Sielanka

1 1 |          swoja żądza pędzi,~Każdego swój mól gryzie, swoja nędza
2 7 |       rozlewanie.~Aż Iupiter dekret swój uczynił na niebie~I natychmiast
3 9 | sprzyjaźliwa.~W który dom ona pośle swój promień wesoły,~Tam żyznie
4 11|          daje.~A jako słońce, kiedy swój wóz rano toczy,~Do świetnego
5 11|          która morskiej wodzie~Bieg swój zmiesza, nazad się obrócić
6 11|            Zechcą wesprzeć majestat swój możni królowie.~A gdziekolwiek
7 18|           sobie grzeszę, ona nie na swój karb czyni,~Ale wszystek