Sielanka

  1 Ded|         niżli pułmiski kosztowne!~A mnie nie tak do ciebie wiążą
  2 Ded|        pasterza pięknej Syrakuzy.~A mnie co za rozsądek czeka,
  3 1  |        szły barci i pasieki całe,~A nade wszystko ja sam i pieśniami
  4 1  |          Dziś cię co żywo chwali, a to uczyniły~Pieśni moje,
  5 1  |          przedsię mną pogardzasz, a ledwie nie tego~Pragniesz,
  6 1  |        wysysają~Dwie dojne kozie, a te chowam samej tobie,~Dawno
  7 1  |     ptaszkowie śpiewają,~Tu łąki, a po łąkach piękne stada grają.~
  8 1  |     derski, gdy chodził za stady,~A lasy i źwierz dziki szedł
  9 1  |     złomić chcę twój umysł dumny.~A ty się z tego kędyś pośmiewasz
 10 2  |       poślubiona?~Boś ty tam był, a nam się być tam nie zdarzyło,~
 11 2  |         się być tam nie zdarzyło,~A mam-li prawdę zeznać: i
 12 2  |      Morson~Dobrze tak na leniwe, a teraz kto inny~Tak grzeczną
 13 2  |           wszak się wam kłaniano,~A ledwie, iż tak rzekę, do
 14 2  |        ślinki połyka,~Kto zaspał: a kto odniósł, niech ma i
 15 2  |           z zyskiem~Będę lepszym, a wy się uweselcie piskiem.~
 16 2  |         przyszłego,~Każdy pełnił, a jeden doglądał drugiego,~
 17 2  |         miłości dawcę - Kupidyna.~A wtym czterej śpiewaków wynidzie
 18 2  |         płaczem do matki bieżało.~A depcąc nóżką w ziemię: „
 19 2  |       robaczka, jaka rana sroga!”~A Wenus rośmiawszy się: „Mój
 20 2  |        Wenus widzieć mi się dała,~A Kupida, chłopię swe, za
 21 2  |          proszę, piosnek swoich”.~A ja głupi, niemądry mniemając,
 22 2  |           swych chytrości~Używał, a przede mną śpiewał o miłości:~
 23 2  |          uczył, zapomniałem tego;~A czego mię Kupido nauczył,
 24 2  |          napinać, bełciki gotuje,~A Kupido z krzaczka na krzaczek
 25 2  |          i ukazał mu ptaka onego.~A starzec, rośmiawszy się
 26 2  |       powie, tego Wenus pocałuje.~A kto mi go przywiedzie, nie
 27 2  |       lata~Do panien, do otroków, a na sercach siada.~Łuczek
 28 2  |         sercach siada.~Łuczek ma, a na łuczek strzałeczkę przykłada.~
 29 2  |         dosięga.~Sajdaczek złoty, a w nim strzałki gęsto tkane,~
 30 2  |        sobie,~' Pobierz ode mnie, a ja to daruję tobie».~Nie
 31 2  |             Morson~Tu koniec był, a wszyscy znowu wypijali,~
 32 2  |      dobrego męża, żony panicowi;~A pieśni sykulskiemu niegdy
 33 2  |           Śpiewał łagodne pieśni, a stada mu zatym~Mnożyły się
 34 2  |      maczugę, mój Morsonie drogi,~A jeśli-ć się nawiedzić trafi
 35 3  |       obietnicami~Starzec wodził, a oni darmo się kłaniali,~
 36 3  |           oni darmo się kłaniali,~A nigdy nic od niego nie otrzymywali.~
 37 3  |  wszystkimi najady~Napiękniejsza, a gdy już patrzał, jako miała~
 38 3  |       dzieci, piękne pieśni będą, a ty za tę~Uczynność weźmiesz,
 39 3  |          zapłatę”.~Wtym zaczynał, a nimfy zewsząd się zbiegały~
 40 3  |          parnaska mądremu Febowi.~A on śpiewał, jako świat stworzeń
 41 3  |  niepobożnych nie lepszy synowie,~A z złych synów gorszy się
 42 3  |         pasierbom truciny gotują,~A święta Sprawiedliwość, która
 43 3  |          natwet w niebo uleciała.~A wtym Bóg rozgniewany świat
 44 3  |       dusz przy zdrowiu zachował.~A ci więc znowu ludzkie wieki
 45 3  |   wszystkie strony~Strasznym był. A cóż po tym? Wszystkim jego
 46 3  |           jego była~Moc straszna, a samego domowa zgubiła.~Po
 47 3  |       sieciami~Przyrzucił Wulkan, a sam połyskał rogami.~Więc
 48 3  |        banię nalewacie,~Bezdenną, a prace swej korzyści nie
 49 3  |      niecudnego rozwodu skoczyła,~A męża ojczystych państw pięknych
 50 3  |        państw pięknych pozbawiła.~A on nędznik, małżeństwa słowem
 51 3  |     językiem nie umie ten władać.~A język naszkodliwsza sztuka
 52 3  |     ciebie każdy omijał z daleka,~A tyś tylko nad brzegi pustymi
 53 3  |   śpiewali, lasy im się odzywają,~A lasom się wokoło góry sprzeciwiają.~
 54 3  |         wokoło góry sprzeciwiają.~A starca więc tam one chłopięta
 55 4  |          Miłko~Pan-eś ty, bracie, a my prosty chleb jadamy,~
 56 4  |   chwastem u mnie zarosły zagony,~A jakom posiał, jeszcze żaden
 57 4  |          Muzy. teraz zaczynajcie,~A ze mną moję piękną pannę
 58 4  |          Są i ziółka ciemniejsze, a wżdy je zbierają~Piękne
 59 4  |           ma wstać z skowronkiem, a lec, gdy on śledzie,~Dobremu
 60 4  |      kosarze nie raczej śpiewali?~A ty więc o miłostkach swoje
 61 5  |       młodej panny z starej baby;~A małżeńistwo nie barzo smaczne,
 62 5  |        sześć dziesiątków lat ma - a cóż po tym?~Widziałem, gdy
 63 5  |           czarną głowę udziałała,~A przedsię baba babą. Aż mi
 64 5  |            Ty wolisz przyjaciela; a drugi pieniądze.~Co on dba,
 65 5  |      bytów zażywał,~Babkę głaskał a od niej pieniążki obrywał.~
 66 5  |        nietrudno otrzeć oskominę,~A mało-ć też nie lepiej co
 67 5  |          domu zabawiać pan młody,~A nie biegał rwać ziela na
 68 5  |    przeżegna kapłan, była k woli.~A ona więc z przysięgą to
 69 5  |      pytaj; nagorzej w tej dobie,~A zwłaszcza białejgłowie,
 70 5  |            gdy już nogą w grobie.~A krewni co do tego?~Perot~
 71 6  |         bukiem wysokim siedzieli,~A zwykłymi pieśniami zabawiać
 72 6  |     pieśniami zabawiać się mieli;~A mnie, gdym od złych wiatrów
 73 6  |         ich gry me rzeczy domowe,~A oni na przemiany śpiewać
 74 6  | kwiateczków rwać nie dopuszczały.~A ty za moję pracą, za moje
 75 6  |          uściech twych wiedziały,~A skroniom tych rozlicznych
 76 6  |       ręku swych Hyjella mi dała,~A westchnąwszy serdeczna kilka
 77 6  |           ognia rumieni~Serce me, a wzdychanie przymnaża płomieni.~
 78 6  |      sercu mym nigdy nie ugaśnie;~A jeśli kiedy ognie skryte
 79 6  |         Ciemniejszaś ty księżyca, a ile ciemniejsza,~Tyle nad
 80 6  |         jaśniejsza!~Bądź łaskawa, a teraz, gdy do miłej mojej~
 81 6  |           brzegu~W morze wpadasz, a swego nie utracasz biegu,~
 82 6  |        Nurkiem morze przebiegasz, a twych wód nie psuje~Woda
 83 6  |  niecnotliwa, ty masz teraz gody,~A ja grzbietem, nieboga, przypłacę
 84 6  |     kaczęta namniej nie słuchają;~A kania co raz z jednym do
 85 6  |          Twoje jałowice~Odegnano, a ciebie nie masz połowice.~
 86 6  |         Stęskniłeś się, nędzniku, a co-ić gardła zstaje,~Ryczysz;
 87 6  |     Tityrus~Fijoleczek na wiosnę, a gwoździk w jesieni,~Róża
 88 6  |         ruta się i zimie zieleni,~A kiedy się zapalą jagody
 89 6  |     poziemeczki, zimie do komina,~A kiedy mię Jagienka piękna
 90 6  |         wstawała rano nad górami,~A kwiatki perłowymi oblała
 91 6  |   ślicznych oczu Fillis wylewała,~A wiem to, gdym odchodził,
 92 6  |         wodzi.~Mopsus~Tu stanęli, a z oka poglądali na mię,~
 93 6  |            Przodek któremu dając, a mnie trudno było~Sądzić
 94 6  |     tamżem je zostawił pod lasem,~A do domu Paraszka już była
 95 7  |           jej sprzęt i zbieranie.~A miał dwu synów: jeden z
 96 7  |       starcowi tkwiało~W myślach, a tym mu więtszą wątpliwość
 97 7  |        ale chodził w obce strony.~A owszem, tam zaważał, gdzie
 98 7  |         szlady idzie, i niesława;~A kto w krygach ma żądze,
 99 7  |          kwitnęli:~Idas i Linces, a ci zmówione już mieli~Za
100 7  |         żałoba znowu przyczyniła.~A co starca, póki żył, wszyscy
101 7  |          przyjachali~Do Lewcyppa, a tam swych biesiad zażywali,~
102 7  |           poślubione~Oblubienice, a te nędznice zwiedzione~Dały
103 7  |          ręku mając,~„Tuś mi!” - „A tuś mi!” z obu stron pokrzykiwając.~
104 7  |      myśli swojej dostaniecie.~Bo a kto wam nierad da? Kto pogardzi
105 7  |     nierad da? Kto pogardzi wami?~A rzekę, będą jeszcze kłaniać
106 7  |       nasze,~Niech naszym będzie; a my na potrzebę waszę,~Gdziekolwiek
107 7  |         uporze swoim mocno stali.~A gdy się już tak użyć rozumem
108 7  |      między nami ro[z]strzygnęło,~A serce wasze zgoła wojny
109 7  |         Polluks z drugiej strony.~A my, jako to młodszy, ty
110 7  |          sama dwa uczyńmy z sobą.~A lubo Bóg obiecał śmierć
111 7  |       szkodami małemi”.~To rzekł, a mowom jego bogowie nie dali~
112 7  |           żelazu.~Puścił szyszak, a pałasz przez głowę, przez
113 7  |   ocemgnieniu członków odbieżała.~A Polluks, zapomniawszy i
114 7  |      oszczepa, skoczy do Lincego,~A on, że się nie nadział nic
115 7  |         wnet go mieczmi okrywali;~A słudzy Polluksowi odpór
116 7  |       lepiej tam z daleka omijać.~A owszem, kto ukaże niestatek
117 8  |      swoje, płócz, moje kochanie,~A umywszy, mnie znowu daj
118 8  |       kuńsztować,~Krowy by tobie, a nie panienki całować.~Dafnis~
119 8  |         jaworem posiedzimy sobie,~A ja co na piszczałce zagram
120 8  |           i Bóg mi tego dopomoże; a ty~Zaniechaj mię, a indzie
121 8  |     dopomoże; a ty~Zaniechaj mię, a indzie gotuj sobie swaty.~
122 8  |         Tak to z przodku cukrują, a potym przewodzą~Nad nami
123 8  |           świecie boicie?~Dziewka~A Lucyna (bez czego zabawy
124 8  |       Dziewka~Strach jest rodzić, a któraż w tej dobie nie zbladła?~
125 8  |         że masz niedobre sąsiady.~A wielkie obietnice omylają
126 8  |           Kto czeka, doczeka się; a kto nagle kwapi,~Abo w oczy
127 8  |          Odchodzisz, me kochanie, a mnie tu zostawiasz?~Dziewka~
128 8  |            Dafnis~Badźże łaskawa, a tu wracaj mi się zdrowa!~
129 8  |       mowa.~Ona za bydłem poszła, a Dafnis przy chęci~Został
130 8  |          Potym poszedł do koszar, a już bydło była~Pilna czeladka
131 9  |        Jeszcze ledwie z południa, a wieczór biesiady~Najlepszym
132 9  |         czeladka tańcem zabawiła,~A w domu pustki. Trzeba wyrozumieć
133 9  |         Sami się zabawiali domem, a bywała~Czeladź dobra i długo
134 9  |          Menalka~Mało nie prawda, a dziś w rzeczy ją chowamy~
135 9  |        chowamy~W więtszej grozie, a częściej źle o niej słychamy.~
136 9  |          bywał gmin ludu niemały,~A dziś o nabożeństwie więcej
137 9  |   nabożeństwie więcej coś gadają,~A starożyte, święte zwyczaje
138 9  |          dawni dobrzy kantorowie,~A miasto nich leda kto muzykiem
139 9  |   nastrzępione słówki~Bez rzeczy, a w nich gańby tylko i przymówki.~
140 9  |         wiecznej dostąpili sławy.~A gdy świat gnuśność albo
141 9  |         zgasili~Słońce na niebie, a tym błędy swe pokryli?~A
142 9  |          a tym błędy swe pokryli?~A iż ludzkie języki przedsię
143 9  |       niech też będę uczesnikiem.~A tym czasem przysiądżmy tu
144 9  |          wadzi. Pomału pójdziemy,~A rozmawiając lżejszą drogę
145 9  |         rzeka wiele błota wlecze,~A pczółki, co wdzięczny miód
146 9  |           zbierają,~Z małych się, a przezornych strugów napawają”.~
147 9  |          dwoje miała:~Te u cycka, a drugich będzie donaszała.~
148 9  |      teraz skóra tylko włóczą się a kości.~Barzo pasterzom boskiej
149 9  |         ugodziła,~Trzecią we lwy, a czwartą ani we lwy, ani~
150 9  |          kogoś zuchwalszego rani;~A rani całe miasto, gdzie
151 9  |         mieszkają,~Co miedzy swym a obcym różnice nie mają.~
152 9  |           młode syny będą grześć, a żony~Leda gdzie potyrają
153 9  |            Śmieją się mu bogowie, a nawięcej jego~Macocha, gdy
154 9  |          jednoż staranie~O małym, a z wielkiego więcej się dostanie,~
155 9  |         Wołhę abo Dunaj wojowali,~A z tamtych państw bogate
156 9  |         Więcej pies zje niż owca, a co owce mają~Pasterze, dobrą
157 10 |          co jest naznaczono komu,~A zła chwila namaca i w zawartym
158 10 |         potka, co i siostry moje.~A jako teraz żywa nad twym
159 10 |          tu z was gałązki łamała,~A z nich długie piszczałki
160 10 |          pannom dzieje, pytywała.~A chciwi satyrowie co raz
161 10 |        Jedna się schylić chciała, a już wody wrzały~I z hukiem
162 10 |    abyście przy tym błocie stały~(A wyście ku jakiemuś błotu
163 10 |       któraś chciała~Ruszyć nogą, a noga w korzeń już wrastała.~
164 10 |   rośniecie, wierzby, nad wodami.~A Pallas nowym fukiem: „Tu,
165 10 |       biorą do piosnek ćwiczenie,~A moje wspominają od was obelżenie”.~
166 11 |        rączych piór polot wysoki.~A oni więc, skoro się w swe
167 11 |        młodym ramieniem do zbroi,~A wielkich bohatyrów krwi
168 11 |       czeka późnej siwej skronie.~A komu obietnice boskie co
169 11 |     pieśniami w niebo wystawiały?~A tyś więc mądre ucho do ich
170 11 |          rękę nad nim zatrzymały,~A do ciebie obmowę taką zaczynały:~„
171 11 |        obiecanych;~Dziś nadzieje, a potym doznasz uciech samych,~
172 11 |           Wszystko latom podlega, a jako przestałe~Niewielką
173 11 |            Lato ledwie piętnaste, a przy fraucymerze~Nie rozeznać
174 11 |           było, jedno po ubierze.~A miedzy rzeźwią młodzią sam
175 11 |           użytku niepoznego daje.~A jako słońce, kiedy swój
176 11 |   modlitwy głuchym uchem omijała,~A na swą stronę miasto nich
177 11 |      słuchającym okrętem ciskają,~A władze ani wiosła, ani żagle
178 11 |          wszystkiego w swej mocy,~A jako dzień się ostać nie
179 11 |            po chodnikach schadza,~A leda zabawami wiek i żywot
180 11 |      skronie,~Bankiety całonocne, a chęć pięknej sławy~Zagasła
181 11 |          wiek uwiędły w młodości,~A szczętu nie zostało dawniejszej
182 11 |          grady lub deszcze ulały,~A on poległ na ziemi wszystek
183 11 |        Adenina jej nimfy płakały,~A okrutnego wieprza zęby przeklinały.~
184 11 |       wątłych otuchach się sadzi;~A kto się na ostrożność przystojną
185 11 |     okryje pola pogańskimi trupy,~A wielki plon pożenię i bogate
186 11 |           pod same obłoki bujała.~A jeśli więc potrzeby zajdą
187 11 |     majestat swój możni królowie.~A gdziekolwiek obróci twarz
188 11 |       długi kres wieku ludzkiego.~A to więc niech dla chełpy
189 11 |           węglem malarz narysuje,~A zaniedbanie wiele pięknych
190 11 |           motyce dusza odbieżała,~A po nim żadna głośna sława
191 11 |     uściech ludzkich wspominanie.~A na co gibką młodość z razu
192 11 |      wszystek wiek na potym sili.~A kto szczwania nie świadom,
193 11 |      trawi”.~Tu Muzy przestawały, a pannę wrodzony~Wstyd rumienił
194 11 |           jest swym Muzom oddany,~A ony go uniosły w swoje piękne
195 12 |        trzeba wsiadać na rączego,~A ty się gdzieś zabawiasz!
196 12 |       Winieneś niemało~Sam sobie, a pogonić trudno i godziny.~
197 12 |          Co z oczu, to i z myśli? A czasem omyli~Oko jasne.
198 12 |   spodziewamy.~Sokół wysoko buja, a bujawszy siła,~Jedno mu
199 12 |         dla czego czołem~Uderzyć, a nie chciej sieść za gościnnym
200 12 |            serduszko w niej taje,~A pan młody długiemu obiadowi
201 12 |        Kołacze grunt wszystkiemu, a może rzec śmiele:~Bez kołaczy
202 12 |       uderzono; już kołacze dają,~A przed kołaczmi panie nadobne
203 12 |      rękami.~Zabawmy oczy tańcem, a uszy pieśniami.~Ta, co białym
204 12 |         próżnowała.~Pieści matka, a przedsię niesmaczne w pieszczocie,~
205 12 |         niesmaczne w pieszczocie,~A z miłym przyjacielem smaczne
206 12 |       ciebie będzie coś lepszego,~A ty pamiętaj zażyć fortelu
207 12 |       ciebie, nie kołacze stawia.~A chociajby kołacze każdy
208 12 |          tańca, już wiodę oddają,~A muzycy niechaj co rześkiego
209 13 |     uciechy swe mają!~Ja nie mam, a już starość nad grzbietem
210 13 |        Amintas na pola przyległe,~A gdy do kupy zgania owce
211 13 |          wryty, ona twardo spała,~A wtym trzoda, pasąc się,
212 13 |           możesz i wargę całować,~A ja, nieborak, muszę przyjaźni
213 13 |          tam stali,~Kapłan mówił, a myśmy jego słów słuchali.~
214 13 |          to dziś nadobnej Neerze,~A niechaj omylenia nie uznam
215 13 |            Zaloty zasię Licydowe,~A był to prosty najmit, bywały
216 13 |          Ręko moja! Kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
217 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
218 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
219 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
220 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
221 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
222 13 |    czeladne,~Były tam też i moje, a iż w ręce były~Przyjaznej,
223 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
224 13 |          Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do ostatniej starości
225 13 |          stroi~Abo się zamyśliwa, a przy kosie stoi,~Prędzej
226 13 |       opuszcza On człeka żadnego.~A kto w zakonie Jego prowadzi
227 13 |          tam obficie.~Dufajmy Mu, a On nam niechaj błogosławi.~
228 13 |           i swoje.~ ~Tak śpiewał, a już sieczki wielka kupa
229 14 |      wszystkie kąty~Rozsypał się, a płuży już to rok dziesiąty.~
230 14 |      mięszkiwam. Kto gospodaruje,~A na czeladź się spuszcza,
231 14 |      mojej niebytności~Przyczytam a czeladzi zwykłej niedbałości.~ ~
232 14 |        Kto na swym nie przestawa, a co raz się kusi~O nierówną,
233 14 |  Przyjdzie odżałować~Wszystkiego, a na lepszą dolą się zachować~
234 14 |      upadały, kiedyście zdychały,~A ratunku żadnego zioła nie
235 14 |      stawał, samem was podwadzał,~A żal mi dobrze z głowy oczu
236 14 |         padła, trawy otrzeźwiały,~A mnie się łzami oczy tylko
237 14 |           ty, Pańku, bądź łaskaw, a jeśliś co chęci~Mojej zaznał,
238 14 |       żebrak, może pan z żebraka.~A kiedy kto upadnie, więc
239 14 |        pomniąc o próżnej stodole.~A Pan Bóg zaś tak hojnie,
240 14 |         tu przemięszkiwaj z nami,~A wieku darmo nie traw miedzy
241 14 |           traw miedzy pustyniami.~A teraz tu przenocuj ze mną,
242 15 |          mnie i żonę,~Ma i sługę, a przedsię chęci me wzgardzone.~
243 15 |        wachlarz i ogień poddymaj,~A przymawiaj: „Jako się proso
244 15 |       poci, tak niechaj topnieje,~A z cnotliwej małżonki niechaj
245 15 |     będzie bez kary!~Pal te żyły, a mów tak: „Kurczycie się,
246 15 |      Wlecz tę szmatę przez drogę, a mów: „Niech heclicy~Tak
247 15 |          Sowo! Ty hukasz w lesie, a hukasz daremnie,~A co łotryni
248 15 |         lesie, a hukasz daremnie,~A co łotryni robi, ma to być
249 15 |         bez kary!~Spluń trzykroć, a przeklinaj: „Jako ślina
250 15 |           z siebie robaki~Zbiera, a w gnojach lega z lichymi
251 16 |            Od bierek do pisanych; a z małych kostyrek~Potym
252 16 |      kilka nas pospołu siedziało,~A tyś grał na fujarze, że
253 16 |          Wszyscy się uśmiechnęli, a mnie gniew rozpalił.~Odpowiem: ,,
254 16 |   Nazbyteś tę muzykę przechwalił.~A wiem ja, że Menalka przed
255 16 |            dobrze by się zgadzać,~A na te się wysokie dumy nie
256 16 |        rozumki kiedyś pomieszamy,~A, ma-li twarde włosy w głowie,
257 16 |           przy tym,~Kto chce bić, a kto bije, bywa też ubitym”.~
258 16 |        lepiej go ominąć z daleka.~A ty sobie bierz przykład,
259 16 |           swym śpiewak umiejętny,~A ten gmin pospolity miał
260 16 |           Wywrze człeka potrzeba, a co w kącie siedział,~Poda
261 16 | przemieszkiwał~W pustych lesiech, a z bogi mowy częste miewał,~
262 16 |     podobny bystrym orlim piórom.~A kiedy nadpływali ku Tysyskim
263 16 |        zakręci nieprzebyta flaga.~A Orfeus nie złotem, nie drogimi
264 16 |         Skały Cyjańskie rozwodzą,~A znowu w ocemgnieniu ku sobie
265 16 |          serce mają~Niestateczne, a z ciebie, że pięknie śpiewają.~
266 16 |           ptaka pióra odmieniają.~A kiedy kto nadpływa, łagodnym
267 16 |         tu stań w porcie wolnym!”~A kto się raz dostanie ich
268 16 |      młódź insza wokoło słuchała,~A cytara Syreny wszystkie
269 16 |         brzegów ucha nadstawiały,~A długo za okrętem bieżącym
270 16 |        okrętem bieżącym patrzały,~A ten prół szumne wody, wiatr
271 16 |        wyskoczy,~Puści się wpław, a ony dłonie wyciągają~Ku
272 16 |    mieszkał, tam zostawił plemię.~A ciebie jako wspomnieć, Medea
273 16 |        piaskiem kręcą mętne wody.~A nawy abo w wirach toną ponurzone,~
274 16 |            Bo dufał mocnie bogom, a oni też jego~Nie ubliżali
275 16 |         łaską swoją stateczności.~A gdy już zamierzony kres
276 16 |      ofiarę trzynóg szczerozłoty.~A Tryton się ukazał jawnie
277 17 |    przestrzegają~Dobra pańskiego, a w miech sobie nabijają.~
278 17 |         nie tylko powalone biorą,~A przedsię darów bożych nigdy
279 17 |    przebiorą.~Las przedsię lasem, a snadż lepiej to i panu~Co
280 17 |       temu~Przyjdzie czym zatkać, a paść przedsię po staremu.~
281 17 |        złego,~On daje i dla pana. A więc by wszystkiego~Odbieżeć,
282 17 |           nędza chodzi,~Wydziera, a nic nie ma. Bóg wszystko
283 17 |         ich to przynależy głowie,~A my co wesołego sobie zaśpiewajmy,~
284 17 |         rzekami pienistymi bieżą.~A tyś rad i ku niebu wzgórę
285 17 |       robaczki z ziemie rozmaite;~A ty potrawki będziesz miał
286 17 |           coś boli:~I ja śpiewam, a rym mój idzie po niewoli.~
287 17 |       tego,~Że za Fillidą biegam, a nie dojrzę swego.~Symich~
288 17 |            zazdrość nie ukradnie,~A czego nie obiecał, i z garści
289 17 |           trzewiczku do taneczka, a ja-ć go więc kupie,~A ty
290 17 |   taneczka, a ja-ć go więc kupie,~A ty mnie... lecz podobno
291 17 |        nie mogę, lice mi blednie, a mdło duszy.~Symich~I mnie
292 17 |           zyskiem bezecnym udali,~A Tatarzyn kilkakroć co rok
293 17 |     pastuchowi~Wiedzieć o owcach, a nie przymawiać dworowi.~
294 18 |          Już południe przychodzi, a my jeszcze żniemy.~Czy tego
295 18 |       maczugą pokrząkając chodzi,~A nie wie, jako ciężko z sierpem
296 18 |          słowa~Bicz na grzbiecie, a jam nań nie barzo gotowa.~
297 18 |      południa zawsze swoim torem,~A on by chciał ożenić południe
298 18 |            Pożynaj, nie postawaj, a przyśpiewaj cudnie,~Jeszcze
299 18 |   prowadzisz, aż długi rok minie,~A on wszystko porobić chce
300 18 |        naszemu dogadzasz znojowi,~A on zawsze: „Pożynaj, nie
301 18 |       umiała.~Siła tu druga umie, a nie będzie chciała,~Bo biczem
302 18 |          wiatry pogodne rozgonią,~A naszemu staroście nie patrz
303 18 |      siędziesz jako w majestacie,~A ona cię nadobnie będzie
304 18 |      Maruszce tam daje śniadanie?~A słaba jest nieboga: dziś
305 18 |           dzień wstała~Z choroby, a przedsię ją na żniwo wygnała~
306 18 |           obraca,~Ty go słówkiem, a on cię korbaczem namaca.~
307 18 |      przyjdzie jedna zła godzina,~A częstokroć przyczyną bywa
308 18 |          I rządzi nim, jako chce, a on się jej daje~Za nos wodzić.
309 18 |       nasza, także w ciele dusza.~A już jej brózdy dobrze lice
310 18 |          się przebija śron biały;~A przedsię wymuskać się, przedsię
311 18 |    pieścić z mową;~Świni krząkać, a babie przystoi trząść głową.~
312 18 |      babie przystoi trząść głową.~A psów niesyta, dosyć jej
313 18 |    obmywała.~Widzi to i starosta, a widząc nie widzi:~Pod czas
314 18 |         nogami.~Oluchna~Jest tak, a nie inaczej; i samam widziała,~
315 18 |            diabeł tam nie bierze,~A z strony gospodarstwa więcej
316 18 |        powietrza ochronić umiano,~A ledwie, gdy zdychały, o
317 18 |      gadać o tym słowy~Tylko umie a stroić po domu fasoły,~Kucharkom
318 18 |          wszystka czeladź śmiała.~A w karczmie abo w tańcu ptak
319 19 |         cię okrutna śmierć brała,~A Testylis na twoje konanie
320 19 |  nielękliwe.~Czasy wesołe wstają, a za dary twymi~Będziemy imię
321 19 |        Tityrus będą nam śpiewali,~A drudzy ochotniejszy będą
322 20 |        starali~O to powinowactwo, a nie otrzymali.~Wielkich
323 20 |    nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę cytarę abo lutnią
324 20 |          się, by wryci siedzieli,~A jej wdzięczne uciechy z
325 20 |         wieniec z głowy położyła.~A my, skoro cieplejsze słońce
326 20 |     kwiateczków sobie~Nazbieramy, a tęsknić będziemy po tobie.~
327 20 |           piżma, i wonie rozlane,~A na skórze te słowa będą
328 20 |      białego.~Potym się ocucicie, a skoro ockniecie,~O biesiedzie