Sielanka

1 2 |        Pełno w tym i nagorsze w uściech jego jady.~Mówił-li-by: «
2 6 |          Aby pczółki o cukrze w uściech twych wiedziały,~A skroniom
3 9 |        przedsię nie próżnują,~W uściech się same prawie przymówki
4 10| zapatrzała,~Ale uczone pieśni w uściech moich brzmiały,~Te, proszę,
5 11|   zaciąganie,~I nieśmiertelne w uściech ludzkich wspominanie.~A
6 12|       tyś, drugi młodzieńcze, w uściech naszych bywał,~Nazbyt-eś,
7 16|   często jest na myśli, toż i w uściech bywa:~Z pełnego (mówią)