Sielanka

 1 3 |          Aż się potym znienagła swej wolej napili.~Więc z ojców
 2 3 |    nalewacie,~Bezdenną, a prace swej korzyści nie macie.~Bodaj
 3 4 |         przyrównywaj inszych do swej mocy,~Bo ty kosisz nie tylko
 4 4 |   postępujmy.~Ty zaśpiewaj co o swej miłej, lżejsza będzie~Tak
 5 6 |         biegu,~Idąc do Aretuzy, swej oblubienice,~Do Aretuzy,
 6 9 |       nowi~Nastaną, wedle głowy swej każdy stanowi,~Stare gani.
 7 10|    zdrady.~Bo gdy się od paniej swej nocą ukradacie,~Gdy do nich
 8 11|     Wenus Adonina wszystkiego w swej mocy,~A jako dzień się ostać
 9 11|      cała,~Ani na głowie kosa w swej mierze została.~Dopiero
10 12|         wieki?~I ona przy matce swej nie wiecznie mieszkała,~
11 16|        jej serce, ale dźwiękiem swej cytary,~Że nie tylko gniewy
12 16| wszystkie misterstwa, wszystkie swej nauki~I graniem, i śpiewaniem