Sielanka

 1 1 |         kiedy nasypą na me oczy ziemię,~Niechaj ten napis niesie
 2 2 |       bieżało.~A depcąc nóżką w ziemię: „Moja matko droga!~Od jakiego
 3 2 |      nimi szeroko~Zasiąga i pod ziemię przenika głęboko.~Nagie
 4 3 |      Czemu za wieków złotych ni ziemie orania,~Ni było po szerokich
 5 7 |         święty,~Ale pierwej pod ziemię śmiercią Afar wzięty,~Nim
 6 7 |      jego tam potkało,~Bo gdy z ziemie chciał dźwignąć Kastorowe
 7 9 |  straszliwym,~Bydło jęło grześć ziemię, owce powieszały~Głowy i
 8 11|    brała prawie gwiazdę ruskiej ziemie,~Jakich ci winszowania Muzy
 9 11|         rumienił i wzrok jej do ziemie wlepiony~Nie dał się podnieść
10 15| przeklinaj: „Jako ślina pada~Na ziemię, niech na jej twarz krosta
11 16|     nierad wypłynął na lilibską ziemię~I tam do śmierci mieszkał,
12 17|   odzieje,~Wynikną i robaczki z ziemie rozmaite;~A ty potrawki
13 18|         o raz padnie~Wszystko o ziemię. Z Bogiem wszystko idzie