Sielanka

 1 2 |   robaczka, jaka rana sroga!”~A Wenus rośmiawszy się: „Mój synu
 2 2 |       Wtóry~Kiedym spał, piękna Wenus widzieć mi się dała,~A Kupida,
 3 2 |         Kupida zbiegłego~Piękna Wenus: „Widział kto kędy chłopca
 4 2 |  udaruję;~Kto o nim powie, tego Wenus pocałuje.~A kto mi go przywiedzie,
 5 2 |         całować,~no Ale go może Wenus czym lepszym czestować.~
 6 8 |    acześ urodziwa,~Pamiętaj, że Wenus jest bogini gniewliwa.~Dziewka~
 7 8 | gniewliwa.~Dziewka~Daj szczęsna Wenus była! Ja jej nic nie czynię,~
 8 11|     wiosła, ani żagle mają,~Tak Wenus w zapalonym sercu się mieszała.~
 9 11|    przykrej góry rozbieżane.~Ma Wenus Adonina wszystkiego w swej
10 11|       tam płaczów, jakich trosk Wenus zażyła!~Jakimi żałościami
11 12|      dzień płacze swego Adonina~Wenus żałosna: „Ach, ach, młodzieńcze
12 17|      pytają, co kto ma. Snadź i Wenus daje~Zwać się złotą. Prze