Sielanka

 1 11|     wylatuje,~Przed laty ludzkie serca sobie pozyskuje.~Rano się
 2 11| powierzono?~Czym ona bawi męskie serca już dojrzałe,~I małżeństwy
 3 11|          Ludzkie chęci odpadły i serca życzliwe,~Nastąpiły hańbienia
 4 11|         Majętność wielka w nikim serca nie obudzi~I wiele nikczemników
 5 13|          U robotyś mi naprzód do serca przystała.~Ręko moja, kto
 6 15|       się tu zstawił,~Radam mu z serca, choć mi barzo go zakrwawił.~
 7 16|  zginienia.~Sam tylko Orfeus był serca jednakiego,~Bo dufał mocnie
 8 16|          bywa:~Z pełnego (mówią) serca i do warg upływa.~Znać,
 9 17|         głosem ranym!~I ty nie z serca śpiewasz, i ciebie coś boli:~
10 17|     Kupido, co ogniste rzucasz w serca strzałki!~Przed laty nimfy