Mikon
 26 3  |        małych chłopiąt troje,~Sylena w cichej jamie zdybali spiącego.~
 27 3  |             cokolwiek bujnego drzewa w boru rośnie,~Wierzchami
 28 3  |           było szczątku,~Jako ziemia w swych grunciech zawieszona,
 29 3  |        osypane,~Czemu księżyce biorą w światłości odmianę.~Skąd
 30 3  |            przyszło wieków smutnych,~W których się namnożyło siła
 31 3  |             Obecnie z ludźmi, natwet w niebo uleciała.~A wtym Bóg
 32 3  |              śliczna królowa, dufasz w chytre czary?~Po co mężowi
 33 3  |              zły ojcze, jeździć było w swaty.~Zły ojcze, i na tożeś
 34 3  |             swe męże właściwe,~Za co w piekle bezdenną banię nalewacie,~
 35 3  |              wygnańcem i dziś jedzie w obce strony.~Potym przypomniał,
 36 3  |             oko do paniej przywiodło w ohydę,~Ze ją od fraucymeru
 37 3  |          pustymi schadzała,~Ażeś się w wronie pióra na koniec odziała.~
 38 3  |          Dopiero się rozeszli, każdy w swoje ślady,~Chłopcy z bydłem
 39 4  |         psujesz,~Ani równo z inszymi w rzędzie postępujesz,~Ale
 40 4  |    wszystkich idziesz; tak za trzodą w pole~Owca idzie, gdy nogę
 41 4  |             na cierniu zakole.~Jakim w południe będziesz abo do
 42 4  |               Bo ty kosisz nie tylko w dzień, ale i w nocy.~Dusza
 43 4  |             nie tylko w dzień, ale i w nocy.~Dusza twoja z kamienia
 44 4  |            my drożdży nie mamy.~Baty~W tym państwie chwastem u
 45 4  |           frantom nagali.~I świercze w słomie, kiedyś spał, o tym
 46 4  |            ślepi żebrzą, lśną ludzie w miłości.~Miłko~Nie moja
 47 4  |              zbierają~Piękne panny i w wieńcach przodek im dawają.~
 48 4  |             młóci, niech się strzeże w przypołudnie spania:~W południe
 49 4  |       strzeże w przypołudnie spania:~W południe zbite zboże lepsze
 50 4  |             Daj pić”, zawsze mięszka w bagnie.~Urzędniku, nie umiesz,
 51 5  |              może podobno się ważyć.~W tym wątpię, aby z mężem
 52 5  |             Musiałeś jej nie widzieć w tym czasie,~Gdy suknią z
 53 5  |         chłopu:~Czym się to pęta, co w tym za smak upatruje?~Kto
 54 5  |           chowała,~Aby się miał czym w domu zabawiać pan młody,~
 55 5  |             rozprawiać poczęła,~Jako w tych rzeczach własne jest
 56 5  |          boskie zrządzenie,~Jako się w niej Tyrymach zakochał szalenie,~
 57 5  |            miary nie pytaj; nagorzej w tej dobie,~A zwłaszcza białejgłowie,
 58 5  |           białejgłowie, gdy już nogą w grobie.~A krewni co do tego?~
 59 6  |           Tityrus, Dametas.~ ~Mopsus~W południe, kiedy słońce nagorętsze
 60 6  |         kosmate.~Oba młodzieńcy, oba w leciech rówieśnicy,~Oba
 61 6  |              Atoli harda Neta trafić w to umiała,~Że go wzgardą
 62 6  |          rzeki same idą woły,~Tu Pur w brzegach zieloną trzciną
 63 6  |        czynić? Ni Haśki, ni Paraszki w domu~Nie miałem i nie było
 64 6  |      całowanie,~Aby pczółki o cukrze w uściech twych wiedziały,~
 65 6  |         przyjął właśnie,~Który także w sercu mym nigdy nie ugaśnie;~
 66 6  |         rzeko, ty z przykrego brzegu~W morze wpadasz, a swego nie
 67 6  |              będę robiła.~Już ciebie w moich leciech za mąż było
 68 6  |            rzemiesnika; dobrze umieć w domu~I piszczałkę urobić
 69 6  |        Jałówko, daleko mi zachodzisz w chróścinę,~Szukać cię zawżdy
 70 6  |      Niedawno capowi~Dostało się, że w rzece bobrował po uszy~I
 71 6  |        Piękna jodła na górach, jawor w gęstym boru,~Sośnia między
 72 6  |              Dametas~Leszczyna bujna w debrzy, winohrad przy górze,~
 73 6  |              Chmiel przy płocie; sad w równi szczepiony po sznurze,~
 74 6  |     Fijoleczek na wiosnę, a gwoździk w jesieni,~Róża lecie, ruta
 75 6  |         zagasi.~Dametas~Lecie mleko, w jesieni jabłko z gronem
 76 6  |              bieży przez łąkę, rybki w nim igrają,~Kamyczki malowane
 77 6  |            igrają,~Kamyczki malowane w wodzie się błyskają,~Ale
 78 6  |          utyje, kamień mszejąc leży,~W jezierze woda stoi, rzeka
 79 6  |              upadają hardzi.~Dametas~W przemiany oracz co rok inszą
 80 6  |         wydoiła,~I znowu po południu w pole wygoniła.~
 81 7  |             Starzec Alkon, ostatniej w leciech doźrzałości,~Już
 82 7  |    niesnadnie.~Jedna mu tylko troska w myślach zostawała;~Bo starość;
 83 7  |        ożenieni. To starcowi tkwiało~W myślach, a tym mu więtszą
 84 7  |              nie chciał, ale chodził w obce strony.~A owszem, tam
 85 7  |           siła ludziom szkodzą,~Jako w ostatnie szwanki i zguby
 86 7  |           zguby przywodzą,~I sromota w też szlady idzie, i niesława;~
 87 7  |             idzie, i niesława;~A kto w krygach ma żądze, kto na
 88 7  |          panował przed laty,~Będąc i w ludzie możny, i w złoto
 89 7  |            Będąc i w ludzie możny, i w złoto bogaty.~Dwaj mu synowie
 90 7  |              bogaty.~Dwaj mu synowie w domu dorośli kwitnęli:~Idas
 91 7  |            śmiercią Afar wzięty,~Nim w domu swym niewiestki nadobne
 92 7  |       uprzejmie pożądał.~Lecz zwłoka w ożenieniach zawsze szkodna
 93 7  |           stąd słowa zmiatanie,~Stąd w pośmiech poszło onych młodzieńców
 94 7  |            Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~Do Lewcyppa,
 95 7  |         potym poważą wszystkiego~Ani w nich wstydu najdziesz szczętu
 96 7  |           sława, rzuci się, co żywo, w pogonią.~Oni, dufając sobie,
 97 7  |         stronią.~Jeszcze na przepych w te tu kraje się puścili.~
 98 7  |           kraje się puścili.~Chociaj w nich o potrzebie jawnej
 99 7  |           szczęście zdarzyło,~Prawie w oczy się z sobą im zetknąć
100 7  |             do siebie z wozów, broni w ręku mając,~„Tuś mi!” - „
101 7  |              Alskie, arkadzkie, siła w Argu osiadłości~I w Messanie,
102 7  |             siła w Argu osiadłości~I w Messanie, wiele miast w
103 7  |              w Messanie, wiele miast w achajskiej dziedzinie,~Wiele
104 7  |         achajskiej dziedzinie,~Wiele w drugiej pomorskiej Zażywskiej
105 7  |          cnych cór liczby mnogie~Ani w urodę, ani w baczenie ubogie.~
106 7  |              mnogie~Ani w urodę, ani w baczenie ubogie.~Wszędzie
107 7  |          wojny zapragnęło,~Puśćmy to w krótką. Niechaj Idas, mój
108 7  |              dosyć na jednej żałobie~W jednym domu; ostatnie nie
109 7  |   osierocajmy~Rodów naszych i płaczu w nich nie przyczyniajmy.~
110 7  |           niżby martwymi mieli leżeć w ziemi.~Wielki swar trzeba
111 7  |              oba ku marsowej sprawie~W pośrodek wystąpili, oszczepy
112 7  |          wystąpili, oszczepy stalone~W ręku kręcąc i złotem puklerze
113 7  |        pokruszone harty~Były u żelaz w twardych blachach połomione,~
114 7  |  sprawiedliwą,~Bo ta sama myśl czyni w bitwach nielękliwą.~To z
115 7  |             zaraz się nędznik zwinie w koło,~Padnie do ziemi, śmierć
116 7  |             czarna obleciała~I dusza w ocemgnieniu członków odbieżała.~
117 7  |           żyć, lepiej lec z umarłymi w grobie.~
118 8  |             by cię nie chlusnęła~Abo w nieoddziergnione sidło nie
119 8  |              do żadnego.~Dafnis~I ja w tej liczbie jestem, i jam
120 8  |              Szedszy za mąż, jakobym w jarzmo dała szyję.~Dafnis~
121 8  |            szyję.~Dafnis~Nie niewola w małżeństwie, ale myśl beśpieczna,~
122 8  |            najduje:~Jest Dyjanna, co w takiej potrzebie ratuje.~
123 8  |         Strach jest rodzić, a któraż w tej dobie nie zbladła?~Która
124 8  |             wszystko pilność sprawi;~W małżeństwie, powiadają,
125 8  |           Boby mię tu rad kożdy miał w domu swym zięciem.~Dziewka~
126 8  |             przyjaciela poślę, i sam w dom przyjadę.~Dziewka~Wprzód
127 8  |               a kto nagle kwapi,~Abo w oczy poszczuje, abo nie
128 9  |          czeladka tańcem zabawiła,~A w domu pustki. Trzeba wyrozumieć
129 9  |              Mało nie prawda, a dziś w rzeczy ją chowamy~W więtszej
130 9  |             dziś w rzeczy ją chowamy~W więtszej grozie, a częściej
131 9  |          czeladź trzymają gorzej niż w klastorze,~Przedsię co rok
132 9  |              wędzidło. Nalepiej stać w mierze.~Ale coście za kiermasz
133 9  |    nastrzępione słówki~Bez rzeczy, a w nich gańby tylko i przymówki.~
134 9  |             mężnych bohatyrów dzieje w uszach brzmiały,~Lubo co
135 9  |        języki przedsię nie próżnują,~W uściech się same prawie
136 9  |           pczółki, co wdzięczny miód w Hymecie zbierają,~Z małych
137 9  |              okiem swym wejrzy, owce w wełnę~Odzieją się, wymiona
138 9  |              z łuku wypuściła,~Jedną w jawor, drugą w dąb twardy
139 9  |      wypuściła,~Jedną w jawor, drugą w dąb twardy ugodziła,~Trzecią
140 9  |              czwartą ani we lwy, ani~W jawory, ale kogoś zuchwalszego
141 9  |      potyrają płód nie donoszony~Abo w niewolstwie będą nędznice
142 9  |         Dyjanna zawsze sprzyjaźliwa.~W który dom ona pośle swój
143 9  |          majętności,~Ludzie zdrowi i w sile trwają do starości;~
144 9  |      przystoi,~Nigdy swar i niezgoda w domu nie postoi.~Zołwice
145 9  |           bywało przyczyny~I stałyby w pokojach domowe chróściny.~
146 9  |     spoczyniesz z dalekiego chodu,~I w święto z przyjacielem zabawić
147 10 |          komu,~A zła chwila namaca i w zawartym domu.~Ja tym czasem
148 10 |            będę rozpletała,~Będę się w tobie, piękny Purze, przeglądała.~
149 10 |        zapatrzała,~Ale uczone pieśni w uściech moich brzmiały,~
150 10 |       Sameście sobie winny, niebogi, w tej mierze,~Boście wy w
151 10 |              w tej mierze,~Boście wy w Palladzinym były fraucymerze~
152 10 |              was z satyrami wprawiło w biesiady,~To was w zgubę
153 10 |          wprawiło w biesiady,~To was w zgubę przywiodło i w ich
154 10 |             was w zgubę przywiodło i w ich chytre zdrady.~Bo gdy
155 10 |              szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi zelżywie,~
156 10 |         zdrój bije, Hippokrene zową,~W jamie także krynicę najdziesz
157 10 |          pieśniom uczonym,~Krynica - w cnym dziewictwie sercom
158 10 |               kto ma insze obyczaje.~W niej wody płyną żadnym piaskiem
159 10 |              piaskiem nie zmieszane,~W niej są smaki rozkoszne,
160 10 |       rozkoszne, wonie nie słychane,~W niej Pallas swoje członki
161 10 |            członki panieńskie omywa,~W niej stateczności panien
162 10 |             naprzód sama wody~Wzięła w dłoni i śliczne umyła jagody.~
163 10 |            winien, ten ucieka, pełno w sercu trwogi.~Trudno inaczej
164 10 |            inaczej było, jedno zaraz w nogi.~Ale ucieczka próżna,
165 10 |          chciała~Ruszyć nogą, a noga w korzeń już wrastała.~Chciała
166 10 |            wszystka gałęziami.~Ciało w pień poszło, członki skórą
167 10 |        bądźcie policzone.~Ale żeście w muzyce były nauczone,~Niechaj
168 10 |        muzyce były nauczone,~Niechaj w was moje dary nie giną do
169 10 |          moje trwałe,~Niechaj trwają w pamięci i wasze przygody.~
170 11 |            ust ślicznych.~Takie więc w wonnych łąkach pczoły pracowite,~
171 11 |              miodu napełniają.~Każda w myślach swych wielkie nadzieje
172 11 |              Gładkiej wymowy zbierze w mądre słowa swoje.~Niektóre
173 11 |            ich na skrzydle swym nosi w obłoki~I ukazuje rączych
174 11 |        wysoki.~A oni więc, skoro się w swe pióra odziali,~Gęste
175 11 |             Pierwej, nim on zamyśli, w dom mu przynaszają.~Co wiekowi
176 11 |       działały?~Jakimi cię pieśniami w niebo wystawiały?~A tyś
177 11 |         Chociaj ona jakoby namędrsza w tej mierze.~Bowiem swą kwapliwością
178 11 |             równał mu rączością,~Ani w inszych przystojnych igrzyskach
179 11 |         Przyodziewa się barzo snadno w list zielony~I co rok podrastaniem
180 11 |        oczekiwania.~Snadź i niejedna w domiech wielkich urodzona,~
181 11 |            ani żagle mają,~Tak Wenus w zapalonym sercu się mieszała.~
182 11 |          zwłoki przez dzięki~Wątliły w niej otuchy i wolne nadzieje,~
183 11 |              dogrzywa,~Prędko taje i w wodny strumień się rozpływa,~
184 11 |      strumień się rozpływa,~Jako ona w szalonym umyśle tajała.~
185 11 |            Wenus Adonina wszystkiego w swej mocy,~A jako dzień
186 11 |          Jako ryba odmienia smak nie w swojej wodzie,~Tak on, wszystkim
187 11 |           Cny królewic wziął wielkie w sprawach swych odmiany~Pod
188 11 |             Widywa, ani koniem krąży w równym kole,~Już i przed
189 11 |          trzymają~Abo łagodne pieśni w ucho mu wlewają~Mali Kupidynowie,
190 11 |         dzielności,~Wszystko poległo w miękkich wczasach i gnuśności.~
191 11 |      Przyszły choroby i wiek uwiędły w młodości,~A szczętu nie
192 11 |             cała,~Ani na głowie kosa w swej mierze została.~Dopiero
193 11 |             była z swym miłym choć i w grobie żyła,~Ale jako rodzajów
194 11 |         drogi,~Wpadając nieostrożnie w łowiech na źwierz srogi,~
195 11 |       pożenię i bogate łupy,~Więźnie w tył powiązane, zacnych murzów
196 11 |          szczęśliwą,~Zewsząd usłyszy w niebo modlitwę życzliwą:~
197 11 |             Bez nas nic nie może być w rzeczach tych sprawiono».~
198 11 |        szczepienie.~Majętność wielka w nikim serca nie obudzi~I
199 11 |          zaciąganie,~I nieśmiertelne w uściech ludzkich wspominanie.~
200 11 |           zaraz kole,~Z młodu sokoła w bujne łowy zaprawują,~Z
201 11 |          udarzyła.~Trudno sądzić, co w skrytych myślach się taiło,~
202 11 |             oddany,~A ony go uniosły w swoje piękne kraje.~Tobie,
203 12 |           prawdę powi.~Gdzie gościom w domu rado, sroczce zawsze
204 12 |             zlewa. Nie trzeba spać i w pewnej rzeczy.~I Bóg nie
205 12 |      przeklinały.~Lubo sroga Dyjanna w surowej karności~Drużynę
206 12 |              tyś, drugi młodzieńcze, w uściech naszych bywał,~Nazbyt-eś,
207 12 |            Nazbyt-eś, ach, nędzniku, w lesiech przemieszkiwał,~
208 12 |           Pełna jest trwogi miłość i w każdy kąt ucha~Przykłada;
209 12 |            być jutro, niechaj będzie w tej godzinie.~I ty, matko,
210 12 |               Toż i za matek waszych w obyczaju miano.~Kapłanie,
211 12 |           tak tu wychowała.~Jużeście w stadle świętym, wszyscy
212 12 |      postawiono. Do stołu siadajcie,~W pośrodku mieśce pannie z
213 12 |            dwa szczepy zielone~Stoją w nadobnym sadu pospołu sadzone.~
214 12 |              wzniesie oka, serduszko w niej taje,~A pan młody długiemu
215 12 |        jakoby nie było wesele.~Laską w próg uderzono; już kołacze
216 12 |              Jutro z nami porównasz, w tym cię upewniamy.~Dziś
217 12 |         matka, a przedsię niesmaczne w pieszczocie,~A z miłym przyjacielem
218 12 |         miłym przyjacielem smaczne i w kłopocie.~Trzecia para~Nie
219 12 |           Ona za tobą bieży, choć ma w sercu trwogę,~Ale to sobie
220 13 |          chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy dzień
221 13 |          Onej trefnie żartować, onej w tańcu było~Rej wodzić, onej
222 13 |         jedynaczce, matka folgowała.~W ten czas była pognała kozy
223 13 |              kozy do chróściny,~Kozy w chróścinie, ona u gęstej
224 13 |             u gęstej leszczyny~Legła w chłodzie na trawie i smaczne
225 13 |      rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl w ten czas była,~
226 13 |             śpiącą. Co w nim za myśl w ten czas była,~Trudno trafić,
227 13 |               ach, niestetyż! - ty i w ucho śmiele~Możesz poszemrać,
228 13 |             na złość czynisz, roście w tym tu gaju~Kijań na cię;
229 13 |         teraz nie czyń trwogi.~Gdyby w me, wolałbym ja, żeby spać
230 13 |              się przyśniła~Neera, że w kościele ze mną wespół była.~
231 13 |              chwale bożej już się to w południe działo.~Kapłan
232 13 |           niechaj omylenia nie uznam w tej mierze.~Tak Amintas.
233 13 |        prosty najmit, bywały takowe.~W ten czas Likorys krowy w
234 13 |             W ten czas Likorys krowy w dojniku doiła,~Licydas sieczkę
235 13 |              nie przystało,~Lubo cię w pięsy wzięto, lub do gonionego.~
236 13 |         czego.~Piękniej ci u roboty, w tyj-eś przodek miała;~U
237 13 |          pospołu na żniwie,~Pszenicę w ten czas żęto na siedzianej
238 13 |       służyło~Szczęście, że-ć sierpa w ręku ledwie dojrzeć było.~
239 13 |            tobie pochędożyć~Wszystko w domu i wszystko na mieścu
240 13 |            Były tam też i moje, a iż w ręce były~Przyjaznej, przed
241 13 |             Ty się teraz przesypiasz w południe,~Likorys krowy
242 13 |             przy kosie stoi,~Prędzej w palec zawadzi? O moja Likory,~
243 13 |             On człeka żadnego.~A kto w zakonie Jego prowadzi swe
244 14 |          Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie i twoich pieśni
245 14 |         chodzić.~Myśliwcowi przystoi w lesiech na zwierz godzić.~ ~
246 14 |             Widziałeś koszary?~Jakie w nich pustki teraz! Gdy pan
247 14 |             dary~Raczył dawać, pełno w nich wszystkiego bywało,~
248 14 |            zginął: tak mucha więźnie w pajęczynie,~Tak sikora na
249 14 |            sikora na lepie, tak mysz w łapce ginie.~ ~Pańko~Kto
250 14 |           Wontona~Nie ogląda drużyna w kupę zgromadzona.~Zostańcie
251 14 |         ptacy.~Tak więc wicher obali w boru sośnie całe,~Że i chrósty,
252 14 |            moje wojowali,~Coście mię w polach, coście mię w lesiech
253 14 |             mię w polach, coście mię w lesiech kradali!~Przymierze
254 14 |          pasza nalepsza. Lecz trudno w tej mierze~Poradzić, kiedy
255 14 |            Stoją stogi sian wonnych, w pogody sprzątane.~Cóż po
256 14 |           masz stadka mego!~Nalepiej w świat z oczyma. Potrzeba
257 14 |            Żalowi: mniej to boli, co w oczy nie kole.~Zostajcie,
258 14 |          zaznał, niech będę u ciebie w pamięci.~ ~Pańko~Tak-żeś
259 14 |          zboża grady, przedsię oracz w pole~Z pługiem idzie, nie
260 14 |         staje.~Po Bogu jest nadzieja w dobrym przyjacielu.~Za twoim
261 15 |            mnie przyczyny. Wziął mię w dobrym domu,~Wziął mię z
262 15 |          rynkę i nad węglem trzymaj,~W drugiej ręce miej wachlarz
263 15 |          przymawiaj: „Jako się proso w rynce puka,~Niechaj tak
264 15 |         zostawiło~Popiołu, bodaj się w nim serce tak paliło!~Przywiedźcie
265 15 |             mój nie ma żadnej miary!~W tym garncu jest niedoperz
266 15 |          Jako się on z każdej strony~W garncu piecze, tak się niech
267 15 |        kurczyły,~Jako się ta nieboga w sercu swym skurczyła,~Której
268 15 |           mej włóczą po ulicy,~Niech w jej piersiach ogniste kleszcze
269 15 |            bez kary!~Sowo! Ty hukasz w lesie, a hukasz daremnie,~
270 15 |              siebie robaki~Zbiera, a w gnojach lega z lichymi żebraki”.~
271 15 |              żebraki”.~Zadzwoniło mi w uchu. Dosyć, możne czary,~
272 16 |    pomieszamy,~A, ma-li twarde włosy w głowie, wymacamy”.~„Wżdy
273 16 |              zazdrości.~Mniemasz, że w staroświeckich piosneczkach
274 16 |           mym zdaniem,~Jedno, że był w kraju swym śpiewak umiejętny,~
275 16 |           Cnota się nie utai. Niech, w jakie chce, cienie~Tuli
276 16 |         Wywrze człeka potrzeba, a co w kącie siedział,~Poda go
277 16 |       wiedział.~Ani się tam zdarzyło w kącie Orfeowi~Długo ukryć,
278 16 |           który także przemieszkiwał~W pustych lesiech, a z bogi
279 16 |           pod jego ćwiczenie dawali.~W ten czas Jazon do Kolchów
280 16 |             gdy ma hetman radę dobrą w głowie.~Ale iż Bóg nie wszystko
281 16 |              jeździł bez niego.~Lubo w pałacach królów bogatych
282 16 |          bogatych nie żyje,~Lubo się w gęstych lesiech i pustyniach
283 16 |              Ubłagaj, aby z tobą był w drogę gotowy”.~Usłuchał
284 16 |     dzielności,~Bo przezeń wszystkie w wojsku spokoił trudności,~
285 16 |        muzyki jego pochop brała.~Raz w raz, okiem nie dojrzeć,
286 16 |              raz, okiem nie dojrzeć, w wodę uderzają,~Piany się
287 16 |            Tak się więc za pasterzem w pole trzoda sypie,~Kiedy
288 16 |     nawiedzili~Elektry Atalanckiej i w obrzędach byli~Usty nie
289 16 |             i jej cny obraz postawił~W nabożnym kraju midskim,
290 16 |             uwielbiony,~Dodawałeś im w każdej potrzebie obrony.~
291 16 |          Cyjańskie rozwodzą,~A znowu w ocemgnieniu ku sobie przychodzą,~
292 16 |           nie umknie, takim uderzają~W się zapędem i na proch wszystko
293 16 |              przyrodzenia~Człowiecze w nieme twarzy czarami odmienia~
294 16 |              twardych przykowane~Raz w wieprze, raz w niedźwiedzie
295 16 |        przykowane~Raz w wieprze, raz w niedźwiedzie męże przedziałane,~
296 16 |        połyka okręty,~Ani Charybdys, w której wrą bystre zakręty,~
297 16 |          brzegiem wieszają,~Pod czas w lekkiego ptaka pióra odmieniają.~
298 16 |             nas, cny gościu, tu stań w porcie wolnym!”~A kto się
299 16 |        dostanie ich rękom swowolnym,~W takie pęta, w takie się
300 16 |             swowolnym,~W takie pęta, w takie się sidła nędznik
301 16 |              przyszedłby był nędznik w ręce ich złośliwe,~Ale go
302 16 |               Pewnie cię najweselsze w ten czas nawiedziło,~Kiedy
303 16 |             oczami była,~Znowu burza w obcy kraj okręt zapędziła~
304 16 |         kręcą mętne wody.~A nawy abo w wirach toną ponurzone,~Abo
305 16 |           wirach toną ponurzone,~Abo w piaszczystym mule wiązną
306 16 |              pokłon oddać Trytonowi.~W jego państwie jesteśmy,
307 16 |          często jest na myśli, toż i w uściech bywa:~Z pełnego (
308 16 |             Orfeusa częściej miewasz w głowie,~Niżli, czemu się
309 17 |               Tak-ci dziś, urzędnicy w rzeczy przestrzegają~Dobra
310 17 |     przestrzegają~Dobra pańskiego, a w miech sobie nabijają.~Wszystko
311 17 |         urzędnikowi,~Wciągnie się to w obyczaj, bo skoro się dowi~
312 17 |        Symich~Zaczynaj ty, ja z tobą w równią się nie liczę.~Tyś
313 17 |             Słowiku, mój słowiku, co w tym krzu różanym~Od pułnocy
314 17 |              wdowi.~Soboń~Koźlęta mi w kapuście poczyniły szkody,~
315 17 |             już dzieci, jak mniemam, w poły dokarmiły.~Pójdę, je
316 17 |             zdrowa nóżkom rana rosa.~W trzewiczku do taneczka,
317 17 |              głupie.~Symich~Sierszeń w południe kąsa, przed wieczorem
318 17 |            mszyca,~Mucha cały dzień, w nocy przykra komorzyca,~
319 17 |            mdło duszy.~Symich~I mnie w tańcu Testylis przydeptała
320 17 |             Bodaj krzemienie gryzła, w pokrzywach sypiała.~Soboń~
321 17 |           Kupido, co ogniste rzucasz w serca strzałki!~Przed laty
322 17 |           rękę stryjowę,~Odjeżdżając w gościnę, wszystko me domowe~
323 17 |            złodzieje:~Snadż się to i w bogatych dworach teraz dzieje.~
324 17 |           się zimie przegłodził, gdy w oborach było~Wszystko zamkniono;
325 18 |        pługiem, i wrona,~Inszy sierp w ręce, insza maczuga toczona.~
326 18 |         pochlebuję i tak grzbiet mam w cale.~I teraz mu zaśpiewam,
327 18 |               Chociaj ci nic młodego w pieluchach nie płacze.~Pożynaj,
328 18 |             on wszystko porobić chce w jednej godzinie.~Ty czasem
329 18 |          naszemu staroście nie patrz w oczy śmiele,~Zawsze u niego
330 18 |             przy niej siędziesz jako w majestacie,~A ona cię nadobnie
331 18 |          Żart pański stoi za gniew i w gniew się obraca,~Ty go
332 18 |          wierzy, to już zawsze fasoł w domu~I przemówić do niego
333 18 |              prawda. Niedawnośmy len w dworze czesały,~On stał
334 18 |             też siostra nasza, także w ciele dusza.~A już jej brózdy
335 18 |       szalała,~Aż ją Czarnucha nasza w zielu obmywała.~Widzi to
336 18 |           kurczęta.~Wszystko ginie i w chlewiech, ginie i w komorze,~
337 18 |         ginie i w chlewiech, ginie i w komorze,~Ani biednej kokoszy
338 18 |        strony gospodarstwa więcej ja w tej mierze~Winuję zaniedbanie
339 18 |        wiedzieć chciano.~Gdzie chłop w głowie, już się tam rząd
340 18 |            dobry nie zmieści;~Zawsze w tym błędzie rozum szwankuje
341 18 |           wszystka czeladź śmiała.~A w karczmie abo w tańcu ptak
342 18 |             śmiała.~A w karczmie abo w tańcu ptak jej nie doleci,~
343 18 |            abyś tak zabrnęła~Głęboko w rozum i tak mądrością pachnęła.~
344 18 |      Musiałaś kędy bywać miedzy żaki w szkole.~I ciebie w oczy
345 18 |              żaki w szkole.~I ciebie w oczy młody parobek nie kole.~
346 18 |           Siła gospodarz włada, siła w domu czyni,~Ale czeladka
347 18 |           kupami do jedła siadajcie,~W kupach jedzcie, po chróstach
348 19 |         przychodzi, jakeśmy schowali~W grób wielkiego Dafnisa i
349 19 |         kości,~Duch pewnie odpoczywa w niebieskiej radości:~Wszakże
350 19 |            Taki żal srogi, taką ranę w sercu wzięła.~Trzykroć mdlała,
351 19 |              się uchowa taki pasterz w tej krainie.~Gdyś ty, Dafni,
352 19 |            gnano~Bydła na paszą, ani w rzece napawano,~Ani wody
353 19 |           napawano,~Ani wody dobytek w tamte dni kosztował,~Ani
354 19 |           pięknie się odziały~Drzewa w liście i góry wkoło się
355 19 |            siędzie;~Jeśli lato, stół w cieniu, flasza z winem w
356 19 |             w cieniu, flasza z winem w wodzie;~Zimie przy ogniu,
357 19 |              ogniu, lecie pod lipami w chłodzie.~Dametas i Tityrus
358 19 |          nigdy nie puści. Póki rzeki w morze~Popłyną, póki jasne
359 20 |              pojmował,~Atryda, który w Sparcie szerokiej panował,~
360 20 |             panował,~I już z nią był w łożnicy, ledwie się zmierzknęło,~
361 20 |            Kosztownie, każda warkocz w złoto zapleciona,~Każda
362 20 |              złoto zapleciona,~Każda w wieńcu różanym: i wzajem
363 20 |        jąwszy się - kołem tańcowały.~W przejmy pieśni, muzyka w
364 20 |             W przejmy pieśni, muzyka w przejmy głośna grała,~Po
365 20 |              Konie twoje, gdy z tobą w ten dom przyjechały.~Ubiegłeś
366 20 |           Szczęśliwy płód, który się w taką matkę wrodzi.~Jest
367 20 |       dzielny koń pięknie obraca się w kole,~Jako gęsty sad zdobi
368 20 | nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę cytarę abo lutnią wzięła~
369 20 |        ukręcimy~I na wielkim jaworze w polu zawiesimy.~Tamże będą
370 20 |            Że je każdy wyczyta, idąc w tę dziedzinę:~„Kłaniaj się,