Sielanka

  1 Ded|             i to, żeś ty prawie sam z grona onego~Ludzi chędogich
  2 Ded|     przednie rymopisy ważył,~Którzy z tej cienkiej prace znacznej
  3 1  |     wysokich podobna,~Lice do mleka z różą, wargi koralowi,~Zęby
  4 1  |        piękne stada grają.~Tu byśmy z sobą wieku miłego zażyli,~
  5 1  |              Widziałem się niedawno z brzegu w jasnej wodzie.~
  6 1  |            jasnej wodzie.~Nie kożdy z sąsiad moich, byś też i
  7 1  |          tysiąc chodzi.~Tyle drugie z nich co rok jagniąt się
  8 1  |          twój umysł dumny.~A ty się z tego kędyś pośmiewasz na
  9 2  |            było: źle się rachujecie~Z rozumem; doma siedząc wszystko
 10 2  |            wezmę upominki i podobro z zyskiem~Będę lepszym, a
 11 2  |             wiele, sąsiedzi wszyscy z okolicy~I postronnych niemało;
 12 2  |           Wenery dziecinę, gdy miód z dzieni kradła,~Pczółka nielutościwa
 13 2  |         bólu krzyczało~Niebożątko i z płaczem do matki bieżało.~
 14 2  |           mnie: ,”Pasterzu, na-ć to z ręku moich~Chłopiątko, naucz
 15 2  |          mniemając, że miało~Być co z niego, bo mi się chłopię
 16 2  |      strzela~Strzałki i jako miesza z frasunki wesela.~I takem
 17 2  |            bełciki gotuje,~A Kupido z krzaczka na krzaczek przelatuje.~
 18 2  |     ukwapiła.~Ukwapiona rzecz nigdy z pożytkiem nie była.~
 19 3  |           Jeszcze był nie wyszumiał z wina wczorajszego.~Jako
 20 3  | wczorajszego.~Jako zawsze wieńce mu z głowy pospadały,~Dzban tylko
 21 3  |             się zbiegały~I niektóre z faunami taniec gotowały.~
 22 3  |       taniec gotowały.~Żwierz dziki z gór się sypał; las i wielkie
 23 3  |             swej wolej napili.~Więc z ojców niepobożnych nie lepszy
 24 3  |  niepobożnych nie lepszy synowie,~A z złych synów gorszy się rodzili
 25 3  |           ojca; tu żona męża gładzi z świata,~Tu gość gościa,
 26 3  |          która tu mieszkała~Obecnie z ludźmi, natwet w niebo uleciała.~
 27 3  |         wiedzieć chciała?~Nie zżyje z ludźmi, kto się chce o wszystkim
 28 3  |       Przełóż i ciebie każdy omijał z daleka,~A tyś tylko nad
 29 3  |          ptakiem bywał,~I białością z łabęćmi dobrze porównywał.~
 30 3  |            czarnymi~Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi.~
 31 3  |             I psi, i wilcy prawie-ć z gęby wydzierają.~Takie piosnki
 32 3  |        każdy w swoje ślady,~Chłopcy z bydłem do domu, Sylen do
 33 4  |           pokosy psujesz,~Ani równo z inszymi w rzędzie postępujesz,~
 34 4  |             wieczora,~Jeśli-ć zaraz z poranku robota niespora?~
 35 4  |           ale i w nocy.~Dusza twoja z kamienia kędyś się urwała.~
 36 4  |             prosty chleb jadamy,~Ty z pełnej beczki toczysz, my
 37 4  |            na hardą i nie śmiej się z mej głupości:~Nie tylko
 38 4  |           Ale spieszno przy inszych z kosą postępujmy.~Ty zaśpiewaj
 39 4  |          tego kosarza, jako chytrze z nami~Obchodzi się: tak długo
 40 4  |             się: tak długo taił się z pieśniami.~Wieręś ją dobrze
 41 4  |             tu stracono”.~Gdy wiatr z pułnocy abo z zachodu powiewa,~
 42 4  |             Gdy wiatr z pułnocy abo z zachodu powiewa,~Rozstawcie
 43 4  |           wywiania.~Kosarz ma wstać z skowronkiem, a lec, gdy
 44 5  |            ważyć.~W tym wątpię, aby z mężem świata miała zażyć.~
 45 5  |            Ani uczynią młodej panny z starej baby;~A małżeńistwo
 46 5  |            w tym czasie,~Gdy suknią z aksamitem, gdy podwijkę
 47 5  |              gdy pas szeroki weźmie z zanklem złotym.~Perot~Gdy
 48 5  |            Widziałem, gdy i zmarski z lica wymuskała,~I z siwych
 49 5  |         zmarski z lica wymuskała,~I z siwych włosów czarną głowę
 50 5  |           otrząsa, właśnie by mucha z ukropu.~Acz się ja nie mniej
 51 5  |         Perot~To nie chybi. Trefnie z niej Egle żartowała,~Radząc
 52 5  |             zakochał szalenie,~Jako z zbytniej miłości, i ślubu
 53 5  |            nogę.~Perot~Byś słyszał, z jakim śmiechem Egle wspominała~
 54 5  |         słowem nauczała,~Aby wprzód z przyjacielem korzec zjadła
 55 5  |             była k woli.~A ona więc z przysięgą to obiecowała~
 56 6  |    Ochraniał sadowinę, kozieł kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy
 57 6  |             zaranie~Szukam śledząc, z trafunku przypadłem tam
 58 6  |       Krzykną: ,,Sam do nas, Mopse! Z naszymi tu chodzi~Twój kozieł
 59 6  |             tu chodzi~Twój kozieł i z nim czterej koziełkowie
 60 6  |           go nie inaczej wydamy, aż z nami~Posiedzisz. Tu wdzięczny
 61 6  |          okiem, tu wesoły~Pozór, tu z pasz do rzeki same idą woły,~
 62 6  |      zajrzały.~Dametas~Kwiatek róży z ręku swych Hyjella mi dała,~
 63 6  |            za wczorem~Nowo nastał i z pierwszym zapadnie wieczorem.~
 64 6  |             Alfeu, bystra rzeko, ty z przykrego brzegu~W morze
 65 6  |             jej podarki, kwiateczki z liściami~I piasek twój,
 66 6  |            Nie po wszystko na rynek z groszem, moja rada;~Nie
 67 6  |          Wrona mi niecnotliwa dwoje z nich porwała.~O wrono niecnotliwa,
 68 6  |            słuchają;~A kania co raz z jednym do góry odleci:~Tak
 69 6  |           na głowie;~Obejrz się, co z kozami działają kozłowie.~
 70 6  |             mleko, w jesieni jabłko z gronem wina,~Na wiosnę poziemeczki,
 71 6  |          oblała kroplami,~Takie łzy z ślicznych oczu Fillis wylewała,~
 72 6  |         wodzi.~Mopsus~Tu stanęli, a z oka poglądali na mię,~Jeślibym
 73 7  |             A miał dwu synów: jeden z drobnych lat wychodził,~
 74 7  |             Oni, dufając sobie, nic z drogi nie stronią.~Jeszcze
 75 7  |         zdarzyło,~Prawie w oczy się z sobą im zetknąć trafiło.~
 76 7  |           trafiło.~Skoczą do siebie z wozów, broni w ręku mając,~„
 77 7  |              Tuś mi!” - „A tuś mi!” z obu stron pokrzykiwając.~
 78 7  |            będą jeszcze kłaniać się z pannami;~Gdyż to wam Bóg
 79 7  |            Postąpcie przyjacielskie z nami: co jest nasze,~Niech
 80 7  |           się hamować!~Winniśmy się z obu stron inaczej szanować,~
 81 7  |             to krwią między nami ro[z]strzygnęło,~A serce wasze
 82 7  |         pokój bitwie, także Polluks z drugiej strony.~A my, jako
 83 7  |             swoją, sama dwa uczyńmy z sobą.~A lubo Bóg obiecał
 84 7  |          działali,~Zrzucając zbroje z ramion i kładąc na trawie.~
 85 7  |            kładąc na trawie.~Linces z Kastorem oba ku marsowej
 86 7  |       blachach połomione,~Nim który z nich namniej miał ciało
 87 7  |            w bitwach nielękliwą.~To z tej, to z owej strony ręką
 88 7  |            nielękliwą.~To z tej, to z owej strony ręką się wysadza,~
 89 7  |            jego tam potkało,~Bo gdy z ziemie chciał dźwignąć Kastorowe
 90 7  |          dźwignąć Kastorowe ciało.,~Z tyłu Polluks oszczepem,
 91 7  |             zamroczyła.~Wtym Idas i z nim jego drużyna skoczyła~
 92 7  |            im dawali~Za panem swym, Z obu stron wielkie zamieszanie~
 93 7  |           wichrem nieskromnym~Linął z góry i strzelił piorunem
 94 7  |         Gdzie-ć nierado, lepiej tam z daleka omijać.~A owszem,
 95 7  |           niestatek po sobie,~Niżby z nim żyć, lepiej lec z umarłymi
 96 7  |         Niżby z nim żyć, lepiej lec z umarłymi w grobie.~
 97 8  |         Dziewka~Jeszcze tu nie masz z czego chełpić się, mój panie!~
 98 8  |          Marna rzecz całowanie, ale z tej marności~Są też swoje
 99 8  |          czynisz? Zadusisz mię! Złe z tobą kuńsztować,~Krowy by
100 8  |         bądź harda! Jako sen prędko z oczu ginie,~Tak prędko twoja
101 8  |        minie.~Dziewka~Nie wiesz, że z słodkich jagód rozynki bywają?~
102 8  |            te lipy, przechodźmy się z sobą,~Trzeba mi kilka pięknych
103 8  |        kilka pięknych słów rozmówić z tobą.~Dziewka~Nie pójdę!
104 8  |            Dziewka~Co mi służą, mam z łaski bożej niejednego;~
105 8  |         liczbie jestem, i jam jeden z wiela,~Co bym cię za wiecznego
106 8  |             wieczna.~Dziewka~Tak to z przodku cukrują, a potym
107 8  |            dobie nie zbladła?~Która z siły i zwykłej barwiczki
108 9  |         Tyrsis, Menalka~ ~Tyrsis~To z kiermaszu, Menalka?~Menalka~
109 9  |         kiermaszu, Menalka?~Menalka~Z kiermaszu mój bracie.~Aza
110 9  |            pokwapił?~Jeszcze ledwie z południa, a wieczór biesiady~
111 9  |              Przedsię co rok bywają z bykowym we dworze.~Tyrsis~
112 9  |        formują.~[Tyrsis]~Ale wżdy i z tej miary było co grzecznego?~[
113 9  |         stawi.~Najszczęśliwszy, kto z wami do śmierci wiek trawi.~
114 9  |          śpiewa~I co się jako morze z pieśnią nie wylewa”.~Apollo
115 9  |            miód w Hymecie zbierają,~Z małych się, a przezornych
116 9  |         Pallas zawsze panna,~Apollo z łuku strzela, strzela i
117 9  |             Śrebrne strzały Dyjanna z łuku wypuściła,~Jedną w
118 9  |        rodziły.~Jej strzały każdego z nóg prawie obaliły.~Wtóra
119 9  |           słuchają~Synowie ani żony z wstydu wykraczają.~Każdy
120 9  |            łosi,~Albo dzikich świń, z wozów Alcydes je znosi.~
121 9  |         pożył.~Kiedy pokój, nadobna z Muzami zabawa;~Dobrze idzie
122 9  |         Muzami zabawa;~Dobrze idzie z rozumem i marsowa sprawa.~
123 9  |          jednoż staranie~O małym, a z wielkiego więcej się dostanie,~
124 9  |         Wołhę abo Dunaj wojowali,~A z tamtych państw bogate plony
125 9  |      ubłagany,~Jemu mleko albo miód z barci urzezany.~Nie tak
126 9  |           tłustego~Wołu albo barana z trzody wybranego.~Ale też
127 9  |              I ty nogom spoczyniesz z dalekiego chodu,~I w święto
128 9  |         dalekiego chodu,~I w święto z przyjacielem zabawić się
129 10 |       maluchnymi~Rączkami żem ja tu z was gałązki łamała,~A z
130 10 |             z was gałązki łamała,~A z nich długie piszczałki sobie
131 10 |       sławić nimi chciały.~I to was z satyrami wprawiło w biesiady,~
132 10 |             śmią do nich przymykać.~Z dobrymi dobrym będziesz;
133 10 |           Już na was wszyscy palcem z kątów ukazują~Abo się strzegą,
134 10 |              Do kąpieli panieńskiej z sobą wam kazała.~Jest góra
135 10 |         kamieniem żywym usklepiona.~Z wierzchu góry zdrój bije,
136 10 |    tajemnice,~Trzeba napoju czerpać z zdroju i z krynice.~Zdrój
137 10 |           napoju czerpać z zdroju i z krynice.~Zdrój jest każdemu
138 10 |              Tam tedy i na ten czas z dworem swym jechała,~I wam,
139 10 |        chciała, a już wody wrzały~I z hukiem się po wszystkiej
140 10 |          podobny leci pajęczynie,~I z drzewa niech nie będzie
141 10 |            giną do szczęta,~Niechaj z was sobie kręcą piszczałki
142 10 |        wierzby! Nie mówię to do was z urągania~- Kto się urąga,
143 10 |            ujdzie karania -~Ale żem z was początki niegdy brała
144 10 |          być, że kto korzyść weźmie z waszej szkody,~Jako ja teraz
145 10 |          popisować u gminu podłego.~Z jakim kto żył, zawsze był
146 11 |        swoich darem napawały,~Każda z osobna drogich przysmaków
147 11 |         przyszły chwile przyzwoite,~Z rozlicznych kwiecia smaki
148 11 |            Nie śmiały jeszcze oddać z opieku zwykłego,~Ale swą
149 11 |           się ona jeszcze wam ukaże z nieba,~Ani dziś, ani jutro,
150 11 |       miernie lub też lotne strzały~Z cięgłego łuku równy pierścień
151 11 |          mogą hamowane~Szalone koła z przykrej góry rozbieżane.~
152 11 |              Róże nigdy nie schodzą z utrafionej skronie,~Bankiety
153 11 |         ziemi wszystek pochylony,~I z barwy, i z ozdoby własnej
154 11 |             pochylony,~I z barwy, i z ozdoby własnej obłupiony.~
155 11 |            sama zezwoliła,~Aby była z swym miłym choć i w grobie
156 11 |   ostrożność przystojną ogląda,~Ten z płochej chuci rzeczy szkodliwych
157 11 |             baczeniem sprawuje,~Abo z cudzych przypadków szczęście
158 11 |        znaczny i szczęśliwy,~Gdy go z wojen poniesie koń piękny,
159 11 |            potrzeby zajdą pokojowe,~Z niego Rzeczpospolita weźmie
160 11 |  wspominanie.~A na co gibką młodość z razu kto nachyli,~Do tego
161 11 |       szczwania nie świadom, próżno z nim na pole;~I tamek, mówią,
162 11 |         pole;~I tamek, mówią, ostry z młodu zaraz kole,~Z młodu
163 11 |           ostry z młodu zaraz kole,~Z młodu sokoła w bujne łowy
164 11 |             w bujne łowy zaprawują,~Z młodu juńcom do jarzma karku
165 11 |          myślach się taiło,~Bo komu z przyjacielem rozstawać się
166 11 |    stokrotna,~Którą-ć na potym odda z lichwą chwila wrotna.~
167 12 |           każą się kwapić kucharzom z wieczerzą.~Sroczko, umiesz
168 12 |             powiedz, gdzieś latała,~Z któryjeś strony goście jadące
169 12 |           przyjaciela czuje.~Jedzie z swoją drużyną panie urodziwy,~
170 12 |       drużyną panie urodziwy,~Panie z dalekiej strony; pod nim
171 12 |           Już wjeżdża we wrota,~Już z koni pozsiadali; wszystko
172 12 |         widziały. Czyliś na jelenie~Z myślistwem jeździł? Wami,
173 12 |         serce ma jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z myśli? A czasem
174 12 |     jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z myśli? A czasem omyli~Oko
175 12 |             patrzy i daleko strzela~Z myślami, aż Bóg na wet każdego
176 12 |              co pragniesz; wszystko z czasem płynie,~Co ma być
177 12 |        panno, bo rzeką, że płaczesz z radości,~Pomyśli ktoś i
178 12 |     pierwsza ty od matki wychodzisz z opieki.~Aboś chciała na
179 12 |   winszujemy:~Bodajeście długi wiek z sobą pomięszkali,~Bodajeście
180 12 |            W pośrodku mieśce pannie z panem młodym dajcie.~Im-ci
181 12 |          panem młodym dajcie.~Im-ci z sobą być: tak więc dwa szczepy
182 12 |        Pierwsza para~Panicze, co tu z panną siedzisz za tym stołem,~
183 12 |             panną cię witamy,~Jutro z nami porównasz, w tym cię
184 12 |         niesmaczne w pieszczocie,~A z miłym przyjacielem smaczne
185 12 |             Panno, już cię to matka z domu precz wyprawia,~Chleb
186 12 |            precz wyprawia,~Chleb to z domu przed ciebie, nie kołacze
187 12 |        chłopięta dowodzą;~Kołacz im z stołu dano i za łeb on chodzą.~
188 12 |           zagrają.~[Panny]~Sroczko, z dobrąś nowiną do nas przyleciała,~
189 13 |        tobie przeciwić, siliłem się z dusze~I mówiłem do siebie:
190 13 |         Sama-ć się do wrzeciona nić z palca puszczała,~Jedwab
191 13 |           Mówiłem: komu cię Bóg da, z tobą nie zginie.~Ręko moja,
192 13 |            mię sobie biało,~Równemu z równym zawsze na świecie
193 14 |           Co ludziom, to też i nam; z ludźmi i śmierć miła.~Aboś
194 14 |     ochroniła?~ ~Wonton~Więtszy żal z wielą cierpieć. Bodaj mnie
195 14 |             Doległo! Nie cieszę się z przypadku cudzego.~Od złych
196 14 |      Amaryllis zawsze narzekała~Ani z jabłoni swoich jabłek obierała.~
197 14 |         zdroje!~Już nie będą pijały z ciebie woły moje.~O woły,
198 14 |          podwadzał,~A żal mi dobrze z głowy oczu nie wysadzał.~
199 14 |        łzami oczy tylko nie zalały.~Z rosą pasza nalepsza. Lecz
200 14 |       stadka mego!~Nalepiej w świat z oczyma. Potrzeba dać pole~
201 14 |            co weźmie, nie ma wrócić z czego?~Co od Boga, potrzeba
202 14 |            świat ten stanął: szkody z korzyściami~Mieszają się.
203 14 |               nie jednaka.~Może być z pana żebrak, może pan z
204 14 |             z pana żebrak, może pan z żebraka.~A kiedy kto upadnie,
205 14 |        grady, przedsię oracz w pole~Z pługiem idzie, nie pomniąc
206 14 |             nie wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały; jam
207 14 |             do szczepienia.~I teraz z łaski bożej mam tak piękne
208 14 |             Tylko tu przemięszkiwaj z nami,~A wieku darmo nie
209 15 |             stroskane.~Jeśli chciał z domu biegać, nie żenić się
210 15 |            w dobrym domu,~Wziął mię z dobrą pomocą, nie ma ze
211 15 |     sumnienie nie stoi,~Niechaj się z piekła kogoś surowszego
212 15 |             tak niechaj topnieje,~A z cnotliwej małżonki niechaj
213 15 |            go na ogień. Jako się on z każdej strony~W garncu piecze,
214 15 |           nie prany;~Uczynię mu, że z niego pocieką pijany.~Przywiedźcie
215 15 |             jakoby we wrota.~Folguj z tą kaszą, folguj, psi szczekać
216 15 |             ją wrzody oblega, niech z siebie robaki~Zbiera, a
217 15 |            Zbiera, a w gnojach lega z lichymi żebraki”.~Zadzwoniło
218 15 |            się tu zstawił,~Radam mu z serca, choć mi barzo go
219 16 |            Od bierek do pisanych; a z małych kostyrek~Potym się
220 16 |       wielcy kostyrowie:~Tarnek się z młodu ostrzy, dawne jest
221 16 |              Kto sobie źle pościele z razu, sam się zdradzi.~Przeciwić
222 16 |         niełaskaw, lepiej go ominąć z daleka.~A ty sobie bierz
223 16 |          miedzy węże.~I lub się oni z mego grania pośmiewali,~
224 16 |       Przeciwko spokojnemu pochodzą z zazdrości.~Mniemasz, że
225 16 | przemieszkiwał~W pustych lesiech, a z bogi mowy częste miewał,~
226 16 |       namowach to radził,~Aby Orfea z sobą wziął do towarzystwa.~„,
227 16 |             wziął do towarzystwa.~„,Z rozumem (prawi), synu, dokazuj
228 16 |            synu, dokazuj rycerstwa.~Z rozumem mocna władza. To
229 16 |        jednemu otwiera,~Jako pczoła z różnych ziół słodkie miody
230 16 |         gładkimi słowy~Ubłagaj, aby z tobą był w drogę gotowy”.~
231 16 |            się miała~Młódź ochotna, z muzyki jego pochop brała.~
232 16 |            Darów wdzięcznej Wenery! Z ojca serce mają~Niestateczne,
233 16 |          serce mają~Niestateczne, a z ciebie, że pięknie śpiewają.~
234 16 |          zagłuszała.~Na koniec same z brzegów ucha nadstawiały,~
235 16 |          prół szumne wody, wiatr go z tyłu gonił.~Jeden się z
236 16 |             z tyłu gonił.~Jeden się z towarzystwa tylko nie uchronił,~
237 16 |             go oczy~Do białej płci, z okrętu nieborak wyskoczy,~
238 16 |        kaźni.~I tyś niewiele wzięła z spraw swoich radości,~Raczej
239 16 |          brody,~Gdzie się zmieszane z piaskiem kręcą mętne wody.~
240 16 |           jawnie nad wodami~I okręt z piasków zepchnął własnymi
241 16 |        myśli, toż i w uściech bywa:~Z pełnego (mówią) serca i
242 16 |            głowie,~Niżli, czemu się z sobą tryksają kozłowie.~
243 17 |            co urzędnik wczora mówił z wami?~Symich~Mówił, że się
244 17 |   dziesięciny~Naprzód nastały barzo z niewielkiej przyczyny.~Przedtym
245 17 |            nas będą drzeć tylko nie z skury.~Soboń~Symichu, nie
246 17 |              Symich~Zaczynaj ty, ja z tobą w równią się nie liczę.~
247 17 |             nie wydam. Co kto umie, z tym się stawi;~Przy słowiku
248 17 |         odzieje,~Wynikną i robaczki z ziemie rozmaite;~A ty potrawki
249 17 |           ty potrawki będziesz miał z nich znamienite.~Symich~
250 17 |         ukazała?~Jużeś ożyła? Jużeś z wody wyleciała?~Za tobą
251 17 |        swoim głosem ranym!~I ty nie z serca śpiewasz, i ciebie
252 17 |        proso wypili; tę mam korzyść z tego,~Że za Fillidą biegam,
253 17 |              A czego nie obiecał, i z garści wypadnie.~Soboń~Kiedy
254 17 |         gospodarstwo, on mię wygnał z niego:~Snadź to się panom
255 17 |     Pasterzu, złe psy chowasz! Owce z pastuchami~Pokąsali. Musi
256 17 |        Pokąsali. Musi być, suki się z wilkami~Chowały. Ostatek
257 18 |            nie wygodzi,~On nad nami z maczugą pokrząkając chodzi,~
258 18 |              A nie wie, jako ciężko z sierpem po zagonie~Ciągnąć
259 18 |           by chciał ożenić południe z wieczorem.~Starosto, nie
260 18 |         przy sierpie trój pot idzie z czoła.~Starosto, nie będziesz
261 18 |            dziś trzeci dzień wstała~Z choroby, a przedsię ją na
262 18 |           dajmy pokój, choć żartuje z nami.~Żart pański stoi za
263 18 |            nie przeciwi,~Ale lepszy z nim pokój. Co się często
264 18 |           On stał nad nami, tam się z nim coś rozmawiały~Dwie
265 18 |        jędza do nas przybieżała.~Ni z tego, ni z owego poczęła
266 18 |          przybieżała.~Ni z tego, ni z owego poczęła bić one~Komornice;
267 18 |     przedsię wymuskać się, przedsię z pstrocinami~Czepczyk na
268 18 |            głowie, przedsię fartuch z forbotami.~Naśmieszniejsza,
269 18 |            gdy owo chce się pieścić z mową;~Świni krząkać, a babie
270 18 |           czas przymówi, ona jawnie z niego szydzi.~Czary wszystko
271 18 |            wszystko zmamiły, bo ona z czarami~Wstanie i leże,
272 18 |             leże, wszystka diabłowa z nogami.~Oluchna~Jest tak,
273 18 |       słońca nago coś działała.~Kto z tym mistrzem nakłada, nigdy
274 18 |           padnie~Wszystko o ziemię. Z Bogiem wszystko idzie snadnie,~
275 18 |      Pietrucha~I koniec, i początek z tym mistrzem niespory.~Tak
276 18 |         obaczysz we dworze.~Oluchna~Z komory ręka nosi, diabeł
277 18 |            diabeł tam nie bierze,~A z strony gospodarstwa więcej
278 18 |            fasoły,~Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie stodoły,~
279 18 |         przystępuje,~Kwaśno patrzy, z nahajką na nas się gotuje.~
280 18 |            starosta przykład bierze z ciebie.~Na niebie wszystkie
281 18 |     ustępują,~Gdy księżyc wschodzi, z nim się gwiazdy ukazują.~
282 18 |          ogrzewasz, ty nam wszystko z nieba dajesz,~Bez ciebie
283 18 |             dajesz,~Bez ciebie noc, z tobą dzień jasny, gdy ty
284 18 |             jasnym okiem,~Niech nas z pola wczas puszcza, nie
285 18 |             pola wczas puszcza, nie z ostatnim mrokiem.~Starosta~
286 19 |             zawołanie~Sprawiło to i z każdym jego zachowanie.~
287 19 |        krynica hojne wody leje,~Tak z ust jego płynęły pieśni
288 19 |           pożądasz,~Jeśli też kiedy z nieba na nas tu poglądasz,~
289 19 |         lato, stół w cieniu, flasza z winem w wodzie;~Zimie przy
290 19 |      wspomieniemy i potomstwo nasze~Z ust cię nigdy nie puści.
291 20 |            szerokiej panował,~I już z nią był w łożnicy, ledwie
292 20 |         była~Matka jej - ona by się z nami zabawiła~Tańcem aż
293 20 |           pryskały~Konie twoje, gdy z tobą w ten dom przyjechały.~
294 20 |       pojmujesz za żonę,~Boska krew z tobą idzie pod jedne zasłonę.~
295 20 |          zdobi cyprys okazały -~Tak z Heleny ozdobę kraje nasze
296 20 |             A jej wdzięczne uciechy z oka wesołego~Płynęły i za
297 20 |         Ucieszna dziewko! Jużeś nam z cechu ubyła,~Jużeś panieński
298 20 |             Jużeś panieński wieniec z głowy położyła.~A my, skoro
299 20 |           poraniemy,~Skoro śpiewaka z długą szyją usłyszemy.~Kleszczmy