Sielanka

 1 3 | śpiewali.~Oni śpiewali, lasy im się odzywają,~A lasom się
 2 4 |   panny i w wieńcach przodek im dawają.~Oracz za pługiem
 3 7 |     Prawie w oczy się z sobą im zetknąć trafiło.~Skoczą
 4 7 |  puklerze sadzone.~Czuby się im na hełmach jedwabne wstrząsały.~
 5 7 |      słudzy Polluksowi odpór im dawali~Za panem swym, Z
 6 12|    chłopięta dowodzą;~Kołacz im z stołu dano i za łeb on
 7 16|    Usty nie pomienionych; on im też objawił~Matkę wszech
 8 16|   jego uwielbiony,~Dodawałeś im w każdej potrzebie obrony.~
 9 16|      trwogi tam nie było?~Aż im do ostatniego głodu przychodziło.~
10 17|    nie rozchadzały.~Świeżego im nawalmy. Trzeba czułej straży~