Sielanka

1 2 |       biały,~Ale jakoby słońcem wszystek przepalały.~Oczki ostre,
2 8 |        kto od pamięci~Odejdzie, wszystek zmilknie, stoi jako wryty,~
3 9 |    wesołego; teraz świat jakoby~Wszystek warczy i zwykłe umilkły
4 11|     ulały,~A on poległ na ziemi wszystek pochylony,~I z barwy, i
5 11|      nachyli,~Do tego się przez wszystek wiek na potym sili.~A kto
6 14|       zaradza,~Że się i grad, i wszystek głodny rok nagradza.~Pomnisz,
7 17| przydeptała nogę,~Od tego czasu wszystek jakoby niemogę.~Jeśli mi
8 17|     Podsiadają. Przedtym nos na wszystek świat znano,~Acz i teraz
9 18|         na swój karb czyni,~Ale wszystek dom gubi. I ja bym życzyła,~