Sielanka

 1 2 |        Tu koniec był, a wszyscy znowu wypijali,~Pannie i panicowi
 2 3 |     zdrowiu zachował.~A ci więc znowu ludzkie wieki rozmnażali,~
 3 6 | ucichają,~Ustawiczne wzdychania znowu je wskreszają.~Tityrus~Wieczorna
 4 6 |       wszystko bydło wydoiła,~I znowu po południu w pole wygoniła.~
 5 7 |      była,~Tej pogrzeb i żałoba znowu przyczyniła.~A co starca,
 6 8 |       kochanie,~A umywszy, mnie znowu daj pocałowanie.~Dziewka~
 7 11|         ukochany~On młodzieniec znowu jest swym Muzom oddany,~
 8 14|       miała.~Kędy nie wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały;
 9 16|     Skały Cyjańskie rozwodzą,~A znowu w ocemgnieniu ku sobie przychodzą,~
10 16|       Dla ciebie, cna królewno, znowu wicher srogi~Uderzył; już
11 16|      Grecyja przed oczami była,~Znowu burza w obcy kraj okręt
12 18|  popełniła.~Ale starosta do nas znowu przystępuje,~Kwaśno patrzy,