Sielanka

 1 Ded|              Cienką tę pracą zowę, ale Maronowy~Wysoki duch nie
 2 1  |           tu dęby stoją wiekuiste.~Ale bez ciebie żadne rzeki,
 3 2  |            czas i miejsce schował.~Ale o pieśni prosim, bo je wysławiano~
 4 2  |           jednego wesela składano,~Ale aby po wszystkich biesiadach
 5 2  |           kochany!~I tyś maluchny, ale czynisz wielkie rany”.~Wtóry~
 6 2  |            Bo on tego nie słuchał; ale swych chytrości~Używał,
 7 2  |       ułapisz, pókiś jeszcze mały,~Ale gdy lata twoje będą dorastały,~
 8 2  | przywiedzie, nie tylko całować,~no Ale go może Wenus czym lepszym
 9 2  |            między stem: nie biały,~Ale jakoby słońcem wszystek
10 2  |            mowa.~Słówka jego miód, ale złe serce, gniewliwe,~Nieubłagane,
11 2  |      głęboko.~Nagie i gołe ciałko, ale, myśl kudłata,~Skrzydełkami
12 3  |        zalecić, nie to wiarę daje,~Ale nienaganione, święte obyczaje.~
13 3  |      zazdrości i lepiej byś jadał;~Ale ty wszędzie kraczesz i sroki
14 4  |     inszymi w rzędzie postępujesz,~Ale po wszystkich idziesz; tak
15 4  |          kosisz nie tylko w dzień, ale i w nocy.~Dusza twoja z
16 4  |             wszakże nie próżnujmy,~Ale spieszno przy inszych z
17 5  |    dotrzymała. Źle szaleć młodemu,~Ale kiedy się przyda oszaleć
18 6  |         było jagniąt zawrzeć komu.~Ale mistrzowie sławni, ale pieśni
19 6  |             Ale mistrzowie sławni, ale pieśni nowe -~Porzuciłem
20 6  |         Nie kraść, nie zbijać idę, ale gdzie prowadzi~Miłość. Gdzie
21 6  |        ogrody, lipa wpośród dworu,~Ale gdy krasny Dafnis stanie
22 6  |       równi szczepiony po sznurze,~Ale kiedy nadobna Halenka tańcuje,~
23 6  |    malowane w wodzie się błyskają,~Ale skoro Halenka ukaże swe
24 7  |         żony,~U sąsiad nie chciał, ale chodził w obce strony.~A
25 7  |       wesele doszło i ślub święty,~Ale pierwej pod ziemię śmiercią
26 7  |      Afarowych, bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi gwałtem także zabiegali.~
27 7  |           wesele.~Aczem nie mówca, ale mówię to wam śmiele:~Nie
28 7  |              To i co więcej mówił, ale na wiatr słowa~Leciały i
29 7  |          by bok otwarty~Od tarcze, ale pierwej pokruszone harty~
30 8  |      Dafnis~Marna rzecz całowanie, ale z tej marności~Są też swoje
31 8  |         Nie niewola w małżeństwie, ale myśl beśpieczna,~Ale uciechy
32 8  |  małżeństwie, ale myśl beśpieczna,~Ale uciechy miłe, ale zgoda
33 8  |      beśpieczna,~Ale uciechy miłe, ale zgoda wieczna.~Dziewka~Tak
34 8  |            Wszystko za laty ginie, ale tę nagrodzą~Szkodę dziateczki
35 8  |   wątpliwości.~Dziewka~Nie czynię, ale trzeba wszędzie ućciwości.~
36 9  |            Nalepiej stać w mierze.~Ale coście za kiermasz mieli?
37 9  |          lepiej, żeby się chowało.~Ale wżdy były pieśni jakie i
38 9  |        przymówki formują.~[Tyrsis]~Ale wżdy i z tej miary było
39 9  |          ani we lwy, ani~W jawory, ale kogoś zuchwalszego rani;~
40 9  |         barana z trzody wybranego.~Ale też wilków broni. Małą różność
41 9  |        inaczej się zdała.~[Tyrsis]~Ale już dom przed nami. Ustąpmy
42 10 |           wodami idą nieskończone,~Ale życia mojego skoro czas
43 10 |           wesołe fauny zapatrzała,~Ale uczone pieśni w uściech
44 10 |          woda wstydu poświadczyła.~Ale kiedy już na was kolej przychodziła,~
45 10 |          było, jedno zaraz w nogi.~Ale ucieczka próżna, mocna boska
46 10 |          drzewy bądźcie policzone.~Ale żeście w muzyce były nauczone,~
47 10 |         żaden nie ujdzie karania -~Ale żem z was początki niegdy
48 11 |           oddać z opieku zwykłego,~Ale swą mocną rękę nad nim zatrzymały,~
49 11 |          nastaje zorza tylko rana;~Ale wieczornej gwiazdy czekać
50 11 |         myśli mieć się nadziewała,~Ale drobniejsze lata i wiek
51 11 |        mężem zwać się nie sromała,~Ale rychlej by drzewa, rychlej
52 11 |      brzydzi.~Chciałaby na wstecz, ale trudno, bo po szkodzie.~
53 11 |        miłym choć i w grobie żyła,~Ale jako rodzajów ludzkich śmierć
54 11 |       rzeczy szkodliwych nie żąda,~Ale abo się swoim baczeniem
55 11 |          głośna sława nie została.~Ale gdzie rozum świetną majętnością
56 12 |          tobie złe powieści siała,~Ale cnota zazdrości wiary nie
57 12 |      karności~Drużynę swoje chowa, ale przy gładkości~Trudna przestroga.
58 12 |        Czyli ty nie słyszysz tego?~Ale cię myśl unosi do czegoś
59 12 |           prosi,~Morze nie słucha, ale gdzie chce, żagiel nosi.~
60 12 |            choć ma w sercu trwogę,~Ale to sobie za ten kołacz wymawiamy,~
61 13 |      wielki błąd, kogo wiek omyli.~Ale wżdy, pieśni moje, ze mną
62 13 |          szkodzi,~Ja bym zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~
63 14 |            u was bydła odchodziły,~Ale kogóż te szkody dziś nie
64 14 |        ciebie i ten chróścik mały.~Ale komu polewka dworska zasmakuje,~
65 15 |          wszelkie czary~Szkodliwe, ale żal mój nie ma żadnej miary.~
66 15 |        karany. Witać się go godzi,~Ale mu kęs wytrwajmy, aże się
67 15 |     przybiegł. Acz mi nań niemiło,~Ale mi go żal przedsię. Gdy
68 16 |      pasterzowi zawsze przyzwoita,~Ale kto się za młodu leda czego
69 16 |            Wszyscyście błaznowie».~Ale mu te rozumki kiedyś pomieszamy,~
70 16 |     niewiele mam u nich przyjaźni,~Ale i pies nie kąsa, gdy go
71 16 |        hetman radę dobrą w głowie.~Ale iż Bóg nie wszystko jednemu
72 16 |          dary~Zmiękczył jej serce, ale dźwiękiem swej cytary,~Że
73 16 |         gniewy swe morze położyło,~Ale i ryb rozlicznych stada
74 16 |     złotostronnej muzyki słuchały.~Ale ani żelazne Wulkanowe domy,~
75 16 |       nędznik w ręce ich złośliwe,~Ale go stamtąd wiatry odbiły
76 16 |        nocie służy chwała Orfeowa,~Ale ten ma obyczaj piszczałka
77 16 |            sobą tryksają kozłowie.~Ale my dawnych wieków ludzie
78 17 |        dziesiątemu wytykać baranu.~Ale się nie frasujmy! Gębę diabłu
79 17 |        wesołego sobie zaśpiewajmy,~Ale co wesołego, pokój troskom
80 18 |          Wiemy my, gdzie cię boli, ale twej potrzebie~Żadna tu
81 18 |         pochmurne obłoki zasłonią,~Ale ich prędko wiatry pogodne
82 18 |           on, widzę, nie przeciwi,~Ale lepszy z nim pokój. Co się
83 18 |           by ludźmi nazwać słusza,~Ale też siostra nasza, także
84 18 |            nie na swój karb czyni,~Ale wszystek dom gubi. I ja
85 18 |        płochego nic nie popełniła.~Ale starosta do nas znowu przystępuje,~
86 18 |          włada, siła w domu czyni,~Ale czeladka lepiej słucha gospodyni.~
87 19 |          bo ta rydlem nie robiona,~Ale ludu wszystkiego ręką naniesiona,~
88 20 |        jeszcze jutrzejsze zaranie.~Ale jeśli więc tobie rano sypiać
89 20 |      wszystkie za krasne się mamy,~Ale gdy której przyjdzie stanąć