Sielanka

 1 Ded|       oddawa~Za twe ozdobne cnoty. Ja będę w pamięci,~Pókim żyw,
 2 1  |            gryźcie chróścik młody,~Ja tym czasem przy strugu tej
 3 1  |      pasieki całe,~A nade wszystko ja sam i pieśniami mymi~Rozsławiłaś
 4 1  |        ucichły jaszczurki zielone,~Ja tylko, nędznik, w sercu
 5 1  |            szlady.~Cóż po tym? Gdy ja próżno śpiewam, próżno proszę,~
 6 1  |     odnoszę,~Okrutna Filli! Lecz i ja mało rozumny,~Co narzekaniem
 7 2  |         proszę, piosnek swoich”.~A ja głupi, niemądry mniemając,
 8 2  |       sobie,~' Pobierz ode mnie, a ja to daruję tobie».~Nie bierz
 9 3  |      paniej przywiodło w ohydę,~Ze ją od fraucymeru swojego wygnała.~
10 4  |        rzemienia zakusi.~Baty~Alem ja zamiłował; już to wyminęła~
11 4  |           i Cyganką zową ogorzałą.~Ja subtelną, ja Greczką; nie
12 4  |        zową ogorzałą.~Ja subtelną, ja Greczką; nie wszystko są
13 4  |          chodzi, za oraczem wrona,~Ja za tobą, Bombiko moja ulubiona.~
14 4  |            abo mi jabłko podawała.~Ja bym stał, jako stawam, gdy
15 4  |            się z pieśniami.~Wieręś ją dobrze wyciął; moja brodo
16 4  |       Posłuchaj też ty moich, lecz ja nic swojego~Nie zaśpiewam,
17 5  |            mucha z ukropu.~Acz się ja nie mniej muszę dziwować
18 5  |           sobie (mówią) zawięzuje.~Ja bym wolał na szyję powróz
19 5  |            niecnota Tyrymach, jako ją niebogę~Umiał zbłaźnić,
20 5  |    śmiechem Egle wspominała~I jako ją statecznym słowem nauczała,~
21 6  |          piały, już i wtóre pieją,~Ja tu, czekając na cię, karmię
22 6  |         matko, posadziła,~Nie będę ja jej przędła, nie będę robiła.~
23 6  | niecnotliwa, ty masz teraz gody,~A ja grzbietem, nieboga, przypłacę
24 6  |          stoi, rzeka zawsze bieży;~Ja pójdę statecznością, choć
25 7  |           młodszy, ty swoją osobą,~Ja także swoją, sama dwa uczyńmy
26 8  |          słodkości.~Dziewka~Splunę ja te przysmaki i umyję wodą,~
27 8  |        jaworem posiedzimy sobie,~A ja co na piszczałce zagram
28 8  |           Daj szczęsna Wenus była! Ja jej nic nie czynię,~Ona
29 8  |             Ona inszym panuje, mam ja swą boginię.~Dafnis~Nie
30 8  |       jeszcze do żadnego.~Dafnis~I ja w tej liczbie jestem, i
31 8  |       wiano obiecujesz?~Dafnis~Gdy ja twój, wszystko twoje; ile
32 8  |           przyjadę.~Dziewka~Wprzód ja zmacam i wzmiankę uczynię
33 8  |             Dafnis~Niestetyż, jako ja tu barzo tęsknić muszę!~
34 8  |            ty będziesz pasł, tam i ja swoje przyżonę.~Dafnis~Dajże
35 9  |            prawda, a dziś w rzeczy ją chowamy~W więtszej grozie,
36 9  |     Menalka]~Było cożkolwiek, lecz ja nie pomnię wszystkiego.~[
37 10 |          namaca i w zawartym domu.~Ja tym czasem ten warkocz będę
38 10 |            maluchnymi~Rączkami żem ja tu z was gałązki łamała,~
39 10 |       weźmie z waszej szkody,~Jako ja teraz biorę i karzę się
40 11 |         miasto nich zamiłowała.~Co ją za myśli, co ją za chęci
41 11 |     zamiłowała.~Co ją za myśli, co ją za chęci miotały?~Jako na
42 12 |            kąt ucha~Przykłada; raz ją bojaźń, raz cieszy otucha.~
43 12 |       nodze,~Jakoby rzekła, że się ja też na coś godzę.~Pierwsza
44 12 |           ten kołacz wymawiamy,~Że ją tu przy taneczku do dnia
45 13 |    Przyjdzie-li ten czas kiedy, że ja swe zabawy~Będę śpiewał?
46 13 |          bo wżdy uciechy swe mają!~Ja nie mam, a już starość nad
47 13 |          możesz i wargę całować,~A ja, nieborak, muszę przyjaźni
48 13 |       trwogi.~Gdyby w me, wolałbym ja, żeby spać przestała,~Wolałbym,
49 13 |            Blask śpiącemu szkodzi,~Ja bym zasłonił, ale tknąć
50 13 |        więtszą wolność macie~Niżli ja. Na co się was tak wiele
51 13 |         przyszłego życia nazywają,~Ja wieszczym, ja prorokiem;
52 13 |            nazywają,~Ja wieszczym, ja prorokiem; dziś mi się przyśniła~
53 13 |        folwark postawił?~Na co się ja o dobre mienie pieczołuję?~
54 13 |         służba nie na wieki.~Niech ja twej pewien będę, ty mojej
55 14 |         słudzy tak nas oganiają.~I ja teraz tę szkodę mojej niebytności~
56 15 |           nie masz mego,~Jakoż się ja domyślać nie mam czego złego?~
57 15 |        biegać, nie żenić się było!~Ja się gryzę i jemu będzie
58 15 |        wróciła?~Potrzeba, abyś, co ja rozkażę, czyniła.~Syp to
59 15 |       miary!~Dafnis mi serce pali, ja na jego głowę~Palę to ususzone
60 15 |            ziemia mięknieje, kiedy ją deszcz skropi,~Tak on niechaj
61 15 |        głosem twym hukają,~Niechaj ją wszetecznicą wszyscy nazywają.~
62 15 |          krosta tak wysiada,~Niech ją wrzody oblega, niech z siebie
63 16 |         muzykę przechwalił.~A wiem ja, że Menalka przed tobą nie
64 16 |          ta drużyna.~Menalkas~Wiem ja to, że niewiele mam u nich
65 16 |        swymi~Obyczajmi się rządzą, ja będę moimi.~Kres ukaże,
66 16 |           kogo się dokładać.~Na co ja tobie podam człeka wybornego~
67 16 |         brzeg grecki wysadził.~Cóż ja czynię? Nie o tym zaczęła
68 17 |           dziś frasuje.~Zaczni abo ja zacznę, pójdziem na przemiany;~
69 17 |   przeplitany.~Symich~Zaczynaj ty, ja z tobą w równią się nie
70 17 |         liczę.~Tyś mistrzem na to, ja się dopiero kęs ćwiczę,~
71 17 |     śpiewasz, i ciebie coś boli:~I ja śpiewam, a rym mój idzie
72 17 |    leszczynie,~Niech każdy wie, że ją dam nadobnej Halinie.~Komu
73 18 |          Lepiej złego nie drażnić; ja go abo chwalę,~Abo mu pochlebuję
74 18 |       wstała~Z choroby, a przedsię ją na żniwo wygnała~Niebaczna
75 18 |        dziś wyrozumie.~Patrz, jako ją katuje. Za głowę się jęła~
76 18 |            jęła~Nieboga. Przez łeb ją ciął, krwią się oblinęła.~
77 18 |      jednego tylko nie szalała,~Aż ją Czarnucha nasza w zielu
78 18 |   pociesznego~Końca nie dojdzie: i ją toż potka od niego.~Na przodku
79 18 |         strony gospodarstwa więcej ja w tej mierze~Winuję zaniedbanie
80 18 |            sługa, insza gospodyni;~Ja sobie grzeszę, ona nie na
81 18 |           Ale wszystek dom gubi. I ja bym życzyła,~Abym nigdy
82 18 |          nas się gotuje.~Zaśpiewam ja mu przedsię, rad on pieśni
83 19 |         Niech się rymem popiszą; i ja rymy moje~Oddam, o wielki
84 19 |          Trzykroć mdlała, trzykroć ją od śmierci wracano,~Na koniec