Sielanka

 1 Ded|       świetne trawił~I dzielność swą na miejscach okazałych stawił;~
 2 Ded|        tobie niechaj wdzięczność swą oddawa~Za twe ozdobne cnoty.
 3 7  |          bo białej płci jako raz swą wolą~Popuścisz, już się
 4 8  |        Ona inszym panuje, mam ja swą boginię.~Dafnis~Nie mów
 5 9  |    cząstkę wysysały~I dworniczki swą także będą wydajały.~Która
 6 11 |     oddać z opieku zwykłego,~Ale swą mocną rękę nad nim zatrzymały,~
 7 11 |   namędrsza w tej mierze.~Bowiem swą kwapliwością cnego Adonina~
 8 11 |      głuchym uchem omijała,~A na swą stronę miasto nich zamiłowała.~
 9 14 |     Poradzić, kiedy sam Bóg ręką swą co bierze.~Leżą łąki zielone,
10 14 |        nie pasterz, już was kosą swą nie zatnie!~Żegnam was i
11 16 | wszystkiemu wojsku chętna była~I swą łaskawą ręką bieg ich prowadziła.~
12 18 |       cudzych żywić, lepiej mieć swą własną.~Starosta~Pietrucho,
13 18 |  gospodyni? Jako żywo krowy~Ręką swą nie doiła; gadać o tym słowy~