Sielanka

1 3 | obietnicami~Starzec wodził, a oni darmo się kłaniali,~A nigdy
2 3 |    także po lesiech śpiewali.~Oni śpiewali, lasy im się odzywają,~
3 6 |       gry me rzeczy domowe,~A oni na przemiany śpiewać się
4 7 |      się, co żywo, w pogonią.~Oni, dufając sobie, nic z drogi
5 7 | wdzięku nie odniosła mowa,~Bo oni przy uporze swoim mocno
6 11|  rączych piór polot wysoki.~A oni więc, skoro się w swe pióra
7 16|      o mię nie swarz: niechaj oni swymi~Obyczajmi się rządzą,
8 16| lepiej miedzy węże.~I lub się oni z mego grania pośmiewali,~
9 16|      Bo dufał mocnie bogom, a oni też jego~Nie ubliżali łaską