Sielanka

 1 6 |       nie było jagniąt zawrzeć komu.~Ale mistrzowie sławni,
 2 7 |  pieczą, kto po niej zostanie,~Komu do ręku przyjdzie jej sprzęt
 3 7 |  zaważał, gdzie zrzeczona była~Komu inszemu panna; lubo mu czyniła~
 4 10|   nadbieży, co jest naznaczono komu,~A zła chwila namaca i w
 5 11|        późnej siwej skronie.~A komu obietnice boskie co zdarzają,~
 6 11| skrytych myślach się taiło,~Bo komu z przyjacielem rozstawać
 7 13|       dobre mienie pieczołuję?~Komu spiżarnie, komu dostatki
 8 13|    pieczołuję?~Komu spiżarnie, komu dostatki gotuję?~Tobie,
 9 13|      pomylę naczynie.~Mówiłem: komu cię Bóg da, z tobą nie zginie.~
10 14|       i ten chróścik mały.~Ale komu polewka dworska zasmakuje,~
11 14|       Niechaj się nim zabawia, komu zginąć miło.~Jam raz zginął:
12 15|         która mi go psuje.~Kto komu szkodzi, niech się na szkodę
13 17|       na śniadanie,~Nie powiem komu, bo mi idzie o wydanie.~
14 17|       ją dam nadobnej Halinie.~Komu co Bóg obiecał, zazdrość
15 19|      Prawie nas Bóg zapomniał! Komu imię miłe~Dafnisowe, kwiatkami