Sielanka

 1 2 |          nie sparzyli!~Kiedyście już tak mocno na nie zaważyli,~
 2 2 |        uweselcie piskiem.~Tyrsis~Już ty jedno zaczynaj nie bawiąc
 3 3 |      najady~Napiękniejsza, a gdy już patrzał, jako miała~Pełną
 4 3 |       one chłopięta trzymały,~Aż już prawie ostatnie zorze zapadały;~
 5 4 |          Baty~Alem ja zamiłował; już to wyminęła~Wtóra niedziela,
 6 5 |      przyda oszaleć staremu,~Tam już miary nie pytaj; nagorzej
 7 5 |      zwłaszcza białejgłowie, gdy już nogą w grobie.~A krewni
 8 6 |       drogi szukać musi.~Tityrus~Już pierwsze kury piały, już
 9 6 |         Już pierwsze kury piały, już i wtóre pieją,~Ja tu, czekając
10 6 |          Dafni, niebaczny Dafni! Już miesiąc zachodzi,~Już puł
11 6 |     Dafni! Już miesiąc zachodzi,~Już puł nocy minęło, już się
12 6 |   zachodzi,~Już puł nocy minęło, już się niebo młodzi~Na zorzą;
13 6 |        przędła, nie będę robiła.~Już ciebie w moich leciech za
14 6 |        lasem,~A do domu Paraszka już była tym czasem~Wróciła
15 7 | ostatniej w leciech doźrzałości,~Już i wieku, i życia pełen do
16 7 |         lat wychodził,~Drugi się już do robót więtszych dobrze
17 7 |          i Linces, a ci zmówione już mieli~Za się dwie siestrze,
18 7 |          raz swą wolą~Popuścisz, już się potym poważą wszystkiego~
19 7 |         dziewki, które męże mają już gotowe.~Szeroki świat, szeroka
20 7 |     swoim mocno stali.~A gdy się już tak użyć rozumem nie dali,~
21 7 |         byli,~Lecz jeśliście się już tak na to usadzili,~Aby
22 7 |      nadział nic nieprzyjaznego,~Już pałasz do pochew kładł,
23 8 |       nie godzi!~Dafnis~Wszak to już piersi moje, wszakeś i ty
24 8 |          Proszę cię, nie czyń mi już żadnej wątpliwości.~Dziewka~
25 8 |       Potym poszedł do koszar, a już bydło była~Pilna czeladka
26 9 |          Było siła~Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~Menalka~
27 9 |          się zdała.~[Tyrsis]~Ale już dom przed nami. Ustąpmy
28 10|         na was niecudną odmianę,~Już ani, jako przedtym, oblicze
29 10|         o tym gada uszczypliwie.~Już na was wszyscy palcem z
30 10|          poświadczyła.~Ale kiedy już na was kolej przychodziła,~
31 10|     Jedna się schylić chciała, a już wody wrzały~I z hukiem się
32 10|     Ruszyć nogą, a noga w korzeń już wrastała.~Chciała rękami
33 11|       Czym ona bawi męskie serca już dojrzałe,~I małżeństwy wystawia
34 11|         Pod rządem nowej paniej. Już go ani pole~Widywa, ani
35 11|      koniem krąży w równym kole,~Już i przed prochem, już i przed
36 11|       kole,~Już i przed prochem, już i przed słońcem się kryje,~
37 11|         przed słońcem się kryje,~Już miedzy równą sobie młodzią
38 11|    przeskoczyć bród Acherontowy.~Już by była i na śmierć sama
39 12|          Panno, gotuj się witać! Już wjeżdża we wrota,~Już z
40 12|     witać! Już wjeżdża we wrota,~Już z koni pozsiadali; wszystko
41 12|         ty się gdzieś zabawiasz! Już nam nie zstawało~Oczu wyglądając
42 12|         tobie i twojej czeladzi.~Już i matka, i panna witać cię
43 12|      rozmysłów siła.~Panno, czas już rozpuścić warkocze rozwite,~
44 12|           Laską w próg uderzono; już kołacze dają,~A przed kołaczmi
45 12|          Nie dumaj nam, panicze, już kołacz na stole,~Teraz jest
46 12|        nosi.~Czwarta para~Panno, już cię to matka z domu precz
47 12|         Dłużej by cię przy sobie już nie zatrzymali.~Jako się
48 12|        Panno, miej się do tańca, już wiodę oddają,~A muzycy niechaj
49 13|       zabawy~Będę śpiewał? Czyli już Bóg tak niełaskawy~Mieć
50 13|          swe mają!~Ja nie mam, a już starość nad grzbietem się
51 13|       Oganiaj cudze proso, twoje już wypili~Dzicy płacy; wielki
52 13|         niemało,~Po chwale bożej już się to w południe działo.~
53 13|          i jakom nieskory!~Róbwa już raczej na się, służba nie
54 13|          swoje.~ ~Tak śpiewał, a już sieczki wielka kupa była~
55 14|        tytuły bez zysku.~ ~Pańko~Już siwy włos we brodzie. Mienić
56 14|       kąty~Rozsypał się, a płuży już to rok dziesiąty.~I u nas
57 14|          I o czym inszym myślić. Już was, proste pieśni,~Bóg
58 14|       Was, nimfy! Was, pasterze! Już więcej Wontona~Nie ogląda
59 14|   wszystkie odzywały.~O pagórki. Już po was nie będzie ryczało~
60 14|      Purze, lejesz hojne zdroje!~Już nie będą pijały z ciebie
61 14|         głowy oczu nie wysadzał.~Już się nie będę chełpił pięknymi
62 14|   niebeśpieczna~Nie wzbudzi was. Już nie masz czuć około czego~
63 14|          Zostajcie, piękne łąki, już więcej na wasze~Pasterz
64 14|       pasze.~Wonton nie pasterz, już was kosą swą nie zatnie!~
65 14|         nie zatnie!~Żegnam was i już was tu zostawiam ostatnie.~
66 14|      kiedy kto upadnie, więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy
67 14|       teraz tu przenocuj ze mną, już też siada~Słoneczko i na
68 15|  SIELANKA PIĘTNASTA~CZARY~ ~Żona~Już to trzecia noc, jako doma
69 15|       nie ma żadnej miary.~Niech już idzie. Testyli, jużeś się
70 16|        nawiedziło,~Kiedy cię nie już gościa, już oblubienicę~
71 16|        Kiedy cię nie już gościa, już oblubienicę~Dowiodły Orfeowe
72 16|      znowu wicher srogi~Uderzył; już Grecyja przed oczami była,~
73 16|        swoją stateczności.~A gdy już zamierzony kres wszystkich
74 17|  wydzieranie (bodaj panoszeli!),~Już ubósztwu i łąki, i pola
75 17|        bawi.~Soboń~Skowroneczku! Już śniegi na polach nie leżą,~
76 17|       śniegi na polach nie leżą,~Już do morza rzekami pienistymi
77 17|          gdzie gniazdo nosiły,~I już dzieci, jak mniemam, w poły
78 17|          nie przymawiać dworowi.~Już te kozy gałęzie wszystko
79 18|   Pietrucha, Starosta.~ ~Oluchna~Już południe przychodzi, a my
80 18|           Więc mu nie wierzy, to już zawsze fasoł w domu~I przemówić
81 18|           także w ciele dusza.~A już jej brózdy dobrze lice przeorały~
82 18|   chciano.~Gdzie chłop w głowie, już się tam rząd dobry nie zmieści;~
83 19|         i piszczałkę nad grobem. Już ona~Nie będzie tak łagodnym
84 19|           acz ziemskich zabaw ty już nie pożądasz,~Jeśli też
85 20|     Sparcie szerokiej panował,~I już z nią był w łożnicy, ledwie
86 20|  zabawiła~Tańcem aż do świtania. Już nie nasza ona,~Już twoja,
87 20|     świtania. Już nie nasza ona,~Już twoja, już na wieki tobie
88 20|        nie nasza ona,~Już twoja, już na wieki tobie przyrzeczona.~
89 20|        miłemu więtszą zostawili!~Już dobra noc, cne stadło, darów