Sielanka

1 7 |         lubo mu czyniła~Otuchę sama, lub sam chęcią się unosił.~
2 7 |   swoją osobą,~Ja także swoją, sama dwa uczyńmy z sobą.~A lubo
3 7 |     kto ma sprawiedliwą,~Bo ta sama myśl czyni w bitwach nielękliwą.~
4 10|      urażone.~Często się wam i sama Pallas dziwowała,~Często,
5 10|   Niedługa próba była: naprzód sama wody~Wzięła w dłoni i śliczne
6 11|        Już by była i na śmierć sama zezwoliła,~Aby była z swym
7 13| rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~Likory, przy tej ręce będzie
8 13|     wiem, jaka będzie:~Jakobyś sama siadła, gdzie Likorys śledzie,~
9 19|       twoje konanie patrzała~I sama ledwie zaraz konać nie poczęła,~