Sielanka

 1 7 |      Czekając tylko końca, kiedy śmierć zapadnie,~Bo kędy siły nie
 2 7 |         sobą.~A lubo Bóg obiecał śmierć mnie, lubo tobie,~Lubo obiema,
 3 7 |         w koło,~Padnie do ziemi, śmierć go czarna obleciała~I dusza
 4 7 |          Padł tamże na Kastorze, śmierć go zamroczyła.~Wtym Idas
 5 11|   zostało dawniejszej rzeźwości.~Śmierć potym, mimo kresy życiu
 6 11|    Acherontowy.~Już by była i na śmierć sama zezwoliła,~Aby była
 7 11|       Ale jako rodzajów ludzkich śmierć nie minie,~Tak bogowie są
 8 13|          nigdy na was nie padnie śmierć głucha,~Póki wam cny Sieniawski
 9 13|          ciebie tu, komorku, zła śmierć posadziła!~Ukąsiłeś, że
10 14|         to też i nam; z ludźmi i śmierć miła.~Aboś chciał, aby cię
11 19|         Dafni! Kiedy cię okrutna śmierć brała,~A Testylis na twoje
12 19| wszystkich żal zejmował.~Wszyscy śmierć twoje czuli, wszyscy cię