Sielanka

1 3 |       Jako zawsze wieńce mu z głowy pospadały,~Dzban tylko i
2 9 |    ludzie nowi~Nastaną, wedle głowy swej każdy stanowi,~Stare
3 9 |       ziemię, owce powieszały~Głowy i zwykłej swojej pasze zaniechały,~
4 11| zmiesza, nazad się obrócić do głowy,~Niżli nazad przeskoczyć
5 14|  podwadzał,~A żal mi dobrze z głowy oczu nie wysadzał.~Już się
6 20|     Jużeś panieński wieniec z głowy położyła.~A my, skoro cieplejsze