Sielanka

  1 Ded|        Muzom uczonym przyjemni,~Za co i po dziś dzień nie są światu
  2 Ded|        wieki zostali;~Skąd i Maro, co męże, co wojny, co zbroje~
  3 Ded|     zostali;~Skąd i Maro, co męże, co wojny, co zbroje~Śpiewał,
  4 Ded|           Maro, co męże, co wojny, co zbroje~Śpiewał, naprzód
  5 Ded|           pięknej Syrakuzy.~A mnie co za rozsądek czeka, żem się
  6 Ded|            niedostępnej góry?~Ten, co Ikara? Wszakże przewaga
  7 1  |         mleka i słodkie nabiały,~I co piękniejsze jagnię, i koźlęta
  8 1  |         włosy jedwabiowi.~Dziś cię co żywo chwali, a to uczyniły~
  9 1  |           Srokacinki na grzbiecie, co dzień wysysają~Dwie dojne
 10 1  |         chodzi.~Tyle drugie z nich co rok jagniąt się przypłodzi.~
 11 1  |            Lecz i ja mało rozumny,~Co narzekaniem złomić chcę
 12 2  |         ludzie o rzeczach pytają -~Co za pieśni śpiewano, kiedy
 13 2  |       rózga rośnie w lesie.~Morson~Co nie szukać, nie szukać!
 14 2  |         przegarzano.~Morson~Było o co przegarzać; i ode mnie macie~
 15 2  |            Jeśli nam pannę wzięto, co czynić nie miano,~Pieśni
 16 2  |            mniemając, że miało~Być co z niego, bo mi się chłopię
 17 2  |      przede mną śpiewał o miłości:~Co matka jego robi, jakie on
 18 2  |         twoje będą dorastały,~Ten, co teraz ucieka, co przed tobą
 19 2  |   dorastały,~Ten, co teraz ucieka, co przed tobą stroni,~Sam ci
 20 3  |         Rośmieje się i rzecze: „Po co mię wiążecie?~Rozwiążcie,
 21 3  |             skąd straszliwe gromy,~Co ziemią trzęsie i gdzie są
 22 3  |          samego domowa zgubiła.~Po co, śliczna królowa, dufasz
 23 3  |          dufasz w chytre czary?~Po co mężowi swemu ślesz nieszczęsne
 24 3  |  pomordowały swe męże właściwe,~Za co w piekle bezdenną banię
 25 3  |        niedługo wzięła równą mękę,~Co przypsiągszy i ślubem uwiązawszy
 26 4  |           cię popsowała?~Baty~Owa, co nam przy żniwie pieśni zaczynała.~
 27 4  |           postępujmy.~Ty zaśpiewaj co o swej miłej, lżejsza będzie~
 28 5  |     smaczne, gdy wiek słaby.~Alkon~Co mówisz? Musiałeś jej nie
 29 5  |          chłopu:~Czym się to pęta, co w tym za smak upatruje?~
 30 5  |    przyjaciela; a drugi pieniądze.~Co on dba, byle jeno swych
 31 5  |            A mało-ć też nie lepiej co raz drzeć nowinę.~Perot~
 32 5  |          zwykle, by diabła chciał, co raz powtarzała.~Alkon~Wierzę,
 33 5  |            nogą w grobie.~A krewni co do tego?~Perot~Do tyła wołali,~
 34 5  |       dogodzi,~Że ci babożeniowie, co śmierci czekali~Żon swoich,
 35 6  |            śliczne,~Gęste pczółki, co po tych łąkach miód zbierały,~
 36 6  |           morze bieg twój czuje.~O co sroga, okrutna miłość się
 37 6  |      namniej nie słuchają;~A kania co raz z jednym do góry odleci:~
 38 6  |           Tak ludzie bydłu czynią, co się rado kryje.~Dametas~
 39 6  |      Dametas~Koźle, brodaty koźle, co przed trzodą chodzisz!~Chociaj
 40 6  |  najwiętsze na głowie;~Obejrz się, co z kozami działają kozłowie.~
 41 6  |          Dametas~W przemiany oracz co rok inszą niwę orze,~Zórawie
 42 7  |        żałoba znowu przyczyniła.~A co starca, póki żył, wszyscy
 43 7  |    Tyndarowicowie,~Kastor i drugi, co się Polidewkiem zowie,~Przypadli
 44 7  |         Krzyknie sława, rzuci się, co żywo, w pogonią.~Oni, dufając
 45 7  |            takiej mowy:~,,Panowie, co wam po tym? Czemu unosicie~
 46 7  |           się gwałtem obchodzicie?~Co po tych gołych mieczach?
 47 7  |   Postąpcie przyjacielskie z nami: co jest nasze,~Niech naszym
 48 7  |            spoinie pomożemy”.~To i co więcej mówił, ale na wiatr
 49 7  |        nich nie przyczyniajmy.~Ci, co żywi zostaną, niech za żony
 50 8  |         Dafnis~Piękna była Helena, co się Parysowi~Dała unieść,
 51 8  |        pewnie Helenę urodą celuje,~Co teraz nadobnego pasterza
 52 8  |           daj pocałowanie.~Dziewka~Co czynisz? Zadusisz mię! Złe
 53 8  |     jaworem posiedzimy sobie,~A ja co na piszczałce zagram k woli
 54 8  |           kto mię ratuje:~Dyjanna, co się wiekiem moim opiekuje.~
 55 8  |            tę hardość twję~Dziewka~Co mi służą, mam z łaski bożej
 56 8  |       jestem, i jam jeden z wiela,~Co bym cię za wiecznego chciał
 57 8  |      zabawy małżeńskie~Nie bywają) co czyni? I połogi ciężkie?~
 58 8  |   lekarstwo najduje:~Jest Dyjanna, co w takiej potrzebie ratuje.~
 59 8  |       poszła, jeśli nie żartujesz,~Co za oprawę, co za wiano obiecujesz?~
 60 8  |           żartujesz,~Co za oprawę, co za wiano obiecujesz?~Dafnis~
 61 8  |          tylko upuszcza;~Zły ptak, co nie ugania, gorszy, co upuszcza.~
 62 8  |             co nie ugania, gorszy, co upuszcza.~Dziewka~Kto myśli
 63 8  |         łacno wszystkiemu dogodzi.~Co czynisz? Nie macaj mię,
 64 8  |       Dziewka~Fortel na to: czynić co i bawić tym duszę.~Dafnis~
 65 8  |           tym duszę.~Dafnis~Trudno co czynić, kiedy umysł rozerwany.~
 66 9  |            nikogo - i tu u sąsiada~Co się dzieje? Chociaj tam
 67 9  |          niż w klastorze,~Przedsię co rok bywają z bykowym we
 68 9  |            Menalka~Wie to Pan Bóg, co teraz za czasy nastały!~
 69 9  |     stanowi,~Stare gani. Ano więc, co się uleżało~Długimi laty,
 70 9  |          Menalka~I o tym nie wiem, co rzec. Wszystko się pomyka~
 71 9  |            w uszach brzmiały,~Lubo co wesołego; teraz świat jakoby~
 72 9  |         albo nikczemność osiędzie,~Co ma śpiewać rymopis? Abo
 73 9  |            wżdy i z tej miary było co grzecznego?~[Menalka]~Było
 74 9  |    Zazdrość mówi: ,;Nie mistrz to, co po trosze śpiewa~I co się
 75 9  |          to, co po trosze śpiewa~I co się jako morze z pieśnią
 76 9  |           błota wlecze,~A pczółki, co wdzięczny miód w Hymecie
 77 9  |            gdzie zbójcy mieszkają,~Co miedzy swym a obcym różnice
 78 9  |   myślistwo twe dobrze obławia.~Na co liche zające lub sarny bijają?~
 79 9  |        Więcej pies zje niż owca, a co owce mają~Pasterze, dobrą
 80 10 |      wiecznie położone?~Raczej to, co nam wieku pozwolono trochę,~
 81 10 |    frasunki płoche.~Samo nadbieży, co jest naznaczono komu,~A
 82 10 | przeglądała.~Owa mię też to potka, co i siostry moje.~A jako teraz
 83 10 |          Świadczę wami, o wierzby, co nad brzegi tymi~Stoicie
 84 10 |            Potkało to was od nich, co zwykło potykać~Młode od
 85 10 |          Pallas dziwowała,~Często, co się tym pannom dzieje, pytywała.~
 86 10 |       pytywała.~A chciwi satyrowie co raz nadbiegali,~Pod czas
 87 11 |          rozlicznych kwiecia smaki co lepsze zbierają~I piękny
 88 11 |            A komu obietnice boskie co zdarzają,~Pierwej, nim on
 89 11 |     zamyśli, w dom mu przynaszają.~Co wiekowi małemu i latom dziecinnym~
 90 11 |       igrzysku i myślom niewinnym,~Co może być dalszymi płoty
 91 11 |         płoty oddzielono,~Jako to, co Cyprydzie złotej powierzono?~
 92 11 |            snadno w list zielony~I co rok podrastaniem nieleniwym
 93 11 |            miasto nich zamiłowała.~Co ją za myśli, co ją za chęci
 94 11 |        zamiłowała.~Co ją za myśli, co ją za chęci miotały?~Jako
 95 11 |      żałościami serce swe trapiła!~Co za lamenty lała, co za narzekania,~
 96 11 |       trapiła!~Co za lamenty lała, co za narzekania,~Co za tłuczenia
 97 11 |            lała, co za narzekania,~Co za tłuczenia piersi i ręku
 98 11 |         ludzkich wspominanie.~A na co gibką młodość z razu kto
 99 11 |           udarzyła.~Trudno sądzić, co w skrytych myślach się taiło,~
100 12 |          pogonić trudno i godziny.~Co byś rzekł, gdyby to był
101 12 |           serce ma jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z myśli? A
102 12 |    gościnnym stołem,~Aż otrzymasz, co pragniesz; wszystko z czasem
103 12 |          wszystko z czasem płynie,~Co ma być jutro, niechaj będzie
104 12 |      tańcem, a uszy pieśniami.~Ta, co białym trzewiczkiem błysnęła
105 12 |             Pierwsza para~Panicze, co tu z panną siedzisz za tym
106 12 |           oddają,~A muzycy niechaj co rześkiego zagrają.~[Panny]~
107 13 |     strzałki~We mnie nie utkła! Po co noszę te piszczałki?~Po
108 13 |            noszę te piszczałki?~Po co pieśni? Po co mi stada te
109 13 |       piszczałki?~Po co pieśni? Po co mi stada te igrają?~Szczęśliwsze
110 13 |    grzbietem się krzywa~Zawiesza i co chwila sił pierwszych ubywa.~
111 13 |            Rej wodzić, onej samej, co żywo, służyło.~Ledwie się
112 13 |       rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl w ten czas
113 13 |         wolność macie~Niżli ja. Na co się was tak wiele zleciało?~
114 13 |       spania jej nie psujcie!~ ~Na co mi ociec zbioru tak wiele
115 13 |      zbioru tak wiele zostawił?~Na co dom tak budowny i folwark
116 13 |     budowny i folwark postawił?~Na co się ja o dobre mienie pieczołuję?~
117 14 |    POMARLICA~Pańko, Wonton~ ~Pańko~Co się dzieje, Wontonie, że
118 14 |          nie mienić, kiedy sam Bóg co odmieni:~Zima biała, Bóg
119 14 |          osła - na Niego wkładamy,~Co sami dobrowolnie sobie zadziałamy.~
120 14 |            ledwie kilkoro zostało.~Co ludziom, to też i nam; z
121 14 |           na swym nie przestawa, a co raz się kusi~O nierówną,
122 14 |           prędzej dojdzie niż ten, co się kwapi.~ ~Wonton~Pozna
123 14 |             kiedy sam Bóg ręką swą co bierze.~Leżą łąki zielone,
124 14 |        pole~Żalowi: mniej to boli, co w oczy nie kole.~Zostajcie,
125 14 |       Pańku, bądź łaskaw, a jeśliś co chęci~Mojej zaznał, niech
126 14 |         ręka Jego~Jest ścisła, że, co weźmie, nie ma wrócić z
127 14 |             nie ma wrócić z czego?~Co od Boga, potrzeba za wdzięczne
128 14 |            najdziesz takich wielu,~Co cię zapomożemy. Ode mnie
129 15 |           wróciła?~Potrzeba, abyś, co ja rozkażę, czyniła.~Syp
130 15 |           nie chce po woli~Czynić, co nań przystoi, musi po niewoli.~
131 15 |        lesie, a hukasz daremnie,~A co łotryni robi, ma to być
132 16 |          Wywrze człeka potrzeba, a co w kącie siedział,~Poda go
133 16 |          tym kogo się dokładać.~Na co ja tobie podam człeka wybornego~
134 16 |           młodzi tańce zbrojne,~Za co ona wszystkiemu wojsku chętna
135 16 |          przedziałane,~Ani Scylla, co cało połyka okręty,~Ani
136 16 |  piszczałka ze trzciny:~To śpiewa, co przyniosą do języka śliny.~
137 16 |           do języka śliny.~Licydas~Co często jest na myśli, toż
138 17 |           Symich.~ ~Soboń~Symichu, co urzędnik wczora mówił z
139 17 |           a snadż lepiej to i panu~Co rok po dziesiątemu wytykać
140 17 |           Dawno tak baba rzekła: ,,Co dalej, to gorzej”.~Dziś
141 17 |     chciano:~Na koniec dziesiątego co rok wytykano.~Teraz na nowe,
142 17 |           wytykano.~Teraz na nowe, co się da urzędnikowi,~Wciągnie
143 17 |            uroni?~Święta to wełna, co się nią baran ochroni.~Bóg
144 17 |            przynależy głowie,~A my co wesołego sobie zaśpiewajmy,~
145 17 |    wesołego sobie zaśpiewajmy,~Ale co wesołego, pokój troskom
146 17 |      następuje?~I to ustąpić musi; co nas dziś frasuje.~Zaczni
147 17 |         ćwiczę,~Wszakże nie wydam. Co kto umie, z tym się stawi;~
148 17 |        Soboń~Słowiku, mój słowiku, co w tym krzu różanym~Od pułnocy
149 17 |         dam nadobnej Halinie.~Komu co Bóg obiecał, zazdrość nie
150 17 |        krzaku,~Mnie przy chróście. Co mówisz, szalony prostaku?~
151 17 |  pokrzywach sypiała.~Soboń~Kupido, co ogniste rzucasz w serca
152 17 |           piszczałki.~Dziś pytają, co kto ma. Snadź i Wenus daje~
153 17 |        udali,~A Tatarzyn kilkakroć co rok sioła pali.~Symich~Buhaju,
154 18 |            Ale lepszy z nim pokój. Co się często krzywi,~Złomić
155 18 |        niego~Spodziewać się, że go co potka niesmacznego.~Więc
156 18 |         nie dała.~Pietrucha~By też co było, co by ludźmi nazwać
157 18 |          Pietrucha~By też co było, co by ludźmi nazwać słusza,~
158 18 |         rozum szwankuje niewieści.~Co mi za gospodyni? Jako żywo
159 18 |    uskromią: zarówno szaleje~I ta, co na świat idzie, i ta, co
160 18 |           co na świat idzie, i ta, co siwieje.~Nie masz, jako
161 19 |       chował,~Bo żadnego nie było, co by nie żałował~Śmierci cnego
162 19 |          będzie trwała.~Święć się, co święte kości chowasz, cna