Sielanka

 1 2 |        on tego nie słuchał; ale swych chytrości~Używał, a przede
 2 3 |         szczątku,~Jako ziemia w swych grunciech zawieszona, jako~
 3 3 |       nimi nad zdrowiem zięciów swych się srożył?~I wy, bezecne
 4 5 | pieniądze.~Co on dba, byle jeno swych bytów zażywał,~Babkę głaskał
 5 6 |     Dametas~Kwiatek róży z ręku swych Hyjella mi dała,~A westchnąwszy
 6 7 |  przyjachali~Do Lewcyppa, a tam swych biesiad zażywali,~Przemawiając
 7 11|     napełniają.~Każda w myślach swych wielkie nadzieje gotuje,~
 8 11|          że wielkich pradziadów swych miejsca zasiędzie~I ważnomyślną
 9 11|        wziął wielkie w sprawach swych odmiany~Pod rządem nowej
10 14|      wasze~Pasterz Wonton bydeł swych nie pożenię pasze.~Wonton
11 17|  obyczaje!~Symich~Faunie! I tyś swych czasów siadał miedzy bogi,~
12 18|        dnia oko pięknego!~Naucz swych obyczajów starostę naszego.~
13 18|        dnia oko pięknego!~Naucz swych obyczajów starostę naszego.~
14 18|        dnia oko pięknego!~Naucz swych obyczajów starostę naszego.~