Sielanka

  1 Ded|           cale doświadczę;~Więc i to, żeś ty prawie sam z grona
  2 1  |           trzodo jedyna!~Tu, kędy to zarosła poziema leszczyna,~
  3 1  |        Dziś cię co żywo chwali, a to uczyniły~Pieśni moje, które
  4 1  |      miała nieżywego.~Teraz, jako to słońce w południe dogrzéwa,~
  5 2  |       Powiedz nam, Morson - wszak to za pochwałę dają,~Kiedy
  6 2  |      cudzej dziedziny.~Tyrsis~Tak to bywa, postronni lepsze szczęście
  7 2  |         nas strofował,~Raczej byś to na inszy czas i miejsce
  8 2  |      woskiem napuszczaną?~Oboje-ć to daruję, jedno nas tym daruj.~
  9 2  |      rozmaite na przemiany grano:~To w fletnie, to w piszczałki,
 10 2  |    przemiany grano:~To w fletnie, to w piszczałki, to w gęśle
 11 2  |         fletnie, to w piszczałki, to w gęśle podgorskie;~Były
 12 2  |         do mnie: ,”Pasterzu, na-ć to z ręku moich~Chłopiątko,
 13 2  |         czego mię Kupido nauczył, to miewam~W pamięci i dziś
 14 2  |        owszem, uciekaj, bo mściwy~To ptak jest i dotądeś, niebożę,
 15 2  |            Skrzydełkami jako ptak to tam, to sam lata~Do panien,
 16 2  |    Skrzydełkami jako ptak to tam, to sam lata~Do panien, do otroków,
 17 2  |            Pobierz ode mnie, a ja to daruję tobie».~Nie bierz
 18 3  |       ślesz nieszczęsne dary?~Nie to cię ma zalecić, nie to wiarę
 19 3  |        Nie to cię ma zalecić, nie to wiarę daje,~Ale nienaganione,
 20 4  |       Baty~Alem ja zamiłował; już to wyminęła~Wtóra niedziela,
 21 4  |        nie plewiony.~Miłko~Któraż to zuchwalica tak cię popsowała?~
 22 4  |       moja brodo miła,~Nie darmoś to konopie tak bujno puściła.~
 23 4  |     Cerero wielożyzna, zdarz, aby to było~Plenne zboże, aby się
 24 4  |           nie rzeczono:~„Słomiany to robotnik, płacą tu stracono”.~
 25 5  |       dziwować i chłopu:~Czym się to pęta, co w tym za smak upatruje?~
 26 5  |           raz drzeć nowinę.~Perot~To nie chybi. Trefnie z niej
 27 5  |          czegoś zuchwałego.~Alkon~To niecnota Tyrymach, jako
 28 5  |    niebogę~Umiał zbłaźnić, gorzej to (mówią) niż przez nogę.~
 29 5  |            A ona więc z przysięgą to obiecowała~I zwykle, by
 30 6  |         Atoli harda Neta trafić w to umiała,~Że go wzgardą przed
 31 6  |      karmię się nadzieją.~Na mnie to - czy nie słyszysz? - psi
 32 6  |           Fillis wylewała,~A wiem to, gdym odchodził, że po mnie
 33 7  |        zgodził,~Oba nie ożenieni. To starcowi tkwiało~W myślach,
 34 7  |      wyszła żadnemu.~I boskim się to synom nie zwiozło, te kraje~
 35 7  |         kopca sypanego,~Powiadają to być grób króla Afarego,~
 36 7  |         tych gołych mieczach? Nam to poślubione~Wprzód żony i
 37 7  |        pięknymi zmamili.~Kradzież to, nie małżeństwo, zdrada,
 38 7  |        Aczem nie mówca, ale mówię to wam śmiele:~Nie ślacheckie
 39 7  |        wam śmiele:~Nie ślacheckie to sprawy, rady to niezdrowe,~
 40 7  |        ślacheckie to sprawy, rady to niezdrowe,~Brać dziewki,
 41 7  |       kłaniać się z pannami;~Gdyż to wam Bóg dał, że tu i starożytością~
 42 7  |         wesela spoinie pomożemy”.~To i co więcej mówił, ale na
 43 7  |          jeśliście się już tak na to usadzili,~Aby się to krwią
 44 7  |           na to usadzili,~Aby się to krwią między nami ro[z]strzygnęło,~
 45 7  |          wojny zapragnęło,~Puśćmy to w krótką. Niechaj Idas,
 46 7  |        drugiej strony.~A my, jako to młodszy, ty swoją osobą,~
 47 7  |           gasić szkodami małemi”.~To rzekł, a mowom jego bogowie
 48 7  |       czyni w bitwach nielękliwą.~To z tej, to z owej strony
 49 7  |     bitwach nielękliwą.~To z tej, to z owej strony ręką się wysadza,~
 50 7  |         dawały:~Po Kastorze, jako to źle pragnąć cudzego,~Po
 51 8  |        zgoda wieczna.~Dziewka~Tak to z przodku cukrują, a potym
 52 8  |         łaski jego.~Dafnis~Mam za to, że nie wzgardzi moim przedsięwzięciem,~
 53 8  |           nie godzi!~Dafnis~Wszak to już piersi moje, wszakeś
 54 8  |     ućciwości.~Dafnis~Dajże mi na to rękę, że mi strzymasz słowo.~
 55 8  |          muszę!~Dziewka~Fortel na to: czynić co i bawić tym duszę.~
 56 9  |          Tyrsis, Menalka~ ~Tyrsis~To z kiermaszu, Menalka?~Menalka~
 57 9  |           patrzyć na cię.~Menalka~To dlaczego? Czy żem się trochę
 58 9  |     bykowym we dworze.~Tyrsis~Tak to bywa: i twarda kryga na
 59 9  |       niwa wyrodziła?~Menalka~Wie to Pan Bóg, co teraz za czasy
 60 9  |       zwyczaje ustają.~Tyrsis~Tak to idzie, jak żywo, skoro ludzie
 61 9  |          zwykłe umilkły ozdoby.~I to nie dziwia; jakie dzieje,
 62 9  |       Zazdrość mówi: ,;Nie mistrz to, co po trosze śpiewa~I co
 63 10 |         wiecznie położone?~Raczej to, co nam wieku pozwolono
 64 10 |          przeglądała.~Owa mię też to potka, co i siostry moje.~
 65 10 |        kim sławić nimi chciały.~I to was z satyrami wprawiło
 66 10 |     satyrami wprawiło w biesiady,~To was w zgubę przywiodło i
 67 10 |           tańce biegacie,~Potkało to was od nich, co zwykło potykać~
 68 10 |          bokiem moim poważyły?~Na to wam wyszły chęci moje i
 69 10 |           chęci moje i zabawy?~Na to twarz nie zmarszczona i
 70 10 |     wspominają od was obelżenie”.~To rzekszy, na swe panny poglądała
 71 10 |       drogo.~O wierzby! Nie mówię to do was z urągania~- Kto
 72 11 |   dalszymi płoty oddzielono,~Jako to, co Cyprydzie złotej powierzono?~
 73 11 |        nazbyt ukwapliwie.~Ani się to zdarzyło snadź samej Wenerze,~
 74 11 |    promień serce tak urani.~Snadź to i przyjacioły mało wierne
 75 11 |          dosyć udziałała.~Nazwała to małżeństwem. Czego nie czyniły~
 76 11 |           kres wieku ludzkiego.~A to więc niech dla chełpy nie
 77 12 |      godziny.~Co byś rzekł, gdyby to był otrzymał kto iny?~Barzoś
 78 12 |        jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z myśli? A czasem omyli~
 79 12 |   Przelękłoś się, panicze, bojaźń to od Boga;~Szczęście tam bywa,
 80 12 |       Czwarta para~Panno, już cię to matka z domu precz wyprawia,~
 81 12 |        domu precz wyprawia,~Chleb to z domu przed ciebie, nie
 82 12 |       choć ma w sercu trwogę,~Ale to sobie za ten kołacz wymawiamy,~
 83 13 |         Nazbyteś się rozigrał. By to długo trwało,~Mnie by się
 84 13 |           Po chwale bożej już się to w południe działo.~Kapłan
 85 13 |           Tobie, piękna Neero, ty to będziesz miała,~Ty, jako
 86 13 |          Śnie wdzięczny, zwiastuj to dziś nadobnej Neerze,~A
 87 13 |      Zaloty zasię Licydowe,~A był to prosty najmit, bywały takowe.~
 88 13 |  Przyjaznej, przed inszymi jawnie to świadczyły.~Biało mię sobie
 89 13 |      Likorys krowy doi. Nie barzo to cudnie~Spać we dnie gospodyniej.
 90 13 |         nie uczuje!~ ~Koso, palec to! Czyli kto zaloty stroi~
 91 14 |   obyczaje~Na starość, rzadko się to któremu udaje.~ ~Wonton~
 92 14 |         nie nawiedziły?~Pospolity to pożar i na wszystkie kąty~
 93 14 |         Rozsypał się, a płuży już to rok dziesiąty.~I u nas tak
 94 14 |      kilkoro zostało.~Co ludziom, to też i nam; z ludźmi i śmierć
 95 14 |         przykre sąsiady.~Zazdrość to czyni, na to nie masz inszej
 96 14 |    sąsiady.~Zazdrość to czyni, na to nie masz inszej rady:~Niechaj
 97 14 |           Bodaj mi zajrzano!~Wolę to, niżliby mię pożałować miano.~ ~
 98 14 |       Dogryzie i zły sąsiad. Mnie to barziej psuje,~Że doma nie
 99 14 |        sam się dworem bawi,~Równa to, gdy straszydła kto na wróble
100 14 |          ma ten dąb suchy,~Minęło to, że przez cię kraj ten nie
101 14 |   Potrzeba dać pole~Żalowi: mniej to boli, co w oczy nie kole.~
102 15 |        PIĘTNASTA~CZARY~ ~Żona~Już to trzecia noc, jako doma nie
103 15 |          surowszego boi.~Wiem, że to grzech jest wielki, wiem,
104 15 |          ja rozkażę, czyniła.~Syp to proso na rynkę i nad węglem
105 15 |       pali, ja na jego głowę~Palę to ususzone liście jesionowe.~
106 15 |           do mnie stawi,~Niech go to we śnie trapi, niech trapi
107 15 |   daremnie,~A co łotryni robi, ma to być tajemnie?~Niechaj tak
108 16 |           Wszakże wiedz, że cię o to nie jeden strofuje:~I wczora
109 16 |         drużyna.~Menalkas~Wiem ja to, że niewiele mam u nich
110 16 |         źle bracić~Ze złymi, gdyś to musiał włosami zapłacić.~
111 16 |        szedł za jego graniem?~Nic to zgoła inszego nie było,
112 16 |      Chiron przy inszych namowach to radził,~Aby Orfea z sobą
113 16 |           Z rozumem mocna władza. To jest wojska zdrowie~Najwiętsze,
114 16 |       zdradliwa.~Uczona Muzo, coś to za córy spłodziła?~Bodajeś
115 16 |          trudności~Nadchodził, on to naprzód podał Jazonowi:~„
116 16 |    obyczaj piszczałka ze trzciny:~To śpiewa, co przyniosą do
117 17 |        pustoszą lasy koszarami,~I to, że ich na przez rok czynić
118 17 |    przedsię lasem, a snadż lepiej to i panu~Co rok po dziesiątemu
119 17 |          po staremu.~Wełna się na to przędą i czym lżejszym może~
120 17 |          baba rzekła: ,,Co dalej, to gorzej”.~Dziś szczyptami
121 17 |         urzędnikowi,~Wciągnie się to w obyczaj, bo skoro się
122 17 |         rzeczy.~Poruczmy Bogu, On to niechaj ma na pieczy.~On
123 17 |           na stronę uroni?~Święta to wełna, co się nią baran
124 17 |        ojcowie~Naszy frasują, ich to przynależy głowie,~A my
125 17 |         zimie wiosna następuje?~I to ustąpić musi; co nas dziś
126 17 |        nie liczę.~Tyś mistrzem na to, ja się dopiero kęs ćwiczę,~
127 17 |          jakoby niemogę.~Jeśli mi to na pośmiech tylko udziałała,~
128 17 |         się złotą. Prze Boga, złe to obyczaje!~Symich~Faunie!
129 17 |         mię wygnał z niego:~Snadź to się panom trafia wieku dzisiejszego.~
130 17 |     pokradną złodzieje:~Snadż się to i w bogatych dworach teraz
131 17 |      wypędziło,~Nawięcej czyha na to, kiedy się rozbieżą.~Zawołaj
132 18 |       Bodaj ci tak było,~Jako się to rzemienie u bicza zwiesiło!~
133 18 |           na grzbiet upstrzony za to winszowanie.~Słyszysz, jakie
134 18 |      każdemu też rada~Domówi. Tak to bywa, gdy kto siła gada.~
135 18 | niesmacznego.~Więc mu nie wierzy, to już zawsze fasoł w domu~
136 18 |         nie wolno nikomu.~Oluchna~To prawda. Niedawnośmy len
137 18 |           w zielu obmywała.~Widzi to i starosta, a widząc nie
138 18 |        potka od niego.~Na przodku to kęs płuży, potym o raz padnie~
139 18 |            Tak rok bydła, oczy na to nasze patrzały,~Za własnym
140 18 |        wczora kwasić chciała;~Tak to robiła, że się wszystka
141 18 |          śmieci.~Pietrucha~Rzadka to rzecz na świecie dobra gospodyni,~
142 19 |        Wielkie zawołanie~Sprawiło to i z każdym jego zachowanie.~
143 20 |     inszych, którzy się starali~O to powinowactwo, a nie otrzymali.~
144 20 |       Kłaniaj się, gościu, drzewo to jest Helenine”.~Bóg was