Sielanka

 1 Ded|    przewaga niech będzie~Wiadoma! Kto nie waży, wysoko nie śledzie.~
 2 2  |     Dobrze tak na leniwe, a teraz kto inny~Tak grzeczną dziewkę
 3 2  |      szukać! Niech ślinki połyka,~Kto zaspał: a kto odniósł, niech
 4 2  |      ślinki połyka,~Kto zaspał: a kto odniósł, niech ma i wykrzyka!~
 5 2  |  zbiegłego~Piękna Wenus: „Widział kto kędy chłopca mego?~Uciekł
 6 2  |          chłopca mego?~Uciekł mi. Kto mi o nim powie, udaruję;~
 7 2  |          mi o nim powie, udaruję;~Kto o nim powie, tego Wenus
 8 2  |            tego Wenus pocałuje.~A kto mi go przywiedzie, nie tylko
 9 3  |      chciała?~Nie zżyje z ludźmi, kto się chce o wszystkim badać,~
10 3  |           chce o wszystkim badać,~Kto skrzętny i językiem nie
11 4  |        tak kłos ziernistszy bywa.~Kto młóci, niech się strzeże
12 5  |           w tym za smak upatruje?~Kto tak czyni, świat sobie (
13 5  |          dostanie?~Czy lepiej, że kto obcy przodków jej zbieranie~
14 7  |          O tym wszakże ma pieczą, kto po niej zostanie,~Komu do
15 7  |       szlady idzie, i niesława;~A kto w krygach ma żądze, kto
16 7  |           kto w krygach ma żądze, kto na swym przestawa,~Ten siła
17 7  |          swojej dostaniecie.~Bo a kto wam nierad da? Kto pogardzi
18 7  |           Bo a kto wam nierad da? Kto pogardzi wami?~A rzekę,
19 7  |          Wszakże i tam znać było, kto ma sprawiedliwą,~Bo ta sama
20 7  |          daleka omijać.~A owszem, kto ukaże niestatek po sobie,~
21 8  |        chluśnie, jako raczy; mam, kto mię ratuje:~Dyjanna, co
22 8  |         gotuj sobie swaty.~Dafnis~Kto gardzi, gardzą też nim i
23 8  |      skłonić serce swoje.~Dziewka~Kto się chce żenić, domu i dostatku
24 8  |           Długoż mam tego czekać? Kto miłej nowiny~Czeka, dni
25 8  |        miesiącem godziny.~Dziewka~Kto czeka, doczeka się; a kto
26 8  |         Kto czeka, doczeka się; a kto nagle kwapi,~Abo w oczy
27 8  |  poszczuje, abo nie ułapi.~Dafnis~Kto czas ma, czasu czeka, czas
28 8  |      gorszy, co upuszcza.~Dziewka~Kto myśli o czym, łacno wszystkiemu
29 8  |         Został nieborak, jako gdy kto od pamięci~Odejdzie, wszystek
30 9  |    kantorowie,~A miasto nich leda kto muzykiem się zowie.~I pieśni
31 9  |     pożąda~Oglądać człek zawisny. Kto was nie ogląda,~Nigdy ozdobnym,
32 9  |      zawsze wzgardzonym być musi.~Kto was zazna, kto darów waszych
33 9  |          być musi.~Kto was zazna, kto darów waszych raz zakusi,~
34 9  |           stawi.~Najszczęśliwszy, kto z wami do śmierci wiek trawi.~
35 9  |           trzeba ochraniać wiela, kto żałuje~Mała dla wiela, często
36 10 |         mowy o was szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi zelżywie,~
37 10 |   dziewictwie sercom poświęconym.~Kto chce wiedzieć Pallady wszystkie
38 10 |         podaje,~Próżno tam sięga, kto ma insze obyczaje.~W niej
39 10 |           Bo (cud dziwny) gdy się kto dotknie pokalany,~Zaraz
40 10 |   wszystkiej jamie rozpierzchały.~Kto winien, ten ucieka, pełno
41 10 |      mówię to do was z urągania~- Kto się urąga, żaden nie ujdzie
42 10 |      wasze przygody.~Może być, że kto korzyść weźmie z waszej
43 10 |          u gminu podłego.~Z jakim kto żył, zawsze był miewan za
44 11 |            Ani się stąd ucieszył, kto nazbyt leniwie~Szedł za
45 11 |      leniwie~Szedł za chęcią, abo kto nazbyt ukwapliwie.~Ani się
46 11 |     wątłych otuchach się sadzi;~A kto się na ostrożność przystojną
47 11 |           co gibką młodość z razu kto nachyli,~Do tego się przez
48 11 |    wszystek wiek na potym sili.~A kto szczwania nie świadom, próżno
49 11 |    nadłamują.~Na początku należy! Kto ten dobrze sprawi,~Połowicę
50 12 |      rzekł, gdyby to był otrzymał kto iny?~Barzoś się ubeśpieczył!
51 12 |        tak urodzie~Dufasz swojej? Kto dufa nawiętszej pogodzie,~
52 12 |       rzeczy.~I Bóg nie dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~
53 12 |          oddziela~Własną cząstką. Kto na niej przestawa spokojnie,~
54 13 |         atoli źle mu nie radziła.~Kto pragnie przyjaciela, wstydem
55 13 |    Zawsześ mię żywiła,~Ręko moja! Kto Bogu dufa a pracuje,~Do
56 13 |           dobrze nama.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
57 13 |         Praca skarb napewniejszy; kto się spuści na nie,~I za
58 13 |        mną próżnowała.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
59 13 |        gonionego.~Trudno ciągnąć, kto nie ma umysłu do czego.~
60 13 |       serca przystała.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
61 13 |        mnie towarzysz.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
62 13 |       tobą nie zginie.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
63 13 |       bodaj mymi były!~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
64 13 |    szkopce napełnione.~Ręko moja, kto Bogu dufa a pracuje,~Do
65 13 |             Koso, palec to! Czyli kto zaloty stroi~Abo się zamyśliwa,
66 13 |     opuszcza On człeka żadnego.~A kto w zakonie Jego prowadzi
67 14 |          za szyję nie ciągnie. Że kto drogi zmyli,~Bóg nie winien;
68 14 |           Że doma nie mięszkiwam. Kto gospodaruje,~A na czeladź
69 14 |          Równa to, gdy straszydła kto na wróble stawi.~Straszydła
70 14 |       mysz w łapce ginie.~ ~Pańko~Kto na swym nie przestawa, a
71 14 |           po tym, kiedy nie masz, kto by zażył tego,~Nie masz
72 14 |       może pan z żebraka.~A kiedy kto upadnie, więc się już nie
73 15 |       ucieszy, która mi go psuje.~Kto komu szkodzi, niech się
74 15 |      Przysięgo, mści się nad nim! Kto Boga nie widzi~Nad sobą,
75 15 |         się przyjacielem brzydzi.~Kto Boga nie zna, kto o sumnienie
76 15 |        brzydzi.~Kto Boga nie zna, kto o sumnienie nie stoi,~Niechaj
77 15 |      Zbiegał się, dobrze tak nań, kto nie chce po woli~Czynić,
78 16 | pasterzowi zawsze przyzwoita,~Ale kto się za młodu leda czego
79 16 |            musi sam być przy tym,~Kto chce bić, a kto bije, bywa
80 16 |         przy tym,~Kto chce bić, a kto bije, bywa też ubitym”.~
81 16 |           i pies nie kąsa, gdy go kto nie drażni.~I ty się o mię
82 16 |           będę moimi.~Kres ukaże, kto dobrą drogą bieg prowadzi:~
83 16 |        dobrą drogą bieg prowadzi:~Kto sobie źle pościele z razu,
84 16 |     każdemu, nie zstałoby człeka.~Kto niełaskaw, lepiej go ominąć
85 16 |            Zawsze musi szkodować, kto się ze złym sprzęże;~Lepiej
86 16 |         pióra odmieniają.~A kiedy kto nadpływa, łagodnym śpiewaniem~
87 16 |          stań w porcie wolnym!”~A kto się raz dostanie ich rękom
88 16 |           Pochwalić cię nie mogę. Kto boskiej bojaźni~Zapomni,
89 16 |    łączyły.~Niedługo się ucieszy, kto ma gniewne bogi.~Dla ciebie,
90 16 |    kieruje,~Ten tylko rad pomaga, kto wdzięk jaki czuje”.~Natychmiast
91 17 |           pozwoli.~Soboń~Podobno, kto mu tego dobrze nie przysoli.~
92 17 |           każdy rok, siła go leda kto ukradnie,~Rąbią ze pnia,
93 17 |     ćwiczę,~Wszakże nie wydam. Co kto umie, z tym się stawi;~Przy
94 17 |       piszczałki.~Dziś pytają, co kto ma. Snadź i Wenus daje~Zwać
95 18 |         umie,~Rzadko czeladnikowi kto dziś wyrozumie.~Patrz, jako
96 18 |          Domówi. Tak to bywa, gdy kto siła gada.~Dobrze mieć,
97 18 |         słońca nago coś działała.~Kto z tym mistrzem nakłada,
98 18 |           i wszystko się wiedzie.~Kto bez Boga chce wskórać, sadzi