Sielanka

  1 Ded|            schowany,~Ani wiek twój na podłe zabawy oddany,~Aleś
  2 Ded|     świetne trawił~I dzielność swą na miejscach okazałych stawił;~
  3 Ded|      dostawali~Pochwały i sławnymi na wieki zostali;~Skąd i Maro,
  4 Ded|           mu przyszło (mym zdanim) na sykulskie Muzy,~Nie dogania
  5 1  |           Fillis wyprawiła,~Że mię na wieki wolnych myśli pozbawiła.~
  6 1  |            jeszcze mają~Srokacinki na grzbiecie, co dzień wysysają~
  7 1  |        mierze wydoła.~Owiec u mnie na polach ruskich tysiąc chodzi.~
  8 1  |            całe lato.~Potrafię też na gęślach i o dwojej kwincie,~
  9 1  |          dwojej kwincie,~Jako więc na aktejskim grawał Aracyncie~
 10 1  |            z tego kędyś pośmiewasz na stronie~Abo kogo inszego
 11 1  |            kogo inszego piastujesz na łonie.~Śmiej się zdrowa,
 12 1  |        plemię,~Potym, kiedy nasypą na me oczy ziemię,~Niechaj
 13 2  |            było.~Morson~Dobrze tak na leniwe, a teraz kto inny~
 14 2  |   postronni lepsze szczęście mają;~Na cudzym lepsze zboże, dawno
 15 2  |            odpadnie.~Morson~Trudno na Boga składać, Bóg do gotowego.~
 16 2  |          ma i wykrzyka!~Tyrsis~Nie na tośmy zaczęli, abyś nas
 17 2  |           strofował,~Raczej byś to na inszy czas i miejsce schował.~
 18 2  |         chcecie.~Tyrsis~Widzisz tę na mnie tajstrę szychem wyszywaną?~
 19 2  |            Morson~Byście się jedno na tej kupi nie sparzyli!~Kiedyście
 20 2  |            Kiedyście już tak mocno na nie zaważyli,~Ja-ć wezmę
 21 2  |          dawano,~W muzyki rozmaite na przemiany grano:~To w fletnie,
 22 2  |        Trzeci~Chłopię małe po gaju na ptaszki strzelało~I tam
 23 2  |           między chróściną ujrzało~Na trzmielowej gałęzi: rączki
 24 2  |        gotuje,~A Kupido z krzaczka na krzaczek przelatuje.~Potym
 25 2  |          przed tobą stroni,~Sam ci na głowie siędzie i sam cię
 26 2  |         myśl, słodkie słowa;~Insze na sercu nosi, insze mówi mowa.~
 27 2  |           Do panien, do otroków, a na sercach siada.~Łuczek ma,
 28 2  |        sercach siada.~Łuczek ma, a na łuczek strzałeczkę przykłada.~
 29 3  |       gorszy się rodzili wnukowie.~Na koniec do żelaznych przyszło
 30 3  |         siła fałszów. Brat powstał na brata,~Syn na ojca; tu żona
 31 3  |         Brat powstał na brata,~Syn na ojca; tu żona męża gładzi
 32 3  |       Jowiszów świat przejeździł i na wszystkie strony~Strasznym
 33 3  |            ach, ojcze przeklęty!~I na toż uczyniony małżeński
 34 3  |         było w swaty.~Zły ojcze, i na tożeś pięknych cór namnożył,~
 35 3  |            Ażeś się w wronie pióra na koniec odziała.~I tyś, kruku,
 36 3  |        bydłem chodził Admetowym,~I na bukach wycinał. Stamtąd
 37 4  |          pole~Owca idzie, gdy nogę na cierniu zakole.~Jakim w
 38 4  |         tym śpiewali.~Baty~Nie każ na hardą i nie śmiej się z
 39 4  |           czapką, gładka skórzenka na nodze.~Bombiko ma namilsza,
 40 5  |          Alkon~I tak-li nasza Nice na swe stare lata~Za mąż idzie
 41 5  |            aksamitem, gdy podwijkę na się~Cienką, gdy pas szeroki
 42 5  |            zawięzuje.~Ja bym wolał na szyję powróz sobie włożyć~
 43 5  |            A nie biegał rwać ziela na cudze ogrody.~Alkon~Cóż
 44 5  |           Alkon~Cóż ona? Albo tego na rozum nie wzięła?~Perot~
 45 5  |       Perot~Do tyła wołali,~Aż też na koniec próżnej mowy poprzestali.~
 46 5  |           Żon swoich, pierwej sami na marach bywali.~Alkon~Bodajże
 47 6  |     leciech rówieśnicy,~Oba dobrzy na fletniach, dobrzy na skrzypicy~
 48 6  |        dobrzy na fletniach, dobrzy na skrzypicy~I pieśni nauczeni
 49 6  |            trafunku przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,,Sam do nas,
 50 6  |            me rzeczy domowe,~A oni na przemiany śpiewać się imali,~
 51 6  |       przemiany śpiewać się imali,~Na przemiany się Muzom pamiętać
 52 6  |             gdy do miłej mojej~Idę na taniec, dożycz mi światłości
 53 6  |       wtóre pieją,~Ja tu, czekając na cię, karmię się nadzieją.~
 54 6  |          cię, karmię się nadzieją.~Na mnie to - czy nie słyszysz? -
 55 6  |               psi waszy szczekają,~Na mnie, mniemając, że wilk,
 56 6  |       minęło, już się niebo młodzi~Na zorzą; jam na oczu snu jeszcze
 57 6  |         niebo młodzi~Na zorzą; jam na oczu snu jeszcze nie miała,~
 58 6  |         noc świadkiem mi jest, żem na cię czekała.~Tityrus~Próżnoś
 59 6  |            Dametas~Nie po wszystko na rynek z groszem, moja rada;~
 60 6  |       darmo rogi nosisz najwiętsze na głowie;~Obejrz się, co z
 61 6  |     kozłowie.~Tityrus~Piękna jodła na górach, jawor w gęstym boru,~
 62 6  |      przodkuje.~Tityrus~Fijoleczek na wiosnę, a gwoździk w jesieni,~
 63 6  |      jesieni jabłko z gronem wina,~Na wiosnę poziemeczki, zimie
 64 6  |         stanęli, a z oka poglądali na mię,~Jeślibym więc na twarzy
 65 6  |    poglądali na mię,~Jeślibym więc na twarzy podał jakie znamię,~
 66 7  |            w krygach ma żądze, kto na swym przestawa,~Ten siła
 67 7  |            cudzemu!~Nigdy ta rzecz na dobre nie wyszła żadnemu.~
 68 7  |          grób króla Afarego,~Który na tych tu włościach panował
 69 7  |            szanowali,~Gdy szczedł, na młode syny mniej się oglądali.~
 70 7  |        onych młodzieńców staranie.~Na koniec mało baczni Tyndarowicowie,~
 71 7  |       Polidewkiem zowie,~Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~
 72 7  |         drogi nie stronią.~Jeszcze na przepych w te tu kraje się
 73 7  |          Niech naszym będzie; a my na potrzebę waszę,~Gdziekolwiek
 74 7  |          To i co więcej mówił, ale na wiatr słowa~Leciały i nic
 75 7  |         tak użyć rozumem nie dali,~Na wet rzecze: „Prze Boga,
 76 7  |         Lecz jeśliście się już tak na to usadzili,~Aby się to
 77 7  |          tobie,~Lubo obiema, dosyć na jednej żałobie~W jednym
 78 7  |           zbroje z ramion i kładąc na trawie.~Linces z Kastorem
 79 7  |     puklerze sadzone.~Czuby się im na hełmach jedwabne wstrząsały.~
 80 7  |           i nielutościwie~Ima siec na się. Kastor acz poczyna
 81 7  |           głowę, przez czoło~Wpadł na poły; zaraz się nędznik
 82 7  |          przyległe,~Przebił go, aż na wylot żelazo przebiegło.~
 83 7  |      żelazo przebiegło.~Padł tamże na Kastorze, śmierć go zamroczyła.~
 84 7  |        Iupiter dekret swój uczynił na niebie~I natychmiast musiał
 85 7  |       potrzebie.~Bo zaraz deszczem na nie i wichrem nieskromnym~
 86 7  |          Noc czarna wstała, trwoga na nie uderzyła,~Rozskoczą
 87 7  |  rozproszyła.~Same tylko dwa trupy na placu zostały,~Aby potomnym
 88 8  |          także usłuchała,~Alem się na twych pięknych słowiech
 89 8  |          posiedzimy sobie,~A ja co na piszczałce zagram k woli
 90 8  |           się boję,~Że przyjdziesz na gorszego za tę hardość twję~
 91 8  |            Cóż czynić? Teraz sobie na wolności żyję,~Szedszy za
 92 8  |            Bo wy, żonki, kogóż się na świecie boicie?~Dziewka~
 93 8  |           I połogi ciężkie?~Dafnis~Na kożdy raz swoje się lekarstwo
 94 8  |           dziateczki miłe, gdy się na świat rodzą.~Dziewka~Jeślibym
 95 8  |         ućciwości.~Dafnis~Dajże mi na to rękę, że mi strzymasz
 96 8  |      tęsknić muszę!~Dziewka~Fortel na to: czynić co i bawić tym
 97 8  |          Tu li jutro pożeniesz czy na inszą stronę?~Dziewka~Gdzie
 98 8  |          przyżonę.~Dafnis~Dajże mi na dobrą noc pięknie się obłapić.~
 99 8  |           ten wianeczek przewiędły na poły.~Dziewka~Wianek przewiędły
100 8  |           Puść mi rękę, próżno mię na ten czas zabawiasz.~Dafnis~
101 8  |         jako wryty,~Zastrzał mając na sercu miłości niezbyty.~
102 8  |            Pilna czeladka wszystko na noc wydoiła.~
103 9  |           Znać, aż mi miło patrzyć na cię.~Menalka~To dlaczego?
104 9  |    wyrozumieć młodzi,~Nam starszym na mało się biesiada przygodzi.~
105 9  |            to bywa: i twarda kryga na kieł bierze;~Złe i miękkie
106 9  |          rzec. Wszystko się pomyka~Na dół; zginęli dawni dobrzy
107 9  |           dzieje, takie pienie,~Bo na te rymopisy nie bywa baczenie,~
108 9  |            radzi by zgasili~Słońce na niebie, a tym błędy swe
109 9  |          brata, Apollina,~Wielbiła na przemiany. Na dwie stronie
110 9  |             Wielbiła na przemiany. Na dwie stronie stali:~Ci przestawali,
111 9  |   donaszała.~Wtóra [strona]~Pan mi na stado moje pojrzał okiem
112 9  |            Wtóra strona~Apollo gra na lutni, Pallas pięknie śpiwa,~
113 9  |         nawięcej jego~Macocha, gdy na grzbiecie lub zubra całego~
114 9  |      myślistwo twe dobrze obławia.~Na co liche zające lub sarny
115 9  |        wielcy, także świnia dzika:~Na te niechaj smycz twoja mężne
116 9  |           I wielcy królowie,~Gdyby na Alcydowym polegali słowie,~
117 9  |      żałuje~Mała dla wiela, często na wszystkim szkoduje.~Menalka~
118 10 |        stoję,~Będzie pamiątka moja na wieczny czas stała:~Bo nie
119 10 |           długi nie zabawił,~Jeśli na krotofilach wiek się mój
120 10 |            mój nie strawił,~Jeślim na łąkach kwiatków tylko nie
121 10 |        tylko nie zbierała~Anim się na wesołe fauny zapatrzała,~
122 10 |            Te, proszę, aby po mnie na świecie zostały.~Świadczę
123 10 |        nocą ukradacie,~Gdy do nich na dobrą myśl i tańce biegacie,~
124 10 |          stracisz.~Zaraz było znać na was niecudną odmianę,~Już
125 10 |         tym gada uszczypliwie.~Już na was wszyscy palcem z kątów
126 10 |     strzegą, abo przymówki gotują.~Na koniec, aby Pallas rzecz
127 10 |       Zaraz woda ucieka i pierzcha na ściany.~Tam tedy i na ten
128 10 |     pierzcha na ściany.~Tam tedy i na ten czas z dworem swym jechała,~
129 10 |        poświadczyła.~Ale kiedy już na was kolej przychodziła,~
130 10 |          głosem, o zapamiętałe!~O, na swe i na moje imię mało
131 10 |           zapamiętałe!~O, na swe i na moje imię mało dbałe!~Tegoście
132 10 |           mało dbałe!~Tegoście się na dworze moim wyćwiczyły?~
133 10 |          pod bokiem moim poważyły?~Na to wam wyszły chęci moje
134 10 |        wyszły chęci moje i zabawy?~Na to twarz nie zmarszczona
135 10 |            skórą obleczone,~Liście na was wionęło na poły zielone,~
136 10 |   obleczone,~Liście na was wionęło na poły zielone,~Na poły blade,
137 10 |           wionęło na poły zielone,~Na poły blade, pełne niesmacznej
138 10 |      żałości.~I stałyście się nowo na ten czas wierzbami,~I po
139 10 |    piszczałki chłopięta~I pierwsze na nich biorą do piosnek ćwiczenie,~
140 10 |            obelżenie”.~To rzekszy, na swe panny poglądała srogo,~
141 10 |      niegdy brała małe,~Jeśli będą na świecie prace moje trwałe,~
142 11 |            Strach tatarski i pewne na potym zemszczenie.~Takie
143 11 |            ćwiczenie~Daje, gdy ich na skrzydle swym nosi w obłoki~
144 11 |         wszystko przystoi.~Bo kogo na świat chwila urodzi szczęśliwa,~
145 11 |         wszystko sypie szczęśliwym na łonie,~Ani miły byt czeka
146 11 |           owocu, który jeszcze nie na dobie.~Kwiat tylko widzisz
147 11 |           asyryjskie kraje.~Jakowe na obraziech piękne Kupidyny~
148 11 |    szczęście pochwałę darzyło.~Ani na wyścig żaden równał mu rączością,~
149 11 |      postrzelona,~Gęste wzdychania na swym sercu powtarzała~I
150 11 |           głuchym uchem omijała,~A na swą stronę miasto nich zamiłowała.~
151 11 |          ją za chęci miotały?~Jako na wielkim morzu rozigrane
152 11 |           tak śnieg, gdy mu słońce na wiosnę dogrzywa,~Prędko
153 11 |            szalonym umyśle tajała.~Na koniec sercu swemu dosyć
154 11 |       rozkoszy zbytne, ustawiczne.~Na koniec miłe zdrowie i potrzebna
155 11 |         utrapione.~Taki więc kwiat na pięknym polu okazały~Nielitościwe
156 11 |         deszcze ulały,~A on poległ na ziemi wszystek pochylony,~
157 11 |          ani szata żadna cała,~Ani na głowie kosa w swej mierze
158 11 |            swym brzydzi.~Chciałaby na wstecz, ale trudno, bo po
159 11 |         Acherontowy.~Już by była i na śmierć sama zezwoliła,~Aby
160 11 |    Wpadając nieostrożnie w łowiech na źwierz srogi,~Zębem nielitościwym
161 11 |          obchód wieczny postawiła,~Na którym Adenina jej nimfy
162 11 |           sobie radzi,~I po zgubie na wątłych otuchach się sadzi;~
163 11 |      otuchach się sadzi;~A kto się na ostrożność przystojną ogląda,~
164 11 |            dobrze urodzony~Ani się na podlejsze rzeczy zapatruje,~
165 11 | Rzeczpospolita weźmie rady zdrowe.~Na nim rzeczy polega i na jego
166 11 |             Na nim rzeczy polega i na jego głowie~Zechcą wesprzeć
167 11 |            ludzkich wspominanie.~A na co gibką młodość z razu
168 11 |            się przez wszystek wiek na potym sili.~A kto szczwania
169 11 |          nie świadom, próżno z nim na pole;~I tamek, mówią, ostry
170 11 |            jarzma karku nadłamują.~Na początku należy! Kto ten
171 11 |         sprawi,~Połowicę wygrawa i na tym wiek trawi”.~Tu Muzy
172 11 |        nadzieja stokrotna,~Którą-ć na potym odda z lichwą chwila
173 12 |              Panny~Sroczka krzekce na płocie, będą goście nowi.~
174 12 |          widziała?~Sroczka krzekce na płocie; pannie się raduje~
175 12 |          Koń łysy, białonogi, rząd na nim ze złota.~Panno, gotuj
176 12 |           obietnicę trzeba wsiadać na rączego,~A ty się gdzieś
177 12 |       dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~Często zazdrość
178 12 |      Pustkami się widziały. Czyliś na jelenie~Z myślistwem jeździł?
179 12 |   nieszczęsne łowy unosiły,~Aż cię na koniec łaja właściwą skarmiły.~
180 12 |          strzela~Z myślami, aż Bóg na wet każdego oddziela~Własną
181 12 |       oddziela~Własną cząstką. Kto na niej przestawa spokojnie,~
182 12 |  wychodzisz z opieki.~Aboś chciała na łonie jej mieszkać na wieki?~
183 12 |      chciała na łonie jej mieszkać na wieki?~I ona przy matce
184 12 |        świętym, wszyscy wam dajemy~Na szczęście i miłego życia
185 12 |       białym trzewiczkiem błysnęła na nodze,~Jakoby rzekła, że
186 12 |       Jakoby rzekła, że się ja też na coś godzę.~Pierwsza para~
187 12 |           nam, panicze, już kołacz na stole,~Teraz jest twoje
188 13 |      opuszczajcie.~O pieśni! nigdy na was nie padnie śmierć głucha,~
189 13 |      często nowe chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy
190 13 |    sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy dzień chodzywała pasie.~
191 13 |         leszczyny~Legła w chłodzie na trawie i smaczne zasnęła.~
192 13 |       minęła!~Tamże pędził Amintas na pola przyległe,~A gdy do
193 13 |         owce swe rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl
194 13 |       Pozwalam ci i włosy obwionąć na czele,~Pozwalam - ach, niestetyż! -
195 13 |         Niebaczny buhaju!~Jeśli mi na złość czynisz, roście w
196 13 |         roście w tym tu gaju~Kijań na cię; koniecznie weźmiesz
197 13 |            wolność macie~Niżli ja. Na co się was tak wiele zleciało?~
198 13 |          spania jej nie psujcie!~ ~Na co mi ociec zbioru tak wiele
199 13 |         zbioru tak wiele zostawił?~Na co dom tak budowny i folwark
200 13 |        budowny i folwark postawił?~Na co się ja o dobre mienie
201 13 |       napewniejszy; kto się spuści na nie,~I za żywota ma chleb,
202 13 |     Pomnisz, kiedyśmy byli pospołu na żniwie,~Pszenicę w ten czas
203 13 |           Pszenicę w ten czas żęto na siedzianej niwie?~Zagon
204 13 |         Wszystko w domu i wszystko na mieścu położyć.~Ława zawsze
205 13 |            Równemu z równym zawsze na świecie przystało.~Chędogo,
206 13 |         nieskory!~Róbwa już raczej na się, służba nie na wieki.~
207 13 |          raczej na się, służba nie na wieki.~Niech ja twej pewien
208 14 |      Myśliwcowi przystoi w lesiech na zwierz godzić.~ ~Wonton~
209 14 |           brodzie. Mienić obyczaje~Na starość, rzadko się to któremu
210 14 |          lato się zieleni.~ ~Pańko~Na Boga by na osła - na Niego
211 14 |        zieleni.~ ~Pańko~Na Boga by na osła - na Niego wkładamy,~
212 14 |         Pańko~Na Boga by na osła - na Niego wkładamy,~Co sami
213 14 |   nawiedziły?~Pospolity to pożar i na wszystkie kąty~Rozsypał
214 14 |           Wiem, że dawno narzekasz na przykre sąsiady.~Zazdrość
215 14 |        sąsiady.~Zazdrość to czyni, na to nie masz inszej rady:~
216 14 |     mięszkiwam. Kto gospodaruje,~A na czeladź się spuszcza, sam
217 14 |       Równa to, gdy straszydła kto na wróble stawi.~Straszydła
218 14 |           w pajęczynie,~Tak sikora na lepie, tak mysz w łapce
219 14 |           łapce ginie.~ ~Pańko~Kto na swym nie przestawa, a co
220 14 |           odżałować~Wszystkiego, a na lepszą dolą się zachować~
221 14 |         Serce mi się rozsiada, gdy na was wspomionę!~Kiedyście
222 14 |            piękne łąki, już więcej na wasze~Pasterz Wonton bydeł
223 14 |      szkody,~Gdy drzewo całe, będą na nim i jagody.~I ty się nie
224 14 |          już też siada~Słoneczko i na trawy chłodna rosa pada.~
225 15 |            komu szkodzi, niech się na szkodę gotuje.~Świadczę
226 15 |     rozkażę, czyniła.~Syp to proso na rynkę i nad węglem trzymaj,~
227 15 |           Dafnis mi serce pali, ja na jego głowę~Palę to ususzone
228 15 |          ma żadnej miary!~Wosk ten na ogniu topię. Jako się wosk
229 15 |            śnie trapi, niech trapi na jawi!~Przywiedźcie mi do
230 15 |           żywy zalepiony,~Wstaw go na ogień. Jako się on z każdej
231 15 |        wiedmą się zstawała~I oknem na ożogu precz wylatywała~Sąsiada
232 15 |           zapociła;~Otarszy rzucił na mię, został tak nie prany;~
233 15 |           żadnej miary!~Warz kaszę na podołku. Dobra się rzecz
234 15 |            rzecz zstała,~Bez ognia na podołku kasza nam wezwrzała.~
235 15 |       przeklinaj: „Jako ślina pada~Na ziemię, niech na jej twarz
236 15 |        ślina pada~Na ziemię, niech na jej twarz krosta tak wysiada,~
237 16 |         młodu leda czego chwyta,~I na starość nie bywa, jedno
238 16 |      pospołu siedziało,~A tyś grał na fujarze, że cię słychać
239 16 |           dobrze by się zgadzać,~A na te się wysokie dumy nie
240 16 |        przy tym kogo się dokładać.~Na co ja tobie podam człeka
241 16 |        niego.~Jakoż się nie omylił na jego dzielności,~Bo przezeń
242 16 |            trzoda sypie,~Kiedy gra na piszczałce lub na gęślach
243 16 |        Kiedy gra na piszczałce lub na gęślach skrzypie.~Potym
244 16 |           uderzają~W się zapędem i na proch wszystko pokrusząją.~
245 16 |           czarami odmienia~I chowa na łańcuchach twardych przykowane~
246 16 |       Syreny wszystkie zagłuszała.~Na koniec same z brzegów ucha
247 16 |             Że rad nierad wypłynął na lilibską ziemię~I tam do
248 16 |           okręt zapędziła~I wparła na libijskie nieprzebyte brody,~
249 16 |         kosztownej roboty~Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~
250 16 |       beśpieczną prowadził,~Aż ich na pożądany brzeg grecki wysadził.~
251 16 |             Licydas~Co często jest na myśli, toż i w uściech bywa:~
252 16 |        ludzie pochwalajmy,~Wszakże na teraźniejszych czasiech
253 17 |            koszarami,~I to, że ich na przez rok czynić nie pozwoli.~
254 17 |           sobie nabijają.~Wszystko na wydzieranie (bodaj panoszeli!),~
255 17 |          lasów. Siła drzewa padnie~Na każdy rok, siła go leda
256 17 |     przedsię po staremu.~Wełna się na to przędą i czym lżejszym
257 17 |             Bryndzę tylko albo ser na pocztę naszali.~Potym barana,
258 17 |          alić tego zawsze chciano:~Na koniec dziesiątego co rok
259 17 | dziesiątego co rok wytykano.~Teraz na nowe, co się da urzędnikowi,~
260 17 |          swe płacić.~I tak musiemy na tym dwojako utracić,~Bo
261 17 |        będzie macał swojej dziury.~Na ostatek nas będą drzeć tylko
262 17 |    Poruczmy Bogu, On to niechaj ma na pieczy.~On daje i dla wilka,
263 17 |            Odbieżeć, że się trocha na stronę uroni?~Święta to
264 17 |            abo ja zacznę, pójdziem na przemiany;~I wieniec piękniejszy
265 17 |            nie liczę.~Tyś mistrzem na to, ja się dopiero kęs ćwiczę,~
266 17 |           Skowroneczku! Już śniegi na polach nie leżą,~Już do
267 17 |      Symich~Jaskółeczko, jużeś się na świat ukazała?~Jużeś ożyła?
268 17 |        więzi,~Że tu siadasz osobno na suchej gałęzi.~Siadasz osobno,
269 17 |        szkody,~Szpacy mi pozjadali na trześniach jagody,~Wróble
270 17 |       Pójdę, je zbiorę i dam komuś na śniadanie,~Nie powiem komu,
271 17 |          Ułapiłem wiewiórkę wczora na leszczynie,~Niech każdy
272 17 |         mijając mię wczora~Cisnęła na mię jabłkiem, skąd mi głowa
273 17 |           mi głowa chora.~Tęsknica na mię bije, szum przelata
274 17 |        jakoby niemogę.~Jeśli mi to na pośmiech tylko udziałała,~
275 17 |           Podsiadają. Przedtym nos na wszystek świat znano,~Acz
276 17 |      nawalmy. Trzeba czułej straży~Na wiosnę, bo na wiosnę wilk
277 17 |        czułej straży~Na wiosnę, bo na wiosnę wilk najwięcej waży,~
278 17 |          wypędziło,~Nawięcej czyha na to, kiedy się rozbieżą.~
279 18 |            frymark - za słowa~Bicz na grzbiecie, a jam nań nie
280 18 |            będziesz ty słoneczkiem na niebie,~Inakszy upominek
281 18 |            będziesz ty słoneczkiem na niebie!~Wiemy my, gdzie
282 18 |            u niego chmura i kozieł na czele.~Ty rosę hojną dajesz
283 18 |            będziesz ty słoneczkiem na niebie!~Ni panienka, ni
284 18 |       czterech zębach. Miło będzie na cię~Patrzyć, gdy przy niej
285 18 |         twoje, że odszedł starosta na stronę,~Wzięłabyś była pewnie
286 18 |      stronę,~Wzięłabyś była pewnie na boty czerwone~Abo na grzbiet
287 18 |        pewnie na boty czerwone~Abo na grzbiet upstrzony za to
288 18 |           Z choroby, a przedsię ją na żniwo wygnała~Niebaczna
289 18 |         czas mu ledwie nie nałaje.~Na kogo ona chrap ma, może
290 18 |       Komornice; sam zaraz ustąpił na stronę.~Potym wszystkim
291 18 |    przedsię z pstrocinami~Czepczyk na głowie, przedsię fartuch
292 18 |            i samam widziała,~Kiedy na wschodzie słońca nago coś
293 18 |           i ją toż potka od niego.~Na przodku to kęs płuży, potym
294 18 |     niespory.~Tak rok poodchodziły na głowę obory,~Teraz powyzdychały
295 18 |        dzięki.~Tak rok bydła, oczy na to nasze patrzały,~Za własnym
296 18 |          Pietrucha~Rzadka to rzecz na świecie dobra gospodyni,~
297 18 |           zarówno szaleje~I ta, co na świat idzie, i ta, co siwieje.~
298 18 |            opatruje.~Nie idzie nic na stronę, bo się Boga boi,~
299 18 |            chce wskórać, sadzi się na ledzie.~Oluchna~Nie wiedziałam,
300 18 |          Ja sobie grzeszę, ona nie na swój karb czyni,~Ale wszystek
301 18 |           Kwaśno patrzy, z nahajką na nas się gotuje.~Zaśpiewam
302 18 |           on pieśni słucha.~Patrzy na nas i stanął, i nadkłada
303 18 |           ty bez pomocy nie żyjesz na niebie,~Niechaj i nasz starosta
304 18 |          przykład bierze z ciebie.~Na niebie wszystkie rzeczy
305 18 |           starostę naszego.~Gdy ty na niebo wchodzisz, gwiazdy
306 18 |            ty wstajesz.~Niech i on na nas zawsze patrzy jasnym
307 18 |    wykręciła!~Ta nahajką mocno się na twój grzbiet groziła.~Kładźcie
308 19 |        moje~Oddam, o wielki Dafni, na ozdoby twoje.~Wielki Dafni!
309 19 |           śmierć brała,~A Testylis na twoje konanie patrzała~I
310 19 |    trzykroć ją od śmierci wracano,~Na koniec i do ciała chodzić
311 19 |           krainie.~Gdyś ty, Dafni, na marach leżał, ani gnano~
312 19 |      marach leżał, ani gnano~Bydła na paszą, ani w rzece napawano,~
313 19 |          miłe~Dafnisowe, kwiatkami na jego mogiłę~Ciskajcie, cienie
314 19 |         graniem zalecona,~Jako gdy na niej grawał Dafnis usty
315 19 |            Jeśli też kiedy z nieba na nas tu poglądasz,~Życz nam
316 19 |   ochotniejszy będą tańcowali.~Lub na odpusty pójdziem, lubo na
317 19 |          na odpusty pójdziem, lubo na kiermasze,~Wszędzie cię
318 19 |        Mnie i dziś, i każdy dzień, na cię patrzyć miło.~
319 20 |          nasza ona,~Już twoja, już na wieki tobie przyrzeczona.~
320 20 |         trawami odzieje,~Pójdziemy na przechadzki; tam kwiateczków
321 20 |      barwinkowy wieniec ukręcimy~I na wielkim jaworze w polu zawiesimy.~
322 20 |          piżma, i wonie rozlane,~A na skórze te słowa będą wyrzezane,~